புனிதத்தின் உச்சமாகக் கருதப்படும் கங்கை நதி, இன்று மனித அலட்சியத்தின் உச்சகட்டச் சான்றாக மாறியிருக்கிறது. புகழ்பெற்ற நீரியல் வல்லுநரும், மீன்வள ஆய்வாளருமான ஜெர்மி வேட் (Jeremy Wade) வாரணாசியில் மேற்கொண்ட நேரடி ஆய்வுகள், கங்கையின் தூய்மை குறித்த அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைகளை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளன.
நதியில் கலக்கும் மனிதக்கழிவுகள்:
ஆய்வின் முடிவுகள்
ஆய்வின் முடிவுகள்
ஜெர்மி வேட், அதிநவீன நீருக்கடியில் செல்லும் சிறிய இயந்திர மனிதனை (Underwater Drone/ROV) பயன்படுத்தி வாரணாசி கங்கை நதியின் அடிப்பகுதியை ஆய்வு செய்தார். அந்த ஆய்வின் முடிவுகள் கவலைக்குரியவை:
சகதியான கழிவுகள்
நதியின் அடிப்பகுதியில் மண் அல்லது மணலுக்குப் பதிலாக, மனிதக்கழிவுகள் ஒரு அடர்த்தியான சகதியைப் போலப் படிந்துள்ளன.
நதி நீரில் சிறு சலசலப்பு ஏற்பட்டால் கூட, அடியில் தங்கியிருக்கும் அசுத்தங்கள் உடனடியாக மேலெழுந்து நீரை முழுமையாக மாசுபடுத்திவிடுகின்றன.
வெறும் கருத்துகளாக இல்லாமல், நேரடி மாதிரிகள் மூலம் கங்கை நதி மனிதக்கழிவுகளால் நிரம்பி வழிவதை அவர் சான்றுகளோடு நிரூபித்துள்ளார்.
தீர்வுகளும் தடைகளும்:
பேராசிரியர் மிஸ்ராவின் பார்வை
பேராசிரியர் மிஸ்ராவின் பார்வை
இந்தச் சூழல் குறித்துக் கருத்து தெரிவித்த புவியியல் மற்றும் சுற்றுப்புறச்சூழல் அறிவியல் பேராசிரியர் மிஸ்ரா, இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு இல்லை என்பதல்ல, மாறாக அதைச் செயல்படுத்துவதில் உள்ள சிக்கல்களே முதன்மையானது என விளக்குகிறார்.
கழிவுநீர் மேலாண்மைக்கான தொழில்நுட்பங்கள் நம்மிடம் உள்ளன. ஆனால், அவற்றை முறையாகச் செயல்படுத்தும் “அரசியல் துணிச்சல்” அரசிடம் இல்லை. : நதியைத் தூய்மைப்படுத்த அரசு ஏதேனும் கடுமையான விதிகளைக் கொண்டு வந்தால், அது “மத உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவதாக” சித்தரிக்கப்படுகிறது. இத்தகைய சமூக நெருக்கடிகளால் அரசு திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதில் தயக்கம் காட்டுகிறது.
நீரின் முக்கியத்துவம்:
உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியம்
உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியம்
இந்த உரையாடலின் போது ஜெர்மி வேட் ஒரு முக்கியமான கருத்தை முன்வைத்தார். “தூய்மையான நீர் என்பது உடல் ஆரோக்கியம் சார்ந்தது மட்டுமல்ல; அது மனநலத்தோடும் (Mental Well-being) நெருங்கிய தொடர்புடையது.” ஒரு சமூகம் நதி நீரை எவ்விதம் கையாள்கிறது என்பது அந்தச் சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பண்பாட்டையும் ஆரோக்கியத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது.
சமூகத்தின் பார்வைக்கு ஒரு கேள்வி
“எல்லா இடங்களிலும் வழிபடப்படும் நதி, எங்கும் முறையாகப் பாதுகாக்கப்படுவதில்லை” என்ற ஜெர்மி வேட்டின் வரிகள் கசப்பான உண்மை. ஆன்மீக ரீதியாக ஒரு நதியைத் தாயாக வணங்கும் நாம், நடைமுறையில் அதை ஒரு சாக்கடையாக மாற்ற அனுமதிப்பது ஏன்?
கங்கை நதி பாதுகாப்பு என்பது வெறும் ஒரு மதச்சடங்கு அல்ல; அது ஒரு தேசத்தின் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் வருங்காலத் தலைமுறையினரின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினை. ஆன்மிக உணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு, அறிவியல் பூர்வமான நதிநீர் மேலாண்மையை அரசு மற்றும் பொதுமக்கள் முன்னெடுக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.
