எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

ஆணாதிக்கம் காரணமாக 47 சதவீதம் பெண்கள் படித்தவர்களாக இருந்தாலும், உழைப்புப் பங்களிப்பு என்று வருகிறபோது பெண்கள் 29 சதவீதத்துக்கும் குறைவாகவே இருக்கிறார்கள்.

வேலைக்குப் போகும் பெண்கள் என்று வரும் போதே பொதுவாக வெள்ளுடைப் பணிகள் என்ற ழைக்கப்படும் அலுவலக வேலைகளை மட்டுமே நாம் நினைத்துப் பார்க்கிறோம். பெண்கள் வேலைக் குப் போகலாமா வேண்டாமா என்பது குறித்தெல்லாம் பெரும் விவாதத்துக்கு உட்படுத்தப்பட்டவை இந்தப் பணிகள் பற்றி மாத்திரம்தான். இந்த வேலைகளுக்குப் பெண்களை அனுப்புவதில்தான் இந்தச் சமுதாயத் துக்குச் சங்கடமெல்லாம். பெண் மென்மையானவள், அவளை வேலைக்கு அனுப்பி சிரமப்படுத்தக் கூடாது என்று சொல்வதெல்லாம்கூட இந்தப் பணி களுக்குப் பெண்களை அனுப்புவது குறித்து மட்டும் தான்.

இந்த விவாத வரையறைகளுக்குள் கிராமங் களில் காலங்காலமாகத் தங்கள் உடலுழைப்பைச் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிற பெண்கள் வரமாட் டார்கள். வயல் காட்டில் சேற்றிலும் சகதியிலும் பெண்கள் இறங்காத காலம் என்ற ஒன்று எப்போதும் இருந்தது கிடையாது. உச்சி வெயிலில் அவர்கள் குனிந்தபடியே வேலை பார்க்கிறார்கள். பெண் வேலைக்குப் போகலாமா என்ற விவாதத்தில் இவர் களுக்கு இடமில்லை. இன்றும்கூட வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் எண்ணிக்கை நகரத்தோடு ஒப்பிடும்போது கிராமத்தில் தான் அதிகம். ஆனால், பொதுப்புத்தியில் நகரங்களில் தான் பெண்கள் வேலைக்குப் போவதாகப் பதிந்துபோயுள்ளது.

பெண் உழைப்பு என்பதை கிராமம் சார்ந்தும், நகரம் சார்ந்தும் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. இதை ஒருவகையில் உடல் சார்ந்த உழைப்பு, அறிவு சார்ந்த உழைப்பு என்று வகைப்படுத்தலாம். உடலு ழைப்பில் (பெரும்பகுதியும் கிராமத்தில்) பெண்கள் திருமணத்துக்கு முன் குறைவாகவும் திருமணத் துக்குப் பின் அதிகமாகவும் ஈடுபடுகிறார்கள். அறிவுசார் உழைப்பில் (பெரும்பகுதி நகரத்தில்) பெண்கள் திருமணத்துக்கு முன் அதிகமாகவும் திருமணத்துக்குப் பின் குறைவாகவும் ஈடுபடு கிறார்கள். கிராமங்களில் பெண்கள் திருமணத்துக்குப் பின் அதிகமாக வேலைக்கு அனுப்பப்படுவதோடு தள்ளாத முதுமையிலும் தங்கள் உழைப்பைத் தொடர வேண்டிய நெருக்கடி இருக்கிறது.

அனைத்து நிலைகளிலும் குடும்ப வறுமையும் பல நேரங்களில் ஆதரவற்ற நிலையுமே வெளியில் வேலைக்குச் செல்லும் நிர்ப்பந்தத்தை இவர்களுக்கு ஏற்படுத்துகின்றன. அந்த வகையில் பெண் வெளியில் வேலைக்குச் செல்ல நேர்வதே அவளுக்கு நேரும் துன்பமாகவே பார்க்கப்படுகிறது, உணரப்படுகிறது. அந்த வேலை அவளின் தன்மதிப்பை உயர்த்து வதாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை. ஒருவகையில் அந்தப் பெண் வேலைக்குச் செல்வது என்பது அந்த வீட்டு ஆணின் இயலாமையாகவோ அவமான மாகவோ பார்க்கப்படுகிறது. எனவே, குடும்ப வருமானம் ஓரளவு அதிகரித்தால்கூட, உடனே பெண் வேலைக்குப் போவது நிறுத்தப்பட்டு விடுகிறது.

