மகளிர்

மகளிர்

துணிந்தால் வானமும் வசப்படும்...!

இந்தியாவில் முதன் முதலாக 1000 மணி நேரம் விமானம் ஓட்டி சரலா தக்ரல் தன் னுடைய 21ஆம் வயதில் பிரிவு ஏ விமானி உரிமம் பெற்றார்.

மீண்டும் இந்தியாவில் தனது பயிற்சியைத் தொடர்ந்த இவர் தொழில் முறை விமானி உரிமம் பெற்று சாதனைப் படைத்தார். அந்த பட்டியலில் மதுரைக்கு பெருமை சேர்க்கும் விதமாக 19 வயது நிரம்பிய செல்வி காவியா மதுரையின் முதல் பெண் விமானி என்னும் பெருமையைப் பெற்றுள்ளார்.

அவர் கூறியதாவது: நான் மதுரை டி.வி.எஸ் சுந்தரம் பள்ளியில் படித்தேன். சிறு வயதில் ஏற்பட்ட ஒரு சம்பவம், என்னை இந்த அளவிற்கு உயர்த்தியுள்ளதென்றே சொல்ல லாம். நான் 6ஆம் வகுப்பு படிக்கும் போதிலி ருந்தே எனக்கு விமானம் ஓட்ட வேண்டு மென்கிற ஆசை இருந்தது. சரியாக நான் 10ஆம் வகுப்பு படிக்கும் போது ஒரு செய்தித் தாளின் வாயிலாக சென்னையில் தனியாருக்கு சொந்தமான ஓரியண்டல்  ப்ளையிங் கிளப் என்னும் ஒன்று இருப்பதை அறிந்தேன். உடனே அந்த கிளப்பினை தொடர்பு கொண்டு, அங்கு சேருவதைக் குறித்து விசாரித்தேன்.

அவர்கள், நீங்கள் இப்போது கூட வந்து இங்கு பயிற்சி பெறலாம், ஆனால் உங்களுக்கு ஸ்டூடண்ட் பைலட் லைசன்ஸ் மட்டுமே பெற இயலும். மக்கள் பயணிக்கும் விமானம் ஓட்ட உரிமம் வழங்கப்பட இயலாது, அதற்கு நீங்கள் 12ஆம் வகுப்பு முடித்திருக்க வேண்டுமென்ற நிபந்தனையை முன்வைத்தார்கள்.

எனவே நான் அவற்றினை மனதில் வைத்து 12ஆம் வகுப்பு வரை படித்தேன். 12ஆம் வகுப்பு படிக்கும் போது எனக்கு அரசாங்கத்துக்கு சொந்தமான ப்ளையிங் கிளப்பில் சேர வேண்டுமென்கிற ஆசை வந்தது. உடனே பெங்களுருவில் அமைந் துள்ள அந்த ப்ளையிங் கிளப்பின் இணையதள முகவரியில் சென்று, விண்ணப்ப படிவத்தை தரவிறக்கம் செய்து, அதை பூர்த்தி செய்து  அவர்களுக்கு அனுப்பினேன்.

சில நாட்களில் அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அழைப்பு வந்தது, நாங்கள் உங்கள் விண் ணப்பதை ஏற்றுக்கொண்டோம். குறிப் பிட்ட தேதியில் நுழைவுத் தேர்வும், இண்டர் வியூவும் இருக்கிறது என கூறினார்கள். உடனே நான் என் குடும்பத்துடன் அங்கு சென்று தேர்வை எழுதினேன். உடனே தேர்வின் முடிவை அறிவித்துவிட்டார்கள், பின் ஜூன் மாதம் 2013ஆம் ஆண்டு நான் என்னுடைய பயிற்சிகளை தொடங்க ஆரம்பித்தேன். முதல் மூன்று மாதங்கள் தரையைக் குறித்தான வகுப்புகள் நடை பெற்றன. அதன் பிறகு, வானில் பறக்கும் வகுப்புகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

முதல் முதலில் பறக்க ஆரம்பிக்கும் போது, எனக்கு மெய் சிலிர்த்தது. அந்த நாள் வரை நான் விமானத்தில் போனதேயில்லை. முதன் முதலில் விமானத்தில் சென்ற போது, நான் ஓட்டவில்லை. என்னுடைய பயிற்சி யாளர் தான் ஓட்டினார்கள். அது ஒரு அனு பவத்திற்காக நடத்தப்படும் ஒரு சோதனை என்றும் சொல்லலாம். நம்முடைய உடல் அந்த சூழலுக்கு ஏற்றாற்போல் இருக்கிறது என்பதை அறிய நடத்தினர். சுமார் அரைமணி நேரம் அளவில் அது அமைந்திருந்தது.

முதலில் விமானத்தை டேக்-ஆப் செய்த போது எனக்கு சிரிப்பு வந்தது, வயிற்றுக்கும் பட்டாம்பூச்சி பறக்கும் அனுபவம் அது. நாங்கள் ஓட்டும் விமானத் தில் வழிகாட்டும் சாதனங்களை குறைவாகவே பயன்படுத்து வேன். அதிகமாக மேலிருந்து கீழே பார்த்துக் கொண்டு தான் ஓட்ட வேண்டும். முதலில் இருந்த பயம் இப்போது சுத்தமாக இல்லை.

