விண்வெளி உடைகள் ஏன் மாறுவதில்லை?

நீல் ஆர்ம்ஸ்டிராங் நிலவில் கால் பதித்த காலத்திலிருந்து விண்வெளி உடைகள் மிகப் பெரிய அளவில் மாறியது போலத் தெரியவில்லையே என்ற சந்தேகம் எழலாம். உண் மையில் விண்வெளி உடைகள் பார்ப்பதற்கு ஒரே தோற்றத்தில் இருந்தாலும், கடந்த 50 ஆண்டுகளில் மிகப் பெரிய அளவில் மாறியுள்ளன. ஆரம்பக் கால விண்வெளி உடைகள் என்பவை விமானிகள் உடையின் இறுக்கமான வடிவமாகவே இருந்தன.

ரஷ்ய விண்வெளி வீரர் அலெக்ஸி லியநோவ், 1965இல் வாஸ்கோட் 2 விண்கலத்தில் சென்று விண்வெளியில் முதலில் நடந்த பெருமையைப் பெற்றவர். முதல் விண்வெளி நடையின்போது, அவர் மிகவும் திணறிப்போனார். உடையின் உள்ளே ஏற்பட்ட கடுமையான அழுத்தத்தால் அவருடைய விண்வெளி உடை ஊதிப் பெருக்க ஆரம்பித்தபோது, அவரால் நகரக்கூட முடியவில்லை. என்ன செய்வது என்று புரியாமல் விக்கித்துப் போனார் லியநோவ். விண்வெளியில் ஏற்பட்ட கடுமையான அழுத்தமே இந்தப் பிரச்சினைக்குக் காரணம்.

அதற்குப் பிறகு அப்பல்லோ விண்கலத் திட்டங்களுக்கு உருவாக்கப்பட்ட ஏ7எல் விண் உடைகள் இந்தப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கு அழுத்தச் சமநிலையைப் பாதுகாக்கும் வகையில் விரிவடைவதற்கான இணைப்புகளைக் கொண்டிருந்தன. அத்துடன் காற்றை மறுசுழற்சி செய்யும் அமைப்பும் உடையிலேயே பொருத்தப்பட்டிருந்தது. உடைக்குள் 100 மில்லி குளிர்ந்த நீரும் சுழன்றுகொண்டே இருக்கும். ஒவ்வொரு விண்வெளி வீரருக்கும் விண்வெளி உடை பிரத்யேகமாகவே தயாரிக்கப்படும். ஏனென்றால், ஒவ்வொருவரின் உடல் அமைப்பும் மாறுபடும் இல்லையா? அத்துடன் ஒவ்வொ ருவருக்கும் பயிற்சிக்கு ஒன்று, விண்வெளி பயணத்தின்போது ஒன்று, மாற்று உடை என மூன்று விண்வெளி உடைகள் தயாரிக்கப்படும். விண்வெளி உடை ஒன்றின் சராசரி விலை, மூன்று கோடி ரூபாய். ஈர்ப்பு விசை இல்லாத விண்வெளியில் பயன்படுத்த உருவாக்கப்பட்ட உடைகள் என்பதால், புவியில் அவற்றின் எடை மிக அதிகமாகவே இருக்கும்.

செவ்வாய் கிரகத்துக்குச் செல்வதற்காக அமெரிக்க விண்வெளி நிறுவனமான நாசா தற்போது இசட் வரிசை உடைகளை உருவாக்கி வருகிறது. இந்த உடைகளின் இணைப்புகளில் டைட்டானியம் பால்பேரிங் உருளைகள் பொருத்தப்படுகின்றன. இவை அதிகபட்ச நெகிழ்வுத்தன்மையைத் தரக்கூடியவை. இதற்கு முந்தைய விண்வெளி உடைகளை அணியும் ஒருவர், தன் உடலை மடக்கிக் கால் கட்டை விரலைத் தொட முடியாது. முதன்முறையாக இந்த உடைகள் அதைச் சாத்தியப்படுத்தும் அளவு நெகிழ்வுத் தன்மையைக் கொண்டிருக்கப் போகின்றன. அத்துடன் அழுத்தத் தைச் சமநிலைப்படுத்துவதற்குத் தேவையான காற்று வெளியேற்றும் திறப்பும் இந்த உடையில் இருக்கும்.

