ஞாயிறு மலருக்கு என்றே ஒவ்வொரு வாரமும் ஒரு புதிய வகை ‘சாமியார்’ சந்தைக்கு வந்துவிடுகிறார். அந்த வரிசையில் இந்த வாரம் மத்திய பிரதேச மாநிலம் ஜல்னா பகுதியைச் சேர்ந்த ‘குங்பூ சாமியார்’. பக்தி ஒரு ஏமாற்று வேலை என்பதையும் தாண்டி ஒரு கேளிக்கை நிகழ்ச்சியாக மாறி வருகிறது. இது ஒரு உத்தி என்றே நினைக்கத் தூண்டுகிறது.
குதித்து வரும் ‘அருள்’ வாக்கு!
இந்தச் சாமியார் தனது பீடத்தில் அமர்வதற்கு முன்பாகச் செய்யும் அலப்பறைகள் பெரும் நகைப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குங்பூ வீரர்களைப் போலக் கை, கால்களை உதறிக் கொண்டும், காற்றில் எகிறிக் குதித்துக் கொண்டும், ‘ஊய் ஆய்’ எனச் சத்தமிட்டுக் கொண்டும் அவர் செய்யும் சாகசங்கள், ஏதோ தற்காப்புக் கலைப் பயிற்சிப் பள்ளியைப் போலவே இருக்கிறது. இத்தனை களேபரங்களுக்குப் பிறகுதான் அவர் தனது இருக்கையில் அமர்ந்து ‘அருள் வாக்கு’ சொல்கிறாராம்.
ஒரு நபர் வினோதமாகச் செயல்பட்டால் அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வதற்குப் பதிலாக, அவரிடம் தெய்வீக சக்தி இருப்பதாகக் கருதி மக்கள் காலில் விழுவதுதான் நமது சமூகத்தின் மிகப்பெரிய முரண்.
சாதாரண நிலையில் இருப்பவரை விட, வினோதமான உடை, விசித்திரமான செய்கைகள் அல்லது அதீத உடல் அசைவுகளைக் கொண்டிருப்பவர்களை மக்கள் எளிதில் ‘சக்தி வாய்ந்தவர்களாக’ நம்பிவிடுகிறார்கள்.
தனது உடல் ஆரோக்கியத்திற்காகச் செய்யப்படும் சில உடற்பயிற்சி அசைவுகளையோ அல்லது மனப்பிறழ்வு போன்ற செயல்பாடுகளையோ ‘தெய்வ வாக்கு’ என்று நம்புவது மக்களின் அறியாமையையே காட்டுகிறது.
தொடரும் ‘புதுச்சரக்கு’ விற்பனை
இந்த வாரம் குங்பூ சாமியார் என்றால், அடுத்த வாரம் வேறு ஏதாவது ஒரு வினோத சாமியார் உருவாவார். இவர்கள் ஆன்மிகத்தின் பெயரால் ஒருவிதமான வணிகத்தையே நடத்தி வருகின்றனர். மக்களின் பயம், கவலை மற்றும் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி இதுபோன்ற நபர்கள் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்கின்றனர்.
இந்த சாகச வித்தைகளை கடவுள் பக்தி என்று நம்புவது அறிவார்ந்த சமுதாயத்திற்கு அழகல்ல.
குங்பூ அசைவுகளில் அல்ல. இதுபோன்ற போலித்தனங்களை விமர்சிப்பதும், மக்களைப் பகுத்தறிவுப் பாதைக்கு அழைத்துச் செல்வதும் இன்றைய காலத்தின் கட்டாயமாகும். ‘அடுத்த வாரம் வரப்போகும் புதுச்சரக்கு’ யாராக இருந்தாலும், நமது பகுத்தறிவு எனும் வடிகட்டியால் அவர்களைத் தரம் பிரிக்க வேண்டியது அவசியம்.