இப்போது என்னுடைய மாணவர் பைலட் உரிமம் இருக்கிறது, இதற்கு பிறகு நான் 5 தேர்வு எழுத வேண்டும், அதில் 3 தேர்வை முடித்து விட்டேன், அதோடு  கூட இப்போது நான் ஓட்டும் விமானத்தில் 200 மணி நேரம் முடிக்க வேண்டும் அதில் இன்னும் நான் 150 மணி நேரங்கள் முடிக்க வேண்டும்.

இவையனைத்தையும் செய்தப் பிறகு என்னுடைய சான்றிதழ்கள் அனைத் தையும்  அவர்களுக்கு அனுப்பினால் அவர்கள் அவற்றை சரி பார்த்துவிட்டு எனக்கு பயணிகள் பயணிக்கும் விமானம் ஓட்டும் உரிமம் அளிப் பார்கள்.

பயணிகள் பயணிக்கும் விமானம் ஓட்ட உரிமம் பெற்றாலும், நான் விமானி அறையில் அமர்ந்து விமானிகள் ஓட்டுவதையே காண வேண்டும். அவர்களிடமிருந்து சுமார் 6 மாத அளவுக்கு கற்க வேண்டும், பின்பு தான் என்னை அந்த விமானம் ஓட்ட அனுமதிப் பார்கள். அதற்கு முக்கிய காரணம், நான் தற்போது ஓட்டும் விமானத்தை 55 நாட்ஸ்ல் டேக்- ஆப் செய்ய வேண்டும், ஆனால் அந்த வகை விமானத்தை நான் 250 நாட்ஸ்ல் எடுக்க வேண்டும். விமானம் ஓட்ட வேண்டும் என்பதை என் மனதினுள் ஒரு குறிக்கோளாக வைத்து இன்று வெற்றிக் கண்டேன்.

என்னுடைய அம்மா கல்பனா, அப்பா ரவிக்குமார் எனக்கு அதிகமாக ஊக்குவித் தார்கள், அப்பா உன் மனசு என்ன சொல் கிறதோ அதை தைரியமாக செய் என கூறி னார்கள்.     நான் ஓட்டிய விமானத்தை அந்த குறிப்பிட்ட விமான நிலையத்தில் யாரும் ஓட்டியது கிடையாது.

காரணம் அந்த விமான நிலையத்தில் ஓடு தளம் மிக குறுகிய ஒன்று. மேலும் அந்த ஓடுதளத்திற்கு அருகி லேயே ஒரு பெரிய பாலம் உண்டு. ஒரு பெண் தனியாக அந்த விமானத்தை ஓட்டியது தான் பெரிய விஷயமாக பேசப்பட்டது. என்னுடைய அடுத்த பயிற்சியாக இனி நான் மைசூர், கோவா போன்ற இடங்களுக்கு செல்வேன்.

முதலில் என்னுடைய பயிற்சியாளருடன், அடுத்து தனியாக செல்லவேண்டும். அதற்கு பிறகு, இரவு நேரப்பயணத்தில் இந்த இடங் களுக்கு செல்ல வேண்டும். என்னுடைய கனவு நான் விமான படையில் சேர்ந்து நம்முடைய நாட்டுக் காக விமானம் ஓட்ட வேண்டு மென்பதே, என கூறினார்.


அதிகரித்து வரும்
மார்பக புற்றுநோய்

பெண்களுக்கு ஏற்படும் புற்றுநோய் களில் மார்பகப் புற்றுநோய் இரண்டா மிடத்தில் இருக்கிறது.

இது நகர்ப்புறங்களில் வாழும் பெண்களிடம் நாளுக்கு நாள்  அதிகரித்து வருகிறது. இந்தியாவில் உள்ள லட்சம் பெண்களில் 32 பேருக்கு மார்பகப் புற்று நோய் உள்ளது என்றும், இந்த எண் ணிக்கை கடந்த 10 ஆண்டுகளில்  இரண்டு மடங்காக அதிகரித்துள்ளது என்றும் உலகச் சுகாதார நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள புள்ளி விவரம் மூலம் தெரிய வருகிறது.

உறுதிக்குக் கிடைத்த விருது!

கணவருக்கு உதவிசெய்யத் தென்னை நார் தொழிற்சாலைக்குள் நுழைந்தவர், இன்று இந்தி யாவின் சிறந்த நார் தொழிற்சாலை அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்.

வாடிப்பட்டி அருகே குலசேகரன்கோட்டையில் நார் தொழிற்சாலை நடத்தும் கவிதா, முயற்சி செய்தால் எதையும் சாதிக்கலாம் என்பதை நிரூபித்து வருகிறார். இவர் கிராமப்புறப் பெண்களைக் கொண்டு தென்னை மட்டையில் இருந்து நார் உற்பத்தி செய்து, அவற்றை வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்துவருகிறார்.

தென்னை நார், கயிறு உற்பத்தியில் கேரளாவே முன்னிலை வகிக்கிறது. அடுத்தபடியாகத் தமிழ கத்தில் மதுரை, ராஜபாளையம், பொள்ளாச்சி, தென்காசி, திண்டுக்கல், ஈரேடு, திருப்பூர் உட்பட பரவலாக 5,000-க்கும் மேற்பட்ட சிறு, குறு தென்னை நார், கயிறு தொழிற்சாலைகள் உள்ளன.

