தொல்லியல் தளங்களைப் பாதுகாப்பதில் குடிமக்களின் பொறுப்பு

முனைவர் இனியன் இளவழகன்
உதவிப் பேராசிரியர்,
தமிழ்நாடு திறந்தநிலைப் பல்கலைக்கழகம், சென்னை
(செயற்குழு உறுப்பினர்,
திராவிடர் வரலாற்று ஆய்வு மய்யம்)

தொல்லியல் தளங்கள் ஒரு நாகரிகத்தின் முக்கிய சாட்சியங்களாக விளங்குகின்றன. அவை மன்னர்கள் மற்றும் ஆட்சியாளர்களின் செயல்பாடுகளை மட்டுமல்லாமல், சாதாரண மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, நம்பிக்கைகள், கலை, தொழில்நுட்பம், சமூக வளர்ச்சி ஆகியவற்றையும் பதிவு செய்கின்றன. இவ்வகையில், அவை மனித வரலாற்றையும் பண்பாட்டுத் தொடர்ச்சியையும் அறிந்துகொள்வதற்கான ஈடுசெய்ய முடியாத ஆவணக் களஞ்சியங்களாக உள்ளன. தொல்லியல் தளங்களில் நடைபெறும் கொள்ளை, சேதப்படுத்துதல் அல்லது அழிப்பு ஆகியவை மீட்டெடுக்க முடியாத இழப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. இதனால் ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் பொதுவான வரலாற்று அடையாளமும் பண்பாட்டு மரபும் பாதிக்கப்படுகின்றன. எனவே, தொல்லியல் தளங்களைப் பாதுகாப்பது அரசு அல்லது தொல்லியல் வல்லுநர்களின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; நமது பொதுவான மரபுச் செல்வத்தை இன்றைய தலைமுறைக்கும் எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்கும் பாதுகாத்து வழங்க வேண்டிய கூட்டுக் குடிமைப் பொறுப்பு ஆகும்.

தொல்லியல் தளங்களின் முக்கியத்துவமும் வரலாற்றின் ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்பும்

இந்தியா, வரலாற்றுக்கு முந்தைய பாறை வாழி டங்கள், ஹரப்பா நாகரிகக் குடியிருப்புகள், சங்ககாலத் தொல்லியல் தளங்கள், சோழர் மற்றும் பாண்டியர் காலக் கோயில்கள், கால னித்துவக் கால நினைவுச் சின்னங்கள் எனப் பரந்துபட்ட தொல்லியல் மரபைக் கொண்டுள்ளது. இத்தகைய ஈடுசெய்ய முடியாத வளங்களின் அறிவியல் மதிப்பு அவை அமைந் துள்ள தொல்லியல் சூழல் மற்றும் அடுக்கமைப்புடன் நெருங்கிய தொடர் புடையது. சட்டவிரோத அகழாய்வு அல்லது அழிப்பு மூலம் இந்தச் சூழல் சிதைக்கப்பட்டுவிட்டால், அதிலிருந்து பெறக்கூடிய வரலாற்றுத் தகவல்களும் அறிவியல் சான்றுகளும் நிரந்தரமாக இழக்கப்படுகின்றன.

தமிழ்நாடு குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பண்பாட்டு மற்றும் தொல்லியல் செல்வங்களைக் கொண்டிருந்தாலும், தொன்மையான கலைப்பொருட்கள் கொள்ளையடிக்கப்படுவதும் சட்ட விரோதமாகக் கடத்தப்படுவதும் தொடர்ந்து நடை பெறுகின்றன. எனவே, தொல்லியல் மரபைப் பாது காப்பது வரலாற்று அறிவு, பண்பாட்டு அடையாளம் மற்றும் அறிவியல் சான்றுகளை எதிர்காலத் தலை முறை களுக்குப் பாதுகாப்பதற்கான அவசரத் தேவையாகிறது.

  அச்சுறுத்தல்களும் பாதுகாப்புச் சவால்களும்

இன்றைய சூழலில் தொல்லியல் மரபு பல்வேறு ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்கிறது. திட்டமிட்ட தொன்மைப் பொருள் கடத்தல், வளர்ச்சித் திட்டங்களால் ஏற்படும் அழிவு, வேண்டுமென்றே சேதப்படுத்துதல், பராமரிப்பின்மை, போதிய ஆவணப்படுத்தல் இல்லாமை ஆகியவை தொல்லியல் மரபின் நீண்டகாலப் பாதுகாப்பைத் தீவிர மாகப் பாதிக்கின்றன.

