தூங்கும் மாணவர்களை
கண்டுபிடிக்கும் சாதனம்

கெடுபிடிகளுக்கு பேர் போன சீனாவில்,
கல்லூரி வகுப்பறைகளில், பின் வரிசையில்
அமர்ந்து தூங்குவது இனிமேல் சாத்தியமில்லாமல் போகலாம்.

சீனாவிலுள்ள சிசுவான் பல்கலைக்கழகத்தின் கணினி துறை பேராசிரியரான வெய் சியாவோயாங், தன் மாணவர்களுக்கு போரடிக்கிறதா என்பதை கண்டுபிடிக்க, முக பாவங்களை அடையாளம் காணும் மென்பொருளையும், முகத்தைப் படிக்கும் கருவியையும் உருவாக்கி இருக்கிறார்.

இந்த மென்பொருள், வகுப்பில் உள்ள அனைத்து மாணவர்களின் முகங்களை முகப் படிப்பான் மூலம் கண்காணிக்கிறது.

வகுப்பு நடக்கும்போது மாணவர்களின் முகத் தில் ஏற்படும் மாற்றங்களை வைத்து, குறிப்பிட்ட மாணவர் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாரா, போரடிக்கிறதா, இல்லை வருத்தமாக இருக்கிறாரா என்பதை அந்த மென்பொருளே கண்டுபிடித்து விடுகிறது.

பேராசிரியர் சியாவோயாங், இந்த தொழில் நுட்பத்தை உருவாக்கியது துங்கும் மாணவர்களை வெளியேற்றுவதற்காக அல்ல. தன் பாடம் நடத்தும் திறனை மேம்படுத்திக் கொள்ளத்தான்.

வகுப்பில் பாடம் நடத்தும் போது எந்த இடத்தில், எத்தனை மாணவர்களுக்கு போரடிக்கிறது, எந்த இடத்தில் ஆர்வமாக இருக்கின்றனர் என்பதை துல்லியமாக தெரிந்துகொண்டால், பேராசிரியர்கள் பாடம் நடத்தும் விதத்தை மேம்படுத்திக்  கொள்ளலாம் என்பதுதான் இந்த கண்டுபிடிப்பின் நோக்கம்.

இந்தியர்கள் உருவாக்கிய
உலகின் மிகச்சிறிய டிரான்சிஸ்டர்

இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்களான அலி ஜாவே, சுஜய் தேசாய் உள்ளிட்ட ஆராய்ச்சிக் குழுவினர், உலகின் மிகச்சிறிய, ‘டிரான்ஸ்சிஸ்டர்’ ஒன்றை வடிவமைத்து, விஞ்ஞான உலகை வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளனர்.

இவர்கள் உருவாக்கிய ஒரே ஒரு டிரான்சிஸ்டரின் அளவு, 1 நேனோ மீட்டர் அளவுக்கு சிறியது. ஒரு தலைமுடியின் தடிமன், 50,000 நேனோ மீட்டர்கள் என்பதை வைத்துப் பார்த்தால் இந்த சாதனையின் அளவு புரியும். அமெரிக்காவிலுள்ள லாரன்ஸ் பெர்க்லி தேசிய ஆய்வகத்தை சேர்ந்த அலி ஜாவேயின் குழுவினரின் ஆய்வு குறித்த கட்டுரை அண்மையில் வெளிவந்த, ‘சயன்ஸ்’ இதழில் பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

கணினிகளின் மூளையாக செயல்படும் சிலிக்கன் சில்லுகளில் பல லட்சம் டிரான்சிஸ்டர்கள் பொருத் தப்படுகின்றன.

டிரான்சிஸ்டர்களின் எண்ணிக்கை பெருகப் பெருக, சில்லுகளின் செயல் திறனும் வேகமும் அதிகரிக்கும். சில்லுகளை தயாரிக்கும், ‘இன்டெல்’லின் இணை நிறுவனரான கோர்டன் மூர் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் சொன்ன கணிப்பு இது: ‘ஒரு சிலிக்கன் சில்லின் மீது பொருத்தப்படும் டிரான்சிஸ்டர்களின் எண்ணிக்கை, ஏறக்குறைய இரு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை, இரு மடங்கு அதிகரிக்கும்.’

