மகளிர்


கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் ஓசூரில் ஓராண்டில் சுமார் 10 மாதங்கள் கடுமையான குளிர்காற்று வீசும் தட்பவெப்ப நிலை காணப்படும். அதிகாலை 6 மணிக்கும், மாலை 6 மணிக்கும் வீசும் குளிர் காற்றில் சாதாரணமாக வீட்டில் இருந்தாலே உடல் முழுவதும் நடுங்கும்.

இப்படிப்பட்ட பருவ சூழ்நிலையில் 10-ஆம் வகுப்பு படிக்கும் மகளை தினமும் ஓசூர் அந்திவாடி விளையாட்டு மைதானத்துக்கு காலை, மாலை இருவேளைகளிலும் அழைத்துச் சென்று பயிற்சி அளித்து வட்ட, மாவட்ட, மண்டல, மாநில, தென் னிந்திய மற்றும் தேசிய அளவில் தடகளப் போட்டிகளில் தடம் பதிக்க வைத்துள்ளார் ஒரு தொழிலாளி. அதுவும் குண்டு எறிதல் மற்றும் வட்டு எறிதல் விளாட்டுகளில். இவ்விரு விளை யாட்டுப் போட்டிகளில் பல பதக்கங்களைப் பெற்றுள்ளார் ஜென்சி சூசன்.

ஓசூர் சாந்தி நகரில் விசித்து வருகிறார் அகஸ்டியன் ஜெபராஜ் (45). பூர்வீகம் திருநெல்வேலி. வேலை தேடி ஓசூர் வந்த இவர் முதல் சிப்காட் பகுதியில் உள்ள தனியார் தொழில்சாலையில் தொழிலாளியாக பணியாற்றி வருகிறார். மனைவி ஜான்சி கெட்சி. இவர் தனியார் பள்ளி ஆசிரியையாக இருக்கிறார். இவர்களுக்கு ஜெனிடன் என்ற மகனும்(17), ஜென்சி சூசன்(15) என்ற மகளும் உள்ளனர். ஜென்சி தேசிய அளவில் குண்டு எறிதல் மற்றும் வட்டு எறிதல் போட்டியில் முதலிடம் பிடித்துள்ளார்.

ஓசூர் பரிமளம் மெட்ரிக் பள்ளியில் 10ஆம் வகுப்பு படித்து வரும் ஜென்சி சூசனின் உடல் வாகைப் பார்த்த உடற்பயிற்சி ஆசிரியர் அசோக், குண்டு எறிதல் விளையாட்டில் முறையாக பயிற்சி அளித்தால் ஜென்சி சாதனைப் படைப்பார் என்று கணித்தார். பள்ளியின் நிர்வாக இயக்குநர் ரத்தினசபாபதி, தாளாளர் சிறீதர் ஆகியோர் ஜென்சிக்கு முறையாக பயிற்சி அளிக்க அனுமதி அளித்தனர்.

இந்தப் பயிற்சியை மேற்கொள்ளத் தான் தினமும் காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் 5 முதல் 7 மணி வரையில் தீவிரப் பயிற்சி எடுத்து வந்தார் ஜென்சி.

இது குறித்து ஜென்சி கூறுகையில், “கிருஷ் ணகிரி மாவட்ட அளவில் 2016 -2017-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற விளையாட்டுப் போட்டியில் முதல் இடத்தைப் பிடித்தேன். இந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் ஓசூர் சரக அளவில் நடைபெற்ற போட்டியிலும், மாவட்ட அளவில் செப்டம்பர் மாதம் நடைபெற்ற போட்டியிலும், மண்டல அளவில் தருமபுரியில் நடைபெற்ற போட்டியிலும் குண்டு மற்றும் வட்டு எறிதல் பிரிவில் முதலிடம் பெற்றேன். அதன் பின்பு மாநில அளவில் நடைபெறும் விளையாட்டுப் போட்டிக்கு தேர்வானேன்.

அக்டோபர் மாதம் திருச்சியில் நடைபெற்ற மாநில அளவில் குண்டு எறிதல் போட்டியில் 11.34 மீட்டர் தொலைவும், வட்டு எறிதலில் 37.44 மீட்டர் தொலைவும் வீசி முந்தைய சாதனை களை முறியடித்தேன்.

இதனைத் தொடர்ந்து கேரளாவில் நடைபெற்ற தென் னிந்திய அளவிலான விளையாட்டுப் போட்டிக்கு தேர்வாகி 13.38 மீட்டர் குண்டு எறிந்து முதலிடம் பிடித்தேன். இதனால் தேசிய அளவில் பங்கேற்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது.

மத்திய பிரதேசம் மாநிலம் போபாலில் அண்மையில் நடைபெற்ற 63ஆவது தேசிய அளவிலான விளையாட்டுப் போட்டியிலும் இரண்டு விளையாட்டிலும் முதல் இடத்தைப் பிடித்தேன்.

எனது வெற்றிக்கு எனது தந்தையின் விடாமுயற்சியும், உடற்பயிற்சி ஆசிரியர் அசோக்குமார் அளித்த ஊக்கமும்தான் முக்கிய காரணம். இன்னும் பல சாதனைகளைப் படைத்து பள்ளிக்கும், நாட்டுக்கும் பெருமை சேர்க்க வேண்டும். இதுவே என் ஆசை’’ என்கிறார் ஜென்சி.

போராட்டம் தண்ணீரிலும்!

ஆறுகளில் ஏரிகளில் குளங்களில் மீன்களைப் பிடித்து விற்கும் பெண்கள் இந்தியாவில் ஏராளமானோர் இருக் கிறார்கள். ஆர்ப்பரிக்கும் அலைகள் நிறைந்த ஆபத்துகள் நிறைந்திருக்கும் ஆழ் கடலுக்குள் படகில் சென்று மீன்களைப் பிடிக்கும் பெண்கள் யாராவது இருக்கிறார்களா?

இந்தியாவில் அப்படி  ஒருவர் இருக்கிறார். அவர்தான் கேரளத்தைச் சேர்ந்த ரேகா. நாற்பத்தைந்து வயதாகும் ரேகா ஏன் கடலில் பயணம் செய்து மீன்  பிடிக்கும் தொழிலுக்கு வந்தார்?

அவரே விளக்குகிறார்:  “நான் கேரளம் திருச்சூருக்கு அருகில் செத்துவா மீனவ கிராமத்தில் வசித்து வருகிறேன். சுருக்கமாகச் சொன்னால் நான்கு மகள்களை வளர்க்க தரையில் பிறந்த நான் கடலுக்குள் சென்று தினமும் போராடி வருகிறேன். அரபிக் கடல்தான் எனது தொழில் களம். பொதுவாக அரபிக் கடல் அமைதியாக இருக்கும். ஆனால் மே மாதம் முதல் செப்டம்பர் வரை காற்றும் மழையும் சில சமயம் புயலும் இருக்கும். மாற்றிவைக்கப்படும் என்ஜின் கொண்ட சிறிய படகில்தான் எனது வாழ்க்கை நகர்கிறது. என்ஜினும் சரி, படகும் சரி பழையதுதான்.

கணவர் கார்த்திகேயன் பாரம்பரிய மீனவர். பத்து ஆண்டு களுக்கு முன், கணவருடன் சேர்ந்து மீன்பிடித் தொழிலை செய்து வந்த இரண்டு பேர் வேலைக்கு வராமல் நின்று விட்டனர். அவர்களுக்குப் பதிலாக வேறு ஆள்களைத் தேடியும் கிடைக்கவில்லை. மீன்பிடித் தொழில் நின்று போனால் சாப்பாட்டுக்கு என்ன செய்வது? கணவர் திண்டாடினார். அவரது கலக்கத்தைப் புரிந்து கொண்டு “”நான் உங்களுடன் கடலுக்கு வந்து மீன் பிடிக்கக் கூடாதா’’ என்று கேட்டேன். கணவர் தொடக்கத்தில் திகைத்தார், தயங்கினார்.

