செவ்வாய் கோள் ஆரம்பகாலத்தில் வறண்ட பாலைவனமாக இல்லாமல், நீர் நிரம்பிய ஆறுகளையும் ஏரிகளையும் கொண்ட ஒரு வாழத்தகுந்த உலகமாக இருந்திருக்கலாம்.
பல தசாப்தங்களாக விண்வெளி ஆராய்ச்சியாளர்கள் செவ்வாய் கோளில் உயிரினங்கள் வாழ்ந்ததற்கான தடயங்களைத் தேடி வருகின்றனர். அந்தத் தேடலில் ஒரு மாபெரும் மைல்கல்லாக நாசாவின் பெர்சிவரன்ஸ் (Perseverance) ரோவரின் அண்மைய கண்டுபிடிப்பு அமைந்துள்ளது. பல பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு செவ்வாய் கோளில் உயிரினங்கள் வாழ்ந்ததற்கான வேதியியல் அடித்தளம் இருந்ததை ரோவர் உறுதி செய்துள்ளது. அறிவியல் இதழ் ‘சயின்ஸ் அட்வான்சஸ்’ ஜூன் 2026இல் வெளியிட்ட ஆய்வறிக்கையின் அடிப்படையில் நாசா மற்றும் பன்னாட்டு ஊடகங்கள் இந்த செய்தியை வெளியிட்டுள்ளன. இது, `பிரபஞ்சத்தில் நாம் மட்டும்தானா?’ என்ற மனிதகுலத்தின் நீண்டகால கேள்விக்கான விடையை நெருங்கும் ஒரு முக்கிய நகர்வாகும்.
கண்டுபிடிப்பு
நாசாவின் ரோவர் செவ்வாயின் பாறைகளில் ‘மேக்ரோமாலிகுலர் கார்பன்’ (Macromolecular Carbon – MMC) எனப்படும் சிக்கலான கார்பன் மூலக்கூறுகளைக் கண்டுபிடித்துள்ளது. பூமியில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களின் கட்டமைப்பிற்கும் கார்பனே அடிப்படை. இந்த சிக்கலான கார்பன் மூலக்கூறுகள் செவ்வாயில் கிடைத்திருப்பது, அங்கு ஒரு காலத்தில் உயிரினங்கள் தோன்றுவதற்கான மூலப்பொருட்கள் இருந்ததை உணர்த்துகிறது. இதுவே செவ்வாயில் இதுவரை கிடைத்ததிலேயே மிக வலுவான கரிம (Organic) கண்டுபிடிப்பாகும்.
செவ்வாய் கோளில் உள்ள ‘ஜெஸீரோ பள்ளம்’ (Jezero Crater) பகுதியில் உள்ள ‘பிரைட் ஏஞ்சல்’ எனப்படும் பாறைப் பகுதியில் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நிகழ்ந்துள்ளது. கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இது ஒரு நதி, செவ்வாயின் பெரிய ஏரியில் கலக்கும் முகத்துவாரமாக இருந்தது. குறிப்பாக இங்குள்ள ‘செயாவா ஃபால்ஸ்’ மற்றும் ‘வல்ஹல்லா கிளேட்ஸ்’ என்ற இரண்டு சேற்றுப் பாறைகளில் இந்த கார்பன் அதிகளவில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
பெர்சிவரன்ஸ் ரோவரில் பொருத்தப்பட்டுள்ள ‘ஷெர்லாக்’ (SHERLOC – Scanning Habitable Environments with Raman and Luminescence for Organics and Chemicals) என்ற அதிநவீன புறஊதா லேசர் கருவியின் மூலமே இந்த கார்பன் மூலக்கூறுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இந்தப் பாறைகளில் உள்ள நுண்ணிய பகுதிகளில் இந்த லேசரைச் செலுத்தி அறிவியலாளர்கள் இதனை உறுதி செய்துள்ளனர்.
இது உறுதியான ஆதாரமா என்றால் இல்லை. இது நூற்றுக்கு நூறு உறுதியான ஆதாரம் அல்ல; ஆனால் ஒரு ‘மிக வலுவான அறிகுறி’. இந்த சிக்கலான கார்பன் மூலக்கூறுகள் இரண்டு வழிகளில் உருவாகலாம்:
உயிரியல் காரணம்: பழங்கால நுண்ணுயிரிகள் போன்ற உயிரினங்கள் வாழ்ந்து, அழிந்து, படிமங்களாக மாறியதால் இது உருவாகியிருக்கலாம்.
புவியியல் காரணம்: விண்கற்கள் மோதுவதாலோ அல்லது பாறைகளும் நீரும் வேதியியல் வினைகளில் ஈடுபடுவதாலோ உயிரினங்களின் தொடர்பின்றியும் இது உருவாகலாம்.
எனவே, இந்த கார்பன் மூலக்கூறுகள் எப்படி உருவாகின என்பதை உறுதியாகச் சொல்ல கூடுதல் ஆய்வுகள் தேவை.
சிறப்பு என்ன?
இதற்கு முன்பு நாசாவின் மற்றொரு ரோவரான ‘கியூரியோசிட்டி’ (Curiosity), இங்கிருந்து சுமார் 3200 கி.மீ தொலைவில் உள்ள ‘கேல் பள்ளம்’ (Gale crater) பகுதியிலும் இதுபோன்ற கார்பன் மூலக்கூறுகளைக் கண்டறிந்தது. செவ்வாய் கோளின் வெவ்வேறு மற்றும் தொலைதூரப் பகுதிகளில் இவை தொடர்ச்சியாகக் கிடைப்பது, பல பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு செவ்வாய் கோள் முழுவதும் உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கு ஏற்ற சூழலும், அதற்கான மூலப்பொருட்களும் பரவலாக இருந்திருக்கலாம் என்பதை நிரூபிக்கிறது.
அடுத்தது என்ன?
இந்தக் கார்பன் மூலக்கூறுகள் உயிரியல் ரீதியாக உருவானவையா அல்லது பாறைகளின் வேதியியல் மாற்றத்தால் உருவானவையா என்பதை ரோவரில் உள்ள கருவிகளால் தனித்துச் சொல்ல முடியாது. இதைத் துல்லியமாக அறிய, இந்த பாறை மாதிரிகளை பூமிக்குக் கொண்டுவந்து அதிநவீன ஆய்வகங்களில் பரிசோதிக்க வேண்டும். அதற்கான ‘Mars Sample Return’ திட்டத்தை 2030-களில் செயல்படுத்த நாசாவும் பிற விண்வெளி நிறுவனங்களும் மும்முரமாகத் திட்டமிட்டுள்ளன.
செவ்வாய் கோள் ஆரம்பகாலத்தில் வறண்ட பாலைவனமாக இல்லாமல், நீர் நிரம்பிய ஆறுகளையும் ஏரிகளையும் கொண்ட ஒரு வாழத்தகுந்த உலகமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற அறிவியலாளர்களின் கருத்திற்கு, பெர்சிவரன்ஸ் ரோவரின் இந்தப் புதிய கண்டுபிடிப்பு மிகப்பெரிய அறிவியல் ஆதாரத்தை வழங்கியுள்ளது. எதிர்காலத்தில் இந்தப் பாறை மாதிரிகள் பூமிக்குக் கொண்டுவரப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்படும்போது, செவ்வாயில் உயிர்கள் வாழ்ந்தனவா என்ற மாபெரும் ரகசியமும், நாம் அங்கு சென்று வாழ முடியுமா என்பதற்கான விடையும் ஒருசேரத் தெரியவரும்.