ஏழு பூமிகள் அணிவகுப்பு

அளவில் பூமியைப் போன்று இருக்கும் ஏழு கோள்களின் அணிவகுப்பை வானியலாளர்கள் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். அக்குவாரியஸ் விண்மீன் கொத்தில், மங்கலாகக் காட்சியளிக்கும் டிராப்பிஸ்ட்-1 (ஜிக்ஷீணீஜீஜீவீst-1)என்ற சிறிய விண்மீனைச் சுற்றிவருபவை இந்தக் கோள்கள். உயிர் வாழ்க்கைக்கு உகந்த தட்பவெப்ப நிலையையும் நீரையும் கொண்டிருப்பதற் கான சாத்தியங்களை இந்தக் கோள்கள் கொண்டி ருக்கலாம் என்று வானியலாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

சூரியக் குடும்பத்துக்கு அப்பால் உயிர் வாழ்க் கையின் சாத்தியங்களைத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் வானியலாளர்களின் நம்பிக்கையை இந்தக் கண்டு பிடிப்பு மேலும் அதிகரித்திருக்கிறது. ஒரே விண் மீனைச் சுற்றி, பூமியின் அளவைப் போல் இவ்வளவு கோள்களைக் கண்டுபிடித்திருப்பது இதுதான் முதல் முறை.

டிராப்பிஸ்ட்-1 விண்மீன், பூமியிலிருந்து சுமார் 39 ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் இருக்கிறது என்பதால் உயிரினங்கள் இருக்கின்றனவா என்பது குறித்த நம் தேடலுக்கு முக்கியமான இலக்காக ஆகியிருக்கிறது. வியாழனை விடச் சற்றுப் பெரியதாக இருக்கும் இந்த விண்மீன் நமது சூரியனைவிட 2,000 மடங்கு குறைந்த அளவில் ஒளி வீசுகிறது.

உயிர்வாழ்க்கைக்கான சாத்தியம்!

இந்த விண்மீன் மிகவும் சிறியதாகவும் தணிவான வெப்பம் கொண்டதாகவும் இருப்பதால் அந்தக் கோள்களெல்லாம் மிதமான வெப்பநிலையைக் கொண்டிருக்கின்றன. இதனால், அவற்றில் நீர் இருப்பதற்கான சாத்தியமும், இன்னும் சொல்லப் போனால் உயிர் வாழ்க்கைக்கான சாத்தியமும்கூட இருக்கின்றன என்று சொல்லலாம் என்கிறார் பெல்ஜி யத்தைச் சேர்ந்த வானியற்பியலாளர் மிக்கேல் கிலன்.

உருவத்தில் மட்டுமல்ல மற்ற அம்சங்களிலும் அந்தக் கோள்கள் பூமியைப் போல இருக்கின்றன. அவற்றின் சுற்றுப்பாதை எவ்வளவு கச்சிதமாக அமைந்திருக்கிறது என்பது வியப்பை அளிக்கிறது. நமது சூரியனுக்கும் அதற்கு மிக அருகில் உள்ள புதனுக்கும் இடையிலான தொலைவைவிட டிராப் பிஸ்ட்-1 விண்மீனுக்கும் அதன் ஏழாவது கோளுக்கும் இடையிலான தொலைவு ஆறு மடங்கு குறைவானது.

அந்தக் கோள்களில் உயிரினங்கள் இருந்து, வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கக்கூடியவையாக அவை இருக்குமென்றால் அவற்றுக்கு அற்புதமான காட்சிகளின் தரிசனம் கிடைக்கக்கூடும். நமது சூரியன் நம் கண்களுக்கு எவ்வளவு பெரியதாகத் தெரியுமோ அதைவிடப் பத்து மடங்கு பெரியதாக, அய்ந்தாவது கோளிலிருந்து பார்த்தால் அந்த டிராப்பிஸ்ட்-1 விண்மீன் காட்சியளிக்கும்.

அந்தக் கோள்களில் உயிரினங்கள் இருக்கின்ற னவா இல்லையா என்பதைப் பத்தாண்டு காலத்துக்குள் தெரிந்துகொள்ளலாம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர். அந்தக் கோள்களில் உயிர் வாழ்க்கை செழித்திருந்தாலும், பூமியில் உள்ளது போல் வாயுக்களின் வெளியீடு இருந்தாலும் அதை நாம் கண்டறிந்துவிடலாம் என்று ஆராய்ச் சியாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஒளியை மறைக்கும் கோள்கள்