“தொழில் தெரிந்த உங்களுடன் கடலுக்கு வந்தால் உங்களுக்கு உதவியாக இருப்பேன்... தொழிலையும் கற்றுக் கொள்வேன்... வாழ்க்கையும் சீராகும்... வருமானமும் அதி கரிக்கும்‘’ என்று கூறி சம்மதிக்க வைத்தேன். தரையில் தொடங்கிய போராட்டம், கடல் தண்ணீரிலும் தொடர்கிறது’’ என்கிறார் ரேகா.

கடலில் மீன் பிடிக்க வேண்டிய அனுமதியும் சான்றிதழும் எனக்கு அரசு வழங்கியுள்ளது. இந்தியாவில் வேறு எந்தப் பெண்ணுக்கும் இந்த அனுமதி, சான்றிதழ் வழங்கப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பெண்காவலர்கள் விழிப்புணர்வு பிரச்சாரப் பயணம்

மகளிருக்கென்று பிரத்யேக காவல் நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்ட பின்பும் கூட தங்களுக்கு நிகழும் பிரச்சினைகளுக்கு காவல் நிலையங்களை அணுக பெண்களுக்கு தயக்கம் இருக்கிறது. இதுபோன்ற தயக்கங்களைக் களைந்து பெண்கள் தைரியமாகவும், நம்பிக்கையோடும் காவல் நிலையங்களை அணுக வேண்டும் என்பதற்காக ஆந்திர மாநிலத்தில் 4 பெண் காவலர்கள் (கான்ஸ்டபிள்) 1,250 கி.மீ. தூரம் விழிப்புணர்வு மிதிவண்டி பயணம் மூலம் பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டுள் ளனர். நிர்மலா, திருமலா, நாகரத்னா, பார்கவி என்ற நான்கு பெண்களும் இந்தப் பயணத்தை வெற்றிகரமாக மேற்கொண்டுள்ளனர்.

45 நாள்கள் நடைபெற்ற இந்தப் பயணத்தில் சித்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள 57 வட்டங்களில் பயணம் மேற்கொண்டுள்ளனர். இந்த நான்கு பெண் காவலர்களும் ஆந்திர காவல் துறையில் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான பிரிவில் பணியாற்றி வருகின்றனர்.

மிதிவண்டி பயணமானது நகர்ப்புறங்களிலும் கிராமப் புறங்களிலும் நடைபெற்றது. இந்த நான்கு பேரும் மிதிவண்டி பயணம் செல்லும் இடங்களில் ஆயிரக் கணக்கான பெண்களைச் சந்தித்து அவர்களிடம் பெண் களுக்கு எதிரான குற்றங்கள், வீடுகளில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை, வரதட்சிணைக் கொடுமை, பாலியல் வன்முறை, கடத்தல் சம்பவம் உள்ளிட்ட பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தினர். இவர்கள் சந்தித்தவர்களில் காவல்துறையைச் சேர்ந்த பெண்கள், வழக்குரைஞர்கள், பெண்கள் அமைப்புகள், ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள், குடும்பத் தலைவிகள் என பலரும் அடங்குவர்.இந்த மிதிவண்டி பயணத்தை மேற் கொண்ட இளம் பெண்கள் நான்கு பேருமே பயணத்தின் போது அந்தப் பகுதிகளில் உள்ள காவல் நிலையங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள், பெண்கள் விடுதிகள் உள்ளிட்டவற்றில் தங்கியிருந்து பிரச்சாரம் மேற்கொண்டுள்ளனர்.

விழிப்புணர்வு பிரச்சாரம் மேற்கொள்வது ஒருபுறமி ருந்தாலும், 1,250 கி.மீ. தூரத்தை மிதிவண்டி கடந்தது அத்தனை சுலபமான காரியமாக இருக்கவில்லை. பயணித்த சாலைகளில் ஆபத்தான வளைவுகள், செங்குத்தான சாலைகள், மலைப் பாதைகள் அடங்கிய பகுதிகளும் அடங்கும்.

இதுதொடர்பாக பயணம் மேற்கொண்ட பெண்கள் கூறுகையில், “இந்தப் பயணத்தின் நோக்கமே காவல் நிலையங்களை அணுகுவதற்கு பெண்கள் மனதில் இருக்கும் தயக்கத்தைப் போக்குவதுதான். இந்தப் பயணம் வெற்றிகரமாக அமையுமா என்று ஆரம்பத்தில் எங்களுக்கு சந்தேகமாகவே இருந்தது. ஆனால் தற்போது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறோம். தீர்வும், வழி தெரியாததால் அற்பமான பிரச்சினைகளுக்குக் கூட பல பெண்கள் தற்கொலை போன்ற தவறான முடிவுகளை எடுத்து விடுகின்றனர். இதுபோன்ற முடிவுகளில் இருந்து பெண்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதே எங்கள் நோக்கம்‘’ என்கின்றனர்.

இந்தப் பயணத்தை மேற்கொண்டவரில் ஒருவரான திருமலா கூறுகையில், “வரலாற்று சிறப்புமிக்க மிதிவண்டி பயணத்தில் பங்கேற்க வேண்டும் என்பதற்காக எனது திருமணத்தைத் தள்ளி வைத்து, இதில் பங்கேற்றேன்’’ என்றார்.

மற்றொருவரான நாகரத்னா தனது அனுபவம் குறித்து கூறுகையில், “ஆறு மாதங்களுக்கு முன்புதான் காலில் அடிபட்டு சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டேன். இருப்பினும் இந்தப் பயணத்தில் தைரியமாக பங்கேற்றேன். மலைப் பகுதிகளில் மிதிவண்டியில் செல்லும்போது மட்டும் காலில் வலி ஏற்பட்டது. ஆனால் மொத்தத்தில் பயணம் வெற்றி கரமாக முடிந்ததில் மகிழ்ச்சி’’ என்றார்


உடலால் முடங்கினாலும் தனது மன உறுதியால் கைவினைப் பொருட்கள் தயாரிப்பில் அசத்திவருகிறார் குமரி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த செல்லம்மை.

சுவாமித்தோப்பைச் சேர்ந்த செல்லம்மையின் உடன் பிறந்தவர்கள் மூன்று பேர். இரண்டு வயதில் தாக்கிய இளம்பிள்ளைவாதத்தால் இவரது இரண்டு கால்களும் பாதிக்கப்பட்டன. பெற்றோரின் மறைவுக்குப் பின் மருங்கூரில் உள்ள தன் சகோதரி தேவநாயகியின் வீட்டில் வாழ்ந்துவருகிறார். தனது உடலை முடக்கிய ஊனம், உள்ளத்தைத் தொட செல்லம்மை அனுமதிக்கவில்லை. விடாமுயற்சியால் சிறந்த கைவினைக் கலைஞராகத் திகழ்கிறார்.