தமிழ்நாட்டில் சோழர் காலச் செப்புத் திருமேனிகள் மற்றும் சிற்பங்கள் திட்டமிட்ட முறையில் திருடப்பட்டு,  கடத்தல் வலையமைப்புகள் மூலம் வெளிநாடுகளுக்கு எடுத்துச் செல்லப் பட்ட நிகழ்வுகள் இச்சிக்கலின் தீவிரத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்நிலையில், சிறப்புப் புலனாய்வுகள், வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் தமிழ்நாடு சிலைத் திருட்டுத் தடுப்புப் பிரிவு குற்றப் புலனாய்வுத் துறையின் அர்ப்பணிப்பான நடவடிக்கைகள் கடத்தல் வலையமைப்புகளை வெளிக் கொணர்வதிலும், மதிப்புமிக்க பண்பாட்டுச் சொத்துகளை மீட்டெடுப் பதிலும் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன. இது மரபுப் பாதுகாப்பில் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பும் வலுவான நடவடிக்கைகளும் அவசியம் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

பண்பாட்டுச் சொத்துகளை மீட்டெடுத்தல்

திருடப்பட்ட பண்பாட்டுச் சொத்துகளை மீட்டெ டுப்பது பல கட்டங்களைக் கொண்ட சிக்கலான செயல் முறையாகும். அதன் முக்கியக் கட்டங்களில் உரிமை மற்றும் தோற்ற வரலாற்றை ஆராய்தல், குற்றப் புலனாய்வு, சட்ட நடவடிக்கை, நாடுகளுக்கிடையேயான ஒத்துழைப்பு ஆகியவை அடங்கும்.

பிரான்சு புதுச்சேரி நிறுவனத்தில் பாதுகாக்கப்படும் வரலாற்றுப் பதிவுகள் மற்றும் ஒளிப்பட ஆவணக் காப்பகங்கள் போன்றவை, ஒரு கலைப்பொருளின் தோற்றம், உண்மைத்தன்மை மற்றும் அது முதலில் இருந்த இடம் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துவதற்குத் தேவையான முக்கியமான ஆவணச் சான்றுகளை வழங்குகின்றன.

தமிழ்நாடு சிலைத் திருட்டுத் தடுப்புப் பிரிவு குற்றப் புலனாய்வுத் துறை, கடத்தல் வலையமைப்புகளை ஆராய்வதுடன், அருங்காட்சியகப் பதிவுகள், ஏல நிறுவனங்களின் பட்டியல்கள், பழங்கலைப் பொருள் விற்பனையாளர்களின் பதிவுகள் மற்றும் உலகளாவிய தரவுத்தளங்கள் ஆகியவற்றுடன் வரலாற்று ஆவணங்களை ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்கிறது. இதன் மூலம் சட்டவிரோதமாக வெளிநாடுகளுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்ட பண்பாட்டுச் சொத்துகளைக் கண்டறிந்து அவற்றை மீட்பதற்கான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

தூதரகப் பேச்சுவார்த்தைகள், இரு தரப்பு சட்ட உதவி ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் நாடுகளுக்கிடையேயான ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் நூற்றுக்கணக்கான தொன்மைப் பொருட்கள், குறிப்பாக சோழர் காலச் செப்புத் திருமேனிகள், மீண்டும் இந்தியாவிற்குக் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளன. இத்தகைய மீட்பு நடவடிக்கைகள் பொருட்களை மட்டுமல்லாமல், அவற்றுடன் தொடர்புடைய சமூகங்களின் உயிரோட்ட மிக்க பண்பாட்டு மரபுகளையும் மீண்டும் இணைக்கின்றன.

முன்னெச்சரிக்கைப் பாதுகாப்பின் தேவை

வெளிநாடுகளுக்குக் கடத்தப்பட்ட பண்பாட்டுச் சொத்துகளை மீட்டெடுப்பதற்கு நீண்டகாலச் சட்ட நடைமுறைகள், தூதரக நடவடிக்கைகள், தோற்ற வரலாற்றை உறுதிப்படுத்துதல் மற்றும் பன்னாட்டு ஒத்துழைப்பு ஆகியவை தேவைப்படுகின்றன. எனவே, தளப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துதல், அறிவியல் அடிப்படையிலான ஆவணப்படுத்தல், எண்ணிமக் கண்காணிப்பு, பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வு மற்றும் மரபுப் பாதுகாப்புச் சட்டங்களைத் திறம்பட நடைமுறைப்படுத்துதல் ஆகிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளே தொல்லியல் மரபை எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்குப் பாதுகாப்பதற்கான நிலையான வழிமுறைகளாகும்.

