காகிதப் பாதுகாப்பா? களம் காணும் உரிமைகளா? இந்திய திருநங்கையர் சட்டமும், திராவிட மாடல் அரசின் தீர்வுகளும்!- பாணன்

இந்தியாவில் 2019-ஆம் ஆண்டு நிறைவேற்றப்பட்ட திருநங்கைகள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம் (Transgender Persons (Protection of Rights) Act, 2019) மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள சர்ச்சைகள்:

திருநங்கைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் 2019: ஒன்றிய அரசு கொண்டுவந்த இந்தச் சட்டம், திருநங்கைகளின் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் ஆரோக்கியத்தில் உள்ள பாகுபாடுகளைத் தடுப்பதையும், அவர்களுக்கு ஒரு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தை வழங்குவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டது என்று கூறப்படுகிறது.

இதை எளிதாக சொல்லவேண்டும் என்றால் உயர்ஜாதி ஏழைகளுக்கு என்று சொல்லி கொண்டுவந்த பொருளாதாரத்தில் நலிந்த உயர்ஜாதியினருக்கான இட ஒதுக்கீடு போன்றது.

இது குறித்து திருநங்கைச்சமூகம்
கூறுவது என்ன?

இந்தச் சட்டம் தங்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பதற்குப் பதிலாக, தங்களின் அடிப்படை உரிமைகளைப் பறிப்பதாகத் திருநங்கைகள் மற்றும் ஆர்வலர்கள் கருதுகின்றனர்.  ஏன் அப்படி கருதுகிறார்கள்?

சுய-அடையாள உரிமை – 2014-ஆம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கிய (NALSA) தீர்ப்பில், ஒரு நபர் தனது பாலினத்தைத் தானே தீர்மானிக்கும் உரிமை உண்டு எனக் கூறப்பட்டது. ஆனால், இந்தச் சட்டத்தின்படி, ஒருவர் ‘திருநங்கை’ எனச் சான்றிதழ் பெற மாவட்ட ஆட்சியரிடம் விண்ணப்பிக்க வேண்டும். இது ஒருவரின் கண்ணியத்தைச் சிதைப்பதாக அவர்கள் கருதுகின்றனர். அதாவது இன்றளவும் திருநங்கை என்றாலேயே மிகவும் ஏளனமாக பார்க்கும் சமூகத்தில் அவர்கள் தங்களை திருநங்கை என்று சான்றிதழ் பெற எந்தச்சமூகம் இழிவாக பார்க்கிறதோ அதே சமூகத்திடம் ஒப்புதல் வாங்கவேண்டுமாம்!!

மருத்துவப் பரிசோதனை

பாலின மாற்ற அறுவை சிகிச்சை (எஸ்ஆர்எஸ்) செய்துகொண்டால் மட்டுமே ஒருவரால் ‘ஆண்’ அல்லது ‘பெண்’ எனச் சான்றிதழ் பெற முடியும் என்ற விதிமுறை, உடல் ரீதியான கட்டாயத்தை உருவாக்குவதாகக் கூறப்படுகிறது.

மும்பை, போபால், டில்லி, சூரத் போன்ற வட மாநில நகரங்களில் திருநங்கைகளை மிகவும் கொடூரமாக சீண்டி அவர்களை கொடுமைப்படுத்தும் காணொலிகள் பல வந்துகொண்டு இருக்கிறது. காவலர்களிடம் புகார் தெரிவித்தால் இதை ஒரு கலாச்சாரம் போல் நினைத்து நடவடிக்கை எடுக்க மறுக்கும் காலகட்டத்தில் ஒரு பெண்ணைச் சீண்டினால் அல்லது தாக்கினால் வழங்கப்படும் தண்டனையை விட, ஒரு திருநங்கையை கொடுமைப்படுத்தினால், அவர்களை பாலியல் ரீதியாக சீண்டினால் அதற்கு வழங்கப்படும் தண்டனை (6 மாதம் முதல் 2 ஆண்டுகள் வரை) மிகக் குறைவாக உள்ளது. அதாவது திருநங்கைகளுக்கு சமூகத்தில் மரியாதையும் இல்லை. அவர்களை சீண்டுபவர்களுக்கு உற்சாகம் அளிக்கும் சட்டமாக இது உள்ளது

திருநங்கைகள் தங்கள் பிறந்த குடும்பத்துடனேயே இருக்க வேண்டும் அல்லது மறுவாழ்வு மய்யங்களுக்குச் செல்ல வேண்டும் எனச் சட்டம் கூறுகிறது. ஆனால், பல நேரங்களில் குடும்பங்களே வன்முறையில் ஈடுபடுவதால், அவர்கள் தங்களுக்குள் உருவாக்கி வைத்துள்ள ‘கூட்டுக்குடும்ப’ முறைக்கு இந்தச் சட்டம் முட்டுக்கட்டை போடுவதாக அஞ்சுகின்றனர்.