ஊக்கம் தந்த கைவினைத் துறை

வீட்டில் முடங்கிக் கிடந்த செல்லம்மைக்குப் புன் னையடியைச் சேர்ந்த கைவினைஞர் தங்கஜோதியின் அறிமுகம் கிடைத்துள்ளது. அதன் பின்னர் அவரிடமே கைவினைத் தொழிலைக் கற்றுக்கொண்டுள்ளார். எவ் வளவு சிரமங்கள் ஏற்பட்டாலும் பயிற்சி வகுப்புக்குச் செல்வதை மட்டும் நிறுத்தவில்லை. பயணம் செய்வது கடினமாக இருந்தாலும் தொடர்ந்து புன்னையடிக்குச் சென்று கைவினைப் பொருட்கள் செய்யக் கற்றுக் கொண் டேன். நாகர்கோவிலில் உள்ள கைவினைத் துறையின் உதவி இயக்குநர் பாலுவும் என் நிலையைப் பார்த்து எனக்கு மிகுந்த ஊக்கம் அளித்தார். தொடர்ந்து உற்சாக மாகக் கைவினைத் தயாரிப்பில் இறங்கினேன் என்கிறார்.

அரசு தந்த அங்கீகாரம்

நீராதாரங்கள் நிரம்பிய கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் கோரைப் புற்கள் அதிக அளவில் வளரும். வீணாகும் கோரைப் புற்களைத் தன்னுடைய தொழிலுக்கு மூலதனமாக மாற்றியுள்ளார் செல்லம்மை.

கோரைப் புல்லில் கூடை செய்கிறேன். ஒரு கூடையைப் பின்னுவதற்குச் சரியாக ஒரு வாரம் ஆகி விடும். ஆனால், இந்தக் கூடை குறைந்தது 500 ரூபாய்வரை விலை போகும். மாற்றுத்திறனாளியான என்னால் குளத்தில் இறங்கிக் கோரைப் புல்லைப் பறித்துவர முடியாது. இதன் காரணமாக என் சகோதரியின் கணவர் பரமசிவம் எனக்காக இதைச் சேகரித்துத் தருகிறார் என்கிறார் செல்லம்மை.

நார்ப்பொருளில் கைவினைப் பொருட்கள் செய்து வரும் இவருக்குக் கடந்த 2011ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசின் சிறந்த கைவினைத் தயாரிப்புக்கான விருது கிடைத்துள்ளது.


கூகுளால் நினைவுகூரப்பட்ட பெண்கள்

பேகம் ரொக்கையா
(9 டிசம்பர் 1880 - 9 டிசம்பர் 1932 )

பெண் விடுதலைக்கு ஆதாரமான பெண் கல்விக்காகப் போராடிய பேகம் ரொக்கையா, வங்கதேசத்தில் 1880இல் பிறந்தவர். கட்டுரைகள், கவிதைகள், சிறுகதைகள் ஆகியவற்றின் வழியாக எழுத்தாளராக அறியப்பட்டவர். பெண்ணிய லட்சியவாதம் பரிபூரணமாக உலவும் ஒரு கற்பனை உலகை உருவாக்கி சுல்தானாஸ் ட்ரீம் என்ற பெயரில் எழுதிய அறிவியல் மிகைப்புனைவு இவருக்குப் புகழைக் கொடுத்தது. இசுலாமியப் பெண் குழந்தை களுக்கான முதல் பள்ளியை கொல்கத்தாவில் உருவாக்கியவர் இவர்.

ஹோமாய் வியாரவல்லா
(9 டிசம்பர் 1913 - 15 ஜனவரி 2012)

20ஆம் நூற்றாண்டின் மிகப் பெரும் ஆளுமைகளைத் தன் கேமராவுக்குள் அடக்கியவர். சேலை கட்டிக்கொண்டு முதுகில் ஒளிப்படக்கருவி, துணை உபகரணங்கள் கொண்ட பெரிய பையைச் சுமந்து இருசக்கர ஊர்தியில்  பயணித்து ஒளிப்படங்களை எடுத்தவர் ஹோமாய் வியாரவல்லா.  தலாய்லாமா, காந்தி, மார்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் ஆகியோரை இவர் எடுத்த ஒளிப்படங்கள் இன்றும் நினைவுகூரப்படுபவை.

விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றுத் தருணங்களை லென்சு வழியாகப் பதிவுசெய்த முதல் இந்தியப் பெண் ணான இவருக்கு இந்திய அரசின் உயர்ந்த மரியாதைகளில் ஒன்றான பத்ம விபூஷண் 2010இல் வழங்கப்பட்டது.

இந்தியாவின் முதல் பெண் ஒளிப்படப் பத்திரிகை யாளர் ஹோமாய் வியாரவல்லா, முன்னோடி வங்காளப் பெண்ணியவாதி பேகம் ரொக்கையா இருவரும் கூகுளால் நினைவுகூரப்பட்டுள்ளனர்.

சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளுக்கு குரல் கொடுக்கும் எரின்

நீரின்றி அமையாது உலகு என்பதெல்லாம் பழைய கதை. இன்றைக்கு அந்தச் சொற்றொடருக்கு முன்னால் மாசுபட்ட என்ற சொல்லைச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். காற்று, நில மாசுபாடுகளைக் காட்டிலும் நீர் மாசுபாடு மிகவும் ஆபத்தானது. காரணம், நீர் கரைக்கும் தன்மையைக் கொண்டது. நீர் மாசு பாட்டைப் பற்றிப் பேசும்போது திருப்பூர், வேலூர் எனத் தமிழகத்திலேயே அதற்கு நிறைய உதாரணங்கள் உள்ளன. குறிப்பாக வேலூரில், தோல் தொழிற் சாலைக் கழிவுகளால் பாலாறு சீர்கெட்டது. இங்கு வேலூரைக் குறிப்பாகச் சுட்டிக்காட் டுவதற்குக் காரணம் உண்டு. வேலூரில் எந்தவிதமான ரசாயனத் தால் நீர் நிலைகள் சீர்கெட்டனவோ, அதே ரசாயனத்தால்தான் அமெரிக்காவின் கலிஃபோர்னியா மாகாணத்தில் உள்ள ஹிங்க்லி எனும் பகுதியின் நீர்நிலைகளும் சீர்கெட்டன.

வேலூருக்கும் ஹிங்க்லிக்கும் தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் அந்த ரசாயனம் குரோமியம்! அந்த ரசாய னத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காகப் போராடியவர்தான் எரின் ப்ரொகோவிச்.

1960 ஜூன் 22 அன்று அமெரிக்காவின் கன்சாஸ் மாகாணத்தில் பிறந்தார் எரின் ப்ரொகோவிச். இவருடைய தந்தை ஃப்ராங்க் பேட்டீ, தொழிற்சாலை ஒன்றில் பொறி யாளராக இருந்தார். இவருடைய தாய் பெட்டி ஜோ, பத்திரிகையாளராகப் பணியாற்றினார். எரினுக்கு டிஸ்லெக் ஸியா எனும் கற்றல் குறைபாடு இருந்தது. அதனால், அவரது பெற்றோர் அவரை மிகவும் செல்லமாக வளர்த்தனர். அவர்கள் கொடுத்த சுதந்திரம், எரினை, சகலவிதமான விளையாட்டுத் தனங்களிலும் அச்சமில் லாமல் ஈடுபட வைத்தது. அந்தத் துணிச்சல் காரணமாகத்தான், கன்சாஸ் மாகாணப் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டப்படிப்பை முடித்து வேலைக்காகக் காத்திருந்த அவரை, 1981ஆம் ஆண்டு மிஸ் பசிபிக் கோஸ்ட் அழகிப் போட்டியில் பங்கேற்கத் தூண்டியது. அதில் வெற்றியும் பெற்றார்.