டிரான்சிஸ்டர் என்பது ஒரு பருப் பொருள். அவற்றின் அளவை எவ்வளவு நுணுக்கிக் கொண் டே போனாலும், அவற்றை குறிப்பிட்ட இடத்திற்குள் அடைப்பதற்கு எல்லை உண்டு. எனவே தான், 21ஆம் நுற்றாண்டுக்குள் மூர் விதி பொய்ப்பிக்கப்பட்டுவிடும் என்று சில விஞ்ஞானிகள் கணித்தனர்.

ஆனால், அலி ஜாவேத்தின் குழுவினர் உரு வாக்கியுள்ள மிகச்சிறிய நேனோ டிரான்சிஸ்டர்களை பெருமளவில் உற்பத்தி செய்ய முடிந்தால், தற்போதுள்ள சில்லுகளின் அதே இடத்திற்குள் மேலும் அடர்த்தியாக பல லட்சம் டிரான்சிஸ்டர்களை பொருத்த முடியும்.
‘இதனால் மூர் விதியின் ஆயுளை, மேலும் சில ஆண்டுகள் நீட்டிக்கும்‘ என்கிறார் அலி ஜாவேத்.

வேற்று கோள்களில் உயிர்கள் உள்ளனவா?

வேற்று கோள்களில் உயிரினங்கள் இருக்கின்றனவா என்ற கேள்விக்கு, சமீபத்தில், ‘அஸ்ட்ரோபயாலஜி’ இதழில் வெளியிடப் பட்ட கட்டுரை ஒன்று, புதிய கோணத்தில் விளக்கம் தருகிறது.

உயிரினங்கள் வேறு கோள்களில் உருவாக ஆரம்பித்தபோதே, மிதமிஞ்சிய வெப்பம் அல்லது குளிரால் அழிந்து போயிருக்கலாம் என்று அக்கட்டுரையில் ஆஸ்திரேலிய தேசிய பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் விவ ரித்துள்ளனர்.

ஒரு கோளில் உயிரினங்கள் உருவாகி, நீடித்து வாழ, சூரியன் போன்ற நட்சத்திரத்திலிருந்து குறிப்பிட்ட தொலைவில் அந்த கிரகம் சுற்றும் பாதை இருக்க வேண்டும் என்பது விண்வெளி விஞ்ஞானிகள் வகுத் துள்ள ஒரு விதி. இன்று பல ஆயிரம் நட்சத்திர கூட்டங்களில், ‘உயிர்கள் வசிக்கத்தக்க’ கோள்கள் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள் ளன.

‘’இவற்றில் எண்ணற்ற உயிரினங்கள் இருக்க வேண்டும் என்று பல விஞ்ஞானிகள் நினைக்கின்றனர். ஆனால், உயிர்கள் உரு வாகும் ஆரம்ப கட்டம் எளிதில் அழியும் தன்மையுடையதாகவே இருக்கும். அவை தங்களைச் சுற்றியுள்ள சூழலை கிரகித்து, வெளியேற்றும் சுழற்சியை வேகமாக நிகழ்த்தி, அந்தச் சூழலையே தங்களுக்கு ஏற்றதாக நிலைப்படுத்தியாக வேண்டும். ஆனால், அது சாத்தியமாகாமல், உயிர்கள் ஆரம்ப கட்டத் திலேயே அழிந்திருக்க வேண்டும்,’’ என்கிறார் கட்டுரையை சமர்ப்பித்த ஆய்வுக்குழுவின் தலைவரான டாக்டர்.ஆதித்யா சோப்ரா.

வேற்று கோள்களில் உயிர்கள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டால், அவை பல லட்சம் ஆண்டு களுக்கு முன் வாழ்ந்தவற்றின் உடல்களாகவே இருக்கும் என்கிறார் சோப்ரா.

அதுவும்கூட, டைனோசர்கள் அல்லது மனிதர்களைப் போன்ற பல செல் உயிரிகளாக இல்லாமல், நுண்ணுயிரிகளின் உடல்களாகத் தான் இருக் கும் என்கிறார் அவர்.


மனித விசையின் ஆற்றல்

மனித ஆற்றல் மூலம் இயங்கும் வாகனங்களுக்கான, ‘உலக மனித ஆற்றல் வேக போட்டி’ சமீபத்தில் அமெரிக்காவிலுள்ள நெவாடா பாலைவனத்தில் நடந்து முடிந்தது.  அதில் ‘ஏரோவெலோ’ நிறுவனம் உருவாக்கிய, ‘ஈட்டா’ என்ற வாகனம் முதலாவதாக வந்து உலக சாதனை படைத்திருக்கிறது.