இந்தியா முழுவதும் உள்ள குடும்பங்களில் 99 விழுக்காடு பேர் தங்கள் பிள்ளைகள் திருநங்கை என்று தெரிந்த பிறகு அவர்களை பெற்ற தாயே விரட்டி விடும் நிகழ்வு இன்று நடக்கிறது.

இதற்கு தமிழ்நாட்டில் பிரபல கல்வியாளர்(மான்சி பெயர் மாற்றப் பட்டுள்ளது) ஒருவரே எடுத்துக்காட்டு அவர் தமிழ்வார இதழ் ஒன்றில் எழுதிய கட்டுரையில் கிராமத்தில் உள்ள அவரது பெற்றோர் தர்மபுரி பேருந்து நிலையத்திற்கு அழைத்துச்சென்று 12 ரூபாய் கொடுத்து “எந்த ஊருக்காவது போய் பிழைத்துக்கொள்! இனி ஊர்ப்பக்கம் வந்துவிடாதே, உனது தம்பி தங்கைகளின் எதிர்காலத்திற்காக நீ வரவேண்டாம்” என்று கூறிவிட்டனராம். அப்போது அவரின் வயது 14. அவர் சரக்கு வாகன ஓட்டுநர் ஒருவரின் உதவியோடு கோவை சென்று அங்கு திருநங்கை ஆதரவாளர் ஒருவரின் உதவியோடு, திருநங்கைகளைப் பாதுகாத்து வளர்க்கும் மூத்த திருநங்கை உதவியோடு வளர்ந்து உயர்கல்வி கற்று பேராசிரியராக உள்ளார்..

ஆனால், புதிய சட்டத்திருத்தம் என்ன கூறுகிறது என்றால் திருநங்கைகள் அவர்களின் குடும்பத்திலேயே இருக்க வேண்டுமாம். காப்பகம் மற்றும் குழுக்களாக தங்கி இருந்தால் அவர்களை திருநங்கைகளாக கருத முடியாதாம்.

இது உரிமைகளைப் பறிக்கிறதா?

ஆர்வலர்களின் கருத்துப்படி, இது அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கியுள்ள தனிமனித சுதந்திரம் மற்றும் வாழ்வுரிமையைப் பாதிக்கிறது. குறிப்பாக, ‘திருநங்கை’ என்பதை ஒரு மருத்துவப் பிரச்சினையாகவோ அல்லது சான்றிதழ் மூலம் நிரூபிக்க வேண்டிய ஒன்றாகவோ மாற்றுவது, அவர்களின் சுய-அடையாள உரிமையைப் பறிப்பதாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

உலக நாடுகளின் நிலைப்பாடு

பல வளர்ந்த நாடுகளில் எ.கா: அர்ஜென்டினா, டென்மார்க், கனடா ‘சுய-அடையாளச் சட்டங்கள்’ (Self-ID laws) நடைமுறையில் உள்ளன. அங்கு ஒரு நபர் எந்தவித மருத்துவப் பரிசோதனையும் இன்றி தனது பாலின அடையாளத்தைத் தீர்மானிக்க முடியும்.

இந்தியச் சட்டம் ஏன் விமர்சிக்கப்படுகிறது என்றால், அது உலகளாவிய மனித உரிமைத் தரநிலைகளை விட, கண்காணிப்பு மற்றும் அதிகாரத்துவக் கட்டுப்பாட்டிற்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

மத நம்பிக்கைகள் மற்றும் தீவிர நிலைப்பாடுகள்

சில தீவிர வலதுசாரி அல்லது ஹிந்துத்துவா அமைப்புகள் இந்தச் சட்டத்தைப் பற்றிய மாற்றுக்கருத்துகளை முன் வைக்கின்றனர்.