இங்கு உற்பத்தியாகும் நார் மற்றும் தென்னை நார் கட்டிகள் ஏற்றுமதியை ஊக்குவிக்கும் வகையில், மத்திய கயிறு வாரியம் ஆண்டுதோறும் சிறந்த தொழில் முனைவோர் விருது வழங்கிவருகிறது. இந்த ஆண்டுக்கான விருதுக்குத்தான் கவிதா தேர்ந் தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

பெண்களால் கிடைத்த ஊக்கம்

கணவர், குடும்பம், குழந்தைகள் என்று பம்பர மாகச் சுழலும் இல்லத்தரசிதான் கவிதாவும். திடீரென தொழிலதிபர் ஆனது எப்படி?
நான் பி.எஸ்சி. முடித்திருக்கிறேன். என்னுடைய கணவர், தென்னை நார் தொழிலில் ஈடுபட்டுவந்தார். குழந்தைகள் வளர்ந்து உயர் கல்வி படிக்கத் தொடங்கியதும் அவருக்கு உதவி செய்வதற்காக எங்களுடைய தென்னை நார் தொழிற்சாலைக்குள் நுழைந்தேன் என்று சொல்லும் கவிதா, கடினமான இந்தப் பணியில் பெண்கள் ஈடுபட்டதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டிருக்கிறார்.

அவர்கள் உறுதியோடு வேலைசெய்யும்போது நாம் ஏன் தயங்க வேண்டும் என்று நானும் இந்தத் தொழிலில் முழு நேரமும் ஈடுபடத் தொடங்கினேன். கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக இந்தத் தொழிற் சாலையை என்னுடைய முழுப் பொறுப்பில் விட்டு விட்டார் என் கணவர் என்று சொல்கிறார் கவிதா.

இவர்களது தொழிற்சாலையில் ஏற்றுமதி ரக நார் யூனிட், நார் கழிவு கட்டி யூனிட் ஆகிய இரண்டு யூனிட்கள் செயல்படுகின்றன. 130 தொழிலாளர்கள் பணிபுரிகின்றனர். இவர்களில் 99 சதவீதம் பேர் பெண்கள். ஓட்டுநர் பணியை மட்டும் ஆண்கள் கவனித்துக்கொள்கின்றனர்.

மதுரை சுற்று வட்டாரத்தில் உள்ள பத்து கிராமங் களைச் சேர்ந்த பெண்களுக்குத் தங்கள் தொழிற் சாலையில் வேலைவாய்ப்பு அளித்திருக்கிறார் கவிதா. தென்னை நார், தென்னை நார் கழிவுக் கட்டிகளை உற்பத்தி செய்து சீனா, அமெரிக்கா, பெல்ஜியம், இலங்கை, நெதர்லாந்து, ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்து  வருகிறார்.

தினமும் ஏழு டன் தென்னை நாரும், அய்ந்து டன் தென்னை நார் கழிவுக் கட்டிகளையும் ஏற்றுமதி செய்கிறேன். தென்னை நாரிலிருந்து தயாராகும் கட்டிகளுக்கு அய்ரோப்பிய நாடுகளில் நல்ல வரவேற்பு இருக்கிறது. அங்கு மண்ணுக்கு பதில் இந்த நார் கழிவுக் கட்டிகளில் விதைகளைப் பரப்பி விவசாயம் செய்கின்றனர்.

தென்னை நார் கழிவுத் தூளை உற்பத்தி செய்வது மிகுந்த சிரமம். மூன்று மாதம் வரை தண்ணீரை ஊற்றிப் பதப்படுத்தி, வெயிலில் காயவைத்து அதில் விதை முளைப்புத் திறன் ஏற்படுத்திய பிறகே, ஏற்றுமதி செய்ய முடியும்.

இந்தத் தூள் கிலோ எட்டு ரூபாய்க்கு விற்பனை யாகிறது. தென்னை நார் கிலோ எட்டு ரூபாய் முதல் 12 ரூபாய்வரை போகிறது. தற்போது உள்நாட்டு வியாபாரிகள் மூலமே வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்கிறேன். விரைவில் நானே நேரடியாக ஏற்றுமதி செய்யத் திட்டமிட்டிருக்கிறேன் என்கிறார்.

தன்னிடம் பணிபுரியும் பெண்களின் குழந்தை களின் கல்விச் செலவுகளுக்கு உதவிசெய்கிறார் கவிதா.

சிறந்த பணியாளர்களுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்கி உற்சாகப்படுத்துகிறார். இதுபோன்ற தொழி லாளர் நலச் செயல்கள் கவிதாவை வெற்றியை நோக்கி நகர்த்துகின்றன.

இந்த விருது இன்னும் சாதிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தி யிருப்பதாகச் சொல்லும் கவிதா, லூதியானாவில் நடைபெறவிருக்கும் நிகழ்ச்சியில்  விருது பெறுகிறார்.

கலாம்களை உருவாக்கும் ஆசிரியை!

மாணவர்களைப் புத்தகப் படிப்பில் தேர்ச்சியடைய வைப்பது தான் தலைசிறந்த பள்ளி என்பதை நான் ஏற்க மாட்டேன். பாடத்தைத் தாண்டி அந்த மாணவர்களிடம் எந்த அளவுக்கு தேச பக்தி வளர்ந்திருக்கிறது, மாணவர்களின் தனித்திறமை என்ன, விளையாட்டில் அவர்கள் என்ன சாதித்திருக்கிறார்கள், மாணவர்களின் புதிய முயற்சி என்ன? இதற்கெல்லாம் ஆரோக்கியமான பதிலைச் சொல்லும் பள்ளிதான் உண்மையிலேயே தலைசிறந்த பள்ளி என்கிறார் சபரிமாலா.

