சிந்துச் சமவெளி நாகரிகம் திராவிட நாகரிகம் என்பது பல ஆய்வுகளின் மூலம் உறுதிசெய்யப்பட்டது. இருப்பினும் பார்ப்பனிய அதிகார வர்க்கத்தினருக்குத் ‘திராவிட’ என்ற சொல் எட்டிக்காய் போல் கசப்பதால் அதை அவர்கள் ஏற்பதற்கு இன்றும் மறுக்கிறார்கள்.
இதற்குச் சிறந்த சான்று மும்பை சத்திரபதி சிவாஜி அருங்காட்சியகம். அது முன்பு பிரின்ஸ் வேல்ஸ் அருங்காட்சியகம் என்று இருந்தது. அப்போது நுழைவாயிலில் இருந்த சிந்துச்சமவெளி குறித்த ஆய்வுக் காட்சிகள், அங்கு கிடைத்தப் பொருட்களைக் காட்சிப்படுத்தி சிந்துச் சமவெளி திராவிட நாகரிகம் என்றே இருந்தது.
ஆனால் 1992ஆம் ஆண்டு அங்கு பாஜக சிவசேனா கூட்டணி ஆட்சியும், பின்னர் ஒன்றியத்தில் வாஜ்பாய் தலைமையிலான ஆட்சியும் வந்தன. அப்படி வந்த உடனே முதல் மாற்றம் இந்த சிந்துச் சமவெளி திராவிட நாகரிகம் என்ற பதாகையை அகற்றி பெயர் தெரியாத நாகரிகம் (unknown civilizations), இன்றும் அப்படியேதான் உள்ளது என்றனர்.
ஆனால் தமிழுக்கும், சிந்துச் சமவெளிக்கும் உள்ள உறவை 5000 ஆண்டுகள் கழித்து இன்றும் தங்களின் மொழிகளின் மூலம் தன்னுள் வைத்துள்ளனர் அங்கு வாழும் மக்கள்!
சிந்துச் சமவெளி நாகரிகம் இருந்த பகுதிகளில் இன்றும் அங்கு வாழும் மக்கள் பேசும் மொழி பிராகுயி. இந்த மொழிக்கும், தமிழி மொழிக்கும் இடையே உள்ள வரலாறு, மொழியியல் உறவு, உலக மொழியியல் ஆய்வாளர்களிடையே மிக முக்கியமான விவாதப் பொருளாக இருந்து வருகிறது.
ஆயிரக்கணக்கான மைல்கள் இடைவெளி இருந்தபோதிலும், இவ்விரு மொழிகளும் ‘திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச்’ சேர்ந்தவை என்பது அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. பிராகுயி மற்றும் தமிழ் மொழிக்கிடையேயான ஒற்றுமைகள் என்ன? 19-ஆம் நூற்றாண்டில் ராபர்ட் கால்டுவெல் தனது “திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்” நூலில் பிராகுயி ஒரு திராவிட மொழி என்பதை முதன்முதலில் நிறுவினார்.
இவ்விரு மொழிகளுக்கும் இடையிலான முக்கிய ஒற்றுமைகள்: அடிப்படைச் சொற்கள், மனித உடல் உறுப்புகள், உறவுமுறைகள், இயற்கைப் பொருட்களைக் குறிக்கும் அடிப்படைச் சொற்கள் இரண்டிலும் ஒன்றாக உள்ளன.
கண் (தமிழ்) – கன் (பிராகுயி), தாய்/அம்மா – லும்மா/அம்மா, நாய் – நாய், நீர் – தீர், தேன் – தின்.
எண்கள் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று ஆகிய அடிப்படை எண்கள் இரண்டு மொழிகளிலும் ஒரே வேர்ச்சொல்லைக் கொண்டுள்ளன (ஒன்று – ஒசுரு, இரண்டு – இராட், மூன்று – முசிட்). நான்கிற்கு மேற்பட்ட எண்கள் பாரசீக மொழியின் தாக்கத்தால் மாறிவிட்டன.
இலக்கண அமைப்பு: சொற்களின் இறுதியில் விகுதிகளைச் சேர்த்துப் பொருள் மாற்றும் ஒட்டுநிலை அமைப்பு இரண்டிற்கும் பொதுவானவை. எதிர்மறை வினைச்சொற்களை உருவாக்கும் விதம் திராவிட மொழிகளுக்கே உரிய தனித்தன்மையுடன் பிராகுயியிலும் காணப்படுகிறது.
மூவிடப் பெயர்கள்: நான் (இ), நீ (நீ), நாம் (நன்) போன்ற சுட்டுப் பெயர்களும், மூவிடப் பெயர்களும் தமிழ் மற்றும் பிராகுயி மொழிகளில் மிக நெருக்கமான ஒலிப்பு வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளன.
சிந்துவெளி நாகரிகம் (கி.மு. 3300 – கி.மு. 1300): பாகிஸ்தானின் சிந்து மற்றும் பலுசிஸ்தான் பகுதிகளிலேயே பிராகுயி மொழி செழித்தோங்கியது. இப்போதும் அம்மொழி பேசுவோர் அதிகமாக சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் பகுதியிலேயே உள்ளனர்.