தொல்லியல் மரபைப் பாதுகாப்பதற்கான  சட்டக் கட்டமைப்பு ஒவ்வொரு குடிமகனும் அறிந்திருக்க வேண்டியது அவசியம் ஆகும்.

இந்தியாவில் தொல்லியல் மரபையும் பண்பாட்டுச் சொத்துகளையும் பாதுகாப்பதற்காக மத்திய மற்றும் மாநில அளவில் பல்வேறு சட்டங்கள் நடைமுறையில் உள்ளன. பண்டைய நினைவுச் சின்னங்கள் மற்றும் தொல்லியல் தளங்கள் மற்றும் எஞ்சியுள்ள பகுதிகள் சட்டம், 1958 பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னங்கள் மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பகுதிகளைப் பாதுகாக்கிறது.

பழம்பொருட்கள் மற்றும் கலைப்பொருட்கள் சட்டம், 1972 தொன்மைப் பொருட்களின் பதிவு, உடைமை, பரிமாற்றம் மற்றும் ஏற்றுமதி ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

இந்தியப் புதையல் கண்டுபிடிப்புச் சட்டம், 1878, அதனுடன் தொடர்புடைய தமிழ்நாட்டு சட்டத் திருத்தங்களுடன், நிலத்திற்குள் புதைந்து கிடக்கும் மதிப்புமிக்க பொருட்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால் அவற்றை மாவட்ட ஆட்சியரிடம் தெரிவிக்க வேண்டிய கடமையை வலியுறுத்துகிறது.

மேலும், தமிழ்நாடு பண்டைய மற்றும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நினைவுச் சின்னங்கள், தொல்லியல் தளங்கள் மற்றும் எஞ்சியுள்ள பகுதிகள் சட்டம், 1966, அகழாய்வுகள் மற்றும் மாநிலப் பாதுகாப்பில் உள்ள நினைவுச் சின்னங்களை ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

அனுமதியற்ற அகழாய்வு, தொன்மைப் பொருட் களை மறைத்தல், சட்டவிரோதமாக உடைமையில் வைத்திருத்தல், கடத்தல் போன்ற சட்டவிரோதச் செயல் களுக்கு சிறைத் தண்டனை, அபராதம், பண்பாட்டுச் சொத்துகளைப் பறிமுதல் செய்தல் உள்ளிட்ட பல்வேறு சட்டரீதியான தண்டனைகள் விதிக்கப்படலாம்.

தனிநபர் பொறுப்பும்
மரபுப் பாதுகாப்பின் அவசியமும்

மரபைப் பாதுகாக்கும் முதல் பாதுகாப்பு அரண்தொல்லியல் மரபைப் பாதுகாப்பது அரசின் கடமை மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு குடிமகனின் பொறுப்பும் ஆகும். பொதுமக்களின் விழிப்புணர்வே மரபுப் பாதுகாப்பின் முதல் பாதுகாப்பு அரணாகும்.

கட்டுமானப் பணிகள், நிலம் தோண்டுதல் அல்லது வேளாண் நடவடிக்கைகளின்போது மட்பாண்டத் துண்டுகள், உலோகப் பொருட்கள், சிற்பங்கள் அல்லது வழக்கத்திற்கு மாறான பழைமையான கட்டமைப்புகள் தென்பட்டால், அவற்றை உடனடியாகக் காவல்துறை, மாவட்ட நிர்வாகம் அல்லது தொல்லியல் துறையிடம் தெரிவிக்க வேண்டும். அவற்றைத் தாமாகச் சுத்தம் செய்தல், இடமாற்றம் செய்தல் அல்லது வீட்டில் வைத்துக்கொள்ளுதல் கூடாது.

கோயில்கள் அல்லது தொல்லியல் தளங்களுக்கு அருகில் சந்தேகத்திற்கிடமான முறையில் தோண்டுதல் நடைபெறுவதைக் கண்டால் உடனடியாகத் தகவல் தெரிவிக்க வேண்டும். எந்தவொரு வளர்ச்சிப் பணியையும் மேற்கொள்வதற்கு முன்பு பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கான விதிமுறைகளை மதிக்க வேண்டும். புதையல் குறித்த ஆதாரமற்ற நம்பிக்கைகள் மற்றும் வதந்திகளைப் பரப்புவதற்குப் பதிலாக, உறுதியான வரலாற்றுத் தகவல்களை மட்டுமே பகிர வேண்டும். மரபு நடைப்பயணங்கள், சமூக அடிப்படையிலான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் போன்றவற்றில் பங்கேற்பதன் மூலம் தொல்லியல் மரபைப் பாதுகாப்பதில் சமூகப் பங்களிப்பை வலுப்படுத்தலாம்.

