Banner

செவ்வாய் கோளிற்கு மனிதர்களை ஏற்றிச் செல்லும் வகையில் அதிக எடையைத் தாங்கிச் செல்லும் புதிய விண்கலம் ஒன்றை நாசா வடி வமைத்துள்ளது.

இந்த விண்கலம் 384 அடி நீளம் கொண்டதாகவும், 6.5 மில்லியன் பவுண்டு எடை கொண்டதாகவும் அமைக்கப் பட்டுள்ளது.இது விண்வெளிக்கு 130 டன் எடையுள்ள பொருட்களைத் தாங்கிச்செல்லும் என நம்பப்படுகிறது.

நிலவுக்கு மனிதர்களை அனுப்பும் திட்டத்தைத் தொடர்ந்து செவ்வாய்க் கோளுக்கு அனுப்பும் வேலை களைத் தொடங்கியுள்ளது நாசா.

மனிதர்களை சுமந்து செல்லும் வகையில் அதிக எடை தாங்கும் வகையில் இந்தப் புதிய விண்கலம் தயார் செய்யப்பட்டுள்ளது.இந்தப் புதிய விண்கலத் திற்கான சோதனை ஓட்டம் வரும் 2017ஆம் ஆண்டில் நடைபெற உள்ளது.


வண்ணத்துப் பூச்சியின் சிறகுகள் மிளிரக் காரணம்

விதவிதமான வண்ணத்துப் பூச்சிகளின் சிறகுகள் மிளிர்வதை நாம் கண்டு  வியந்திருக் கின்றோம்.  ஆனால், அதன் சிறகுகளின் நிறம் பற்றிய ரகசியம் அறிய சிந்தனையை செலுத்திய தில்லை. அமெரிக்காவின் யேல் பல்கலைக் கழகத்தின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் வினோத் குமார், சாரநாதன் தலைமையில் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சியில் அத்தகைய மிளிர்வுக்கு காரணம் நிறமிகள் அல்ல, செல்களின் அமைப்புதான் என்று கண்டறிந்துள்ளனர்.

இதற்காக, விஞ்ஞானிகள் அய்ந்து வகை யான வண்ணத்துப் பூச்சிகளை எடுத்து அதன் சிறகுகளின் முப்பரிமாண உள்ளமைப்பு ஏடுகளை அறிய கதிர் ஒளிச்சிதறலுக்கு உட்படுத்தி ஆய்வு செய்தனர். அந்த ஆய்வில்  வண்ணத்துப் பூச்சியின் இறகுகள் கைராய்டு எனப்படும் மிகச்சிறிய கட்டமைப்பி லானது எனவும், இந்த கைராய்டுகள் கிரிஸ்டல்கள் (படிகம்) போல செயல்பட்டு சூரிய ஒளியை விளிம்பு விளைவுக்கு உட்படுத்து கிறது எனவும் கண்டறிந்துள்ளனர்.

இந்த கைராய்டு  என்பது மின்விசிறியின் இலை போன்றது. தானாக பொருந்தக்கூடிய, நான்கு அடுக்கு களில் ஒன்று. இது நன்கு உறுதியான சிடின் என்னும் ஸ்டார்ச்சினால் ஆனதாகும். இந்த கைராய்டு அமைப்பு பூச்சியின் மேற்பரப்பில் அமைந்துள்ளது.

மேலும் வண்ணத்துப் பூச்சியின் சிறகில் அமைந்துள்ள செல் ஏடு சவ்வானது வளர்ந்து செல்களின் உள்ளே மடித்து வைக்கப்படு கிறது. இந்த மடித்து வைக்கப்படும் சவ்வானது இரு கைராய்டுகளாக உருவாகிறது. இந்த கைராய்டின் அளவு தான் நிறத்தை தீர்மானிக் கிறது. அதன் அமைப்பு சுருங்கும்போது நிறம் மங்கலாகவும் விரிவடையும் போது சிவப் பாகவும் மாறுகிறது.

மேலும் பல நீண்ட காலம் நீடித்து நிலைக்கக் கூடியதும், மங்கலாகாதது மாகும் இதன் நிறம்.  இவ்வாறுதான் பட்டாம் பூச்சிகள்  நிறத்தைப் பெற்றுள்ளன.