பாரம்பரியம்: ‘அர்த்தநாரீஸ்வரர்’ தத்துவம் அல்லது ‘சிகண்டி’ போன்ற இதிகாசக் கதாபாத்திரங்களை மேற்கோள் காட்டி, பாரதப் பண்பாட்டில் திருநர்களுக்கு எப்போதும் இடம் உண்டு என்று கூறும் இவர்கள், திருநங்கைகள் குடும்பத்தோடு இருக்கவேண்டும் அவர்கள் குழுவாக இருந்தால் மேற்கத்திய பாணி நமது குடும்ப அமைப்பைச் சிதைத்துவிடும் எனக் கருதுகின்றனர்.

இயற்கை நியதி: பாலினம் என்பது பிறப்பால் தீர்மானிக்கப்படுவது என்றும், அதை மாற்றிக்கொள்வது மதக் கோட்பாடுகளுக்கு எதிரானது என்றும் சில தீவிர அமைப்புகள் வாதிடுகின்றன.

திருநங்கைகள் சட்டம் என்பது காகிதத்தில் பாதுகாப்பாகத் தெரிந்தாலும், அதன் நடைமுறை விதிகள் திருநங்கைகளின் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதாகவே உள்ளன.

அவர்களைச் சமூகத்தின் அங்கமாகப் பார்க்காமல், ‘பரிதாபத்திற்குரியவர்களாக அல்லது சிலர் கண்காணிப்பின் கீழேயே வைக்கப்பட வேண்டியவர்கள்’ என்று இந்தச்சட்டம் கூறுகிறது

திருநங்கைகளுக்கு உண்மையான உரிமைகளை வழங்க அரசு மற்றும் சமூகம் செய்ய வேண்டியது என்ன?

அரசு என்பது வெறும் பாதுகாப்பை மட்டும் வழங்காமல், திருநங்கைகளின் வாழ்வாதாரத்தை உறுதிப்படுத்தும் சக்தியாக மாற வேண்டும்.

சுய-அடையாளத்தை அங்கீகரித்தல்: மருத்துவப் பரிசோதனைகள் அல்லது அதிகாரிகளின் சான்றிதழ் இன்றி, ஒரு நபர் தன்னைத் திருநங்கை என்று அறிவிப்பதையே சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரமாக ஏற்க வேண்டும். இது உச்ச நீதிமன்றத்தின் NALSA தீர்ப்பின் சாரமாகும்.

கல்வி மற்றும் அரசு வேலைகளில் திருநங்கைகளுக்குத் தனி உள்-ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட வேண்டும். இது அவர்களைப் பொருளாதார ரீதியாகத் தற்சார்பு அடையச் செய்யும்.

தனிச்சிறப்பு கல்வி நிலையங்கள் மற்றும் விடுதிகள்: திருநங்கைகளுக்கெனப் பாதுகாப்பான தங்கும் விடுதிகள், அவர்கள் உயர்கல்வி கற்க ஏதுவான சூழல் மற்றும் உதவித்தொகைகளை அரசு அதிகரிக்க வேண்டும்.

காவல்துறை மற்றும் நீதித்துறை சீர்திருத்தம்: திருநங்கைகளுக்கு எதிரான வன்முறைகளைக் கையாளும் போது காவல்துறை காட்டும் பாராமுகம் மாற வேண்டும். அவர்களுக்கு எதிரான குற்றங்களுக்குப் பெண்களுக்கு இணையான கடுமையான தண்டனைகள் சட்டத்தில் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.

சமூகம் திருநங்கைகளை ‘அன்னியர்களாக’ பார்ப்பதை நிறுத்தி, ‘உடன் பிறந்தவர்களாக’ பார்க்கத் தொடங்க வேண்டும்.

ஒரு குழந்தை திருநங்கையாகத் தன்னை உணரும்போது, அந்தக் குழந்தையை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றுவதுதான் எல்லாப் பிரச்சினைகளுக்கும் தொடக்கம். குடும்பங்கள் தங்கள் குழந்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டு ஆதரவு அளிக்க வேண்டும்.