உழைப்புச் சந்தையில் அவள் எப்போதுமே உதிரியாகவே இருக்கிறாள். இந்தச் சமுதாயச் சூழலில் அந்தப் பெண்ணே தான் உழைக்க நேர்ந்தது குறித்து கழிவிரக்கத்துடனேயே சிந்திக் கிறாள். தன் உழைப் பின் மீது பெருமிதம் கொள்ள முடியாத நிலையில், அந்தப் பணியிடங்கள் அவ ளுக்குக் கவுரமான வையாக இல்லை என்பதன் தொடர்ச்சியாக அவை பாதுகாப்பானவையாகவும் இருப்பதில்லை. இந்தப் பின்னணியில்தான் பெண் ணின் உழைப்பு அந்தச் சந்தையில் பொருளாதார ரீதியாக ஆணின் உழைப் புக்குச் சமமான மதிப்பைப் பெறாமல் குறைவான ஊதியத்துக்குரியதாக இருக் கிறது.

வளங்குன்றா வளர்ச்சியின் வழிகாட்டி!

1914 மே 23 அன்று இங்கிலாந்தில் பிறந்தார் பார்பரா வார்ட். அவருடைய தந்தை வால்டர் வார்ட்,  பார்பராவின் தாய் தெரசா மேரி பர்ஜ்.  
1935-ஆம் ஆண்டு ஆக்ஸ்ஃபோர்டு பல்கலைக் கழகத்தில் பொருளாதாரத்தில் பட்டம் பெற்ற பார்பரா, 1938-ஆம் ஆண்டு தி இண்டர்நேஷனல் ஷேர் அவுட் எனும் தனது முதல் புத்தகத்தை எழுதினார். சிறுவயதில் ஃபிரான்ஸ், ஜெர்மனி போன்ற அய்ரோப்பிய நாடுகளில் படித்ததால், அய்ரோப்பியக் கண்டத்தில் உள்ள பொருளாதார, அரசியல் பிரச்சினைகள் குறித்து அவருக்குத் தெளிவான பார்வை இருந்தது. அதனால் ஹிட்லரின் இன அழிப்புக்கு எதிராகவும், உலகப் போர்களுக்குப் பின் அய்ரோப்பிய நாடுகளின் ஒற்றுமைக்காகவும் போராடிவந்தார்.

தேச, சர்வதேச மேம்பாட்டுக்குப் பொருளாதாரம் மட்டுமே வழிகோலும் என்று சொல்லப்பட்டுவந்த காலத்தில், சமத்துவமின் மையும் சுரண்டலும் இல்லாத பொருளாதாரமே சர்வதேச மேம் பாட்டுக்குப் பயன்படும் என்று வலியுறுத்தியவர் பார்பரா. அதனா லேயே, அமெரிக்காவின் முன்னாள் அதிபர்கள் ஜான் கென்னடி, லிண்டன் ஜான்சன், பிரிட்டனின் முன்னாள் பிரதமர்கள் ஹரால்ட் வில்சன், ஜேம்ஸ் கல்லகன், கனடாவின் முன்னாள் பிரதமர்கள் லெஸ்டர் பியர்சன், பியர் த்ரூதோ போன்றவர்களுக்குத் தனிப்பட்ட அளவில் அறிவுரைகளை வழங்குபவராகத் திகழ்ந்தார். இந்த அரசியல் தொடர்புகள், அவரை அய்க்கிய நாடுகள் மன்றத்துக்கு அழைத்துச் சென்றன.

சர்வதேச அளவில், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு என்பதை முக்கியமான அரசியல் நடவடிக்கையாக, வளர்ச்சித் திட்டங்களில் ஒன்றாக, உலக நாடுகள் 1972-ஆம் ஆண்டில்தான் ஏற்றுக்கொண்டன. அந்த ஆண்டில்தான் மனிதச் சுற்றுச்சூழல் குறித்து அய்க்கிய நாடுகள் மன்றத்தின் மாநாடு ஸ்டாக் ஹோமில் நடந்தது. 