சுற்றுப்புறவியல் விஞ்ஞானிகள் 1940-ஆம் ஆண்டு முதலே செயற்கை மழை உருவாக்க முயன்று வந்தனர். அதில் இது வரை முழுமையான வெற்றி என்பது கானல்நீராகவே இருந்து வந்துள்ளது. சில்வர் அயோடைடு வேதிப்பொருளை மேகங்களின் மீது வானில் தூவுவது, மிக அதிகமான பரப்பில் உலர் பனிக்கட்டித் துகள்களை தூவுதல்,

உப்புத் துகள்களை மேகங்களின் மீது தூவி மேகங்களைக் குளிரச் செய்து நீர்த் திவலைகளை உண் டாக்குவது போன்ற செயற்கை முறைகளே இது வரை கையாளப்பட்டு வந்த கண்டு பிடிப்புகள் ஆகும். அதாவது மேகங்களில் நீராவியாக இருக்கும் நீர்த் திவலைகளை குளிரச் செய்து நீர்த்துளியாக மாற்று வதற்கு ஏதேனும் ஒரு பொருள் தேவைப் படுகிறது. இந்த முறைகள் பகுதி வெற்றி யையே தந்துள்ளன. ஆனால் முழுமையான வெற்றி யைத் தரவில்லை.

தற்போது ஜெனீவா பல்கலைக் கழகத்தின் ஆராய்ச்சிக்குழு  முற்றிலும் மாறுபட்ட புதிய நுட்பமான முறையை கையாண்டு அதில் வெற்றியும் பெற்றுள்ளது. அது லேசர் கதிர்களை பயன்படுத்தி மேகங் களை உண்டாக்கி மழை பொழியச் செய்வது.  இதன் ஒரு பகுதியாக லேசர் கதிர்களை செலுத்தி ஆய்வகங்களிலும், வான்வெளி யிலும் பரிசோதித்து வெற்றி கண்டுள்ளது.

ஆய்வகத்தில், அதிக ஆற்றலை யுடைய வானிலிருந்து வரக்கூடிய, துணை அணுத்துகளான காஸ்மிக் கதிர்களை கண்டறியப் பயன்படும் மேக கலன் (கிளவுட் சேம்பர்) அல்லது அறையை உபயோகப்படுத் தினர். அதனுள் அதிக ஆற்றலுடைய துகள் களை செலுத்தும்போது, நீர்மூலக் கூறு களில் உள்ள எலெக்ட்ரான்களை விடுபட வைக்கிறது. இதனால் அது மின்னூட்டம் பெற்ற துகள்களாகி, ஒரு மெல்லிய தூசி போல செயல்பட்டு நீர்த் திவலைகளாக மாற உதவுகிறது என்பதை கண்டுபிடித்தனர்.

இவர்களைப் போலவே சுவிஸ் ஆராய்ச்சி யாளர்கள், அதிக பலம் வாய்ந்த அகச் சிவப்பு லேசர் கதிர்களை கிளவுட் சேம்பர் (மேக அறை) உள்ளே செலுத்தும்போது கலன் - 240 சென்டி கிரேடாக அதன் வெப்பம் குளிர்ந்து நீராவி மேகம் உருவாகிறது.

அந்த ஆய்வில் முதலில் 50 மைக்ரோ மீட்டர் விட்டமுடைய நீர்த் துளிகள் உருவாகி றது. அதன்பின் அடுத்த 3 நொடிகளில் அது 80 மை. மீ. விட்டமுடைய நீர் துளிகளாக மாறு கிறது. மேலும் லேசர் கதிர்களை வானில் செலுத்தும்போது நீராவி குளிர்வடைந்து நீர்த் துளிகளாக மாறுகிறது.

இவ்வாறு குளிர்வடைவதை இரண்டாவ தாக மற்றொரு லேசரைக் கொண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இவ்வாறு செயற்கை மழை உருவாக்குவதில் சாதனை செய் துள்ளனர்.


வியாழனில் சிவப்பு புள்ளி

வியாழன் கோளின் மிக முக்கியமான அம்சங்களில் ஒன்று அதன் மிகப்பெரிய சிவப்பு புள்ளி. இது நீள்வட்ட வடிவில் சுழலும் புயல் போன்ற புள்ளியாகும். இது வியாழனின் மத்தியரேகைக்கு தென்புறம் 220 பாகையில் அமைந்துள்ளது. பல்லாண்டு பழமையான இந்தச் சிவப்பு புள்ளியை 19ஆம் நூற்றாண்டு முதல் வானவியலர்கள் கண்காணித்து வருகின்றனர். இந்தப் புள்ளி யானது பூமியைப் போன்று மும்மடங்கு கோள்களை தன்னுள் அடக்கவல்லது.

இது கடிகாரத் திசையின் எதிர் திசை யில் அதாவது வலமிருந்து இடமாக, 6 நாட்கள் இடைவெளியில் சுழன்று வருகின்றது. இதனை புவியின் பரப்பிலிருந்து 12 செ. மீ. (அ) அதிகமான உருவாக்கத் திறன் கொண்ட தொலைநோக்கியைக் கொண்டு காண இயலும்.