பள்ளி மற்றும் கல்லூரிச் சூழல்: கல்வி நிலையங்களில் திருநங்கை மாணவர்கள் கேலி செய்யப்படுவதைத் தடுக்க ‘பாலின உணர்திறன்’  பாடங்கள் ஆசிரியர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் கற்பிக்கப்பட வேண்டும்.

தனியார் நிறுவனங்கள் மற்றும் சிறு வணிகங்கள் திருநங்கைகளுக்குப் பாகுபாடின்றி வேலை வழங்க முன்வர வேண்டும். அவர்களின் திறமைக்கு மதிப்பளிக்கப்பட வேண்டும்.

திருநங்கைகளைக் குறிப்பிடும் போது கண்ணியமான சொற்களைப் பயன்படுத்துவது அவசியம். கேலிச் சொற்களைத் தவிர்த்து, அவர்களை மரியாதையுடன் நடத்துவது ஒரு நாகரிகமான சமூகத்தின் அடையாளம்.

மருத்துவ மற்றும் சுகாதார உரிமைகள்

இலவச பாலின மாற்று அறுவை சிகிச்சை: அரசு மருத்துவமனைகளில் பாதுகாப்பான மற்றும் தகுதியான மருத்துவர்களைக் கொண்டு இலவசமாக அறுவை சிகிச்சை மற்றும் ஹார்மோன் சிகிச்சைகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

சமூகம் மற்றும் குடும்பத்தாரால் ஒதுக்கப்படும்போது ஏற்படும் மன அழுத்தத்தைக் கையாள அவர்களுக்குத் தரமான மனநல ஆலோசனை மய்யங்கள் தேவை.

திருநங்கைகள் சட்டமன்றம் மற்றும் நாடாளு மன்றத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். தங்களைப் பற்றிய சட்டங்களைத் தாங்களே இயற்றும் அதிகாரம் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும்போதுதான், அவர்களின் உண்மையான வலிகள் சட்டமாக மாறும்.

திருநங்கைகளைச் சமூகத்தின் விளிம்பில் வைத்திருப்பது நாட்டின் மனிதவளத்திற்குப் பேரிழப்பாகும். அவர்களை உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியே உண்மையான ஜனநாயகம்.

திருநங்கைகள் வெறும் சலுகைகளை மட்டும் எதிர்பார்க்கவில்லை; அவர்கள் எதிர்பார்ப்பது சமூக அங்கீகாரம், கண்ணியம் மற்றும் சம வாய்ப்பு. ஒரு அரசு சட்டங்களை இயற்றுவதுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், சமூகம் தனது பார்வையை மாற்றிக்கொள்ளும்போதுதான் உண்மையான மாற்றம் நிகழும்.

திருநங்கைகளின் உரிமையைக் காக்கும்
திராவிட மாடல் அரசு

தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் தலைமை யிலான அரசு, திருநங்கைகளின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் இந்தியாவிலேயே முன்னோடி மாநிலமாகத் திகழும் வகையில் பல முக்கியமான திட்டங்களைக் கொண்டு வந்துள்ளது.

குறிப்பாக, “தமிழ்நாடு திருநங்கையர் கொள்கை 2025” (Tamil Nadu State Policy for Transgender Persons 2025) ஒரு மிக முக்கியமான மைல்கல்லாகும்.

கல்வி மற்றும் பொருளாதார உதவிகள்

‘புதுமைப் பெண்’ மற்றும் ‘தமிழ்ப் புதல்வன்’ திட்டங்கள் திருநங்கைகளுக்கும் விரிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலம் அரசுப் பள்ளிகளில் படித்து உயர்கல்வி பயிலும் திருநங்கை மாணவர்களுக்கு மாதம் ரூ.1,000 உதவித்தொகை வழங்கப்படுகிறது.

திருநங்கைகள் சுயதொழில் தொடங்கத் தேவையான உபகரணங்கள் வாங்க அல்லது தொழில் தொடங்க ரூ.50,000 வரை மானியம் வழங்கப்படுகிறது.