விபத்து தந்த திருப்புமுனை

அவர் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனையாக, அந்த விபத்து அமைந்தது. எரின் காரில் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, இன்னொரு கார் எரினின் கார் மீது மோதியது. அந்த விபத்துக் கான இழப்பீட்டைப் பெறுவதற்காக எட் மேஸ்ரி எனும் வழக் குரைஞரைச் சந்தித்தார் எரின். அந்த வழக்கில் வெற்றிபெற்றாலும், மிகவும் குறைந்த இழப்பீடே வழங்கப் பட்டது. அந்தப் பணத் தைக் கொண்டு நீண்ட நாட்கள் வாழ முடியாது என்பதால், அந்த வழக்கில் வாதாட அவர் நியமித்த வழக்குரைஞரின் அலுவல கத்திலேயே மிகவும் குறைவான ஊதியத்துக்கு எரின், வேலைக்குச் சேர்ந்தார். அங்கே, பசிபிக் கேஸ் அண்ட் எலெக்ட் ரிக் எனும் நிறுவனம், சுமார் 30 ஆண்டுகாலமாக ஹிங்க்லி பகுதியில் உள்ள நீர்நிலைகளை எல்லாம் மாசுபடுத்தி வந்திருப் பதை அறிந்தார். அந்த வழக்கு தொடர்பான ஆவணங்களை எல்லாம் முழுமையாகப் படித்து அந்த நிறுவனத்தின் தகிடுதத் தங்கள் எல்லாவற்றையும் அறிந்துகொண்டார். 1905இல் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் தொடங்கப்பட்ட அந்நிறுவனத்தின் முக்கியப் பணி, இயற்கை எரிவாயு எடுப்பது. 1952இல், ஹிங்க்லி பகுதியில் அந்நிறுவனம், நீரேற்று நிலையம் ஒன்றை அமைத்தது.

அதிலுள்ள இயந்திரங்களின் வெப்பத்தைத் தணிக்க, குளிரூட்டி கோபுரமும் அமைக்கப்பட்டது. அந்தக் கோபுரத்தின் உதிரி பாகங்கள் துருப்பிடித்துப் போகாமல் இருக்க ஹெக்ஸா வேலண்ட் குரோமியம் எனும் ரசாயனத்தை அந்நிறுவனம் பயன்படுத்தியது. ரசாயனம் கலந்த கழிவுநீரை, அருகில் உள்ள நீர்நிலைகளில் கலக்க விட்டது அந்நிறுவனம். இதனால் அப் பகுதி நீர், மாசுபட்டது. அந்த நீரைப் பயன்படுத்திய மக்களைப் புற்றுநோய் உட்பட பல்வேறு நோய்கள் தாக்கின. அந்த நிறுவனம், உண்மை வெளியே கசிந்துவிடாமல் இருக்க, அந்த மக்களுக்கான மருத்துவச் செலவுகளை ஏற்றுக்கொண்டது. அந்த ஆவணங்கள் எல்லாவற்றையும் படித்த எரின், அந்த நிறுவனத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களைச் சென்று சந்தித்தார். அந்த நிறுவனத்திடமிருந்து இழப்பீட்டைப் பெறுவதற்கு உதவி யாக இருந்தார்.

முறையான சட்டக் கல்வி ஏதுமில்லாமல், தன்னுடைய சொந்த முயற்சியால், இந்த வழக்கு தொடர்பான சட்ட நுணுக் களைக் கற்றுக்கொண்டு, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் சார்பாக வழக்குகளைத் தொடர்ந்தார். இந்த வழக்கை ஆங்கிலத்தில் டைரக்ட் ஆக்சன் லாசூட் என்பார்கள். அதாவது, ஒரு நிறு வனம் செய்யும் தவறுக்காக, அந்த நிறுவனத்தின் மீது வழக்கு தொடராமல், அது காப்பீடு செய்திருக்கும் காப்பீட்டு நிறுவ னத்தின் மீதே நேரடியாக வழக்கு தொடுப்பதுதான் டைரக்ட் ஆக்சன் லாசூட். சுமார் 650 பேர், அந்த நிறுவனத்தால் பாதிக்கப்பட்டி ருந்தனர். அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் தேடித் தேடிச் சென்று, நிறுவனத்துக்கு எதிராக இழப்பீடு கோரி வழக்கு தொடர வைத்தார். காரணம், இவ்வாறான வழக்குகளில், இவ் வளவு சதவீதத்தினர் பாதிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது உள்ளிட்ட சில விதிமுறைகள் இருக்கின்றன. 10, 20 பேர்தான் என்றால், அந்த வழக்கு தோல்வியடைந்துவிடும். எனவே, அந்த நிறுவனத்தால் பாதிக்கப்பட்ட அனை வரையும் இந்த வழக்கில் ஈடுபடுத்துவது முக்கியமானது. அதைச் சாதிப்பதற்கு, உடல்ரீதி யாகவும் மனரீதியாகவும் எரின் எதிர்கொண்ட சவால்கள் ஏராளம். இறுதியில் 1996இல், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு 333 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் (ரூ.1,998 கோடி) இழப்பீடாக வழங்கப்பட்டன. அமெரிக்க வரலாற்றில், டைரக்ட் ஆக்சன் லாசூட் வழக்கின் மூலம் இவ்வளவு பெரிய தொகை இழப்பீடாக வழங்கப்பட்டது அதுவே முதல்முறை.

இவர் எந்த விருதையும் எதிர்பார்க்காமல், தற்போதும் சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான பிரச்சினைகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்து வருகிறார்!


டென்னிஸ் மகளிர் ஒற்றையர் தரவரிசையில் 209 வாரங்கள் தொடர்ந்து முதலிடத்தில் நீடித்தவர். ஒற்றையர் பிரிவில் 5 கிராண்ட்ஸ்லாம் பட்டங்களையும், இரட்டையர் பிரிவில் 13, கலப்பு இரட்டையர் பிரிவில் 7 என மொத்தம் 25 கிராண்ட்ஸ்லாம்களை வென்றவர்.

அத்துடன், ஆண்டுதோறும் தரவரிசையில் முதல் 8 இடங்களை வகிக்கும் வீராங்கனைகள் மட்டுமே பங்கேற்கும் டிபிள்யூடிஏ உலக டூர் பைனல்ஸ் போட்டியில் ஒற்றையர் பிரிவில் 2 முறையும், இரட்டையர் பிரிவில் 3 முறையும் வாகையர் பட்டங்களையும், ஒலிம்பிக்கில் வெள்ளிப் பதக்கத்தையும் கைப்பற்றியவர்.

இத்தனை சாதனைகளுக்கும் சொந்தக்காரர் சுவிட்சர் லாந்து டென்னிஸ் வீராங்கனை மார்டினா ஹிங்கிஸ்.

இளமைக் காலம்: மத்திய அய்ரோப்பாவில் உள்ள செக்கோஸ்லோ வியாவில் கரோல் ஹிங்கிஸ், மெலானி மோலிட்ரோவாவுக்கு  கடந்த 1980ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 30-ஆம் தேதி பிறந்தார் மார்டினா ஹிங்கிஸ். தாய், தந்தை இருவருமே டென்னிஸில் வீரர்கள். இதனால், குழந்தைப் பருவத்திலேயே டென்னிஸ் மீதான காதல் மார்டினாவுக்குள் துளிர்த்தது.

அவரை உலகம் போற்றும் டென்னிஸ் வீராங்கனையாக்க வேண்டும் என்று அவரது தாயும் கனவு கண்டார். தனது 2 வயதில் டென்னிஸ் பந்தையும், மட்டையையும் வைத்து விளையாடத் தொடங்கினார் மார்டினா. 4 வயதில் பல பேர்களை எதிர்கொள்ள வேண்டிய போட்டியில் முதன் முதலில் விளையாடினார். இவர் 6 வயதை எட்டும்போது பெற்றோர் விவாகரத்து பெற்றனர். அதைத் தொடர்ந்து தாயாருடன் 7 வயதில் சுவிட்சர்லாந்துக்குச் சென்றார். அங்கு, இயல்புரிமை அடிப்படையில் குடியுரிமைப் பெற்றார்.