டிராப்பிஸ்ட்-1 விண்மீனைச் சுற்றி மூன்று கோள்கள் சுற்றுவதைக் கடந்த ஆண்டு வானிய லாளர்கள் கண்டறிந்தார்கள். நாஸாவின் ஸ்பிட்ஸர் அண்டவெளித் தொலைநோக்கி அந்த விண்மீனை 21 நாட்கள் கூர்ந்து கவனித்திருக்கிறது. பிற விண் நோக்கங்களிலிருந்து வந்த தரவுகளையும் சேர்த்து வைத்துப் பார்த்தபோது டிராப்பிஸ்ட்-1 விண்மீனை மொத்தம் ஏழு கோள்கள் சுற்றி வருவது தெரிந்தது. விண்மீனைச் சுற்றிவரும்போது அந்தக் கோள்கள் எந்த அளவுக்கு விண்மீன் ஒளியை மறைக்கின்ற னவோ அதை வைத்து அவற்றின் அளவுகள் கண்ட றியப்பட்டன. அந்தக் கோள்களுக்கு இடையிலான இழுப்பு விசையையும் விலக்குவிசையையும் வைத்து அந்தக் கோள்களின் நிறையைக் கணக்கிட்டி ருக்கிறார்கள்.

மிகவும் நெருக்கமாக அமைந்த சுற்றுப்பாதையில் அந்தக் கோள்கள் சுற்றுகின்றன. அந்த விண்மீனைச் சுற்றி வருவதற்கு ஒன்றரை நாட்களிலிருந்து அதிக பட்சமாக 20 நாட்கள் வரை கோள்கள் எடுத்துக் கொள்கின்றன. இந்தக் கோள்களில் சிலவற்றில் கடல்கள் அமைந்திருப்பதற்கு ஏற்ற தட்பவெப்ப நிலை காணப்படுகிறது. பூமியைப் போன்ற கோள்கள் ஒன்றும் அரிதான விஷயங்கள் இல்லை என்பதைத்தான் இந்தக் கோள்களின் கண்டுபிடிப்பு நமக்கு உணர்த்துகிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த ஆய்வைத் தொடங்கும்போது கால விரயம் என்று நினைத்த வர்களும் இப்போது தங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இந்தக் கோள்களில் வளிமண்டலங்கள் இருக் கின்றனவா என்பது குறித்து வானிய லாளர்கள் இப்போது கவனம் செலுத்துகி வருகிறார்கள்.  

நானோ தொழில்நுட்பம்

மூலக்கூறுகளின் அமைப்பை மாற்றி அமைக்கும் நுட்பம் கைவரப் பெற்றுவிட்டால் காற்றில் உள்ள மாசையும் நீரில் உள்ள நச்சுகளையும் ஒட்டுமொத்தமாக அகற்றிவிடலாம். அதற்குத் தேவை நானோ தொழில்நுட்பம். அவ்வாறு பருகும் நீரிலும் சுவாசிக்கும் காற்றிலும் நானோ தொழில்நுட்பத்தின் தாக்கம் இடம்பெறப் போகும் நாள் தொலைவில் இல்லை.

அவ்வளவு ஏன் விண்வெளிக்குக் கருவி களைக் கொண்டு செல்லும் செலவையும் குறைக்க நானோ தொழில்நுட்பம் உதவும். இதே போன்று மருத்துவம், நுகர்வு பொருட்கள், ஆற்றல், உற்பத்தித் தொழில் எனப் பல்துறைகளின் தொழில்நுட்பத்தை மேம்படுத்தவும் அவற்றின் செயல்பாட்டை ஊக்கப்படுத்தவும் நானோ தொழில் நுட்பத்தால் இயலும். அதற்குக் காரணம் அணுத் துகளைக் காட்டிலும் நுட்பமான, நுணுக்கமான தளத்தில் இது செயல்படுகிறது.

மீநுண் என அறிவியல் வட்டாரங்களில் பரவலாகத் தமிழில் அறியப் படும் நானோ தொழில்நுட்பத்தில் நானோ என்பது ஒரு நீள் அல்லது பரும அளவின் அலகாகும். நானோ மீட்டர் என்பது ஒரு மீட்டரை நூறு கோடி துண்டுகளாக்கி அவற்றில் ஒரு துண்டின் அளவாகும்.

