‘இது நம்ம ஆளு’: பகுத்தறிவும், நகைச் சுவையும் கைகோர்த்த திரைக்காவியம்!
தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் வெறும் பொழுது போக்காக மட்டுமல்லாமல், சமூகத்தில் புரையோடிப் போயிருக்கும் ஜாதியக் கட்டமைப் பையும், மூடநம்பிக்கைகளையும் தோலுரித்துக் காட்டிய திரைப்படங்கள் மிகக் குறைவு.
சமூகத்தில் புரையோடிப் போயிருக்கும் ஜாதிய அடுக்குகளையும், சடங்கு சம்பிரதாயங்களின் போலித் தனங்களையும் உடைத்தெறியும் படங்கள் பொதுவாகவே தீவிரமான, உணர்ச்சிவசப்பட்ட தொனியிலேயே எடுக்கப்படும். அதற்கு ‘வேதம் புதிது’ போன்ற படங்கள் மிகச்சிறந்த உதாரணங்கள். ஆனால், அத்தகைய தீவிரமான கருத்துகளை பாமர மக்களும் எளிமையாக உள்வாங்கும் வகையில், அவர்கள் முகத்தில் மெல்லிய புன்னகையை வரவழைத்துக் கொண்டே சிந்திக்க வைத்த படம் தான் ‘இது நம்ம ஆளு’.
தீட்டு மற்றும் ஆசாரம்: ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியினர் மட்டுமே தூய்மையானவர்கள், மற்றவர்கள் தீட்டானவர்கள் என்ற பிற்போக்குத்தனமான கருத்தை, நாயகனின் தந்திரமான நகர்வுகள் வழியே கேலிக் குரியதாக மாற்றுகிறார் இயக்குநர்.
பெரியாரியக் கருத்துகளும், சென்சார் குழப்பமும்!
திரைப்படத் தணிக்கைக் குழு (Sensor Board) பொதுவாக ஜாதியக் கட்டமைப்பையோ, மதச் சடங்குகளையோ நேரடியாக விமர்சிக்கும் படங்களுக்குக் கத்திரி போடத் தயங்குவதில்லை. ‘இது நம்ம ஆளு’ படத்திற்கும் அதுதான் நடந்தது.
சிரிப்பில் மறைந்த சித்தாந்தம்: படம் முழுக்க வரும் வசனங்கள் பார்ப்பனச் சமூகத்தின் ஆதிக்க மனோபாவத்தையும், போலி ஆச்சாரங்களையும் தோலுரித்துக் காட்டினாலும், அவை குடும்பத்தோடு ரசிக்கும்படியான நகைச்சுவைக் காட்சிகளாக உருவாக்கப்பட்டிருந்தன.
கலைவாணர் பாணி “ஊசி ஏற்றுதல்”
தமிழ்த் திரையுலகில் கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் அவர்கள் தான் நகைச்சுவை மூலம் சீர்திருத்தக் கருத்துகளை மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்த முன்னோடி. அவருக்குப் பிறகு அந்தப் பாணியை மிக நேர்த்தியாக இப்படத்தில் கையாண்டார் கே.பாக்யராஜ்.
பிறப்பா? வளர்ப்பா?
(ஜாதி வேசத்தை உடைக்கும் மய்யக் கருத்து)
(ஜாதி வேசத்தை உடைக்கும் மய்யக் கருத்து)
படத்தின் முழுக் கதையுமே பகுத்தறிவு அடிப்படையிலானதுதான். ஜாதி என்பது பிறப்பால் வருவது (பிறப்புரிமை) என்று நம்பும் சோமயாஜுலுவிடம், கோபால் (பாக்யராஜ்) கிளைமேக்ஸில் கேட்கும் நெத்தியடி கேள்வி:
“நான் உங்களை மாதிரிப் பிறக்கல சாமி. ஆனா சந்தனத்தைப் பூசிக்கிட்டு, பூணூலை மாட்டிக்கிட்டு, நாலு ஸ்லோகத்தை தப்புத்தவறா சொன்னதும், என்னை உங்களை விடப் பெரிய ஆச்சாரமான குடும்பத்துப் பையன்னு நீங்களே நம்புனீங்க. அப்போ ஜாதிங்கிறது பிறப்புல இல்லை சாமி… மனுசன் தன் மேல ஏத்திக்கிற வேசத்துலதான் இருக்கு!”