12 வயதில் பட்டம்: கடந்த 1993-ஆம் ஆண்டில் நடை பெற்ற பிரெஞ்ச் ஓபன் ஜூனியர் டென்னிஸ் போட்டியில் முதல்முறையாக கிராண்ட்ஸ்லாம் பட்டம் வென்றார் மார்டினா. அப்போது அவருக்கு வயது 12. அதைத் தொடர்ந்து 1994-ஆம் ஆண்டில் தனது 14 வயதில் மதிப்புமிக்க விம்பிள்டன் டென்னிஸ் போட்டியில் பட்டம் வென்று மீண்டும் சாதனை படைத்தார்.

ஆஸ்திரேலிய ஓபனில் முன்னாள் வாகையர் மேரி பியர்சை  வீழ்த்தி 16 வயதில் கிராண்ட்ஸ்லாம் வென்றார்.

இதன்மூலம், இருபதாம் நூற்றாண்டில் மிக இளம் வயதில் ஒற்றையர் மகளிர் பிரிவில் கிராண்டஸ்லாம் வென்ற வீராங்கனை என்ற புதிய சாதனையைப் படைத்தார். ஓராண்டில் 4 கிராண்ட்ஸ்லாம்: ஆஸ்திரேலியா ஓபன், அமெரிக்கா ஓபன், பிரெஞ்ச் ஓபன் (களிமண் தரைத்தளம்), விம்பிள்டன் ஓபன் ஆகியவற்றில் கடந்த 1998-ஆம் ஆண்டில் மகளிர் இரட்டையர் பிரிவில் கிராண்ட்ஸ்லாம் பட்டங்களை வென்று டென்னிஸ் உலகைத் தன்பக்கம் திரும்பிப் பார்க்க வைத்தார்.

ஓய்வை அறிவித்த பிறகும் டென்னிஸ் மீதான தீராத காதலால் மீண்டும் 2005-ஆம் ஆண்டில் டென்னிஸ் உலகுக்குள் நுழைந்தார். சில தோல்விகளைச் சந்தித்தாலும் வெற்றிகளை மீண்டும் ருசிக்கத் தொடங்கினார்.

இந்திய டென்னிஸ் வீரர் மகேஷ் பூபதியுடன் கூட்டணி அமைத்து கடந்த 2006-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஆஸ்தி ரேலியா ஓபனில் கலப்பு இரட்டையர் பிரிவில் முதல் வெற்றியைப் பதிவு செய்தார் மார்டினா.

ஊக்க மருந்து சர்ச்சை: மார்டினாவை ஊக்கமருந்து பயன்பாட்டுக்காக இரண்டாண்டுகள் தடை செய்தது சர்வதேச டென்னிஸ் சங்கம். அதைத் தொடர்ந்து, இரண் டாவது முறையாக ஓய்வை அறிவித்தார் மார்டினா. ஊக்க மருந்து சர்ச்சையில் டென்னிஸ் ரசிகர்களும், சில சக வீரர், வீராங்கனைகளும் இவருக்கு ஆதரவாக இருந்தனர். இதுபோன்ற சவால்களைக் கடந்து, 2013-ஆம் ஆண்டு மீண்டும் பல்வேறு போட்டிகளில் களம் கண்டார்.

2015ஆம் ஆண்டில், விம்பிள்டன் மற்றும் அமெரிக்க ஓபன் போட்டிகளிலும், 2016ஆம் ஆண்டு ஆஸ்திரேலிய ஓபனிலும் இந்தியாவின் சானியா மிர்ஸாவுடன் இணைந்து கிராண்ட்ஸ்லாம் பட்டங்களை வென்றார். அதேபோன்று, கலப்பு இரட்டையர் பிரிவில் இந்தியாவின் லியாண்டர் பயாசுடன் இணைந்து கிராண்ட்ஸ்லாம்களை வென்ற இவர் மீது மீண்டும் புகழ் வெளிச்சம் பரவத் தொடங்கியது.

கழிவில் இருந்து ஒரு கலை: தடம் பதிக்கும் ஷிகா

இன்றைய உலகில் புதிய புதிய தொழில்கள், தொழில் யோசனைகள் நாளுக்கு நாள் உருவாகிக் கொண்டே வருகின்றன. அந்த வகையில் உபயோகமில்லை என்று கருதி தூக்கி எறியும் கழிவுப் பொருள்களைச் சேகரித்து அவற்றை உபயோகமுள்ள கலைப் பொருள்களாக மாற்றும் பணியை ஓர் இளம்பெண் வெற்றிகரமாக மேற்கொண்டு வருகிறார்.

உத்தரப்பிரதேச மாநிலம் வாரணாசியைச் சேர்ந்தவர் 27 வயதாகும் ஷிகா ஷா. பாரம்பரிய குடும்பத்தில் பிறந்த இவர் கல்லூரியில் படிப்பதற்காக டில்லி வந்தார். ஆனால் டில்லி மாநகரமே அவருக்கு படிப்பினையாக மாறிப்போனது. வாழ்வாதாரத்துக்காக வறுமை, மாசுபாடு, சுற்றுப் புறச்சூழல் உள்ளிட்ட பல்வேறு பிரச்சினைகளை தாங்கி, அன்றாடம் மக்கள் போராடுவதைக் கண்டார். சிறிய நகரில் பிறந்த அவருக்கு இது ஓர் அதிர்ச்சியாகவே இருந்தது. கல்லூரியிலும் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் படிப்பையை தேர்ந்தெடுத்துப் படித்தார். அதன் பின்பு சென்னை அய்அய்டியில் முதுநிலைப் பட்டம் பெற்றார்.  கல்லூரிப் படிப்பை முடித்த அவர் ரிலையன்ஸ் நிறுவனத்தில் சமூக பங்களிப்புத் துறையில் பணியாற்றினார். அதன் காரணமாக சேவை புரிவதற்காக நாடு முழுவதும் சுற்றி வந்தார். அந்தச் சமயத்தில் பல்வேறு கிராமப்புற சமுதாயத்தினருடன் பழகும் வாய்ப்பு கிடைத்தது ஷிகாவுக்கு.

இறுதியாக சுற்றுச்சூழலுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தாத வகையிலும், வேலையில்லாத பலருக்கு வேலை வாய்ப்பை அளிக்கும் வகையிலும் தொழில் தொடங்க முடிவெடுத்தார். தனது வேலையைத் துறந்தார்; சொந்த ஊருக்குத் திரும்பினார். “பல நாள்கள் யோசனைக்குப் பிறகு பயன்பாட்டுக்கு உதவாது என்று மக்கள் தூக்கியெறியும் மக்காத குப்பைகள் அல்லது பொருள்களைச் சேகரித்து, அதிலிருந்து கலைநயமிக்க அழ கான பொருள்களை உருவாக்கத் தீர்மானித்தேன்.

உத்தரப்பிரதேசம் பாரம்பரியத்துக்கும், கலை மற்றும் கைவினைப் பொருள்களுக்கும் பெயர் போன மாநிலம். ஆனால் இயந்திரமயமாக்கலுக்கு பின்னர் என் நகரத்தைச் சேர்ந்த பல்வேறு கைவினைக் கலைஞர்கள் வேலையில்லாமலும், வேலைகளை இழந்தும் கஷ்டப்பட்டும் வந்தனர். எனவே, அவர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை அளிக்கத் தீர்மானித்தேன்’’ என்றார் ஷிகா.