சிவப்பு புள்ளியைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி பல ஆண்டுகளாக நடந்துவந்த போதிலும், அதனுடைய உண்மையான அமைப்பைப் பற்றி கண்டறியப்பட்டிருக்கவில்லை. அதனுள் நிலவும் தட்ப வெப்பநிலையைப் பற்றி அறிய முடியாவிட்டாலும், அதன் சுற்றுப்புறங்களில் நிலவும் காலநிலை மாற்றங்களைப் பற்றி அறிய முனைந்தனர்.

மேலும் புள்ளியின் நிறமானது அவ்வப் போது மாறுவதை பதிவு செய்தனர். ஆனால் எதனால் இவ்வகை நிற மாறுதல்கள் ஏற்படுகின்றன என்பது தெளிவாக விளங்கவில்லை.

வியாழனின் மேற்பரப்பிலிருந்து கந்தக மூலக்கூறுகள் இந்தச் சூழலினால் மேலெழுப்பப்பட்டு, அது புற ஊதாக் கதிர்களினால் உடைக்கப்படுவதால் உருவாகும் புதிய கந்தக அணுக்களால் நிறம் மாறுவதாக ஒரு கருத்து வானவியலர்களிடையே நிலவிவந்தது.

ஆனால் இப்போது தொலைநோக்கி மூலம் ஆராயப்பட்ட வியாழனின் மிகப்பெரிய சுழலும் புள்ளியும், அதன் காலநிலை வரை படங்களும் முற்றிலும் மாறுபட்ட உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகிறது. நிழற்படங்கள் காலநிலை மற்றும் அதன் வெப்பநிலை மாற்றங்களை பதிவு செய்தது. வெப்பக் காற்றின் சுழல்களும், அதனுள் குளிர்ந்த பகுதிகளையும் சிவப்பு புள்ளியில் இருப்பதைக் காட்டியது நாசாவின் ஹப்பிள் ஸ்பேஸ் டெலஸ்கோப்.

ஜப்பானின் தேசிய வானவியல் ஆராய்ச்சி  மய்யம் அகச்சிவப்பு கதிர் தொலைநோக்கியைக் கொண்டு நிறம், காற்றழுத்தம் ஆகிய வற்றையும், அதன் வெப்பம் மிகுந்த பகுதி, சுற்றுபுறத்தைவிட 340 செ. அதிகம் இருப்பதைக் காட்டியது.

பூமிக்கு அருகே சுற்றிவரும் ஆபத்தான விண்கல்

பூமிக்கு அருகே சுற்றி வரும் மிகவும் ஆபத்தான விண்கல் ஒன்றை அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான நாசா கண்டறிந்துள்ளது.

நாசா அனுப்பிய நியோவைஸ் என்ற செயற்கை கோள் இந்த விண்கல்லை கண்டுபிடித்துள்ளது. விண்வெளி குறித்து ஆராய்வதற்காக நியோவைஸ் என்ற செயற்கைகோளை விண்ணுக்கு அனுப்ப பட்டது. இந்த செயற்கைகோள் பூமியை சுற்றிவந்து விண்வெளியை பற்றிய அரிய நிழற்படங்களை நாசாவிற்கு அனுப்பி வருகிறது. கடந்த டிசம்பர் மாதம் நியோ வைஸ் அனுப்பிய நிழற்படம் ஒன்றில், பூமியில் இருந்து 43 மில்லியன் மைல் தொலைவில் ஆபத்தான விண்கல் ஒன்று சுற்றிவருவது தெரிய வந்துள்ளது.

இந்த விண்பாறை 2013 ஒய்.பி. 139 என்று அழைக்கப் படுகிறது. இது நிலையான விண் மீன்களின் பின்னணி யில் நகர்ந்துசெல்வதை விண்கலம் படம் பிடித் துள்ளது. அரிசோனா பல்கலைக்கழகம் பயன் படுத்தும் விண்வெளியை படம் பிடிக்கும் வான் தொலைநோக்கியும் (டெலெஸ் கோப்பும்) இந்த விண்கல் சுற்றுவதை உறுதிப் படுத்தியுள்ளது.