மரபுப் பாதுகாப்பு வல்லுநர்களின்
தொழில்முறைப் பொறுப்புகள்

பண்பாட்டுச் சொத்துகளைப் பாதுகாப்பதில் மரபுப் பாதுகாப்பு வல்லுநர்களுக்கு முக்கியமான பொறுப்புகள் உள்ளன. துல்லியமான ஆவணங்கள், பொருட்களின் பட்டி யல்கள், ஒளிப்படப் பதிவுகள் மற்றும் பிற ஆதாரங்களை முறையாகப் பராமரிப்பது அவசியமாகும். குறிப்பாக, பிரான்சு புதுச்சேரி நிறுவனத்தின் முக்கியமான ஒளிப்பட மற்றும் ஆவணக் காப்பகங்களைப் போன்ற பதிவுகள் திருடப்பட்ட பொருட்களை அடையாளம் கண்டு மீட்டெடுப்பதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்குகின்றன. மேலும், உள்ளூர் சமூகங்களிடையே மரபுப் பாதுகாப்பின் மீதான உரிமையுணர்வை வளர்ப்பது நிலையான பாதுகாப்பிற்கு அடிப்படையாக அமை கிறது. புவியியல் தகவல் அமைப்பு (GIS), எண்ணிம ஆவணப்படுத்தல், கலைப்பொருள் சந்தைக் கண் காணிப்பு போன்ற நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் சட்டவிரோதக் கடத்தலை அதன் தொடக்க நிலையிலேயே கண்டறிந்து தடுப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கின்றன.

 சமூக மனப்பான்மையை உருவாக்குதல்

இந்தியா சட்ட அமலாக்கத்தை வலுப்படுத்துதல், அறிவியல் அடிப்படையிலான ஆவணப்படுத்தல், பன்னாட்டு ஒத்துழைப்பு மற்றும் பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றின் மூலம் பண்பாட்டுச் சொத்துகளைப் பாதுகாப்பதில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது. தமிழ்நாடு சிலைத் திருட்டுத் தடுப்புப் பிரிவு குற்றப் புலனாய்வுத் துறை போன்ற நிறுவனங்கள் திருடப்பட்ட தொன்மைப் பொருட்களை மீட்டெ டுப்பதிலும் மரபுப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துவதிலும் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன.

எனினும், நீண்டகாலப் பாது காப்பைச் சட்டங் களையும் அரசு நிறுவனங்களையும் மட்டுமே சார்ந்து நிலைநிறுத்த முடியாது. தொல்லியல் தளங்களும் பண்பாட்டுச் சொத்துகளும் தனிநபர் இலாபத்திற்கான பொருட்கள் அல்ல; அவை ஒட்டுமொத்த சமூகத்திற்கும் நாட்டிற்கும் உரிய பொதுச் சொத்துகள் என்ற உணர்வை வளர்த்துக் கொண்ட அறிவார்ந்த சமூகமே அவற்றை நிலையாகப் பாதுகாக்க முடியும். எனவே, பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வு, சமூகப் பங்கேற்பு, தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகளைப் பொறுப் புடன் அறிவித்தல், அரசு நிறுவனங்களுக்கிடையேயான ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் கல்வி சார்ந்த விழிப்புணர்வு முயற்சிகள் ஆகியவை வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும். இவற்றின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டின் மூலமே இந்தியாவின் தொல்லியல் மரபை அழிவிலிருந்து பாதுகாத்து, அதன் வரலாற்று, அறிவியல் மற்றும் பண்பாட்டு மதிப்பை எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்குப் பாதுகாப்பாகக் கொண்டு செல்ல முடியும்.

தொல்லியல் மரபு கடந்த காலத்தின் நினைவுச்சின்னம் மட்டுமல்ல; அது நமது கூட்டு வரலாற்றின் அறிவியல் சான்றும், நிகழ்காலத்தின் பண்பாட்டு அடையாளமும், எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்கான நமது பொறுப்பும் ஆகும்.