முதலில் தனது வீட்டில் கிடைக்கும் கழிவுப் பொருள்களைக் கொண்டு உபயோகமான பொருள்களை உருவாக்கியுள்ளார். அதன் பின்பு ஒரு நகராட்சி அலுவலகத்துக்கு சென்று அங்கு கிடைத்த கழிவுப் பொருள்களைக் கொண்டு கலைப் பொருள்களை உருவாக்கினார்.

இப்போது பல்வேறு இடங்களில் இருந்து சேகரித்து பல கண்ணைக் கவரும் வண்ணமயமான பொருள்களை உருவாக்கி வருகிறார். “என்னுடைய நிறுவனத்துக்கு “ஸ்கிராப்சாலா’ என்று பெயர் வைத்தேன் (ஆங்கிலத்தில் ஸ்கிராப் என்றால் கழிவுப் பொருள்கள் என்று பொருள்). கழிவுப் பொருள்களில் இருந்து கலைப் பொருள்களை உருவாக்கும் கைவினைஞர்களைக் கண்டறிந்து வேலைக்கு அமர்த்துவதில் எனக்கு சிக்கல் ஏற்படவில்லை. ஆனால் அவர்களைத் தொடர்ந்து பணியாற்ற வைப்பது தான் சவாலாக இருந்தது. பணியாற்றும் கைவினைஞர்களிடம் அவர்கள் இத்தனை ஆண்டுகளாக எதை உருவாக்கினார்களோ அதையே இங்கும் உருவாக்க வேண்டும் என்று தெரிவித்தேன்.  எதையோ உரு வாக்குகிறோம் என்று அந்தக் கைவினைஞர்களுக்குத் தெரியும். ஆனால் அது விற்பனையாகுமா, யார் அதனை வாங்குவார்கள், தங்களுக்கு வாழ்வாதாரத்துக்கு வழி கிடைக்குமா என்ற குழப்பம் அவர்களைப் பீடித்தது. இதனால் சில மாதங்களிலேயே பல கைவினைஞர்கள் வேலையை விட்டு விட்டுப் போய் விட்டனர்.  மேலும் தொழிற்சாலைத் தொடங்குவதற்காக கழிவுப் பொருள்களைக் கொண்டு பொருள்கள் தயாரிக்கும் தொழில் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும் நில உரிமையாளரைக் கண்டறியவும் சிரமப்பட்டோம்  என்றார் ஷிகா.

பிளாஸ்டிக், ரப்பர், கண்ணாடி என மக்காத கழிவுப் பொருள்கள், மரம் உள்ளிட்டவற்றைச் சேகரித்து கலைப் பொருள்களைச் செய்யத் தொடங்கினர். சுற்றுச்சூழல் மற்றும் நீர்நிலைகளை மாசுபடுத்தும் வகையிலும், வீசப்பட்டிருந்த பல்வேறு பொருள்களை கிலோ கணக்கில் சேகரித்து வந்து, அவற்றைக் கலைப் பொருள்களாக மாற்றியுள்ளனர்.

18 மாதங்களில் 196 நாடுகள்

அமெரிக்காவின் கனெக்டிகட் என்ற பகுதியைச் சேர்ந்த காஸி தி பேகால் என்ற 27 வயது இளம் பெண் உலகின் அனைத்து நாடு களையும் வேகமாகச் சுற்றி வந் தவர் என்ற பெருமையைப் பெற உள்ளார். ஒவ்வொரு நாட்டையும் சுற்றிப் பார்க்கச் செல்வதை ஆவணப்படுத்திய முதல் பெண் என்ற பெருமையும் இவருக்கு கிடைத்துள்ளது. 2015-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் தனது நாட்டை விட்டு புறப்பட்டார் காஸி. இறுதியாக அவரது பட்டியலில் 196ஆவது நாடாக காணப்பட்ட ஏமன் நாட்டில் பயணத்தை முடித்தார்.

இவருக்கு உலகைச் சுற்றி வர 18 மாதங்கள் 26 நாள்கள் ஆகியுள்ளது. முந்தைய சாதனையை   இவர் முறியடித் துள்ளார். இந்தப் பயணம் தொடர்பான விவரங்களை கின்னஸ் சாதனைப் புத்தகத்துக்கும் அனுப்பும் இறுதி கட்டப் பணிகளில் தற்போது ஈடுபட்டு வருகிறார்.



நீலகிரி மலையின் அடிவாரத்தில் கல்லாறு பகுதியில் உள்ள சச்சிதானந்த ஜோதி நிகேதன் பள்ளியில் 11ஆம் வகுப்பு படித்து வரும் தவதன்யா துப்பாக்கி சுடுதலில் பல்வேறு சாதனைகளை நிகழ்த்தி வருகிறார்.

அண்மையில் சென்னையில் நடைபெற்ற மாநில அளவிலான துப்பாக்கி சுடுதலுக்கான போட்டிகளில் 50 மீட்டர் ஸ்மால் புரோன் ரைபிள் பிரிவில் 3 தங்கப் பதக்கங்களையும், ஒரு வெள்ளிப் பதக்கத்தையும், 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் மகளிர் ஜூனியர் பிரிவில் வெண்கலப் பதக்கத்தையும் பெற்று சாதனை படைத்துள்ளார்.

சென்னையில் நடைபெற்ற 7 மாநிலங்களைச் சேர்ந்த போட்டியாளர்கள் பங்கேற்ற தென்மண்டல அளவிலான போட்டிகளில் மகளிர் ஜூனியர் தனிநபர் பிரிவில் ஒரு தங்கம் மற்றும் வெள்ளிப் பதக்கத்தையும், தேசிய அளவிலான போட்டியாளர்கள் பங்கேற்ற 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் மகளிர் ஜூனியர் தனிநபர் பிரிவில் ஒரு வெண்கலப் பதக்கத்தையும் பெற்றுள்ளார்.

இவற்றைத் தவிர கோவையில் நடைபெற்ற மாநில அளவிலான 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் வெண்கலப் பதக்கத்தையும், புனேயில் நடைபெற்ற தேசிய அளவிலான போட்டிகளில் முதல் நிலையில் தேர்ச்சி பெற்று “ஏஎஸ்எஸ்எப் ஷூட்டர்’ என்ற தகுதியையும் பெற்றுள்ளார். இதுதொடர்பாக அவர் மேலும் பகிர்ந்து கொண்டது:

“விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்த எனக்கு 8ஆம் வகுப்பு படிக்கும்போது தேசிய மாணவர் படையில் சேர்ந்து, ரைபிள் கற்றுக் கொண்டபோதுதான் துப்பாக்கி சுடுதலின் மீது ஆர்வம் பிறந்தது. அதைத் தொடர்ந்து இந்தப் பள்ளியில் சேர்ந்ததும் தனிப்பட்ட முறையில் சிறப்பு பயிற்சிகளை எடுக்க ஆரம்பித்தேன்.

கடந்த 2 ஆண்டுகளாக கோவை ரைபிள் கிளப்பில் பயிற்சி பெற்று வருகிறேன். 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் தேசிய அளவில் தேர்வு பெற்று ஒலிம்பிக் போட்டியில் பங்கேற்க வேண்டும் என்பதே எனது கனவு.
அடுத்த மாதம் கேரளத்தில் நடைபெறவுள்ள தேசிய அளவிலான துப்பாக்கி சுடும் போட்டிகளில் 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் பங்கேற்கிறேன். இதில் கிடைக்கும் கூடுதல் புள்ளிகள் எனது ஒலிம்பிக் முயற்சிகளுக்கு உறுதுணையாக இருக்கும்“ என்றார் தவதன்யா.