இது 650 மீட்டர் விட்டத்துடன் நிலக்கரி போன்று கருப்பாக இருக்கிறது . இதன் வெளிச்சம் மற்றும் நடவடிக்கைகள் குறித்து ஆராயப்பட்டு வருகிறது. வால் நட்சத்திரங்களை பற்றி ஆராயும் அறி ஞர்கள் சூரியனை சுற்றிவரும் இந்த விண்கல் மிக ஆபத்தானது என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்




பூமியைப் போன்ற புதிய கோள் கண்டுப்பிடிப்பு

சூரிய மண்டலத்தில், பூமியைப் போன்ற, புதிய கோளை, அமெரிக்க விண்ணியல் ஆய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். ஹார்வர்டு -ஸ்மித்சோனியன் வான் இயற்பியல் மய்யத்தைச் சேர்ந்த, டேவிட் கிபிங் கூறியதாவது:

மற்றொரு சூரிய மண்டலத்தில், 200 ஒளி ஆண்டு, தொலைவில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ள, இந்த புதிய கோள், பூமியை விட, 60 மடங்கு பெரிதானது. இதில் அடர்ந்த வாயுக்கள் அதிகளவில் காணப்படுகின்றன.

அமெரிக்க விண்வெளி ஆய்வு நிறுவனமான, 'நாசா'வின், கெப்ளர் விண்கலம் அனுப்பிய தகவல்களின் அடிப்படையில், இந்த கோள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 'கே.ஓ.அய்.-314' என, பெயரிடப்பட்ட இந்த கோளின் வெப்பநிலை, 104 டிகிரி செல்சியசாக பதிவாகியுள்ளது.

 


மாரடைப்பு நோயாளிகளின் ரத்தத்தில் வித்தியாசமான செல்கள்

மாரடைப்பு ஏற்பட்ட நோயாளிகளின் இரத்தத்தில் வித்தியாசமான செல்கள் அதாவது கலங்கள் மிதப்பதை தாம் கண்டு பிடித்துள்ளதாக அமெரிக்க ஆய்வாளர்கள் அறிவித்துள்ளனர்.

111 பேரிடம் நடத்தப்பட்ட சோதனைகளை மையமாகக் கொண்ட இந்த ஆய்வு அறிக்கை உயிரியல் பௌதீகம் குறித்த சஞ்சிகை ஒன்றில் வெளியாகியிருந்தது. இது மாரடைப்பு நோயாளிகளுக்கும், நோயற்றவர்களுக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தை காட்டக்கூடியதாக இருக்கும் என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

ஒருவரது இரத்தத்தில் இந்த தனிச் செல்கள் இருக்கின்றனவா என்பதை அறியும் இந்த பரிசோதனையை வைத்து, ஒருவருக்கு மாரடைப்பு வரக்கூடுமா என்பதை முன்கூட்டியே அறியமுடியுமா என்றும் அவர்கள் தற்போது ஆராய்கிறார்கள்.

கலிபோர்னியாவின் ஸ்கிரிப்ஸ் ஆய்வு நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த இந்த ஆய்வாளர்கள் குழு, நோயாளிகளின் குருதிச் சுற்றோட்டத்தில் எண்டோ தெலியல் கலங்கள் இருக்கிறதா என்பதை ஆராய்ந்தது. மாரடைப்பு எப்படி உருவாகின்றது என்பதை பார்த்தால், குருதிக் குழாய்களில் உருவாகும் கொழுப்புப் படிமங்கள் வெடித்து இரத்த ஓட்டத்தில் கலக்கின்றன. அவை இதயத்தை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இரத்த ஓட்டத்தை தடுத்து மாரடைப்பை உருவாக்குகின்றன.

இந்தச் செயற்பாட்டின் போது, எண்டோதெலியல் செல்களும் இரத்தத்தில் வெளிப்படுகின்றன என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகிறார்கள்.

மாரடைப்பு வந்த பின்னர் 79 நோயாளிகளிடம் செய்யப்பட்ட சோதனைகள், நோயற்ற ஆரோக்கிய மாக உள்ள 25 பேர் மற்றும் இரத்தக்குழாய் நோய்களுக்கு சிகிச்சை பெறும் 7 பேருடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கப்பட்டன.

மாரடைப்பால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் இரத்தத்தில் இந்த எண்டோதெலியல் செல்கள் காணப்படுகின்றன என்றும், அது ஆரோக்கியமானவர்களிடம் இல்லை என்றும் கூறுவதற்கான ஆதாரத்தை கண்டு பிடிக்கவே இந்த ஆய்வு நடத்தப்பட்டதாகவும், அந்த இலக்கை தாம் எட்டிவிட்டதாகவும் இந்த ஆய்வுக்குழுவைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் பீட்டர் குன் தெரிவித்துள்ளார்.

மாரடைப்பு நோயின் ஆரம்பகட்டத்தில் இருப்பவர்களை கண்டு பிடிக்கவும் தமது ஆய்வு உதவும் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

அண்மைச் செயல்பாடுகள்