மகளிர்

ஆண்கள் கோலோச்சும் பின்னலாடைத் தொழில்துறையில் சாதனைப் பெண்ணாக ஜொலிக்கிறார் 45 வயது லீலாவதி.  தொழிலில் அன்றாடம் பல்வேறு பிரச்சினைகளை எதிர் கொண்டு, ஆண்டுக்கு 100 கோடி ஏற்றுமதி வர்த்தகம் செய்து சாதித்துவருகிறார் லீலாவதி.

கோவை சிங்காநல்லூர் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் லீலாவதி. கணவர் திருக் குமர னுக்குச் சொந்த ஊர் ஈரோடு. திருமணத்துக்கு முன்பே பின்னலாடைத் துறையில் ஈடுபட்டுவந்தார் திருக்குமரன். திருமணம் முடிந்ததும் புதுமணத் தம்பதி, ஏற்றுமதித் தொழிலில் ஈடுபடத் தொடங்கினர். தொழில் பங்குதாரர்களாக இருந்தவர்கள் அந்த நேரம் பார்த்து விலகிச்செல்ல, பெரும் சிரமத்துக்கு ஆளாயினர் லீலாவதி-  திருக்குமரன் தம்பதி.

குழந்தை  சிறீநிதிக்கு ஆறு மாதமானபோது குடும்பச் சூழலால் பின்னலாடைத் தொழி லுக்குள் நுழைய வேண்டிய கட்டாயம் லீலாவதிக்கு. தனியொரு பெண்ணாக எவ்வித முன் அனுபவமும் இன்றித் துணிந்து கால்பதித்தார். தொழிலில் கணவருக்குப் பக்கபலமாக இருந்து, தொழில் நிர்வாகத்தை ஏற்று நடத்தத் தொடங்கியபோது லீலாவதிக்கு 25 வயது!

திருப்பூர் கொங்கு பிரதான சாலையில் 20 பேருடன் நிறுவனத்தை நடத்தத் தொடங் கினார் லீலாவதி. இன்று அவரது நிறுவனத்தில் 1,000 பேர் வேலை செய்கிறார்கள் என்பதே அவர் எட்டியிருக்கும் உயரத்துக்குச் சான்று. 700 ஆண்கள், 300 பெண்கள் எனப் பரந்து விரிந்த பின்னலாடைத் தொழிற்சாலையாக, வடக்கு பூலுவபட்டியில் உள்ளது லீலாவதியின் எஸ்.டி.  பின்னலாடை உற்பத்தி  ஏற்றுமதி நிறுவனம்.

பரபரவென்று பம்பரமாக நிறுவனத்தில் சுழன்றபடி பேசத் தொடங்குகிறார் லீலாவதி. நான் பி.காம். பட்டதாரி.  1997இல் திருமணம் நடந்தது. மணம் முடித்த கையோடு, பின் னலாடைத் தொழிலுக்குள் நுழைந்தேன். நிர்வாகத்தைக் கவனிக்கும் பொறுப்பைப் பெரும் நெருக்கடிக்கு இடையே ஏற்றேன். மிகச் சிறிய அளவில் மிகுந்த சிரமத்தோடு தொழிலைத் தொடங்கினோம். அப்போது வங்கியில் கடனுதவிப் பெற்றுத் தொழிலை விரிவுபடுத்தினோம்.

எனக்கு வேலைசெய்யப் பிடிக்கும். நேரம், காலம் பார்க்காமல் வேலைசெய்யத் தொடங் கினேன் என்று பேசியபடியே அலுவலக வேலையையும் இடையிடையே செய்து விடுகிறார் லீலாவதி.

பிறகு பெல்ஜியம், பிரான்சு, ஜெர்மனி, அமெரிக்கா எனப் பல நாடுகளுக்குப் பின்ன லாடையை ஏற்றுமதி செய்யத் தொடங்கி னார்கள். தலைக்கு மேல் கத்தியாகத் தொங்கிக் கொண்டிருந்த கடன் நெருக்கடியால் தான் மனம் தளரவில்லை என்று சிரித்தபடியே சொல்கிறார் லீலாவதி.

நம் பிரச்சினையை நாம்தான் எதிர் கொள்ள வேண்டும் என்பதால், அதிலிருந்து பின்வாங்கவில்லை. மாறாக, கடன் பெற்றவர்களிடம், சிறிது சிறிதாகப் பணம் கொடுத்து நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தினோம். பெண் என்பதைக் காரணமாக வைத்து நான் எதிலும் பின்வாங்க வில்லை. பிரச்சினையை எதிர்கொள்ளத் தொடங்கிய பிறகு,  தொழிலும் மெதுவாக வளரத் தொடங்கியது. இதையடுத்து 50 பேருடன் வடக்கு பூலுவபட்டியில் 2005இல் பின்னலாடை உற்பத்தி ஏற்றுமதி நிறுவனத் தைத் தொடங்கினோம் என்கிறார் லீலாவதி.

நேர்மையும் நேரம் தவறாமையும்

நேர்மை, நேரம் தவறாமை ஆகிய இரண்டு இரண்டையும் தொழிலுக்கு மிக முக்கியமானவையாகக்  கருதுவதாகச் சொல் கிறார். தொழிலைத் தொழிலாக மட்டுமன்றி, வாழ்க்கையாகவும் அவர் பார்த்தார்.

பெண்கள் அலுவலக நெருக்கடியையும் கையாள வேண்டும்; அதே நேரம் குடும்பத்தையும் கவனிக்க வேண்டும். வீட்டு வேலைகளைச் செய்துவிட்டு வேலைக்கும் செல்லும் பெண்கள் பாவப்பட்டவர்கள் என்று சொல்லும் லீலாவதி போட்டி நிறைந்த பின்னலாடைத் துறையில் சாதிப்பது பெரும் சவால் நிறைந்ததாக இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

லேசாகக் கவனம் திசை திரும்பினால் தொழிலும் தடம்புரளும். கணவர் மார்கெட்டிங் துறையை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டதால், அலுவலகத்தில் என்னால் நிர்வாகத்தை நன்கு கவனிக்க முடிந்தது. தொழிலில் ஏற்ற இறக்கங்கள்  இருந்தும்,   இருபது ஆண்டுகளாக நிர்வாகத்தைச் சிறப்பாகக் கவனித்து வருகிறேன்.

இதை நான்  சாதனையாகக் கருதவில்லை. என் திறமையை நிரூபிக்கக் கிடைத்த வாய்ப்பாகவே கருதுகிறேன்.  தொழிலைக் கடந்து சமூகத்தில் பணியாற்றுவதும் தற்போது பிடித்துள்ளது. தொழில்துறையில் ஈடுபட்டுள்ள பெண்கள் பிரச்சினைகளைக் கண்டு ஓடி ஒழியக் கூடாது. அவற்றை எதிர்கொள்ளப் பழகுவதே வெற்றிக்கான வழி என்று சொல் லும் லீலாவதி, தனது சொல்லுக்கு இலக் கணமாக வாழ்கிறார்.

விளையாட்டுத் துறையில் பெண்களுக்கு எண்ணற்ற வாய்ப்புகள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன; கொஞ்சம் முயன்றால் அவற்றை எட்டிப் பிடிக்கலாம் என நம்பிக்கையுடன் சொல்கிறார் சர்வதேச மூத்தோர் தடகள நடுவரான கே.மனோன்மணி.

இந்தோனேசியாவில் அண் மையில் நடைபெற்ற ஆசிய அளவி லான மூத்தோர் தடகள நடுவர் களுக்கான தொழில்நுட்பக் கருத்த ரங்கில் இந்தியா சார்பில் பங்கேற்றுத் திரும்பியுள்ள இவர், கோவை அல்வேர்னியா மெட்ரிக். பள்ளியில் உடற்கல்வி இயக்குநராகப் பணியாற்றுகிறார். இவர் இந்தியாவில் உள்ள சர்வதேச மூத்தோர் தடகள நடுவர்களில் ஒருவர். 18 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, சர்வதேச மூத்தோர் தடகளப் போட்டிகளில் தொழில்நுட்ப நடுவராகச் செயல்பட்டுவருகிறார்.

அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, பிரான்சு, இலங்கை, இந்தோனேசியா உள்ளிட்ட நாடுகளில் நடைபெற்ற பல்வேறு விளையாட்டுப் போட்டி களிலும் நடுவராகச் செயல்பட்டுள்ளார். பல போட்டிகளில் பங்கேற்ற இந்திய நடுவர்களில் இவர் மட்டுமே பெண்!

மனித வளம் மிகுந்த இந்தியாவில் விளையாட்டுத் துறையில் பெண்கள் இன்று அதிகமாக ஜொலிக் கிறார்கள். ஆனால், திறமை இருந்தும் பல்வேறு காரணங்களால் அங்கீகாரம் கிடைக்காத வீரர்கள் தான் அதிகம். பெண்களைப் பொறுத்தவரை, ஆண்கள் அளவுக்கு விளையாட்டுக்கு முக்கியத் துவம் அளிப்பதில்லை என்ற கருத்து தற்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறிவருகிறது என்று சொல்லும் மனோன்மணி, பெண்களின்

ஆரோக்கியத்துக்கும் உடலைக் கட்டுக் கோப்பாக வைத்துக்கொள் வதற்கும் உடற்பயிற்சியும் விளை யாட்டுகளும் பெரிதும் துணைபுரியும் என்கிறார்.

விளையாட்டில் பாலின பேதம் இல்லை. செல்போனில் மூழ்கி நேரத்தை வீணடிப்பதைவிட, விளை யாட்டுகளில் ஆர்வம் செலுத்தினால் உடலுக்கு மட்டுமல்ல; எதிர்காலத் துக்கும் நன்மைதான். கிரிக்கெட்டைத் தாண்டி தடகளம் உள்ளிட்ட விளையாட்டுப் போட்டி களில் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

விளையாட்டுகளில் தொழில்நுட்பரீதியாக நாம் மிகவும் பின்தங்கியுள்ளோம். வெளிநாடுகளில் விளை யாட்டுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப் பட்டு, ஊக்கத் தொகையும், சலுகைகளும் வழங்கப்படு கின்றன. விளையாட்டு வீரர்களை ஊக்குவிப்பதில் மிகுந்த அக்கறை காட்டுகிறார்கள்.

இதனால், சர்வதேச அளவிலான தடகளம் உள்ளிட்ட விளையாட்டுப் போட்டிகளில் சீனா, ரசியா, அமெ ரிக்கா, அய்ரோப்பிய நாடுகளைச் சேர்ந் தோர் வெற்றிகளைக் குவிக்கின்றனர். 120 கோடிக்கும் மேல் மக்கள்தொகை கொண்ட நம் நாட்டில், சர்வதேசத் தடகளப் போட்டியில் சாதித்தவர்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம் என்று வருத்தப்படும் மனோன்மணி இந்த நிலையை மாற்ற வேண்டும் என்கிறார்.

டில்லியில் கூட்டு வல்லுறவுக்கு ஆளாக்கப்பட்டுக் கொல்லப்பட்ட நிர்பயாவின் மரணத்துக்குப் பின் நாடெங்கும் பெண்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்குப் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை அரசும் தன்னார்வ அமைப்புகளும் எடுத்தன. பொது இடங்கள், பேருந்து, ரயில் பயணங்களின்போது சீண்டலுக்கும் கேலிக்கும் ஆளாகும் பெண்களைக் காப்பாற்ற 2017 ஏப்ரலில் பெண்களுக்குத் தற்காப்புக் கலையைக் கற்றுத்தரத் தொடங்கியது கோட்டயம், கங்கழா கிராமத்தின் பஞ்சாயத்து.

கேரளக் காவல் துறையைச் சேர்ந்த அய்ந்து முதன்மைப் பயிற்சியாளர்கள் ஒரு துணைக் குழுவுக்குப் பயிற்சியளித்தனர். அந்தக் குழுவினர், கிராமத்திலிருக்கும் பெண்களுக்குப் பயிற்சியளிக்கும் வகையில் இந்தத் தற்காப்புப் பயிற்சித் திட்டத்தை வடிவமைத்தனர்.  தவறான நோக்கத்துடன் நெருங்கு பவர்களிடமிருந்து தங்களைத் தற்காத்துக்கொள்வது, தேவைப்பட்டால் தாக்குவது போன்றவற்றுடன் சட்டரீதியான விழிப்புணர்வு போன்ற பிற விஷ யங்களையும் இந்தப் பயிற்சியில் பெண் களுக்குச் சொல்லித் தந்திருக்கிறோம் என்கிறார் வைக்கம் காவல் நிலையத்தின்  காவல்துறை அதி காரியும் பெண்களுக்குத் தற்காப்புப் பயிற்சியளிக்கும் திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளருமான ஹேமா சுபாஷ்.

 

 

 

 

ஆண்டுதோறும் அறிவிக்கப்படும் அமைதிக்கான நோபல் பரிசு இந்த ஆண்டு காங்கோ நாட்டைச் சேர்ந்த டெனிஸ் மக்வெஜ் மற்றும் ஈராக் நாட்டின் யாசிடி இனத்தைச் சேர்ந்த பெண் சமூக ஆர்வலர் நாடியா முராட் ஆகியோருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

சிரியா எல்லையை ஒட்டியுள்ள ஈராக் நாட்டின் சின்ஜார் நகரத்தை சேர்ந்த நாடியா முராட், கடந்த 2014-இல் அய்.எஸ். தீவிர வாதிகள் சின்ஜார் நகரத்தை தாக்கியபோது பாலியல் அடிமையாக மொசூலுக்கு கடத்தப் பட்டார். அங்கு தீவிரவாதிகளின் கூட்டு பலாத்கார பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளாகி மூன்று மாதங்களுக்குப் பின் தப்பிச் சென்று ஜெர்மனியில் அவரது சகோதரியிடம் அடைக்கலமானார். போரில் ஆண்களைக் கொன்று பெண்களை பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளாக்கும் அவலத்தை நாடியா வெளிப் படுத்தியதோடு, தன்னுடைய யாசிடி இன மக்களுக்காகவும், பெண்களுக்கு எதிராக நடக்கும் பாலியல் கொடுமைகளுக்காகவும் தொடர்ந்து எதிர்ப்பு குரல் கொடுத்து வரு கிறார். 2016-ஆம் ஆண்டு முதல் பாலியல் அடிமைகளுக்காக அய்.நா.வின் நல்லெண்ண தூதராக உள்ள நாடியா முராட் தன்அனுப வத்தை கூறுகிறார்:

2014-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 3-ஆம் தேதியன்று இரவு வடக்கு ஈராக் எல்லைப் பகுதியில் உள்ள சின்ஜார் நகரத்திற்குள் நுழைந்த அய். எஸ். தீவிரவாதிகள் சிறிய கிராமத்தில் இருந்த எங்களை சிறைப்பிடித்த போது, என்னுடைய தாயார் மற்றும் ஆறு சகோதரர்களை சுட்டுக் கொன்றனர். என்னையும், மற்ற இளம் பெண்களையும் மொசூலுக்கு கடத்திச் சென்றனர். எங்களை சிறை வைத்த இடத்தில் ஏராளமான பெண்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.  அவர்கள் அனைவருமே எங்களை பாலியல் அடிமை களாகவே நடத்தினர். ஆனால் அவர்கள் நடத்தும் பத்திரி கையில், மேலும் பல புதிய பெண்களை கவர்வதற்காக பெண்களைப் பற்றி உயர்வாக எழுதுவார்கள். நாங்கள் சிறைவைக்கப்பட்ட இடம் திறந்த வெளியாக இருந்ததால் சுலபமாக என்னால் தப்பிக்க முடிந்தது. சிலரது உதவி யால் ஜெர்மனியில் உள்ள என் சகோதரியிடம் தஞ்சமடைந்தேன்.

என்னுடைய மிகப்பெரிய மூன்று தவறுகளில் முதலாவது நான் குர்து இனத்தைச் சேர்ந்தவள், துருக்கி, ஈரான், ஈராக், சிரியா போன்ற நாடுகளில் வசிக்கும் குர்து இன மக்கள், பல நூற்றாண்டுகளாக தங்களுக்குரிய உரிமைகளுக்காக போராடி வருகிறார்கள். இரண்டாவது நான் உலகிலேயே மிக பழமை யான யாசிடி பிரிவை சேர்ந்தவள். நாங்கள் சாத்தானை வணங்குபவர்கள் என்பது சன்னி பிரிவினர் நம்பிக்கையாகும். மூன்றாவது நான் ஒரு பெண்ணாக பிறந்தது. எந்த ஆண் வேண்டுமானாலும் என்னை சுலபமாக அடையமுடியும்.

குர்து பிரிவினரோ, சன்னி பிரிவினரோ அவர்களில் ஒரு அங்கமாக யாசிடி பிரிவினரை அங்கீகரிப்பதில்லை. எங்களை சிறை பிடித்த தீவிரவாதிகள் அன்றிரவு கிராமங் களையும், வழிபாட்டு தலங்களையும் அடித்து நொறுக்கி கொளுத்தியதோடு, கல்லறைகளை கூட சேதப்படுத்தினர். ஆண்களை வரிசை யாக நிற்க வைத்து துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொன்றனர். இவர்களை எதிர்த்து போராட வேண்டிய குர்து ராணுவப் படையினர் சந்தடி யில்லாமல் இருட்டில் மறைந்தனர். தப்பிவந்த நான் பெண்களை வணிக பொருளாக கருது வதை எதிர்த்தும், என் இன மக்களை காப் பாற்றுவதற்காகவும் போராடத் தொடங் கினேன். இது குறித்து அதிகம் பேசினேன். நான் பட்ட துயரங்கள் என்னோடு முடியட்டும் என்ற நினைப்பில் கடைசிப் பெண் என்ற தலைப்பில் என் சுயசரிதையை எழுதி வெளியிட்டேன்.  என்னைப்போன்று பாலியல் வன் முறைக்கு ஆளான பெண்களை இந்த சமூகம் குற்றவாளிகள் போல் பார்ப்பதை எதிர்த்தேன். நாஜிக்களை போல் இந்த அய்.எஸ். தீவிரவாதிகளையும் போர்க் குற்றவாளிகளாக சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தி தண்டனை வழங்க வேண்டுமென்று குரல் எழுப்பினேன். இதற்கு மனித உரிமை ஆர்வலர்களும், வழக் குரைஞர்களும் ஆதரவளிக்க முன்வந்தனர்.

இன்று எனக்கு உலகின் மிகப்பெரிய விருதான நோபல் பரிசு கிடைத்தது குறித்து பெருமைப்படுகிறேன். பெரும்பாலான உலக நாடுகளில் சரிசமமான அளவில் பெண்கள் எண்ணிக்கை உள்ளது. அவர்களில் பாலின வன்முறையால் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு எதிராக போராடுவதோடு, விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த பெண்கள் அனைவரும் முன்வர வேண்டும். அதற்கு வழிகாட்டியாக நான் இருப்பேன். பெண்கள் உரிமைக்காக இறுதி வரை போராடுவேன் என்று கூறும் நாடியா முராட், இம்மாத இறுதியில் மும்பை வரவுள் ளார். அப்போது அவருக்கு இங்குள்ள ஹார்மனி பவுண்டேஷன் பெருமைக்குரிய மதர்தெரசா நினைவு விருது வழங்கி கவுர விக்கவுள்ளது.

இந்திய மக்கள் நேரில் பார்க்க அவர்களது முன்னிலையில் நான் இறகு ஆட்டத்தில் பங்கேற்க வேண்டும். அது எனது லட்சியங்களில் ஒன்று என்று அஸ்வதி சொல்வதில் காரணம் இல்லாமல் இல்லை. அஸ்வதி வாழ்வது சுவீடன் நாட்டில். பதினெட்டு வயதாகும் அஸ்வதி கன்னியாகுமரி மாவட்டம் தக்கலையைச் சேர்ந்தவர். சுவீடன் நாட்டிற்காக இறகுப் பந்தாட்டம் ஆடி வருபவர்.

அண்மையில் அர்ஜென்டினா நாட்டில் போனஸ் அயர்ஸ் நகரில்  நடந்து முடிந்த இளையோருக்கான ஒலிம்பிக்ஸ் போட்டியில் பதக்கங்களை பெற்ற பெண்களின் பட்டியலில் இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஓர் இளம் வீராங்கனையின் பெயர் இடம் பெற்றிருந்தது. அவர்தான் அஸ்வதி. ஆனால் அஸ்வதி இந்தியாவின் சார்பில் விளையாட வில்லை. பதக்கம் பெறவில்லை. சுவீடன் நாட்டின் சார்பில் இறகுப் பந்தாட்டம் ஆடி வருபவர்.

நாங்கள் தக்கலையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றாலும் பெங்களூரில் வசித்து வந்தோம். 2009-இல் சுவீடனில் குடியேறினோம். தூரம் அதிக மானாலும், இந்திய இறகுப் பந்தாட்ட ரசிகர்கள் எனக்கு மறக்காமல் வாழ்த்துகளை அனுப்பிக் கொண்டிருக் கிறார்கள். கடந்த மூன்றாண்டு காலத்தில் சுவீடனில் இறகுப் பந்தாட்டத்தில் பல வெற்றிகளை சந்தித்து வருகிறேன். 2015இல் பதினைந்து வயதிற்கு கீழ் பிரிவில் சுவீடன் வாகையரானேன். இப்போது குறைந்த வயதில் சுவீடன் தேசிய சாம்பியனாகவும் வந்திருக்கிறேன்.

2008 இல் பெங்களூருவில் வசித்த போதுதான் இறகுப் பந்தாட்டம் ஆடக் கற்றுக் கொண்டேன். அப்பா வினோத் நன்றாக இறகுப் பந்தாட்டம் ஆடுவார். அவரது ஆட்டத்தைப் பார்த்து நானும் விளையாட ஆரம்பித்தேன். அப்பா கணினித் துறையில் பணிபுரிந்து வந்தார். வேலை காரணமாக அவர் சுவீடன் செல்ல வேண்டி வந்தது. அவருடன் நாங்களும் சென்றோம். அங்கே இறகுப் பந்தாட்ட கிளப்பில் சேர்ந்து விளை யாடத் தொடங்கினேன். அங்கே விளையாட்டிற்கு ஆதரவும் வசதிகளும் ஏராளம். எனது திறமை யைக் கண்டு தேசிய குழுவிற்கு என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். எனது ஆட்டத்தை சுவீடன் ஒலிம்பிக்ஸ் குழுவும் பார்த்துள்ளது.

இந்தோனேஷியாவைச் சேர்ந்த பயிற்சியா ளரிடம் பயிற்சி பெற்றேன். படிப்பும் முக்கியம் என்ப தால் பயிற்சிகளும் போட்டிகளும் படிப்பைப் பாதிக் காமல் பார்த்துக் கொள்கிறேன். கோடை விடுமுறைக் காலங்களில் இந்தியா வருவேன் பயிற்சிக்காக. பிரகாஷ் படுகோன் பயிற்சி நிலையத்தில் பயிற்சி பெற்று வந்தேன். இந்த ஆண்டு கோடை விடு முறையில் பயிற்சிக்காக தாய்லாந்து சென்று வந்தேன். சுவீடன் நாட்டில் கிடைக்கும் பயிற்சியை விட ஆசிய நாடுகளில் தரப்படும் பயிற்சி வித்தி யாசமானது. எல்லா வகை பயிற்சிகளையும் பெற வேண்டும் என்பதால் பல நாடுகள் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

இளையோருக்கான ஒலிம்பிக்சில் ஆண்-பெண் அணியில் விளையாடியதற்காக தங்கப் பதக்கம் கிடைத்துள்ளது. எனது அடுத்த இலக்கு 2020 -இல் நடைபெற இருக்கும் ஒலிம்பிக்ஸ்தான். சர்வதேச அளவில் முதல் எழுபது வீராங்கனைகளில் ஒருவ ராக வந்தால் மட்டுமே ஒலிம்பிக்சில் பங்கு பெறத் தகுதி பெற முடியும். அந்த எழுபது பேர் பட்டியலில் இடம் பெற வேண்டும் என்ற முனைப்பில் எந்தெந்த ஆட்டங்களில் ஆட வேண்டும் என்று கணித்து வைத்துள்ளேன் என்கிறார் அஸ்வதி..

Banner
Banner