கப்பல்படையின்
முதல் பெண் விமானி!

இந்திய கப்பல்படையின் முதல் பெண் விமானியாக உத்தரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த சுபாங்கி ஸ்வரூப் தேர்ச்சி பெற் றுள்ளார்.

கேரளத்தில் உள்ள எழிமலா கப்பல்படை அகாதெமியில் பயிற்சியை வெற்றிகரமாக முடித்துள்ள இவர் விரைவில் கப்பல்படைக்குச் சொந்தமான உளவு விமானத்தில் பைலட்டாக உயரப் பறக்கப் போகிறார்.
இவரின் தந்தை கியான் ஸ்வரூப் கப்பல்படை கமாண்டராக உள்ளார்.

இவருடன் டில்லியைச் சேர்ந்த அஸ்தா சீகல், புதுச்சேரியைச் சேர்ந்த ரூபா, கேரளத்தைச் சேர்ந்த சக்தி மாயா ஆகிய மூன்று அதிகாரிகளும் இந்தியாவின் முதல் கப்பல்படை போர்தளவாட பெண் ஆய்வாளர்களாக நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

முதல் பெண் விஞ்ஞானி

கேரளத்தைச் சேர்ந்த அன்னாமணி ஒரு விஞ்ஞானி. 1918-இல் கேரள மாநிலம் பீர்மேட்டில் பிறந்த இவர் விண்வெளி குறித்தும் கோள்கள் குறித்தும் ஆய்வு செய்த முதல் பெண் விஞ்ஞானி. புனேவிலுள்ள விண் வெளி ஆராய்ச்சி நிலைய அலுவலகத்தில் 1948-இல் விஞ்ஞானியாகச் சேர்ந்து படிப்படியாக அதன் இயக்குநராக உயர்வு பெற்று 1960-ஆம் ஆண்டு வரை பணியாற்றினார்.

இந்திய விஞ்ஞானக் கழகம், இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சிக் குழு, வெளிநாடு மற்றும் சர்வதேச விண்வெளி ஆராய்ச்சிக் குழு, கோள்கள் ஆராய்ச்சி குழு ஆகியவற்றில் சிறப்பு உறுப்பினராக பணியாற்றிய முதல் பெண் இவர்தான். விண்வெளி பாதை மற்றும் கோள்கள் குறித்த தனது எண்ணற்ற ஆராய்ச்சி முடிவுகளை புத்தகங்களாக எழுதி வெளியிட்டும் உள்ளார்.

எல்லோருக்கும் பொதுவானவர்!

“இனம், மொழி, மத வேறுபாடின்றி அனைத்து மக்களுக்கும் அதிபராகப் பணியாற்றுவேன்’’ என்று தனது முதல் உரையிலேயே கவனம் ஈர்த்துள்ளார் சிங்கப்பூரின் முதல் பெண் அதிபர் ஹாலிமா யாக்கோப். சிங்கப்பூரில் அண்மையில் நடைபெற்ற அதிபர் தேர்தலில் எதிர்த்து போட்டியிட எந்த வேட்பாளரும் தகுதி பெறாத நிலையில் ஹாலிமா அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

ஹாலிமா மலாய் இசுலாமியர்கள் என்ற சிறுபான்மையினத்தைச் சேர்ந்தவர். இதற்கு முன்பு சிங்கப்பூர் விடுதலை பெற்ற சமயத்தில் 1965 முதல் 1970 வரை யூசுஃப் இஷ்ஹாக் என்ற மலாய் இசுலாமியர் அதிபராக பணியாற்றினார். 47 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு அதே இனத்தைச் சேர்ந்த ஹாலிமா அதிபராகப் பதவியேற்றுள்ளார்.

63 வயதாகும் ஹாலிமாவுக்கு இந்த உயரம் எளிதில் கிடைத்துவிடவில்லை. இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த தந்தைக்கும், மலாய் தாய்க்கும் பிறந்தவர் ஹாலிமா. காவலாளியாக பணியாற்றி வந்த ஹாலிமாவின் தந்தை சிறுவயதிலேயே மாரடைப்பால் காலமானார். ஹாலி மாவுடன் சேர்த்து 5 குழந்தைகளையும் அவர் அம்மாதான் கடினமான சூழலில் வளர்த்தெடுத்தார்.

தந்தை காலமானபோது ஹாலிமாவுக்கு 8 வயது. தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்னர் வறுமை அவர்களைச் சூழ சிறு வியாபாரம் செய்து குடும்பத்தைக் காப்பாற்றினார் அவரின் அம்மா. ஒரு பாலிடெக்னிக் கல்லூரிக்கு முன்பாக சாப்பாட்டு கடை வைத்திருந்தார் ஹாலிமாவின் தாய். பள்ளிக்குச் செல்லும் முன்பு அம்மாவுக்கு தேவையான அனைத்துப் பணிகளையும் செய்துவிட்டு செல்வது ஹாலிமாவின் வழக்கம்.

பள்ளிப் படிப்பை முடித்ததும் சட்டப்படிப்பை முடித்து சிங்கப்பூர் பார் கவுன்சிலில் பதிவு பெற்று பணியாற்றினார். இவருக்கு சட்டப் பல்கலைக்கழகம் கவுரவ டாக்டர் பட்டமும் கடந்த ஆண்டு அளித்துள்ளது. அதன் பின்பு தேசிய தொழிற்சங்க காங்கிரசில் பணியைத் தொடங்கி, அதன் துணைத் தலைமைச் செயலாளர் பதவி வரை பல்வேறு பொறுப்புகளை தொழிற்சங்கத்தில் வகித்தார். சிங்கப்பூர் தொழிலாளர் படிப்புகள் நிறுவனத்தின் இயக்குநராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, 2001-ஆம் ஆண்டு அரசியல் வாழ்க்கைக்குள் நுழைந்தார் ஹாலிமா. 2011-ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் சமூக மேம்பாட்டு, இளைஞர் நலன் மற்றும் விளையாட்டுத் துறை துணை அமைச்சராகவும், சமுதாய மற்றும் குடும்ப மேம் பாட்டுத் துறையின் அமைச்சராகவும் நியமிக்கப்பட்டார்.

சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்றத்தின் சபாநாயகராக 2013-ஆம் ஆண்டு முதல் பணியாற்றினார். அதிபர் தேர்தலுக்கு போட்டியிட்டதால் சபாநாயகர் பதவியையும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை விட்டு விலகினார்.

அதிபர் தேர்தலில் இவரை எதிர்த்து 4 பேர் போட்டியிட்டனர். ஆனால் இவரைத் தவிர வேறு எந்த வேட்பாளருக்கும் தகுதிச் சான்றிதழ் கிடைக்கவில்லை. எனவே, போட்டியின்றி ஹாலிமா அதிபராகத் தேர்ந் தெடுக்கப்பட்டார்.

சந்தோஷ தருணங்களை குறிப்பிடும் அதே சமயத்தில், ஹாலிமாவுக்கு எதிர்ப்பும் வலுத்துள்ளது. ஜனநாயக முறைப்படி தேர்தல் நடத்தி ஹாலிமா தேர்ந்தெடுக்கப்பட வில்லை என்று சமூக வலைதளங்களில் பல்வேறு கருத்து மோதல்கள் நடைபெற்று வருகின்றன.