மொழியும், கடவுளும்! (சமஸ்கிருதமும் தமிழும்)
கோபால் (கே.பாக்கியராஜ்) கதாபாத்திரம் உண்மையான பார்ப்பனர் இல்லை என்பதால், அவருக்கு எந்த சமஸ்கிருத ஸ்லோகமும் சரியாகத் தெரியாது.
“கடவுளுக்கு எல்லா மொழியும் புரியும் என்றால், எதற்காகப் புரியாத மொழியில் மந்திரம் சொல்ல வேண்டும்? மனிதர்களுக்குப் புரியாத மொழியில் எதைச் சொன்னாலும் அது மந்திரம் என்று நம்பும் மூடநம்பிக்கையை” இது மிக அழகாகக் கேலி செய்திருக்கும்.
பாலில் ஜாதி இருக்கிறதா?
ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த வாய்பேச முடியாத பெண் ஒருவர், அய்யர் வீட்டுத் தொட்டிலில் குழந்தை ஒன்று பசியால் அழுவதைப் பார்த்து அங்கே யாரும் இல்லை என்பதால் அதற்குப் பால் கொடுப்பார். இதனை பார்த்து தீட்டு ஆகிவிட்டது என்று கூறி அப்பெண் மீது திருட்டுக் குற்றம் சாட்டுவார்கள்.
பின்னர் பாக்கியராஜ் மனிதநேயம் குறித்துக் கூறுவார். மேலும் அந்தக் குழந்தையைத் தண்ணீர் தெளித்து தீட்டுக் கழிப்பது போல் பாக்கியராஜ் ஆன கோபாலுக்கு தீட்டு கழிங்கோ என்று பானு தனது தந்தையிடம் கூறும் காட்சி பார்ப்பனர்களின் போலி ஆச்சாரத்தை மிக எளிமையாகத் தோலுரிப்பார் பாக்யராஜ்.
“ரத்தத்துல சிவப்பணு, வெள்ளையணுதான்னு இருக்குமே தவிர, எந்த மருத்துவமனையிலயும் ‘இது மேல் ஜாதி ரத்தம், இது கீழ் ஜாதி ரத்தம்’னு பாட்டிலில் அடைச்சு விக்கிறதில்லை. பிறக்கப் போற குழந்தை ஒரு சாதாரண மனுசனாத்தான் பிறக்குமே தவிர, எந்தச் ஜாதி முத்திரையையும் நெத்தியில குத்திக்கிட்டுப் பிறக்கப் போறதில்லை.”
“ஊருக்குத்தான் உபதேசம்… தனக்கில்லை” என்பதைப் போல, வெளியே மடி, ஆச்சாரம், தீட்டு என்று மிகவும் கண்டிப்பு காட்டும் ஒரு பழமைவாதக் குடும்பத்திற்குள், மனிதர்களின் இயல்பான ஆசைகளும் பலவீனங்களும் எப்படி ரகசியமாக ஒளிந்திருக்கின்றன என்பதை எந்தவிதப் பிரச்சாரமும் இல்லாமல் இப்படிப் பல காட்சிகளின் மூலம் தோலுரித்துக் காட்டியிருப்பார்.
நெல் விளைச்சல் என்பது எவ்வளவு கடினமான பணி, அந்தக் கடினத்தை மறைக்கவே பொங்கல் விழா கொண்டாடுகின்றனர். ஆனால் அய்யர்கள் உழைக்காமல் எதையுமே செய்யலாம் என்ற தொனியில் இந்த வசனம் பொருந்தி வரும்.
“ஒரு காலத்துல ராஜாக்களுக்குப் பக்கத்துல ராஜகுருவா பெரிய அதிகாரத்துல இருந்தீங்க. ஆனா இப்போ காலம் மாறிப்போச்சு. இன்னைக்குப் பிழைப்புக்காக மெரினா பீச்ல சுண்டல் விக்கிற நிலைமைக்கும் சில பேர் வந்தாச்சு. உழைச்சுச் சாப்பிடுறதுல எந்தத் தப்புமில்ல… ஆனா, வயித்துப் பசியை விடவா உங்க ஜாதி ஆச்சாரம் பெருசு?”
முடிதிருத்தும் தொழிலாளியை (குமரிமுத்து) வைத்துப் பின்னப்பட்டிருக்கும் சமூக நீதி வசனம்.
“சுத்தமா இருக்கணும், மடியா இருக்கணும்னு சொல்லிட்டு, கடைசியில உங்க தலையில இருக்கிற முடியையும், முகத்துல இருக்கிற தாடியையும் நீக்க ஒரு முடிவெட்டுற தொழிலாளியைத் தேடித்தானே சாமி போறீங்க? உங்களைச் சுத்தப்படுத்துற ஒருத்தரை எப்படி நீங்க அசுத்தமானவர்னு (கீழ்ஜாதி) சொல்ல முடியும்?”
பெரியாரின் கொள்கைகளை எந்தவொரு முழக்கமோ, மேடைப் பேச்சோ இல்லாமல் எடுத்துக்காட்டி, ஜாதியக் கட்டமைப்பின் போலித்தனத்தை இந்தப் படத்தில் மிக அழகாக உடைத்திருப்பார் பாக்யராஜ். காலம் கடந்தும் இந்த வசனங்கள் நிலைத்து நிற்பதற்கு இதுவே முக்கியக் காரணமாகும்.
அந்தப் படத்தில் நடிகர் குமரிமுத்து, தந்தை பெரியாரின் திராவிடர் கழக கொள்கைகளைத் தீவிரமாகப் பின்பற்றும் முடிதிருத்துபவராக நடித்திருப்பார். அவருக்கு இயற்கையாகவே லேசான மாறு கண் உண்டு. அந்த உடல் சார்ந்த குறையைக் கேலிப் பொருளாக மாற்றாமல், மிகச் சிறந்த ஓர் அரசியல் விழிப்புணர்வு வசனத்தின் மூலம் அந்தப் படத்தில் நியாயப்படுத்தி இருப்பார்
“சின்ன வயசுல பெரியார் இயக்கத்துல இருந்தேன். அப்போ நடந்த ஒரு ஜாதி ஒழிப்பு மாநாட்டுல கலந்துக்கிட்டப்போ, ஆதிக்க ஜாதிக்காரங்க அடிச்சிட்டாங்க. அந்த அடியிலதான் என் கண்ணு இப்படி மாறிப்போச்சு!”
ஜாதி ஒழிப்பு, பார்ப்பனிய ஆச்சார முரண்பாடுகள் போன்ற தீவிரமான சமூகச் சீர்திருத்தக் கருத்துகளை ‘வாழைப்பழத்தில் ஊசி ஏற்றுவது போல’ அன்றாட நகைச்சுவையோடு மிகச் சிறப்பாகக் கடத்திய படம் தான் இது நம்ம ஆளு. ஏறக்குறைய 30 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய அந்தப் படத்தின் சமூக நீதிக் கருத்து இன்றைய சூழலுக்கு அதிலும் நவீன முறையில் ஜாதிவெறி படித்தவர்களிடையே பெருகி வரும் இக்காலத்தில் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும்
யூடியூப் சேனலில் இப்படம் முழுமையாக பார்க்கக் கிடைக்கிறது சில லிங்குகளில் காட்சிகள் குறைக்கப்பட்ட படம் கிடைக்கின்றனர். இருந்தாலும் இன்றைய ஜென் ஸீக்களுக்கு நல்ல பாடம் சொல்லும் படமாக அமையும்.