ஈட்டா வாகனம் பார்ப்பதற்கு தோட்டா போல இருக்கிறது. அதனுள் படுத்தபடி, பெடலை மிதித்து ஓட்டிய டோட் ரெய்செர்ட், மணிக்கு, 144.19 கி.மீ., வேகத்தில் பயணித்து சாதனை புரிந்திருக்கிறார்.

கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே போட்டியில் கலந்துகொள்ளும் ஏரோவெலோ, இந்த வருடம், வடிவம் முதல், உள்ளே இருக்கும் தொழில்நுட்பம் வரை பலவற்றில் புதுமைகளை செய்திருக்கிறது. பார்ப்பதற்கு வினோத வடிவ கார் போல தோன்றினாலும், ஈட்டோ ஒரு இரு சக்கர சைக்கிள் தான்.

அதன் பாகங்கள் அனைத்துமே மிக எடை குறைவான உலோகங்களால் ஆனவை. இரண்டு சக்கர டயர்களும் சில மில்லி மீட்டர் தடிமனே உள்ளவை. வாகனத்தின் வெளிப்புற தோட்டா வடிவம், எதிர்க் காற்றை எளிதில் கிழித்துச் செல்லும் நோக்கத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டது.

வெறும் மனித ஆற்றல் மூலமே உலக வேக சாதனையை முறியடிக்க டோட் பயன்படுத்திய சக்தி, மூன்று மின் விளக்குகளை எரிக்க தேவைப்படும் மின்சாரத்திற்கு சமம் என்று ஏரோவெலோ தெரிவித்திருக்கிறது.


நீரிழிவு நோயாளிக்கு
உற்ற தோழன்!

நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்களுக்கு, ரத்தத்தில் சர்க்கரையின் அளவை கண்காணிப்பது ஒரு பெரிய வேலை. அவர்களது விரலில் ஊசியைக் குத்தி, ரத்தத்தை எடுத்து, சர்க்கரை அளவை பார்க்கும் வலியும், சலிப்பும் மிக்க முறைதான், இப்போது பரவலாக இருக்கிறது. இந்த முறைக்கு பல மாற்று முறைகள் வந்தாலும், அவை பரவலாக பயன்பாட்டுக்கு வரவில்லை.

சமீபத்தில், ‘செயற்கை கணையம்‘ போல செயல்படும் ஒரு கருவிக்கு, அமெரிக்க உணவு மற்றும் மருந்து கட்டுப்பாட்டு துறை அனுமதி வழங்கியிருக்கிறது. ‘மெட்ரானிக்‘ நிறுவனம் தயாரித்துள்ள, ‘மினிமெட் 670ஜி’ என்ற இந்த சிறிய கருவியை, சர்க்கரை நோயாளி, உடலுக்கு வெளியே அணிந்துகொண்டால், அதுவாகவே ரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவை ஒரு உணர்வான் மூலம் அளவிடுகிறது.

அளவு நார்மலுக்கு மாறாக இருக்கும் போது, அதிக வலியில்லாத நுண் ஊசி மூலம் உடலில் இன்சுலினை, ‘பம்ப்’ செய்து சர்க்கரை அளவை சமன் செய்கிறது.

இந்த சாதனம் ஆய்வக சோதனைகளைத் தாண்டி, சந்தைக்கு வர சில ஆண்டுகளாவது ஆகும் என்று கணிக்கப்பட்டது. ஆனால், அமெரிக்க அரசு, விரைவிலேயே அனுமதி அளித்து ஆச்சரியப் படுத்தியிருக்கிறது.

சோதனை களின்போது, 14 வயதுக்கு மேற்பட்ட, 123 சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு மினிமெட் சாதனத்தைத் தந்து, மூன்று மாதங்கள் அணிந்திருக்கச் செய்தது மெட்ரானிக். பிறகு அந்த சாதனம் அணியாமல் சில வாரங்கள் இருக்கச் செய்தது. இதனால், ஒப்பீட்டளவில் மினிமெட் சாதனத்தை அணிந்த போது நோயாளிகளின் சர்க்கரை அளவை துல்லியமாக கட்டுப்படுத்த முடிந்தது தெரியவந்ததும், அமெரிக்க அரசு அனுமதி வழங்கியுள்ளது.

அடுத்து, 14 வயதுக்கு கீழுள்ளவர்களுக்கான கருவி ஒன்றை மெட் ரானிக் சோதித்து வருகிறது.

Banner
Banner