சுமார் 50 திருநங்கைகளை முதற்கட்டமாகச் சென்னை, ஆவடி, தாம்பரம் ஆகிய பகுதிகளில் ஊர்க்காவல் படையில் இணைத்து, அவர்களுக்குப் போக்குவரத்து மேலாண்மை போன்ற பணிகளில் பயிற்சி அளிக்க நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் தங்குமிடம்

அரண் இல்லம் (Aran Illam): வீட்டை விட்டு வெளியேற்றப்படும் அல்லது ஆதரவற்ற நிலையில் உள்ள திருநங்கைகளுக்காகச் சென்னை மற்றும் மதுரையில் தனிச்சிறப்புக் காப்பகங்கள் தொடங்கப்பட்டுள்ளன. இங்கு தங்குமிடம், உணவு மற்றும் ஆலோசனைகள் வழங்கப்படுகின்றன.

ஓய்வூதியம்: 40 வயதிற்கு மேற்பட்ட, வாழ்வாதாரமற்ற திருநங்கைகளுக்கு மாதம் ரூ.1,500 ஓய்வூதியம் வழங்கப்படுகிறது (இது முன்னதாக ரூ.1,000 ஆக இருந்தது).

அரசு நகரப் பேருந்துகளில் பெண்கள் இலவசமாகப் பயணிக்கும் ‘விடியல் பயணம்’ திட்டம் திருநங்கைகளுக்கும் பொருந்தும் வகையில் விரிவு படுத்தப்பட்டுள்ளது.

சட்டப்பூர்வ மற்றும் மருத்துவ உரிமைகள்

சுய-அடையாள அங்கீகாரம்: ஒன்றிய அரசின் சட்டத்தில் உள்ள சிக்கல்களைத் தாண்டி, தமிழ்நாட்டின் புதிய கொள்கைப்படி, திருநங்கைகள் எந்தவித மருத்துவப் பரிசோதனையோ அல்லது அதிகாரிகளின் ஒப்புதலோ இன்றித் தங்களின் பாலின அடையாளத்தைத் தாங்களே தீர்மானிக்க உரிமையளிக்கிறது.

சொத்துரிமை சட்டத்திருத்தம்: திருநங்கைகளுக்கும் குடும்பச் சொத்தில் சம பங்கு கிடைப்பதை உறுதி செய்ய ‘ஹிந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம்’ மற்றும் ‘இந்திய வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில்’ திருத்தங்கள் மேற்கொள்ள நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டு வருகின்றன.

அரசு மருத்துவமனைகளில் பாலின மாற்று அறுவை சிகிச்சை (எஸ்ஆர்எஸ்) மற்றும் ஹார்மோன் சிகிச்சைகள் தொடர்ந்து இலவசமாக வழங்கப்பட்டு வருகின்றன.

திருநங்கையர் செயலி (Thirunangai App): அடையாள அட்டைகள் மற்றும் அரசு நலத்திட்டங்களுக்கு எளிதாக விண்ணப்பிக்கப் தனிச்சிறப்புச் செயலி அறிமுகப்படுத்தப் பட்டுள்ளது.

சிறப்பு விருது: ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏப்ரல் 15ஆம் தேதி (திருநங்கையர் தினம்) சமூகத்தில் சாதனை படைக்கும் திருநங்கைகளுக்கு ரூ.1 லட்சம் பரிசுடன் கூடிய மாநில அரசு விருது வழங்கப்படுகிறது.

ஒன்றிய அரசின் 2019-ஆம் ஆண்டு சட்டம் திருநங்கைகளின் அடையாளத்தைச் சான்றிதழ் மூலம் கட்டுப்படுத்த முயலும் வேளையில், தமிழ்நாடு அரசு ‘சுய-அடையாளம்’ மற்றும் ‘பொருளாதாரச் சுதந்திரம்’ ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து இந்தத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகிறது. கலைஞர் பன்னெடுங்காலமாக இழிச்சொல்லால் அழைத்துவந்த மாற்றுப் பாலினத்தவர்களுக்கு ‘திருநங்கை’ என்று பெயர் சூட்டியதோடு அவர்களுக்கான நலவாரியமும் உருவாக்கினார். அவரின் தொடர்ச்சியாக மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களின் கல்வி வேலைவாய்ப்பு வாழ்வாதாரம் மற்றும் சொத்துரிமைக்கும் உத்திரவாதம் அளித்தார்.

சமத்துவத்தை பேணிக்காக்கும் திராவிட மாடல் அரசுக்கும் மதவாதத்தையே முழு மூச்சாக்கொண்டு இயங்கும் ஒன்றிய பாஜக அரசுக்கும் உள்ளவேறுபாடு இதுதான்.