50 லட்சத்துக்கு அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட சிங்கப்பூரில், சீன வம்சவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் அதிகம் வாழும் சிங்கப்பூரில் சிறுபான்மையினத்தைச் சேர்ந்த ஹாலிமா அதிபராகப் பொறுப்பேற்றுள்ளது சிறுபான்மையினருக்கு குதூகலத்தை அளித்துள்ளது. சிறுபான்மையினரின் வாழ்க்கையில் முன்னேற்றம் ஏற்படும் என்று அவர்கள் பலத்த எதிர்பார்ப்புடன் உள்ளனர்.

ஆனால் தான் சிறுபான்மையினருக்கு மட்டுமல்ல, அனைத்து சிங்கப்பூர் குடிமக்களுக்கும் பொதுவான அதிபராக பணியாற்றுவேன் என்று தெரிவித்துள்ளார் ஹாலிமா.

அதிபராக பொறுப்பேற்று அவர் பேசுகையில், “பன்முக கலாச்சாரத்துக்கும் பல இனவாதங்களும் ஒன்றிணைய உள்ளதால் இது சிங்கப்பூர் மக்களுக்கு பெருமை தரும் தருணம். போட்டியின்றி நான் தேர்வு செய்யப்பட்டாலும் மக்களுக்கு சேவையாற்ற வேண்டும் என்கிற அர்பணிப்பு என்னிடம் இருந்து மாறாது.

திறமை, தகுதிக்கு முன்னுரிமை என்ற நமது அமைப்பின் மீது நான் முழு நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன். அது இல்லாமல் இன்று நான் இந்த நிலையை எட்டியிருக்க முடியாது!

அதிபர்களை ஜாதி, மத, இன வேறுபாடின்றி  சிங்கப்பூர் குடிமக்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் நாளைக் காண ஆவலோடு காத்திருக்கிறேன்’’ என்றார்.

கால்நடை மருத்துவம் படித்து, அமெரிக்காவில் மருத்துவராகப் பணியாற்ற வாய்ப்பு வந்தபோதும் அதை மறுத்துவிட்டு இயற்கை விவசாயத்தில் ஈடுபடுவதற்காகத் தாய்நாடு திரும்பியவர், ஆனந்தி.

கும்பகோணத்தில் வசிக்கும் அவர் விவசாயப் பணியில் ஈடுபட்டதோடு ஏழு ஆண்டுகளாக அதில் சாதித்தும் வருகிறார்.  
இது குறித்து அவர் கூறுகையில், 

என் சொந்த ஊர் தர்மபுரி. சென்னை வேப்பேரியில் உள்ள கால்நடை மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தேன். அப்போது என்னுடன் கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்த ஆனந்தும் படித்தார். இருவரும் காதலித்து 2003ஆம் ஆண்டு பெற்றோர் சம்மதத்துடன் மணமுடித்துக்கொண்டோம். திருமணத்துக்குப் பின் அமெரிக்காவுக்குப் போனோம். இருவரும் அங்கு எம்.எஸ். படித்தோம்.

பத்து ஆண்டுகள் அமெரிக்காவில் இருந்தோம். அங்கு என் கணவருக்கு வேலை கிடைத்தது. எனக்கும் அங்கேயே கால்நடை மருத்துவராகப் பணியாற்ற வாய்ப்பு வந்தது. எனக்கு அங்கு வேலை பார்க்க விருப்பமில்லை. சொந்த ஊருக்குச் சென்று விவசாயத்தில் ஈடுபட நினைத்தேன் என்று முன்கதையைச் சொல்கிறார் ஆனந்தி.

அமெரிக்காவில் எம்.எஸ். படித்துக்கொண்டிருந்த போது எண்டோசல்பான் பூச்சிக்கொல்லியின் தாக்கம் குறித்துத் தெரிந்துகொண்டோம். பூச்சிக்கொல்லி பூச்சி களையும் பறவைகளையும் மட்டும் கொல்லும் உயிர் கொல்லி என்பதைவிட மனிதனைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கொல்லும் நச்சு என்பதை உணர்ந்தோம்.

நாம் உண்ணும் உணவு மூலம் நம்மை அறியாமலேயே நச்சுப் பொருட்கள் நம் உடலுக் குள் செல்வதை அறிய முடிந்தது. ஆகவே நஞ்சில்லா உணவை உற்பத்தி செய்ய முடிவு செய்தோம் என்கிறார் ஆனந்தி.

2010ஆம் ஆண்டு கும்பகோணம் அருகே தில்லை யம்பூரில் 15 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி அதில் இயற்கை சாகுபடி முறையில் பயிர் செய்தார். விவசாயம் குறித்த அரிச்சுவடிகூட ஆனந்திக்குத் தெரியாது. இருந்தாலும் களத்துக்குச் சென்றால் எல்லாமே தானாக வந்துவிடும் என்று குடும்பத்தினர் கொடுத்த ஊக்கம் அவரை வழிநடத்தியது.

தொடக்ககால அறைகூவல்கள்


முதல் மூன்று ஆண்டுகளில் நிலத்தைச் செம்மைப் படுத்தவும் நிலத்தில் தண்ணீர்க் குழாய் பதிக்கவும் பெரும் தொகையைச் செலவிட்டார். மண்புழு உரம்,   அமிர்தக் கரைசல், ஜீவாமிர்தம், மீன் அமிலம், பூச்சு விரட்டி ஆகியவற்றை வீட்டிலேயே தயாரித்துப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

பாரம்பரிய நெல்களின் விளைச்சல்

நெல் ரகங்களை மட்டுமே பயிரிடுகின்றனர். குறுவைப் பட்டத்தில் கருங்குறுவை, குள்ளக்கார், அறுபதாம் குறுவை ஆகிய வற்றையும், சம்பா பட்டத்தில் மாப்பிள்ளைச் சம்பா, சீரகச் சம்பா, மதுரைப் பொன்னி, ஆத்தூர் கிச்சிலி சம்பா ஆகியவற்றையும் பயிரிட்டுவருகிறோம் என்கிறார் ஆனந்தி.

அறுவடை செய்த நெல்லை விற்பனை செய்ய முடியாமல் தொடக்கத்தில் சிரமப்பட்டிருக்கிறார். தற்போது இவருக்கு வாடிக்கையாளர்கள் அதிகரித்தி ருக்கின்றனர்.

காய்கறி வகை களையும் பயிரிடுகிறார். கீரை, மஞ்சள், தக்காளி, அவரை, புடலை போன்ற வற்றைப் பயிரிடுகிறோம். இதற்காகவே வாட்ஸ்அப் குழு ஒன்றை வைத்துள்ளேன். என்னுடன் படித்தவர் களுக் கும் பேராசிரியர்களுக்கும் சென்னைக்கு பார்சல் மூலம் அனுப்பி வைக்கிறேன் என்கிறார் ஆனந்தி.

விவசாயமே வாழ்க்கை

இவரது வீடு கும்பகோணத்தில் உள்ளது. குழந்தை களைப் பள்ளிக்கு அனுப்பிவிட்டு மதிய சாப்பாட்டுடன் வயலுக்கு வந்து விட்டு மாலை நான்கு மணிக்கு வீடு திரும்புகிறார். சனி, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் இரண்டு மகள்களையும் உடன் அழைத்து வருகிறார்.
தற்போது சிறிய ரக இயந்திரத்தை வைத்து உழவு செய்கிறேன். விரைவில் டிராக்டர் மூலம் உழவுப் பணியில் ஈடுபடுவேன். கால்நடை மருத்துவராகப் பணியாற்றினால் அதிகமாகச் சம்பாதிக்கலாம். ஆனால், இயற்கை விவசாயத்தில் கிடைக்கிற நிறை வுக்கு அது ஈடாகாது என்கிறார் ஆனந்தி.

Banner
Banner