திண்டிவனம் அருகிலுள்ள வைரபுரம் ஊராட்சி ஒன்றிய நடுநிலைப் பள்ளியின் ஆசிரியர். பட்டிமன்றப் பேச்சாளராக இருந்து ஆசிரியப் பணிக்கு வந்தவர். சரியான போக்குவரத்துக்கூட இல்லாத வைரபுரம் பள்ளி மாணவர்கள், இப்போது கடல் கடந்தும் பேசப்படுகிறார்கள். அதற்குக் காரணம் சபரிமாலா.

அப்துல் கலாம் மறைந்தபோது, அவரைப் போன்ற மாணவர் களை நம்மால் ஏன் உருவாக்க முடியாது என்று களமிறங்கினார் சபரிமாலா. `அப்துல் கலாம் ஆகலாம் மாணவர் இயக்கத்தை உருவாக்கினார். பேச்சு வல்லமை கொண்ட மாணவர்களைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து இதில் சேர்த்தார். அந்த மாணவர்களுக்கு கலாமின் வாழ்க்கை வரலாற்றைப் படிக்கக் கொடுத்தார். அவர்களைக் கொண்டே கலாமின் கருத்துகளை மடை திறந்த வெள்ளமாகக் கொட்டும் பேச்சாளர் அணிகளை உருவாக்கினார் சபரிமாலா. இவரிடம் பேச்சுப் பயிற்சி பெற்ற மாணவர்கள் மாவட்ட, மாநில அளவில் முதல் பரிசுகளை அள்ளிக்கொண்டு வந்தார்கள்.

வைரபுரம் பள்ளியை மற்ற பள்ளிகளும் திரும்பிப் பார்க்க, எட்டு மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த 75 மாணவர்கள் கலாம் ஆகலாம் மாணவர் இயக்கத்தில் உறுப்பினரானார்கள். இவர்களைக் கொண்டு கலாம் போல் ஆகலாம் மாணவர் பட்டிமன்றம் என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார். கலாமின் நினைவு தினத்தில் அய்ம்பதாவது பட்டிமன்றத்தை நிறைவு செய்திருக்கிறார்கள்.

சரியாகப் பேச முடியாமல் திக்கிப் பேசும் மாணவர் ஒருவர், பட்டிமன்றத்தில் பேச ஆரம்பித்த பிறகு  இதில் கிடைத்த வருமானத்தில்   15 ஆயிரம் ரூபாயில் தனது தந்தையின் கடனை அடைத்திருக்கிறார். எட்டாம் வகுப்பு மாணவி சுஜித்ரா மதுரையில் திருக்குறள் தமிழ் என்ற தலைப்பில் 45 நிமிடம் பேசினார். அந்த உரைவீச்சைக் கேட்டு வியந்த தனியார் மெட்ரிக் பள்ளி ஒன்று, தங்கள் பள்ளி விழாவுக்கு சுஜித்ராவைச் சிறப்பு விருந்தினராக அழைத்து கவுரவித்தது.

24 குழந்தைப் பாடல்களைத் தொகுத்து ஆடல் பாடல் ஏ.பி.எல். என்ற தலைப்பில் இசை மாலையாக்கி, மாணவிகள் நளினியும் கமலியும் நடனமாடும் குறுந்தகடு ஒன்றையும் உருவாக்கியிருக்கிறார் சபரிமாலா.

ஆரம்ப வகுப்புகளிலிருந்தே மாணவர்கள் தமிழை இலக் கணப் பிழை இல்லாமல் வாசிக்கப் பழக வேண்டும் என்பதற்காகவே தாய்மொழி பயிலகம் ஒன்றை உருவாக்கி யிருக்கிறார். வகுப்பறைக்குள் திரும்பிய பக்கமெல்லாம் தமிழ் மணக்கிறது.

எனக்குக் கிடைத்திருக்கும் இந்த வாய்ப்பைத் தமிழன்னை தந்த வரமாக நினைக்கிறேன். கலாம் வாழ்க்கையைப் படித்த மாணவர்களிடம் வித்தியாசத்தைப் பார்க்கிறேன். அவர்கள் டியூஷன் செல்வதில்லை. இயற்கை உணவுக்கு முக்கியத்துவம் தருகிறார்கள். பிறருக்கு உதவ நினைக்கிறார்கள். நல்ல பண்புகள் மேலோங்கியிருக்கின்றன.

அப்துல் கலாம் அமைப்பில் உள்ள மாணவர்கள் பள்ளியை விட்டுச் சென்ற பிறகும் எங்களோடு தொடர்பில் இருக்கிறார்கள். மாணவர்களின் பேச்சுகளை நூலாக்கி, அனைத்துப் பள்ளி களுக்கும் கொண்டு சேர்க்கும் முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறோம். கலாம் விட்டுச் சென்ற பணிகளை நாங்கள் தொடர்கிறோம். நிச்சயம் எங்களிடமிருந்தும் கலாம்கள் தோன்றுவார்கள்! நம்பிக் கையோடு கூறுகிறார் சபரிமாலா.


சரித்திர சாதனை படைத்த தீபா மாலிக்

பாராலிம்பிக் போட்டிகளில் பதக்கம் வென்ற முதல் இந்திய வீராங்கனை என்ற சாதனையை நிகழ்த்தியிருக்கிறார் தீபா மாலிக். ரியே நகரில் நடைபெற்ற பாராலிம்பிக் போட்டியில் வீல் சேரில் உட்கார்ந்தபடியே சக்கர நாற்காலியில் பங்கேற்று, குண்டு எறிதல் போட்டியில் இவர் வெள்ளிப்பதக்கம் வென்றபோது பார்வை யாளர்கள் இமைக்க மறந்தனர்.

டில்லியைச் சேர்ந்த 45 வயதான தீபாவுக்கு, கடந்த 14 ஆண்டுகளில் முதுகில் மூன்று அறுவை சிகிச்சைகள் செய்தபோதும் மார்புக்குக் கீழ் உடல் இயங்கவில்லை. அதற்காக அவர் சோர்ந்துவிடவும் இல்லை. மோட்டார் ஸ்போர்ட்ஸ், நீச்சல், ஈட்டி எறிதல் வீராங்கனையாகத் தன்னை மாற்றிக்கெண்டு, தன்னம்பிக்கையூட்டும் பேச் சாளராகவும் மாறினார்.

வெளிநாடுகளில் பயிற்சிகள் பெற வாய்ப்பு கிடைத்தபோதும் அதை மறுத்து டில்லியிலேயே பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார் தீபா. விளையாட்டில் சாதிக்க வெளிநாடுதான் செல்ல வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை என தீவிரமாக நம்பியவர், பயிற்சியாளர் வைபவ் சிரேஹி வழங்கிய கடும் பயிற்சிகளையும் தட்டாமல் செய்து இந்த உயரத்தைத் தொட்டிருக்கிறார்.

என் உடலில் கட்டி இருப்பது கண்டறியப் பட்டபோது, அனைத்துத் தேவைகளுக்கும் பிறரைச் சார்ந்து இருக்க வேண்டும் என்பதால், நான் வீட்டேடு முடங்கிப் போவேன் என்று பலரும் நினைத்தார்கள். அதைப் பொய்யாக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே நீச்சல், குண்டு எறிதல் என நிறையப் போட்டிகளில் பங்கேற்கத் தொடங்கினேன். அறுவை சிகிச்சை தந்த வலியும் வேதனையும் என்னை நானே உணரும் புதிய பாதையில் என்னை இட்டுச் சென்றன. பாராலிம்பிக் போட்டிக்குத் தேர்வான பின், கண்டிப்பாகப் பதக்கம் வென்றுதான் வீடு திரும்ப வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தேன். சரியான திட்டமிடல் இந்த வெற்றியைச் சாத்திய மாக்கி யிருக்கிறது.

மீதமுள்ள வாழ்க்கை முழு வதும் நினைவுகூர இந்த வெற்றி போதும் என்று சொல்லும் தீபா, தான் பெற்ற இந்த வெற்றி, நாட்டில் உள்ள பிற மாற்றுத் திறனாளிப் பெண்கள் சமூகத் தடைகளை உடைத்து, அவர்களின் கனவை நோக்கிப் பயணிக்க உந்து சக்தியாக இருக்கும் என நம்புவதாகச் சொல்கிறார். அவரது நம்பிக்கை இன் னும் பல வீராங்கனைகளை உரு வாக்கும்!

எனக்காக என் கணவர் தன் வேலையைக்கூட விட்டுவிட்டார். பைக்கராகத் தொடர் வதே என் விருப் பம். விளையாட்டு வீராங்கனையாக இருப்பது இன்னும் சவால்தான். ஆனால் நாம் பெறும் வெற்றிதான் அந்தச் சவாலுக்குக் கிடைக் கிற பரிசு! என்கிறார் தீபா.


மதராஸ் மாகாணத்தின் ஒரே பெண் அமைச்சர்

தமிழக மாநில எல்லை வரையறுக்கப்படுவதற்கு முந்தைய மதராஸ் மாகாணத்தின் ஒரே பெண் அமைச்சர் என்ற பெருமையைப் பெற்றவர் விடுதலைப் போராட்ட வீராங்கனை ருக்மிணி லட்சுமிபதி.

சமூக சீர்திருத்தவாதியான அவர் சிறு வயதிலிருந்தே பெண்கள் மேம்பாட்டுக்காக உழைத்தவர். 1924ஆம் ஆண்டில் காங்கிரஸ் கட்சியில் சேர்ந்து விடுதலைப் போராட்டத்தில் பங்கேற்றார். ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான போராட்டங்களில் முன்னின்றாலும், ஆட்சி அதிகாரத்தில் பங்கேற்று சேவை செய்யவும் ருக்மிணி லட்சுமிபதி தவறவில்லை.

தேர்வு பெற்ற முதல் பெண்

மதராஸ் மாகாணத்தில் ஆங்கிலேயர் - இந்தியர் என்ற இரட்டை ஆட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்ட பிறகு, மதராஸ் மாகாண சட்டப்பேரவைக்கு இடைத்தேர்தல் 1934-ல் நடைபெற்றது. அதில் காங்கிரஸ் சார்பில் ருக்மிணி வெற்றி பெற்றார். இதன் மூலம் மதராஸ் மாகாணத்துக்கான தேர்தலில் போட்டியிட்டு வென்ற முதல் பெண் என்ற பெரு மையை அவர் பெற்றார். 1937-ல் நடைபெற்ற தேர்தலில் மீண்டும் வெற்றி பெற்ற அவர், மதராஸ் மாகாண சட்டப் பேரவையின் துணை சபாநாயகராகவும் பொறுப்பேற்றார்.

இரண்டாவது உலகப் போருக்கு முன்னதாக பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களுடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடு காரணமாக 1939இல் மதராஸ் மாகாண காங்கிரஸ், அமைச்சரவை ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்து விலகியது. தொடர்ந்து காந்தி விடுத்த அழைப்பின் பேரில் காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் தனி நபர் சத்தியாகிரகத்தில் ஈடுபட்டனர். அதில் ஈடுபட்ட ருக்மிணி லட்சுமிபதி 1940இல் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

மருத்துவ வளர்ச்சிக்கு ஊக்கம்

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் 1946இல் நடைபெற்ற மதராஸ் மாகாண இரண்டாவது சட்டப்பேரவை தேர்தலில் ருக்மிணி லட்சுமிபதி வெற்றிபெற்றார். அப்போது டி. பிரகாசம் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அமைச்சரவையில் ருக்மிணி இடம்பெற்றார். அவருக்கு சுகாதாரத் துறை ஒதுக்கப்பட்டது.

மதராஸ் மாகாணத்தில் ஆட்சிப் பொறுப்பில் அமர்ந்த முதல் பெண் அமைச்சர் அவரே. மாகாணத்தில் நல்ல மருத்துவக் கல்லூரிகளின் தேவையையும், மருத்துவப் பணியில் இந்தியர்களை நியமிக்க வேண்டியதன் முக்கியத் துவத்தையும் வலியுறுத்தினார். அப்போது மதுரையிலும் ஆந்திரத்தின் குண்டூரிலும் மருத்துவக் கல்லூரிகளைத் தொடங்க ருக்மிணி கையெழுத்திட்டார். இந்திய மருத்துவ முறைகளுக்குக் கவனம் கொடுக்க வேண்டுமென வலியுறுத்தினார். அவருடைய கணவர் அசண்ட லட்சுமி பதி பிரபல ஆயுர்வேத மருத்துவர் என்பது குறிப் பிடத்தக்கது.

நாடு விடுதலை பெற்ற பிறகு மதராஸ் மாகாண அமைச்சரவை கலைக்கப்பட்டாலும், 1951இல் இறக்கும் வரை ருக்மிணி எம்.எல்.ஏவாகத் தொடர்ந்தார். அதன் பிறகு மதராஸ் மாகாணம் மறுவரையறை செய்யப்பட்டதால், பழைய மாகாணத்தில் செயல்பட்ட ஒரே பெண் அமைச்சர் அவரே.

அவரை கவுரவப்படுத்தும் வகையில் எழும்பூரில் உள்ள ராஜரத்தினம் மைதானம், எழும்பூர் அரசு கண் மருத்துவமனை போன்ற முக்கியமான இடங்கள் அமைந் துள்ள சாலைக்கு ருக்மிணி லட்சுமிபதி சாலை  என்று பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.

அய்.பி.எஸ். ஆக ஆணென்ன, பெண்ணென்ன?

அய்.பி.எஸ். ஆக ஆண்களுக்கு இணையாகப் பெண்களாலும் பணியாற்ற முடியும் என்கிறார் பூங்குழலி அய்.பி.எஸ். இவர் 2014 பேட்ச்சின் கேரளா மாநிலப் பிரிவு அதிகாரி.  கன்னூரின் பயிற்சி ஏ.எஸ்.பி.யாகப் பணியாற் றியவர். அய்தராபாத் அகாடமியில் அடுத்த கட்டப் பயிற்சிகளை முடித்து மாவட்ட ஏ.எஸ்.பி. பணிக்காகக் காத்திருக்கிறார்.கரூரைச் சேர்ந்த பூங்குழலி பிளஸ் டூ-வில் அம் மாவட்டத்தின் இரண்டாவது மாணவி. தமிழ்ப் பாடத்தில் முதலாவதாகத் தேர்ச்சி பெற்றார். 2007-இல் பொறியியல் பட்டப் படிப்பு முடித்து வழக்கம்போல அய்.டி. துறையில் வேலையில் சேர்ந்தார்.

ஆனால் துறுதுறுப்பும் சுடர்விடும் அறிவும் கொண்ட பூங்குழலிக்குச் சலிப்பு தட்டியது. செய்தித் தாள்கள் மூலம் யூ.பி.எஸ்.சி. ஆர்வம் உண்டானது. தொடர்ந்து முயற்சி செய்தவர் அய்ந்தாவது முயற்சியில் அய்.பி.எஸ். ஆனார். தன்னம்பிக்கையும் நிதானமும் அவசியம்! துணிச்சல் மிக்க பெண்ணாகவும் இருந்த பூங்குழலி யூ.பி.எஸ்.சி. எழுத முடிவெடுத்ததும் கேரளா பிரிவின் என்.ஜி.ராஜமாணிக்கம் அய்.ஏ.எஸ்., நிசாந்தினி அய்.பி.எஸ். ஆகியோரைச் சந்தித்து ஆலோசனையும் உந்துதலும் பெற்றார்.

முதலில் வீட்டில் தயக்கத்தோடுதான் சம்மதித்தார்கள்.முதல் ஆண்டு சென்னையில் ஒரு யூ.பி.எஸ்.சி. பயிற்சி நிலையத்தில் படித்தாலும் முதல் இருநிலைகளில் தேர்ச்சி பெற்றேனே தவிர நேர்முகத் தேர்வில் தவறிவிட்டேன். இரண்டாவது முயற்சியிலும் இதேதான் நடந்தது. ஆரம்பத் தில் மன அழுத்தம் உண்டானது.

தன்னம்பிக்கை குறை வினால் மூன்றாவது முயற்சியில் முதல்நிலை தேர்விலேயே தவறிவிட்டேன். ஒரு மாற்றம் வேண்டி நான்காவது முயற் சிக்கு டெல்லிக்குச் சென்று வஜ்ரம் ராவ் பயிற்சி நிலையத்தில் படித்தேன். இதிலும் என்னால் தேர்ச்சி பெற முடியாமல் சென்னைக்குத் திரும்பினேன். அய்ந்தாவது முயற்சியில் அய்.பி.எஸ். ஆனேன்.

அத்தனை முயற்சிகளிலும் என்னுடைய பெற்றோர் எனக்கு ஊக்கம் அளித்து செலவும் செய்தது மிகப் பெரிய வாய்ப்பு என மகிழ்கிறார் பூங்குழலி.

அச்சம் தவிர்ப்போம்

அய்ந்தாவது முயற்சிக்கு இடையே ரிசர்வ் வங்கியின் கிரேட் பி, தமிழகத்தின் குரூப் 1 ஆகிய தகுதித்தேர்வுகளை எழுதியது பூங்குழலிக்கு நல்ல பலனை அளித்தது. குரூப் 1-ல் தமிழகத்தின் நான்காவது ரேங்க் கிடைத்தபோது யூ.பி.எஸ்.சி.யில் தம்மால் வெற்றி பெற முடியும் என்ற நம்பிக்கையும் வந்தது.அய்.பி.எஸ். பெண்களுக்கு ஒத்து வராது,

அய்.எஃப்.எஸ். ஆனால் வெளிநாட்டில் வேலை செய்ய வேண்டிவருமே என பயந்து முதல் நான்கு முயற் சிகளில் அவ்விரண்டையும் பூங்குழலி தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. பிறகு, உண்மையை உணர்ந்தவர், அய்ந்தாவது முயற்சியில் அவ்விரண்டையும் குறிப்பிட்டதில் அய்.பி.எஸ். கிடைத்தது.

அய்.பி.எஸ். ஆனதால் இப்போது பெண்களுக்கு அதிக மாக சேவை செய்ய முடிவதை நினைத்து மகிழ்கிறார் பூங்குழலி. இவரது பேட்சின் 150 அய்.பி.எஸ்.களில் 27 பேர் பெண்கள்.

முன்னுதாரணமானவர்

பெண் என்பதற்காக என்னுடைய பெற்றோர் எந்தப் பாரப்பட்சமும் என்னிடம் காட்டியதில்லை. அதனால் நான் துணிச்சலாகவே வளர்ந்தேன். பயிற்சிக்காக தனியாகவே டெல்லியில் தங்கிப் படித்தேன். கன்னூரின் பயிற்சி ஏ.எஸ்.பி.யாக இருந்தபோது சத்திரக்கல் காவல் நிலையத்தின் பொறுப்பாளர் பணியில் நல்ல அனுபவம் கிடைத்தது. அரசியல் ரீதியாக பதற்றம் நிறைந்ததாகக் கருதப்படும் அந்தப் பகுதியில் சிறப்பாகப் பணியாற்றியதற்காகப் பாராட்டு பெற்றேன்.

குறிப்பாகப் பெண்கள், ஆண் அதிகாரியிடம் சொல்லத் தயங்கும் பிரச்சனைகளை என்னிடம் நேரடியாகச் சொன்னதால் பல வழக்குகளில் எளிதாகத் தீர்வு காண முடிந்தது. இப்போது, என்னிடம் ஆலோசனை கேட்கும் பெண்களுக்கு அய்.பி.எஸ். தேர்ந்தெடுக்கச் சொல்கிறேன் எனப் பெருமிதம் கொள்கிறார்.

செவாலியே விருதுக்கு ஒருபடி மேலே!

நடிகர் கமலுக்கு செவாலியே விருது கிடைத்த பிறகு மீண்டும் என்னைப் பலரும் நினைத்துப் பார்க்கிறார்கள் என்று புன்ன கைக்கிறார் பேராசிரியர் மதனகல்யாணி. புதுச்சேரியைச் சேர்ந்த முன்னாள் பேரா சிரியரான இவர் செவாலியே விருது மட்டு மல்ல, அதைவிட உயரிய விருதான ஒஃபீசியே விருதும் பெற்றிருக்கிறார். இந்தியா வில் இந்த விருதைப் பெற்ற முதல் பெண் இவர்தான்!

இந்த மாதிரி விருது எல்லாம் எனக்குக் கிடைக்கும்னு எதிர்பார்த்ததில்லை. கமல் கலைத்துறையில் விருது பெற வுள்ளார். நான் பெற்றது இலக்கியத் துறையில் என்கிறார் 78 வயதாகும் மதனகல்யாணி.

புதுச்சேரியில் பிரெஞ்சு அரசால் நடத்தப்படும் பிரெஞ்சு கல்லூரியான லிசே பிரான்ஸேயில் தமிழ்ப் பேராசிரியராக 41 ஆண்டுகள் பணியாற்றியவர் இவர். மூப்பின் காரணமாகப் பழைய தகவல்களை இவரால் தொடர்ச்சியாக நினைவுகூர முடியவில்லை. என் நினைவில் நிற்கிற விசயங்களை மட்டும் சொல்கிறேன் என்றபடி பேசுகிறார் மதனகல்யாணி.

அந்தக் காலத்தில் பெண்கள் பள்ளிக்குச் செல்வதே பெரிய விசயம். ஆனால் எனக்கு நிறைய படிக்க வேண்டும் என்று ஆசை. என் தந்தையின் ஊக்கத்தால்தான் என்னால் படிக்க முடிந்தது என்று சொல்லும் மதனகல்யாணிக்குத் தமிழ், ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு ஆகிய மூன்று மொழிகளும் அத்துப்படி. அதனால் பிரெஞ்சு கல்லூரியில் வெளிநாட்டு மாணவர்களுக்குத் தமிழ் பயிற்றுவிக்கும் பேராசிரியராகப் பணியாற்றும் வாய்ப்பு இவருக்குக் கிடைத்தது.

மொழிபெயர்ப்புப் பயணம்

பிரெஞ்சு மாணவர்கள், நம் வாழ்க்கை முறை, பண்பாடு பற்றி நிறைய கேட்பார்கள். பல மாணவர்கள் தமிழை ஆர்வத்துடன் படித்திருக்கிறார்கள். மொழிக்கும் இலக்கியத் துக்கும் என் விருப்பப் பட்டியலில் எப்போதும் முதலிடம் உண்டு. தமிழுடன் பிரெஞ்சு இலக்கியமும் பிடிக்கும் என்று சொல்லும் மதனகல்யாணி நோபெல் பரிசு பெற்ற பிரெஞ்சு நாவலாசிரியர் ஆல்பெர் காம்யு எழுதிய லா பெஸ்த் நாவலை கொள்ளை நோய் என்ற தலைப்பில் தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். பிரெஞ்சு நாவலாசிரியர் பல்சாக் படைப்பான லு பெர் கொர்யோ என்ற நாவலை தந்தை கெரியோ என்ற தலைப்பில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.

சாகித்ய அகாடமி வெளியிட்டிருக்கும் அந்த நூல், பிரான்ஸ் நாட்டை நம் கண் முன் நிறுத்தும் என்று சொல்லும் மதனகல்யாணி, எழுத்தாளர் சுஜாதாவின் கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ நாவலை பிரெஞ்சில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். புதுச்சேரி நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் என்ற தலைப்பில் 200 பாடல்களைத் தொகுத்து தமிழ், பிரெஞ்ச் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

இவரது புதுச்சேரி நாட்டுப்புறக் கதைகள் என்ற மொழிபெயர்ப்பு நூலை பிரான்ஸின் புகழ்வாய்ந்த பதிப்பகமான கர்த்தாலா வெளியிட்டது.

பிரெஞ்சு அறிந்த சிறுவர்களுக்காக சிலப்பதிகார நூலின் சுருக்கத்தைப் படங்களுடன் வெளியிட்டோம்.

கோதலூப், மொரீசியஸ், ரீயூனியன் தீவுகளில் பிரெஞ்சு பேசும் தமிழ்மொழி அறியாத தமிழர்கள் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் மாரியம்மன் தாலாட்டு, மதுரைவீரன் அலங்காரச் சிந்து முதலியவற்றை இசையோடு ஆனால் பொருள் தெரியாமல் பாடினார்கள்.

அவர்களுக்காக பிரெஞ்சு மொழியில் இரண்டு நூல்களை எழுதினேன். பிரெஞ்சு கவிதைகளைத் தமிழில் தூறல் என்ற தலைப்பில் மொழி பெயர்த்துள்ளேன் என்று பட்டியலிடுகிறார் பேராசிரியர் மதனகல்யாணி. இதுவரை 20-க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் எழுதியிருக்கிறார். 2009இல் புதுச்சேரி அரசு கலைமாமணி விருது வழங்கி இவரை கவுரவித்தது. 2002இல் செவாலியே விருது கிடைத்தது. அதைத் தொடர்ந்து பிரெஞ்சு அரசின் மேலும் ஒரு உயரிய விருதான ஒஃபிஸியே விருது 2011இல் கிடைத்தது.

முன்பு பிரான்ஸ் அரசு இந்த விருதுகளை போரில் பங்கேற்றோருக்குதான் தந்தது. செவாலியே என்பது குதிரை வீரன் விருது.

அதற்கும் மேல் நிலை ஒஃபிஸியே விருது. இதற்கு மேல் கமாண்டர் என்ற பொருள்படும் கெமாந்தான் விருதும் உள்ளது என்று விருதுக்கு விளக்கம் தருகிறார் மதனகல்யாணி.

ஒருவர் எத்தனை மொழி வேண்டுமானாலும் கற்கலாம். அவர்களுடைய விருப்பம்தான் முக்கியம் என்று சொல்லும் மதனகல்யாணியின் மொழி மீதான விருப்பம்தான் அவரை விருதுக்கு உரியவராக உயர்த்தியிருக்கிறது.

Banner
Banner