ஆதித் தொடர்பு: ஆரியர்களின் வருகைக்கு முன்பு, வடமேற்கு இந்தியா முதல் தென்னிந்தியா வரை ‘முன்திராவிட’ மொழி பேசும் மக்கள் பரவியிருந்தனர் என்பதற்குப் பிராகுயி மொழியே மிகப்பெரிய சான்றாகக் கருதப்படுகிறது.
சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, அங்கிருந்த மக்கள் தெற்கு நோக்கி இடம்பெயர்ந்தபோது, மற்றொரு குழுவினர் இன்றைய பாகிஸ்தானின் பலுசிஸ்தான் மாகாணம், ஈரானின் சிஸ்டன் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானின் சில தெற்குப் பகுதிகளை நோக்கி நகர்ந்தனர். அவர்கள் தொன்று தொட்டுப் பேசிய மொழியே இன்றைய பிராகுயி!
சிந்துவெளி எழுத்துக்களும் மொழியும்: சிந்துவெளி முத்திரைகளில் காணப்படும் எழுத்துக்கள் வலமிருந்து இடமாக எழுதப்பட்டவை.
அஸ்கோ பர்போலா சிந்துவெளி எழுத்துக்கள் ‘முந்தைய-திராவிட’ மொழியைச் சேர்ந்தவை என்றும், அவற்றின் வாசிப்பு முறைக்குத் தமிழும் பிராகுயியும் முக்கியத் திறவுகோல்கள் என்றும் வாதிடுகிறார்.
குறிப்பாக, சிந்துவெளி முத்திரைகளில் காணப்படும் ‘மீன்’ குறியீடு விண்மீனையும் (நட்சத்திரம்), அரசனையும் குறிக்கும் திராவிடச் சொல்லாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.
இவ்விரு மொழிகளுக்கும் இடையிலான வரலாற்றை முழுமையாக மீட்டெடுப்பதில் ஆய்வாளர்களுக்குப் பல சவால்கள் உள்ளன.
எழுத்து வடிவம் இல்லாமை: பிராகுயி மொழிக்குத் தனக்கெனத் தொன்மையான எழுத்து வடிவம் இல்லை. இது நீண்ட காலமாகப் பேச்சு மொழியாக மட்டுமே இருந்துள்ளது. தற்போது அரபு-பாரசீக எழுத்துகளையும், சில இடங்களில் ரோமன் எழுத்துக்களையும் பயன்படுத்தியே எழுதப்படுகிறது. இதனால் பழங்கால இலக்கியச் சான்றுகள் கிடைப்பதில்லை.
பல நூற்றாண்டுகளாகப் பலூச்சி பாரசீகம், சிந்தி மற்றும் உருது ஆகிய இந்தோ-ஈரானிய மொழிகளால் சூழப்பட்டிருப்பதால், பிராகுயி மொழியின் 70% முதல் 80% வரையிலான சொற்களஞ்சியம் பிற மொழிச் சொற்களால் நிரம்பியுள்ளது. சுமார் 15% அடிப்படைச் சொற்கள் மட்டுமே திராவிட வேர்களைத் தக்கவைத்துள்ளன.
சிந்துவெளி எழுத்துகள் வாசிக்கப்படாமை: சிந்துவெளி எழுத்துகள் இன்னும் முழுமையாக வாசித்துப் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை நீண்ட வாக்கியங்கள் கொண்ட கல்வெட்டுகள் கிடைக்காததும், இருமொழி கல்வெட்டுகள் இல்லாததும் சிந்துவெளி மொழிக்கும் பிராகுயி-தமிழுக்கும் உள்ள நேரடித் தொடர்பை அய்யத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிப்பதில் தடையாக உள்ளன.
அரசியல் மற்றும் கள ஆய்வுச் சிக்கல்கள்: பிராகுயி மொழி பேசப்படும் பலுசிஸ்தான் பகுதியில் நிலவும் அரசியல் சூழலாலும், பாதுகாப்புக் காரணங்களாலும், பன்னாட்டு மற்றும் இந்திய மொழியியலாளர்கள் அங்கு நேரடியாகச் சென்று விரிவான கள ஆய்வுகளை மேற்கொள்வதில் நடைமுறைச் சிக்கல்கள் உள்ளன. சுருக்கமாகக் கூறினால், பிராகுயி மொழி என்பது தென்னிந்தியத் தமிழுக்கும், வடமேற்கு இந்தியாவின் தொன்மையான வரலாற்றுக்கும் இடையிலான ஓர் உயிருள்ள மொழியியல் பாலமாகும். சிந்துவெளி எழுத்துகள் முழுமையாக வாசிக்கப்பட்டு, பலுசிஸ்தான் பகுதிகளில் விரிவான அகழ்வாராய்ச்சிகளும், மொழியியல் ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்படும்போது, திராவிட நாகரிகத்தின் பரவல் குறித்த வரலாற்றில் மேலும் பல புதிய வெளிச்சங்கள் கிடைக்கும்.