அய்.நா. மன்றத்தின் அன்றைய துணைப் பொதுச் செயலாளராக இருந்த மவுரிஸ் ஸ்ட்ராங், சுற்றுச்சூழல் குறித்து ஒரு மாநாடு நடத்தப் போகிறோம். அதில் என்னென்ன விஷயங்கள் விவாதிக்கப்பட வேண் டும் என்று எங்களுக்கு ஓர் அறிக்கை தாருங்கள் என்று பார்பராவிடம் கேட்டார். அதை ஏற்றுக் கொண்ட பார்பரா, 58 நாடுகளைச் சேர்ந்த 152 பல்துறை அறிஞர்களிடம் ஆலோசனை செய்தார்.

ரெனே த்யூபோ என்பவருடன் இணைந்து ஒன்லி ஒன் எர்த் என்ற தலைப்பில் ஓர் அறிக்கையைத் தயாரித்து 1972-ஆம் ஆண்டு அய்.நா.விடம் சமர்ப்பித்தார் பார்பரா. இந்த அறிக்கைதான் பின்னாளில் அதே தலைப்பில் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டது.

'வளங்குன்றா வளர்ச்சி' எனும் கருத்தாக்கத்தைப் பற்றிப் பேசிய முதல் புத்தகமாக இது கருதப்படுகிறது.

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, நிலம், நீர், காற்று மாசுபாடு, புதைபடிவ எரிபொருட்கள், மக்கள்தொகை அதிகரிப்பு, பசுமைப் புரட்சி போன்ற முக்கியமான விஷயங்களைப் பற்றி இந்தப் புத்தகத்தில் பார்பரா அலசியிருக்கிறார். 

45 ஆண்டுகள் கழிந்து, பருவநிலை மாற்றம் பூதாகரமாக உருவெடுத்து வரும் நிலையிலும் இந்த உலகுக்கு கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது. இயற்கை, வளங்குன்றா வளர்ச்சி, சுரண்டல் இல்லாத பொருளாதாரம் போன்றவை குறித்து 15-க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதிய பார்பரா வார்ட், புற்றுநோய் காரணமாக 1981 மே மாதம் 31 ஆம் தேதி மறைந்தார்.

பெண்களுக்கான சட்டங்கள்

1925    இந்திய வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் மனைவி, பெண் குழந்தைகளுக்கு சொத்து உரிமை வழங்கப்பட்டது.

1929  குழந்தை திருமணத் தடைச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது.

1955 திருமணச் சட்டப்படி பெண்களின் திருமண வயது 17 வயதாக அறிவிக்கப்பட்டு, தற்பொழுது 21 வயதாக உயர்த்தப்பட்டு பின்பற்றப் படுகின்றது.

1956  வாரிசுரிமைச் சட்டம், பெற்றோர்களின் சொத்துக்களையடைய பெண்களுக்கு உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது.

1956 விதவைகள் மறுமணச் சட்டம்,  விதவைகள்  மறுமணத்தை அங்கீகரிகத்து சட்டம்.

1961   மகப்பேறு நலச்சட்டம் - மகப்பேறு காலத்தில் பெண்கள் விடுப்பு எடுக்கவும் அக்காலத்தில் ஊதியம் பெறவும் உறுதி செய்யப்பட்டது.

1961 வரதட்சணை ஒழிப்புச் சட்டம் (1984 இல் திருத்தப்பட்டது). வரதட்சணை வாங்குபவர்களுக்கு சிறைத் தண்டணை.

1986  பெண்களை அநாகரிகமாகக் காட்டுவதை தடை செய்யும் சட்டம்.

1989 வாரிசுரிமைச்  சட்டம் - பெண்களுக்குப் பரம்பரை சொத்தில் சமபங்குரிமை.

1990  பெண்களுக்கான தேசிய ஆணையம்.

1994      குழந்தை பிறப்புக்கு முன் பாலியல் பகுப்பாய்வு நுட்பங்கள் சட்டம் - பெண் சிசுவை கருவிலே அழிப்பதை தடுப்பதற்கு சட்டம்

2005 குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு சட்டம்.

2013  பணியிடத்தில் பெண்கள் மீதான பாலியல் துன்புறுத்தல் தடுப்பு, தடை, தீர்வு சட்டம்.



.
 

இப்பிரிவில் அண்மைச் செய்திகள்:
இப்பிரிவில் முந்தையச் செய்திகள்:

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner