மகளிர்

பெண்களுக்காக பெண்களே நடத்தும் தொலைக்காட்சி

 

ஆப்கானிஸ்தானில் பெண்கள் பிரச்சினைகளைப் பற்றி பேசுவதற்கு பெண்களே நடத்தும் தொலைக்காட்சி டிவி சேனல் ஒன்று துவங்கப்பட்டுள்ளது.  சான் டிவி என்று பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்த தொலைக்காட்சி சேனல் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆப்கன் தலைநகர் காபூலில் துவங்கப்பட்டுள்ளது.

இந்தச் சேனலில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து பேசப் போகிறது. சேனலின் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால் நிகழ்ச்சிகளின் தொகுப்பாளர்களாகவும், நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளர்களாகவும் பெண்களே இருக்கிறார்கள்.

ஆப்கன் போன்ற ஆண்கள் அடக்குமுறை அதிகமுள்ள நாட்டில் இத்தகைய சேனல் துவங்கப்பட்டுள்ளது அந்நாட்டில் புதுமையானதாக பார்க்கப்படுகிறது. இதன் காரணமாக இந்த டிவி சேனல் சமூக வலைத்தளத்தில் பிரபலமடைந்துள்ளது.

இதுகுறித்து சான் டிவி தொலைக்காட்சியில் நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாள ராகவுள்ள கதிரா அகமதி (20) கூறும்போது, “பெண்களுக்காக தொலைக்காட்சி சேனல் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டுள்ளது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியாக உள்ளது. ஏனெனில் தங்களது உரிமைகளைப் பற்றி அறியாத பெண்கள் பலர் உள்ளனர். அத்தகைய பெண்களுக்காக  இந்தச் செய்தி சேனல் செயல்பட இருக்கிறது. இதன் மூலம் அப்பெண்களின் குரலை உயர்த்த முடியும்“ என்றார்.

சான் டிவி காபூலை தலைமையகமாகக் கொண்டு செயல்படுகிறது. பெண்கள் பிரச்சினைகளுடன், ஆரோக்கியம் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகளும் ஒளிப்பரப்பு செய்யப்படுகின்றன.

சான் ட்வி நிறுவனர் ஹமித் சமார் கூறும்போது, “காபூல் போன்ற நகரங்களில் பெண்கள் பிரச்சினைகளை விவாதிக்கும் நிகழ்ச்சிகளை காண்பதற்கு பெண்கள் பலர் ஆர்வத்துடன் உள்ளனர்.

இந்த டிவி சேனலில் பணிபுரியும் பெண்களில் பெரும்பாலான வர்கள் மாணவிகள். இவர்களைத் தவிர்த்து வீடியோ, ஆடியோ, கிராபிக்ஸ் போன்ற தகவல் தொழிநுட்பம் சார்ந்த பணிகளில் ஆண்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர். இங்கு பணிபுரியும் பெண்கள் பலருக்கு ஊடகத் துறையில் இருப்பதால் அச்சுறுத்தல்கள் பல வருகின்றன. சில பெண்களை ஏற்றுக் கொள்ளாத குடும்பங்களும் உள்ளன” என்றார்.

பெண்களுக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல் அதிகம் உள்ள ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் பெண்களின் உரிமைகளைப் பற்றி பேசும் டிவி சேனல் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதற்கு சமூக ஆர்வலர்கள் பலர் வரவேற்பு தெரிவித்துள்ளனர்.

இன்றைக்கும் ஈட்டலாம் வருவாய்

பொருளாதார ரீதியிலாக பெண்கள் சுய சார்போடு வாழ வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் பெண் கல்வி ஊக்குவிக்கப் படுகிறது. பெண்களுக்கான தொழிற் பயிற்சிகள் வழங்கப்படு கின்றன. கைத்தொழில் ஒன்றைக் கற்றுக்கொள் என்பது பெண்களுக்கும் பொருந்தும்.

ஆரம்ப காலத்தில் பெண்களுக்கு தையற்பயிற்சி, எம்பிராய்டரிங் மற்றும் கைவினைப்பொருட்களுக்கான பயிற்சிகள் தமிழகமெங்கும் பரவலாக அளிக்கப்பட்டதன் நோக்கம் இதுதான்.தான் கற்றுக்கொண்ட கைவினைக் கலையை நூற்றுக் கணக்கானோருக்கு கற்றுக் கொடுத்து அவர்களை தொழில் முனை வோர் ஆக்கியவர் சிஸ்டர் மெர்சி. கன்னியாகுமரி மாவட்டம் குலசேகரம் செயின்ட் உர்சுலாஸ் கான்வென்ட் பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியில் கைவினைக் கலைப் பயிற்று மய்யத்தை நிர்வகித்து வருகிறார் மெர்சி. தூத்துக்குடிதான் என் சொந்த ஊர். ஆடை உருவாக்கம், எம்பிராய்டரி, ஓவியம் படித்தேன். அதன் பிறகு மும்பையில்  ஸ்கிரீன் ப்ரின்டிங், டெக்ஸ்டைல் டிசைனிங், பத்திக் ப்ரின்ட் கத்துக்கிட்டேன். கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில்  12 ஆண்டுகளில் 3500க்கும் மேற்பட்ட வங்களுக்கு எம்பிராய்டரி, லேஸ் மேக்கிங்  பயிற்சிகள் கொடுத்திருக்கேன். சென்னையில் 15 ஆண்டுகள் லிட்டில் ஃப்ளவர் கான்வென்ட் பள்ளியில் இருந்தேன். அப்போ பள்ளி மாணவிகளுக்கு மட்டுமில்லாமல், பள்ளி முடித்த பெண் களுக்கும் பல விதமான கைவினைக் கலைப்பயிற்சி கொடுத்திருக் கேன். பயிற்சியின்போது செய்யப்படும் பொருட்களை விற்று அதன் மூலம் கிடைக்கும் பணத்தையும் அவர்களுக்கே கொடுத்து விடுவேன்.  இன்னைக்கு மெஷின் எம்பிராய்டரி வந்துட்டதால இதன் மதிப்பு குறைஞ்சிருச்சுன்னு சொல்லலாம். ஆனா இன்னைக்கும் இதன் மூலமாக வீட்டிலிருந்தபடியே வருமானம் ஈட்ட முடியும் என்றார் மெர்சி.

ஜப்பான் செல்லும் சுடரொளி

கிராமத்து இளம் பெண்ணின் எளிமையான தோற்றம். கண்ணில் தீர்க்கமான பார்வை. அதற்கேற்ப அவருக்குப் பெற்றோர் வைத்த பெயர் சுடரொளி. பெயருக்கேற்ப, அறிவியல் ஆர்வத்தைச் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கச் செய்துள்ளார் அவரது ஆசிரியை கலையரசி.
மாணவி சுடரொளி சேலத்தை அடுத்த காட்டூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். சேலம் கோட்டை அரசு பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியில் தற்போது பிளஸ் 1 படித்துவருகிறார்.  அவருடைய தந்தை சுடலேஸ்வரன் பெயிண்டிங் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகிறார். தாய் பாப்பாத்தி, தங்கை ராஜலட்சுமி, தம்பி விக்னேஸ் வரன் என எளிமையான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.

2014-ல் காட்டூரில் உள்ள அரசு நடுநிலைப் பள்ளியில் 8ஆம் வகுப்பு படித்தபோது, மாவட்ட அளவிலான அறிவியல் கண்காட்சியில் பங்கேற்றார். அப்போது, எளிய முறையில் செலவு குறைவான தொழில்நுட்பத்தில் விவசாயம் செய்வது குறித்து பருவகால மாற்றத்துக் கேற்ற நவீன தொழில்நுட்பங்களுடன் கூடிய வேளாண்மை என்ற தலைப்பில் தனது அறிவியல் படைப்பினைக் காட்சிப்படுத்தினார். பின்னர் மாநில அளவிலான கண்காட்சியில் தங்கப் பதக்கத்தையும் வென்றார்.

காட்டூர் பள்ளியில் படித்தபோது, எனது அறிவியல் ஆர்வத்தை கவனித்த எனது ஆசிரியை கலையரசி, மாவட்ட அளவிலான அறிவியல் கண்காட்சியில் பங்கேற்பதற்கு என்னை ஊக்கப் படுத்தினார். விவசாயத்தில் ஆர்வம் கொண்ட நான் விவசாயிகள் தற்கொலை என்ற செய்திகளைக் காணும்போதெல்லாம் அதைத் தடுக்க முடியாதா என்று யோசிப்பேன். அதைத் தடுப்பதற்காக, ஒருங்கிணைந்த பண்ணை முறை என்ற திட்டத்தை அறிவியல் கண்காட்சிக்கான படைப்பாக எடுத்துக் கொண்டேன். இந்த திட்டம் அப்துல் கலாமின் கனவுகளில் ஒன்று என்கிறார் சுடரொளி.

விரைவில் வேளாண் விஞ்ஞானி

கோழி வளர்ப்பின் தொடர்ச்சியாக மீன் வளர்ப்பு, மீன் வளர்ப்பின் தொடர்ச்சியாக இயற்கை உரம் உற்பத்தி, உரத்தின் மூலமாக அதிக மகசூல், வீட்டுக் கழிவு நீரில் விவசாயம், சூரிய சக்தியின் மூலமாக பாசனம் என 28 வகையான திட்டங்களை செயல்படுத்தி, விவ சாயத்தில் லாபம் பெற முடியும் என்பதை இந்த அறிவியல் கண்காட்சியில் செயல்வடிவில் காட்டினார். இதற்காக, ஏழு மாதங்கள் நேரடி விவசாயத்திலும் ஈடுபட்டார்.

இந்தப் படைப்பு தேசிய அளவிலான புத்தாக்க அறிவியல் ஆய்வுக்கான விருதுக்குத் தேர்வானது. துணை குடியரசுத் தலைவர் ஹமீது அன்சாரியிடம் விருது பெற்றார். அதனை அடுத்து தற்போது இந்திய மாணவர்கள் 30 பேருடன் சக்குரா எக்சேஞ்ச் புரோக்ராம் ஜப்பான் எனும் பயணம் மூலமாக ஜப்பானுக்கு மே 27 அன்று புறப்படுகிறார்.

அங்கு 10 நாள் சுற்றுப் பயணம் செய்து ஜப்பான் நாட்டின் முக்கிய ஆராய்ச்சி நிலையங்களை நேரில் பார்வையிடுவதுடன், அந்நாட்டின் விஞ்ஞானி களுடன் கலந்துரையாட உள்ளார்.

அறிவியல் சுற்றுப் பயணத்துக்குப் பின்னர் இந்தியா திரும்பும்போது, விவசாயத்தைக் காக்கும் வேளாண் விஞ்ஞானியாக உருவெடுக்கும் உத்வேகத்துடன் சுடரொளி பிரகாசித்தபடி வருவார் என்பதில் அய்யமில்லை.


நான்கு முறை சிகரம் தொட்ட பெண்

எவரெஸ்ட் சிகரத்தை நான்கு முறை தொட்ட பெண் என்ற சாதனையைப் படைத்துள்ளார் அருணாசலப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த அன்ஷு ஜாம்சென்பா. இதற்கு முன்பு 2011இ-ல் இரு முறையும், 2013-இல் ஒரு முறையும், எவரெஸ்ட் சிகரத்தை தொட்டிருக்கிறார். இந்த முறை மே 12 அன்று எவரெஸ்ட்டை அடைந்தார். இதன் மூலம் அதிக முறை எவரெஸ்ட்டை தொட்ட பெண் என்ற சாதனையை நிகழ்த்தியுள்ளார்.




உயர்வுக்குத் திருமணம் தடையில்லை

திருமணத்துக்காகப் பல பெண்கள் வேலையை விட்டுவிட்டது பற்றிக் கேள்விப்பட் டிருப்போம். இப்படிப் பலரது கனவுகள் புதைக்கப்பட்டிருந்தாலும் திருமணத்துக்குப் பிறகு தங்களுக்கென தனி அடையாளத்தை உருவாக்கிக்கொள்ளும் பெண்களும் இருக் கிறார்கள்.

சிவகாசி அருகே உள்ள சிந்தப்பள்ளி கிராமத்தில் பிறந்தவர் பிரியதர்ஷினி. நடுத்தரக் குடும்பத்தில் வளர்ந்த இவர் எலக்ட்ரானிக் - கம்யூனிகேஷன் இன்ஜினீயரிங் டிப்ளமா முடித்துள்ளார். சுயமாகத் தொழில் செய்ய வேண் டும் என்று கனவுடன் இருந்த இவர், சில காரணங்களால் பணியாற்றிய வேலையைத் துறக்க வேண்டியிருந்தது. 2012-இல் பேராப் பட்டியைச் சேர்ந்த சங்கரை மணந்தார். பின்னர் இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தாயா னார். இவருடைய கணவர் குடும்பத்தில் இருந்த ஆண்கள் அனைவரும் வேலைக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தது, தானும் ஏதாவது வேலை செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை அவர் மனதில் தூண்டியது.

தற்போது விருதுநகர் மாவட்டம் சாத்தூர் அருகே பேராப்பட்டியில் பிரியதர்ஷினி வசித்து வருகிறார். மிகச் சிறிய ஊரான அங்கு ஒரே யொரு தொடக்கப்பள்ளிதான் உள்ளது. அதனால் மாணவர்கள் சிவகாசிக்குச் சென்று நடுநிலை, மேல்நிலைப் பள்ளிகளில் படிப்பது வழக்கம். பள்ளி மாணவர்கள் பாடம் தொடர்பாக இணையத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டிய தேவை அதிகரித்திருக்கிறது. ஆனால் நகல் எடுப்பதற்குக்கூட பேராப்பட்டியில் இருந்து பக்கத்து நகரத்துக்குப் போக வேண்டிய நிலை. அதனால் தங்கள் ஊரிலேயே ஒரு நகல கத்தையும் பிரவுசிங் மய்யத்தையும் தொடங்க முடிவெடுத்தார்.
என் குழந்தைகள் ரெண்டு பேரும் ஓரளவு வளர்ந்ததும் சுயதொழில் செய்யணும்ங்கற ஆசை அதிகமாச்சு. பிரவுசிங், நகல் எடுக்கும் வசதி கொண்ட இந்தக் கடையைத் திறந்தேன். நெருக்கடி அதிகமில்லாத வேலைங்கறதால குடும்பத்தையும் குழந்தைகளையும் கவனிக்க நேரம் கிடைக்குது என்கிறார் பிரியதர்ஷினி.

இரட்டை லாபம்

இவர் நடத்துகிற பிரவுசிங் மய்யம் மூலம் பள்ளி மாணவர்கள், தொழிலாளர்கள் என சுற்றுவட்டாரத்தைச் சேர்ந்த பலரும் தங்கள் வேலைகளை எளிதாக முடித்துக் கொள்கிறார்கள். மாலையில் பள்ளி மாணவர்களுக்கு தனிப்பயிற்சி (ஜிutவீஷீஸீ) அளிக்கிறார். மாணவர்களின் புரா ஜெக்ட் களுக்கு உதவுதல், ஊர் மக்களுக்காக ஆன் லைனில் கட்டணங்களைச் செலுத்துவது, விண்ணப்பங்களை நிரப்புவது போன்ற வேலை களையும் பிரியதர்ஷினி செய்து தருகிறார்.

தன் அனைத்து முயற்சிக்கும் தன் கணவர் சங்கர் உறுதுணையாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார் பிரியதர்ஷினி. இப்படி அந்தந்த ஊரின் தேவைக்கு ஏற்பப் பெண்கள் சுயதொழில் தொடங்குவது சுய முன்னேற்றத்துக்கு மட்டு மல்லாமல், கிராமத்துக்கும் உதவும் வகையில் இரட்டை லாபமாக அமையும்.

அநீதியை எதிர்த்துப் போராடும்

90 வயது கன்னியம்மாள்!

பதினாறு ஆண்டுகளாகத் தொடரும் மாபெரும் அறப்போராட்டம் அது. போராட்டப் பந்தலுக்குக் கீழே உள்ள குப்பைகளைச் சுத்தம் செய்து, போராட்டத்திலும் முனைப்புடன் பங்கேற்கிறார் 90 வயது கன்னியம்மாள். தள்ளாத வயதிலும் பல முறை தடியடிகள் வாங்கிச் சிறை சென்றுள்ள இவருக்கு, டெல்லியில் உள்ள சுதேசி ஆந்தலோன் அமைப்பு சுதேசாபிமான் புரஸ்கார் விருதை அறிவித்துள்ளது.

யார் இந்தக் கன்னியம்மாள்?

கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டத்திலுள்ள கிராமம் பிளாச்சிமடை. இங்கு 18 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அமைக்கப்பட்ட அந்நிய நாட்டுக் குளிர்பான நிறுவனம் நிலத்தடி நீரைப் பெருமளவு உறிஞ்சியதோடு, விளை நிலங்களில் கழிவுகளை வெளியேற்றியது. இதனால் நிலங்கள் நஞ்சாகின. தோல் நோய், காச நோய் உள்ளிட்ட பல்வேறு நோய்களால் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டதாகச் செய்திகள் பரவின.

அந்தக் குளிர்பான நிறுவனத்தை எதிர்த்து மக்கள் பல்வேறு போராட்டங்களை நடத்தினர். ஆலையை மூட வேண்டும்; பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்து ஆலைக்கு முன்பு காலவரையற்ற அறப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தனர். பகலில் பெண்களும் இரவில் ஆண்களும் பந்தலில் அமர்ந்து இடையறாது செய்த போராட்டங்கள் பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்து உலகம் முழுவதும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்களை ஈர்த்தன.

மேதா பட்கர் உட்பட ஏராளமான சூழலியல் செயல்பாட்டாளர்கள் போராட்டத்துக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததோடு, போராட்டங்களிலும் பங்கேற்றுப் பேசினார்கள். 2004-ஆம் ஆண்டு குளிர்பான ஆலை மூடப்பட்டடாலும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இழப்பீடு தரப்படவில்லை. அதனால் 16 ஆண்டுகளைக் கடந்தும் இந்தப் போராட்டம் தெடர்ந்து நடைபெற்றுவருகிறது. பாலக்காடு ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு எதிரில் இதற்காக மற்றொரு தொடர் அறப் போராட்டத்தை இதே போராட்டக் குழுவினர் ஆரம்பித்துள்ளனர்.

குளிர்பான நிறுவனத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவர் மயிலம்மா. இவர்தான் ஓர் அமைப்பை உருவாக்கி, குளிர்பான நிறுவ னத்துக்கு எதிராகத் தனிநபர் அறப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தவர். பின்னர் அதில் பலரும் பங்கேற்க, பெரும் போராட்டமாக உருவானது. பழங்குடியினர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த மயிலம்மா, தன் போராட்டக் குணத்துக்காக அவுட் லுக் இதழின் ஸ்பீக் அவுட் விருதையும் இந்திய அரசின் சிறீசக்தி விருதையும் பெற்றார். 2007-ம் ஆண்டு நேயால் மறைந்துவிட்டார்.

மயிலம்மாவின் சின்னம்மாதான் இந்தக் கன்னியம்மாள். பிளாச்சி மடையில் உள்ள போராட்டப் பந்தலைச் சுத்தப்படுத்தி, பானையில் தண்ணீர் நிரப்பிவிட்டு, 20 கிலோ மீட்டர் தெலைவிலிருக்கும் பாலக்காடு ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு வந்து, போராட்டத்தில் கலந்து கொள்கிறார்.

எங்க போராட்டத்துக்குத் தீர்வு கிடைக்கும் வரை நான் ஓய மாட்டேன். ஏன்னா நான் மயிலம்மாவின் சின்னம்மா. குளிர்பான ஆலை வர்றதுக்கு முன்னாடி ஒரு தோட்டத்துல வேலை செஞ்சுட்டிருந்தேன். அந்த முதலாளி மகன் கடன்பட்டு தன் நிலத்தைக் குளிர்பான ஆலைக்கு வித்துட்டார். அது எங்களுக்கு ஆரம்பத்துல தெரியலை. ஆலைக்காரர்களிடம் கேட்டபோது, குடும்பத்துக்கு ஒருத்தருக்கு வேலை கெடுப்போம்னு சொன்னாங்க. பிறகு பத்தாவது படிச்சிருந்தால்தான் வேலைன்னாங்க. அப்புறம் படிச்சவங்களுக்கும் வேலை தரலை. அதைக்கூடப் பொறுத்துக்கிட்டேம். எங்க சுத்துபத்து ஊர்களில் எல்லாம் விவசாயம் நல்லா இருந்தது. அங்கெல்லாம் தண்ணீர் ரொம்பக் கீழே போயிடுச்சு.

அதை எடுத்து சோறு, குழம்பு பொங்கினா சீக்கிரமே கெட்டுப் போச்சு. எல்லாருக்கும் கை, காலெல்லாம் அரிப்பு. குழந்தை குட்டிகள் வயிறு வீங்கிச் செத்தும் பேச்சு. அப்புறம்தான் போராட்டத்துல மயிலம்மா மாதிரி பெண்கள் உட்கார்ந்தேம். ஆலை முன்னாடியே காவல்துறையினரை விட்டு அடிச்சாங்க. சிறையிலே பல முறை தள்ளினாங்க. நாங்க விடலை. வெளியே வந்தால் போராட்டம். உள்ளே இருந்தால் முழக்கம்னு உறுதியோட இருந்தோம். அப்போ இருந்து இப்ப வரைக்கும் பந்தலுக்கு நான்தான் முதல்ல வருவேன். ராத்திரி போராட்டத்துல உட்கார்ந்திருந்த ஆண்கள் கிளம்பிடுவாங்க. அப்புறம் அவங்க தூங்கின இடம், சமைச்ச இடத்தையெல்லாம் சுத்தம் செஞ்சு, பகல் சாப்பாட்டுக்குத் தயார் செய்வேன்.

இப்படியேதான் வாழ்க்கை பதினாறு ஆண்டுகளை ஓடுது. இழவு, கல்யாணம் எல்லாமே போராட்டத்துக்கு அப்புறம்தான். என் பெரிய மகள் இறந்தாள். அப்புறம் பேரன் இறந்தான். அப்போதுகூட போராட்டக் களத்தில் என் வேலைகளை முடிச்சிட்டுதான் போனேன். அந்த அளவுக்கு இந்தப் போராட்டம் எனக்கு முக்கியம். எங்க மக்களுக்கு இழப்பீடு முக்கியம் என்று கம்பீரமாகச் சொல்லும் கன்னியம்மாள், விருது குறித்தெல்லாம் பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளவில்லை.

பிளாச்சிமடை போராட்டக் குழுவின் ஒருங்கிணைப்பாளர் ஆறுமுகம், சுதேசி ஆந்தலேன் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் போராட்டக்காரர்களுக்கு ஆதரவளித்துள்ளனர். ஆண்டுதேறும் சூழல் போராளிகளைக் கவுரவிக்கும் விதமாக, சுதேசாபிமான் புரஸ்கார் விருதை வழங்கிவருகிறார்கள். இந்த ஆண்டு அந்த விருது கன்னியம்மாளுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது என்றார்.

முதுமையிலும் பிறருக்காகப் போராடும் கன்னியம்மாளின் தொய் வில்லாத போராட்டத்துக்கு விரைவில் வெற்றி கிடைக்கட்டும்!


106 வயது யூடியூப் பாட்டி

ஆந்திர மாநிலம், குண்டூர் மாவட்டத்தின் குடிவாடா கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் அந்தப் பாட்டி. அவருக்கு இப்போது வயது 106 என்கிறார். வயதைக் கேட்டதும் ஏதோ ஒரு மூலையில் முடங்கிக் கிடப்பார் என்று நினைத்துவிடாதீர்கள். இந்தியா, பாகிஸ்தான், அய்க்கிய அரபு நாடுகள், அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து போன்ற பல நாடுகளில் வசிப்பவர்களும்கூட அவரை அறிவார்கள். உலகம் முழுவதும் அவருக்கு ரசிகர்கள் உள்ளார்கள். அந்த அளவுக்குப் பெயர்பெற்ற அவரது பெயர் மஸ்தானம்மா. அவரது புகழுக்குக் காரணம், அவரது சமையல்தான். அவர் கைப்பக்குவமுள்ள சமையற்காரர்.

வழக்கமான சமையல்காரர்கள் போன்றவரல்ல அவர். சமையலுக்கென எந்தப் பிரத்யேக முன்தயாரிப்பும் இன்றி மிகவும் எளிய உடையில், வயல்வெளியின் திறந்த முற்றத்தில் விறகடுப்பிலேயே சமைத்து முடித்துவிடுகிறார் அவர்.
3 லட்சம் சந்தாதாரர்கள்

அவரது சமையலைப் போலவே அவரது துணிச்சலும் தன்னம்பிக்கையும் அடுத்த தலைமுறை அறிய வேண்டியது. கண்ட்ரி ஃபுட்ஸ் என்னும் அவரது யூடியூப் அலை வரிசையாலேயே பிரபலமானார். அந்த யூடியூப் அலைவரிசைக்கு சுமார் 3 லட்சம் சந்தாதாரர்கள் உள்ளார்கள். உலகின் மிக அதிக வயது கொண்ட யூடியூப் பிரபலமாக அவர் இருப்பதற்கான சாத்தியம்கூட இருக்கிறது. சிறிய கிராமத்திலிருந்த அவரை இன்று உலகம் அறியவைத்ததில் அவருடைய பேரன் லட்சுமணனுக்கும் பங்கிருக்கிறது. அவரும் அவருடைய நண்பரான நாத்தும் சேர்ந்துதான் மஸ்தானம்மாவின் சமையல் நிகழ்ச்சியை யூடியூபில் பதிவேற்றியிருக்கிறார்கள்.
அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து பிரம்மச்சாரிகளுக்கான சமையல் நிகழ்ச்சிகளை உள்ளடக்கிய ஒரு யூடியூப் அலைவரிசையை நடத்திவந்திருக்கிறார்கள். இருவருமே பாட்டியின் சமையலை அடிக்கடி சுவைத்தவர்கள்தான். அதன் பாரம்பரிய ருசி ஒரு தனித்த சுவையைத் தந்திருக்கிறது. பாட்டி சமையல் செய்வதை அப்படியே ஏன் யூடியூப் வீடியோவாக்கக் கூடாது என்று நினைத்திருக்கிறார்கள். முதலில் சோதனை முயற்சியாக ஒரு வீடியோவை உருவாக்கி யூடியூபில் பதிவேற்றியுள்ளார்கள். அதற்குக் கிடைத்த எதிர்பாராத வரவேற்பு அவர்களை முடுக்கிவிட்டிருக்கிறது. அதன் பின்னர் மஸ்தானம்மாவின் கைப்பக்குவமான சமையல் நிகழ்ச்சிகளைத் தொடர்ந்து பதிவேற்றிவருகிறார்கள்.

வயதறியா சமையல்

சமையலில் உதவுவதற்காகத் தன் பேத்தி ராகினியை மட்டுமே மஸ்தானம்மா தன்னுடன் வைத்திருக்கிறார். வெற்றுக் கைகளில் தக்காளியையும், இஞ்சியையும் அவர் உரிக்கும் அழகே தனி. தோல் சுருக்கம் மட்டுமே அவரது முதுமையை நினைவுபடுத்துமே தவிர, அவரது செயல்பாடுகளில் முதுமை முகம் காட்டுவதேயில்லை.

பதினோரு வயதில் திருமணம் செய்துகொண்ட அவரது இல்லற வாழ்வு 22 வயதில் முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது. வாழ்வு எப்போதும்போல கரிசனமின்றி நடந்துகொண்டது. ஆனால், அவர் தனது உழைப்பைத் தவிர எதையும் நம்பியிருக்கவில்லை. 5 பிள்ளைகளை வளர்த்தெடுத் திருக்கிறார். அதில் நான்கு பேர் இறந்துவிட்டனர். இழப்புகள் பற்றிய கவலையற்று அவரது வாழ்வு தொடர்கிறது.

உலகத்துக்கே பாட்டி

முட்டைக் கறி, கோழி பிரியாணி, மாட்டிறைச்சி பாயா என நீளும் அவரது சமையல் நிகழ்ச்சிகளில் அதிகப் பார்வையா ளர்களைப் பெற்றிருப்பது வாட்டர்மெலன் சிக்கன் தயாரிப்பு வீடியோதான். சமைப்பதைப் போலவே அதைப் பிறருக்குப் பரிமாறுவதையும் விருப்பத்துடன் செய்துவருகிறார் மஸ்தானம்மா.

இன்னும் தனியாகத்தான் காலம் தள்ளுகிறார். ஆனால் உலகம் முழுவதிலும் அவருடைய வீடியோக்களைப் பார்க்கும் பலருக்கும் அவர் பாட்டியாகவே இருக்கிறார். அவரது சமையலைச் சமைத்துப் பார்த்து ருசித்த ரசிகர் களுக்கு, அவர்களுடைய பாட்டிகளை அவர் நினைவு படுத்துகிறார். அவருடைய உணவின் சுவை நாக்கில் தங்கு வதைப் போலவே அவருடைய நினைவுகள் அவர்களின் நெஞ்சில் தங்கிவிடுகின்றன.

சிலம்பத்தில் பல பதக்கங்கள் பெற்ற புவனேஸ்வரி

ஆபத்தான சூழ்நிலைகளில் ஆயுதங் களைத் தேட முடியாது. ஆனால் கையில் கிடைக்கும் சிறு தடியைக்கூட ஆயுதமாக மாற்ற முடியும் என்கிறார் சிலம்பக் கலைஞர் புவனேஸ்வரி.

சிலம்பம் பல நூற்றாண்டுக் கால வரலாறு கொண்டது. ஈட்டி, வில், வேல், கத்தி போன்ற ஆயுதங்களுக்கு முன் தோன்றியது. விடுமுறையில் கராத்தே, ஓவியம், இசை, நடனம் போன்ற பயிற்சி வகுப்புகளுக்குக் குழந்தைகளை அனுப்பு கிறார்கள். பாதுகாப்புக்காகவும் பாரம் பரியக் கலையைக் காக்கவும் குழந்தை களுக்கு இந்தக் கலையில் பயிற்சியளிக் கலாம்.

பொறியியல் பட்டதாரியான புவ னேஸ்வரி, சிறு வயதிலிருந்தே சிலம்பம் பயிற்சி பெற்றுவருகிறார்.

நான் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும் போது தோழிகள் தட்டச்சு,  ஓவியம் போன்ற வகுப்புகளுக்குச் சென்றனர். மாமா என்னைச் சிலம்பம் வகுப்பில் சேர்த்துவிட்டார். அந்த வயதில் சிலம்பம் என்றால் என்ன என்றே தெரியாது. முதலில் கம்பைத் தூக்கிச் சுழற்றவே கடினமாக இருந்தது. கொஞ்ச நாளிலேயே லகுவாகக் கம்பைச் சுழற்றக் கற்றுக் கொண்டேன். இப்போது ஆண்களால்கூட என் கம்பின் சுழற்சிக்கு முன்னால் நிற்க முடியாத அளவுக்குச் சிலம்பத்தில் தேர்ச்சி பெற்றிருக்கிறேன்என்று சொல்லும்போது புவனேஸ்வரியின் முகத்தில் பெருமிதம் தெரிந்தது.

தேசிய அளவில் மூன்று தங்கப் பதக்கங்களையும் இரண்டு வெள்ளிப் பதக்கங்களையும் பெற்றிருக்கிறார். சிலம்பக் கலையில் சிறப்பாகச் செயல் பட்டதற்காகத் தமிழக அரசின் கலை இளம் மணிவிருதும் புவனேஸ்வரிக்குக் கிடைத்துள்ளது.

சிலம்ப வகைகளான சுருள் வாள் சிலம்பம், இரட்டைக் கம்பு சிலம்பம், வேல் கம்பு, கத்தி கம்பு, புலி வேஷம், மான் கம்பு, கயிறு பந்து சிலம்பம், வளையம், அடி முறை சிலம்பம், அலங்காரச் சிலம்பம், செடி குச்சி, வால் கத்தி, கேடயம் சிலம்பம் போன்ற சிலம்பு முறைகளை மிக நேர்த்தியாகச் செய்கிறார் புவனேஸ்வரி.

கையில் ஒரு தடியை வைத்துக் கொண்டு சுழற்றுவதுதான் சிலம்பம் என்று பலர் நினைத்துக்கொண்டி ருக்கின்றனர். சிலம்பத்தில் சுமார் எழுபது வகைகள் இருந்தன. இப்போது முப் பதுக்கும் குறைவான சிலம்ப வகைகளே எஞ்சி யுள்ளன. கல்லூரி விழாக்களில் சிலம்பம் எடுத்து மேடையில் ஏறினால் அரங்கம் முழுவதும் கைத்தட்டல்களும் விசில் சத்தமும் எதிரொலிக்கும். தமிழகக் கல்லூரி விழாக்களில் நானும் என் சிலம்பமும் கட்டாயம் இருப்போம். பல கிராமியக் நிகழ்ச்சிகளில் என் குழுவின ருடன் சேர்ந்து பங்கேற்றுவருகிறேன் என்று சொல்லும் புவனேஸ்வரி, தற் காப்புக் கலை ஆண்களுக்கானது என்ற தோற்றமே பொதுவாக உள்ளது. சிலம்பம் கற்றுக்கொள்ளும் பெண்களின் எண் ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்துவந்தாலும் பாரம்பரியம் மிக்க கலைகளைப் பாது காக்கத் தொடர் ஊக்குவிப்பு அவசியம் என்கிறார்.

மாநில அரசு சிலம்பத்தை அங்கீகரித்துள்ளது. இதனால் கல்வி, வேலை வாய்ப்பபு ஆகிய துறைகளில் விளையாட்டு ஒதுக்கீட்டில் சிலம்பம் பயின்ற மாணவர்களுக்கு இடஒதுக்கீடு கிடைக்கும். கராத்தே கலையை அங்கீ கரித்துள்ள மத்திய அரசு சிலம்பத்தை அங்கீகரிக்கவில்லை. சிலம்பம் போன்ற கலைகளைப் பாதுகாப்பதில் அரசின் பங்கு முக்கியமானது என்று தன்னுடைய

ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார் புவ னேஸ்வரி.

இரண்டில் ஒரு பெண்ணுக்கு ரத்தசோகை

மெட்ரோபோலிஸ் ஹெல்த்கேர் நோய் கண்டறியும் ஆய்வகம் சமீபத்தில் இந்தியா முழுவதும் 2 லட்சத்து 18 ஆயிரத்து 200 பெண்களின் ரத்த மாதிரிகளை ஆய்வு செய்தது. அதில் இரண்டு பெண்களில் ஒருவருக்கு ரத்த சோகை இருப்பது தெரியவந்துள்ளது. இரும்புச் சத்து குறைபாடு மட்டுமின்றி தாலசீமியா போன்ற வையும் பெண்களிடம் காணப்படுவது தெரியவந்துள்ளது. உலக அளவில் ரத்த சோகை அதிகம் உள்ள பெண்கள் இருக்கும் நாடாக இந்தியா திகழ்கிறது. பஞ்சாப் மாநில அரசும் டெல்லி மாநில அரசும் பெண்களுக்கும் பள்ளி மாணவிகளுக்கும் இரும்புச் சத்து மாத்திரைகளைக் கொடுக்க வுள்ளதாக அறிவித்துள்ளன.

பிரமிக்க வைத்த பார்வையிழந்த பெண்

மாக்குலர் டிஸ்ட்ரோபி என்ற அரிய வகை பார்வைக் குறைபாட்டால் 80% பார்வையை இழந்த பிராச்சி சுக்வானி, அகில இந்திய அளவில் நடைபெற்ற கேட் தேர்வில் 98.5 % மதிப்பெண்கள் பெற்று இந்தியாவையே ஆச்சரியப்படுத்தியிருக்கிறார்.

குஜராத் மாநிலம் வதோதராவைச் சேர்ந்த சுக்வானி மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் போதே பார்வையை இழக்க நேரிட்டது. ஆனாலும் அவரது படிப்பின் மீதுள்ள ஆர்வமும் பெற்றோரின் ஊக்கமும் பி.பி.ஏ. பட்டம் பெற வைத்தது.  தன்னுடைய கனவான அகமதாபாத் அய்.அய்.எம். நிறுவனத்தில் படிப்பை மேற்கொள்வதற்காக கேட் தேர்வை எழுதினார். இவர் பெற்ற மதிப்பெண்களால் இந்தியாவின் முன்னணி கல்வி நிறுவனங்களான அகமதாபாத் அய்.அய்.எம்., பெங்களூரு அய்.அய்.எம்., கொல்கத்தா அய்.அய்.எம். போன்றவை தங்கள் நிறுவனத்தில் சேரும்படி சுக்வானிக்கு அழைப்பு விடுத்துள்ளன.

பன்னாட்டு நிறுவனம் ஒன்றில் பணிபுரிவதுதான் என் தற்போதைய லட்சியம். அதில் தன்னிறைவு அடைந்தவுடன் பார்வையற்றவர் களுக் கான தொண்டு நிறுவனத்தைச் சொந்தமாகத் தொடங்க வேண்டும் என்பது என் வாழ்நாள் லட்சியம் என்கிறார் பிராச்சி சுக்வானி.

தந்தை சுரேஷ் சுக்வானி துணிக்கடை நடத்தி வருகிறார். அம்மா கஞ்சனா எல்.அய்.சி. முகவராக உள்ளார். மகளின் வெற்றி குறித்து அவர்கள், பிராச்சி ஒரு புத்தகப் புழு. புத்தகமும் கையுமாகத்தான் இருப்பாள். பார்வைக் குறைபாட்டைச் சரி செய்வதற்காகச் சென்னையில் சிகிச்சை மேற்கொண்டோம்.

அவளுக்காகப் பிரத்தியேகக் கண்ணாடியை வடிவமைத்துக் கொடுத்திருக்கின்றனர். பிராச்சியின் உழைப்புக்குக் கிடைத்த வெற்றி, எங்களுக்கு எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்கிறார்கள்.

பார்வை இழந்த பின்பும் படிப்பில் சாதிக்க வேண்டும் என்ற பிராச்சியின் முயற்சியும் இலக்கை அடைய வேண்டும் என்ற குறிக்கோளும் இருந்தால் எத்தனை தடைகள் வந்தாலும் தகர்த்து இலக்கை அடைய முடியும் என்பதைக் காட்டியுள்ளார் என்று பெருமையோடு கூறுகிறார் கல்லூரிப் பேராசிரியர் பாரத் தேசாய்.

தன்னந்தனியாக இரண்டே மாதங்களில்
60 அடி ஆழ கிணறு தோண்டி
தண்ணீர் எடுத்து 51 வயது பெண் சாதனை

மாநிலத்தில் வறட்சி நிலவி வரும் நிலையில் தனக்கு சொந்தமான 150 பாக்கு மற்றும் 20 தென்னை மரங்களை காப்பாற்ற தன்னந்தனியாக இரண்டு மாதமாக முயற்சித்து 60 அடி ஆழத்துக்கு கிணறு தோண்டி தண்ணீர் எடுத்து சாதனை படைத்த பெண்ணை கிராம மக்கள் வெகுவாக பாராட்டினர்.

வடகர்நாடகா மாவட்டம், சிரசி நகர், கணேச நகரை சேர்ந்தவர் கவுரி (51). இவர், 45 ஆண்டுகளாக தனது தாய் வீட்டில் இருந்து கொண்டு அங்குள்ள 150 பாக்கு மரங்கள், 20 தென்னை மரங்கள் மற்றும் வாழை தோப்பு போன்றவைகளை பராமரித்து வருகிறார்.  தற்போது மாநிலத்தில் தண்ணீர் இன்றி மக்கள் தவித்துவரும் நிலையில், அவர் வசிக்கும் கணேச நகரிலும் கடுமையான தண்ணீர் தட்டுப்பாடு நிலவி வருகிறது.

இதனால், கவுரிக்கு சொந்தமான விளைப் பயிர்கள் நாசமாகும் நிலை ஏற்பட்டது. தண்ணீர் இல்லாததால் விளைச்சல்களை காப்பாற்ற முடியாத நிலை உருவாகியது. இதனால் கவுரி கூலி வேலைக்கு சென்று தனது குடும்பத்தை காப்பாற்றி வந்தார்.
கூலி வேலையில் அதிக வருவாய் கிடைக் காததால் வேலைக்கு செல்வதை விட்டுவிட்டார்.

பின்னர், தனக்கு சொந்தமான பாக்கு தென்னை வாழை தோட்டத்தை எப்படியாவது நல்ல முறையில் வளர்க்க வேண்டும் என எண்ணினார். இதற்காக தனது வீட்டுக்கு அருகில் உள்ள இடத்தில் கிணறு தோண்ட முடிவு செய்து அதில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார்.

கல்லுடன் கூடிய மண்ணை வெட்டியெடுக்க கடப்பாரை, மண்வெட்டி, சுத்தி, இரு இரும்பு வாளிகள் போன்றவற்றை கொண்டு 8 அடி அகலம் கொண்ட கிணற்றை வெட்டத் தொடங்கினார். அதன்படி நாள் தோறும் 3 அடி ஆழம் தோண்டத் தொடங்கினார்.

நாள் தோறும் விடா முயற்சி மேற்கொண்டு இரண்டு மாதங்களாக பள்ளம் தோண்டினார்.

நாள் தோறும் கிணற்றில் இருந்து மண்ணை வெட்டி எடுத்துள்ளார். பொதுவாக ஒரு கிணற்றை தோண்ட வேண்டும் என்றால் மண்ணை வெட் டுவது, அதை மேலே கொண்டு கொண்டுவருவது போன்ற பணிகளுக்கு குறைந்தது 3 முதல் 4 பேர்களாவது தேவைப்படும். ஆனால், தன்னந் தனியாக கிணறு தோண்டியே ஆகவேண்டும் என தீர்மானித்து 2 மாதங்களில் யாருடைய உதவியும் இன்றி கவுரி 60 அடி ஆழ கிணறு தோண்டி சாதனை படைத்துள்ளார்.

இதே நகரில் பல இடங்களில் தண்ணீர் எடுக்கவேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் 8 இடங்களில் சுமார் 80 அடி வரை கிணறு தோண்டியுள்ளனர். ஆனால், அந்த கிணறுகளில் ஒரு சொட்டுக்கூட தண்ணீர் கிடைக்கவில்லை.

ஆனால், கவுரி தோண்டியுள்ள 60 அடி கிணற்றில் 7 அடி தண்ணீர் கிடைத்தது அப்பகுதியில் உள்ளவர்களுக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியதுடன், நகரில் உள்ள மக்கள் கவுரி தோண்டியுள்ள கிணற்றினை வியப்புடன் வந்து பார்த்து கவுரிக்கு வாழ்த்து தெரிவித்துச்  செல்கின்றனர்.

முயன்றால் முடியாதது எதுவும் இல்லை என்பதற்கு  கவுரியின் இந்த பணி ஒரு உதாரணமாக அமைந்துள்ளது.

100 மீட்டர் தூரத்தை 74 நொடிகளில் கடந்த 101 வயது மூதாட்டி

ஆக்லாந்தில் நடைபெற்ற உலக மாஸ்டர்ஸ் போட்டியின் 100 மீட்டர் ஓட்டத்தில் இந்தியாவின் 101 வயதான மூதாட்டி தங்க பதக்கம் வென்று சாதனைப் படைத்துள்ளார்.

உலக மாஸ்டர்ஸ் போட்டி: 100 மீட்டர் தூரத்தை 74 நொடிகளில் கடந்த 101 வயதான இந்திய பாட்டி

நியூசிலாந்து நாட்டின் ஆக்லாந்தில் உலக மாஸ்டர்ஸ் போட்டி நடைபெற்று வருகிறது. இதில் இந்தியாவின் மான் கவுர் என்ற 101 வயதான மூதாட்டி 100 மீட்டர் ஓட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். இவர் பந்தைய தூரத்தை 1 நிமிடம் 14 வினாடிகளில் (74 நொடிகளில்) கடந்து தங்க பதக்கம் வென்றார். இதே தூரத்தை 2009இல் 64.42 வினாடிகளில் கடந்த சாதனைப் படைத்தவர்.

100 வயதிற்கு மேற்பட்டோருக்கான பிரிவில் இவருடன் யாரும் கலந்து கொள்ள போட்டியாளர்கள் இல்லை. இருந்தாலும் போட்டி அமைப்பாளர்கள் அவரை ஓட சம்மதித்தனர். அவர் ஓடும்போது, நியூசிலாலந்து மீடியாக்கள் சண்டிகரில் இருந்து ஒரு அதிசயம் என்று புகழ்ந்து தள்ளியது.

தீவிர மருத்துவ பரிசோதனைக்குப்பின் போட்டியில் கலந்து கொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டார் மேன் கவுர். அவரது மகனுடன் சேர்ந்து ஏராளமான தடகள போட்டியில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 100 மீட்டர் ஓட்டத்தை தொடர்ந்து 200 மீட்டர் ஓட்டம், இரண்டு கிலோ எடையுள்ள குண்டு எறிதல், 400 கிராம் எடைகொண்ட ஈட்டி எறிதல் போட்டிகளிலும் கலந்து கொள்ள திட்டமிட்டுள்ளார்.

இந்த ஓட்டப்பந்தயத்தில் கலந்து கொண்டது மிகமிக மகிழ்ச்சி யளிக்கிறது. நான் மீண்டும் ஓடுவேன் என்றார் கவுர். 93 வயது வரை மேன் கவுர் தடகளத்தில் கலந்து கொண்டது கிடையாது, அவரது மகன் குர்தேவ் சிங், சர்வதேச மாஸ்டர்ஸ் போட்டி வட்டாரத்தில் கலந்து கொள்ள ஊக்கப்படுத்தினார். இதனடிப்படையில்தான் தடகளத்தில் பங்கேற்று வருகிறார் கவுர்.

நோயாவது... நொடியாவது... 100 ஆண்டுகளைத் தாண்டும்
ஹன்ஸா இன பெண்கள்

காஷ்மீரைத் தாண்டி காரகோரம் மலைத் தொடர்களின் மடியில் இருப்பதுதான் ஹன்ஸா பள்ளத்தாக்கு. இங்கு வாழும் மக்களின் சராசரி வயது 120 என்பதையும், பெண்கள் 90 வயதிலும் குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளும் அளவு ஆரோக்கியமாக இருக்கிறார்கள் என்றும் சொன்னால் நம்புவீர்களா?

இது எப்படி சாத்தியம்? இந்த விஷயம் வெளி உலகுக்கு எப்படி தெரிய வந்தது? என்று கேள்வி எழுப்பினால் ஒரு சின்ன சிறிது பின்னோக்கிப் பார்த்துவிடலாம். 1984ஆம் ஆண்டில் ஹன்ஸா இனத்தைச் சேர்ந்த அப்துல் என்பவர், லண்டன் செல்வதற்காக விமான நிலையத்தில் காத்திருந்தார்.

பிறந்த வருடம் 1932 என்பதற்குப் பதிலாக 1832 என்று தவறாக அச்சாகியிருக்கிறது என்று அதிகாரிகள் அப்துலிடம் கேட்டார்கள். இல்லை... 1832 என்பது தான் சரி என்று அப்துல் சொன்னதும் கோபம் கொண்ட அதிகாரிகள் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டனர். காரணம், அப்துல் நடுத்தர வயது மனிதராகவே தோன்றினார்.

அப்துலுக்கு வயதை உறுதிப்படுத்த மருத்துவப் பரிசோதனை மேற்கொண்டதில் அவருக்கு வயது 152-தான் என்பது உறுதியானதும் உறைந்துபோனார்கள்அதிகாரிகள். ஹன்ஸா இன மக்கள் பற்றிய ரகசியம் அதன் பிறகே உலகுக்குத் தெரிய வந்தது. பல ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டபோது இன்னும் பல அதிசயங்கள் வெளி வந்தது.

இயற்கையாகக் கிடைக்கும் பழங்கள், காய்கறிகள், கோழி, பால், வெண்ணெய், முட்டை போன்றவற்றையே ஹன்ஸா இன மக்கள் சாப்பிடுகிறார்கள்.அதுவும் வாழ்வதற்குத் தேவையான அளவு மட்டுமே சாப்பிடுகிறார்கள்.ரசாயன உரங்கள் பற்றி இவர்களுக்கு என்னவென்றே தெரியாது. சுவாசிக்க தூய்மையான மலைக்காற்று, பகல்முழுவதும் உழைப்பு, ஜீரோ டிகிரி குளிராக இருந்தாலும் குளிர்ந்த ஆற்றுநீரிலேயே குளிப்பது போன்ற நல்லவாழ்க்கைமுறையே அந்த ரகசியம் என்பதை ஆய்வு புரிய வைத்தது.இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்ந்தால் இதெல்லாம் நமக்கும் சாத்தியம்தானே!

பறந்தாலும் விடமாட்டோம்

பல ஆயிரம் கிலோமீட்டர் உயரத்தில் மேகக்கூட்டங்களுக்கு நடுவே, தன் வெள் ளை நிற இறக்கைகளை விரித்து, ஒரு பறவைபோல் சீரான வேகத்தில் பறக்கும் விமானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து வியந்த நம் பெண்கள், இன்று அதை இயக்குபவர்களாய், அதைவிட சிலபடிகள் மேலே சென்று அந்த விமானங்களையே தயாரிப்பது மேலும் அதில் ஏற்படும் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த கோளாறுகளை சரி செய்வது போன்ற துறைகளிலும் கால் பதித்திருக்கிறார்கள் என்பது மகிழ்ச்சியான செய்திதானே?

கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் ஓசூர் அருகே உள்ள பேளகொண்டப்பள்ளி கிராமத்தில் விமானங்கள் தயாரிக்கும் தனியார் நிறு வனம் டால் செயல்பட்டு வருகிறது. இது இந்தி யாவில் துவங்கப்பட்ட முதல் தனியார் ஏர்கிராப்ஃட் நிறுவனம். இங்கு பெரிய ரக பயணிகள் விமானங்கள், ஹெலிகாப்டர்கள், உளவு விமானங்கள் வந்து செல்ல வசதியாக விசாலமான, 7,200 அடி தூரம் ஓடுதளம் அமைத்து, விமான நிலையம் அமைக்கப் பட்டுள்ளது.

இதில் விமானம் தயாரிப்பு மற்றும் விமானப் பராமரிப்பு சார்ந்த பணிகளில் இயங்கி வரும் சில பெண்களை சந்தித்தேன். சுனிதா வில்லியம்ஸை பார்த்து எனக்கும் விண்வெளிக்குப் போகவேண் டும் என்ற ஆர்வம் வந்தது. எனவே அவரின் செயல்பாடுகளை தொடர்ந்து கவனிக்கத் தொடங்கினேன் என பேசத் துவங்கினார் அஸ்வினி. எனது ஊர் கரூர். பள்ளிப் படிப்பு முடிந்ததும். ஓசூர் அதிய மான் கல்லூரியில் ஏரோநாட்டிக்கல் இஞ்சினியரிங் எனப்படும் விமானம் சார்ந்த பொறியியல் படிப்பில் இணைந்து பொறியியல் பட்டம் பெற்றேன்.அதைத் தொடர்ந்து டால் நிறுவனத்தில் பணியில் சேர்ந்து பயிற்சியில் இருக்கிறேன். ஏரோநாட்டிக்கல் இஞ்சினியர் வேறு, ஏரோ ஸ்பேஸ் இஞ்சினியர் என்பது வேறு. ஒரு கார் அல்லது இரு சக்கர வாகனத்துக்கு எந்த மாதிரியான பாகங்கள் தேவைப் படுமோ, அதை எப்படி தயாரிக்கிறார்களோ, அந்தப் பாகங்களை எப்படி வடிவமைக் கிறார்களோ, எப்படி இயக்குகிறார்களோ, அதே போன்ற கான்செப்ட்தான் ஏர்கி ராஃப்ட்டிலும் உள்ளது என விமானத்தைப் பற்றிய அதீத பிரமிப்பை மிகவும் இயல்பாய் உடைத்தார் அஸ்வினி.

மற்ற பொறியியல் பாடங்களைப் படிக்கும் மாணவர்கள், செயல்முறை கல்வி யில் நேரடியாக அந்த இயந்திரங் களோடு பணியாற்றிய அனுபவத்தை பெற்றுவிடு வார்கள். கணினி பொறியாளர் என்றால் கணினியில் வேலை செய்து செயல்முறை கல்வியை பயில்வார்கள். ஒரு கார் அல்லது இருசக்கர வாகனம் என்றால் பிரேக் எஞ்சின், பவர் எஞ்சின் என நேரடியாகப் பார்த்து அதன் பாகங்கள் அவற்றின் செயல்பாடு போன்றவற்றை நேரடியாக அந்த மாணவர்களால் உணர முடியும்.ஆனால் ஏர்கிராஃப்டு பாடத்திட்டத்தில் வேலைக்கு வந்த பிறகே பாகங்கள் பற்றியும் அதன் இயக்கம் பற்றியும் தெரிய வரும். ஏரோநாட்டிக்கல் துறையில் நுழைந் ததும் புதிது புதிதாக, இதுவரை நாம் கேட்காத வார்த்தைகள், கேட்காத விசயங் கள் இதெல்லாம் எங்களுக்கு முதலில் தடு மாற்றமாக இருந்தது. ஏர்கிராஃப்ட் தொழில் நுட்பம் சார்ந்த அந்த வார்த்தைகள் எல் லாம் படிக்க படிக்க, தேர்வுகளை எழுத எழுத பழகிவிடும் என்கிறார்.

எங்களால் செயல்முறையாக பாடங் களை கற்றுக்கொள்ள முடியாது. அதற்கான வசதிகள் எங்கள் துறைசார்ந்து குறை வாகவே உள்ளது. எல்லாமே தியரிதான். தொழில் நுட்பம் சார்ந்த விசயங்களையும் படித்திருக் கிறோம், வேலைக்கு வந்தபின், படித்தவற்றை இங்கு பயன்படுத்தி ஏர் கிராஃப்டை தயாரிக்கும்போதுதான் எங்களால் விமான தொழில்நுட்பத்தை உணர முடிகிறது என பாடத் திட்டம் சார்ந்த நடைமுறை சிக்கல்களையும் தெரிவித்தார்.

ஏரோநாட்டிக்கல் மெயின்டனன்ஸ் இஞ்சினியர்ஸ் தனியாக உள்ளனர். நாங்கள் டிசைனர்கள். ஏர்கிராஃப்ட் மற்றும் அதன் பாகங்களை டிசைன் பண்ணுவோம். ஆட் டோகேட். கேட்டையா, ப்ரோ இ போன்ற டிசைனிங் சாஃப்ட்வேர்கள் இதற்கென உள்ளன. இங்கு என்னைத் தவிர கோயம் புத்தூர் ஹிந்துஸ்தான் இஞ்சினியரிங் கல்லூரியில் ஏரோநாட்டிக்கல் படித்த கவிதா புரொடக்ஸன் இஞ்சினியராகவும், மோகனப் பிரியா மெத்தட்ஸ் இஞ்சினிய ராகவும் உள்ளனர். இன்னும் சில பெண் களும் வெவ்வேறு துறைகளில் பணியில் உள்ளனர்.

நாங்கள் நுணுக்கமான அளவில், மைக்ரான் அளவு நுணுக்கமாக தரம் பார்த்து பாகங்களை தயார் செய்து தரு கிறோம். 100 சதவிகித தரம் வேண்டும். பறக்கும்போது எந்தப் பிரச்சனையும் வரக்கூடாது. அது போல பாகங்களை பார்த்துப் பார்த்து தர மானதாக செய்ய வேண்டும். அதை எந்த லெவல்ல கொடுக் கணும் என்பதை நாங்கள் தான் முடிவு செய்வோம். நாங்கள் கொடுப்பதைத்தான் தயார் செய்வார்கள்.  68  எனும் ஏர்கி ராஃப்டை நாங்களே தயார் செய்தோம்.இஸ்ரோ மற்றும் சந்திராயனுக்கு தேவை யான பாகங்கள், ராக்கெட்டின் பாகங்கள், ராக்கெட் பூஸ்டர்ஸ், ராணுவத்திற்கு பயன் படுத்தப்படும் விமானங்கள், குட்டி ரக விமானங்கள், யூ.ஏ.விஸ் என அழைக் கப்படும் அன்வான்டட் ஏரியா வெகிக் கிளான மிலிட் டரிக்குத் தேவையான சிறிய அளவுள்ள பாம் டிடக்சன், குட்டி ரிமோட் கண்ட்ரோல் விமானங்கள் மற்றும் மனிதர் களால் செல்ல முடியாத இடங்களுக்கு செல்லக் கூடிய ஆளில்லாத குட்டி விமா னங்களையும் தயார் செய்கிறோம்.

அரசின் திட்டங்களான சி.எஸ்.எல்.வி, பி.எஸ்.எல்.வி ஸ்கின், ராக்கெட் பாகங்கள், அரசு நிறுவனமான எச்.ஏ.எல் செயல் திட்டங் களான ஏ.எல்.எச், எல்.சி.எச் ஹெலிகாப்டர் களுடைய பாகங்களை தயாரித்துத் தரு கிறோம். தயாரிப்பு தவிர பராமரிப்பிற்காகவும் சில விமானங்கள் எங்கள் நிறுவனத்திற்கு வருகின்றன. பராமரிப்பு மற்றும் பெயின்டிங் வேலைக் காக பிரதமருடைய விமானம் சமீபத்தில் இங்கு வந்து, பராமரிப்பு பணிகளை முடித்துச் சென்றது.பிரதமரின் விமானம் பழுது பார்க்கப்பட்டதை முன்னிட்டு, 10 முதல் 15 தினங்களுக்கு எங்கள் நிறுவ னத்தை சுற்றி மூன்றடுக்கு பாதுகாப்பும் போடப்பட்டிருந்தது. இதுதவிர தனிநபர் உபயோகிக்கும் விமானங்களும் பராமரிப் பிற்காக இங்கு வருகின்றன. கார் மற்றும் இருசக்கர வாகனம் மாதிரி பராமரிப்பை தாமதமாகச் செய்ய முடியாது. குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் கட்டாயம் செய்ய வேண்டும். பெண்கள் முதலில் இத்துறைக்கு வர மிகவும் தயங்கினார்கள். ஏரோ நாட்டிக் கல் டிசைனில் பெண்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகள் நிறைய உள்ளன.

2 ஆண்டு அனுபவத்திற்குப் பின் பணி உயர்வு கிடைக்கும். 60 மற்றும் 70 மாண வர்கள் உள்ள ஒரு வகுப்பில் 5 பெண்கள் தான் இருப்பார்கள். இத்துறையில் பெண் கள் மிகக் குறைவாகவே உள்ளனர். 500 பேர் வேலை செய்யும் எங்கள் கம்பெனி யில் 6 மற்றும் 7 பெண்களே உள்ளோம். சமீபமாக 2 ஆண்டுகளாகத்தான் பெண் களை ஏரோ நாட்டிக்கல் துறையில் வேலைக்கு எடுக்கிறார்கள். 10 பேர் வேலைக்கு எடுத்தால் அதில் 2 பேர்தான் பெண்கள் இருப்பார்கள். இந்நிலை மாறவேண்டும். ஆண்கள் செய்யும் அத் தனை வேலைகளையும் நாங்களும் செய்கிறோம். பெண்களுக்கு இத் துறையில் வேலைவாய்ப்பை அதிகப்படுத்த வேண் டும். இதில் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு இல்லை என தவறாக நினைக்கிறார்கள். அப்படி எதுவும் இந்தத் துறையில் இல்லை. பெண்கள் தைரியமாக ஏரோநாட்டிக்கல் துறைக்கு வரலாம் என்கிறார் அழுத்தமாக.

சிந்து,ஏர் டிராஃபிக் கன்ட்ரோலர்

எலக்ட்ரானிக் அண்ட் கம்யூனிகேஷன் பொறியியல் முடித்துவிட்டு ஏர் டிராஃபிக் கன்ட்ரோல் தொடர்பான  தேர்வு எழுதி இந்தப் பணியில் உள்ளேன். விமானத்தை இயக்கும் பைலட்டை, விமான நிலைய கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் இருந்து, அவ ருடன் புஷ் டு டாக்கை பயன்படுத்தி தொடர்பு கொண்டு, வெளியில் நிலவும் தட்ப வெப்ப நிலை, காற்று வீசும் திசை, காற்றின் வேகம் மற்றும் அழுத்தம், விமான ஓடு பாதையின் நிலை போன்றவற்றை கவனித்து, பிரஸ் டாக் வழியே விமானத்தை இயக்கும் பைலட்டிற்கு தகவல் கொடுத்து இயக்க வேண்டும். இது ரிசீவ் அண்ட் டாக் ஃப்ரிக்வென்சி என அழைக்கப்படும். இந்தப் பணியில் இருந்து செயல்படும் எனக்கு ஏர் டிராஃபிக் கன்ட்ரோலர் எனப் பெயர். நான் இப்போது பயிற்சி எடுப்ப வராக பணியில் உள்ளேன்.

Banner
Banner