நானோ வரலாறு

1959இல் ‘அடியில் ஏராளமாக இடம் உள்ளது’ (‘There’s Plenty of Room at the Bottom’) என்னும் தலைப்பில் இயற்பியல் ஆய்வாளர் முனைவர் ரிச்சர்ட் பி.ஃபேன்மேன் ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையைச் சமர்ப்பித்தார். அதில் அணு அளவில் மாற்றம் நிகழ்வதை இயற்கை தடை செய்யவில்லை என்றும் இதனால் எதிர்காலத்தில் ஓர் புதிய அறிவியல் மாற்றம் நிகழவுள்ளது என்றும் நிறுவினார். அதுவே நானோவின் தொடக்கப் புள்ளி எனலாம். அதன் பிறகு 1974இல் ஜப் பானியப் பேராசிரியர் நொரியோ தனிகுச்சிதான் மீநுண் தொழில்நுட்பம் என்ற சொல்லை முதன்முதலில் வடிவமைத்தார்.

இந்த மீநுண் தொழில்நுட்பமானது இயற்பியல், வேதியியல், பொறியி யல், சூழலியல், உயிரியல், மருத்துவம் உள்ளிட்ட பல்வேறு அறிவியல் துறைகளில் புதிய அத்தியாயங்களைத் திறந்துள்ளது. அவற்றில் சில இதோ:

கம்பி முதல் படகு வரை:சைக்கிளின் பாகங்களைத் தயாரிக் கவும் எடை குறைவான படகுகளை உற்பத்திசெய்யவும் கார் பன் நானோடியூப் (சி.என்.டி.) பயன்படுத்தப்படுகிறது. மிகச் சிறிய தாகவும் குறைந்த வெப்பத்தை வெளிப்படுத்தும் விதமாகவும் சிலிக்கான் சிப்பின் உட்பாகங்களை வடிவமைக்க இந்தச் சி.என்.டி. பயன்படுகிறது. கம்பி, மின்சாரக் கம்பி வடம், சோலார் செல் உள்ளிட்ட பல பொருட்களில் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.

புற்றுநோய்க்கு நேரடி சிகிச்சை

புற்றுநோய்க்கு தற்போது அளிக்கப்படும் கீமோதெரபி, கதிரியக்கச் சிகிச்சைக்குப் பதிலாக நானோபோட்ஸை உடலில் செலுத்தி நோய் தாக்கிய பகுதிக்குச் சிகிச்சை அளிக்கலாம்.


விண்வெளியில் எப்படித் தூங்குவார்கள்?எப்படி சிந்திப்பார்கள்?

விண்வெளியில் புவியீர்ப்பு விசை சுத்தமாக இருக்காது. இதனால் விண்வெளி வீரர்-வீராங்கனைகளால் நிற்கவோ, நடக்கவோ முடியாது.  சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திலும் விண்கலங்களிலும் ஈர்ப்பு விசை சுத்தமாக இருக்காது. இதனால் அங்கே வாழும் விண்வெளி வீரர்-வீராங்கனைகள் தினசரி தூங்க வேண்டுமென நினைத்தால் உறங்கும் பைகளில்  உள்ளே நுழைந்து, தங்களைத் தாங்களே கட்டிப் போட்டுக்கொள்ள வேண்டும். இல்லையென்றால், தூக்கத்திலும் அவர்கள் அலைபாய்ந்துகொண்டே இருப்பார்கள். அது மட்டுமில்லாமல் பூமியில் உறங்குவதைப் போல, விண்வெளியில் இடைத் தொந்தரவு இல்லாமல் தொடர்ச்சியாக உறங்குவது சாத்திய மில்லை.

இதற்கு ஈர்ப்பு விசை இல்லாமல் இருப்பது முதன்மைக் காரணமாக இருக்கலாம். அல்லது எப்போதும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் இயந் திரங்களின் ஓசை, மனம் கிளர்ச்சியடைந்த நிலை, மன அழுத்தம், காலக் குழப்பம் போன்றவை காரணமாக இருக்கலாம். ஏனென்றால், சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் 15 சூரிய உதயம், 15 சூரிய மறைவு நிகழும். விண்ணில் அதிகபட்சமாக ஆறு மணி நேரம்தான் ஒருவரால் தூங்க முடிந்திருக்கிறது. அதேநேரம் இந்தத் தூக்கமே ஒருவருடைய உடல்நிலைக்குப் போதும் என்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகள். ஏனென்றால், ஈர்ப்பு விசை இல்லாமல் இருப்பதால் உடல் அதிகக் களைப்பை உணராது.
எப்படி சிந்திப்பார்கள்?

விண்வெளிப் பயணம் என்பது நிச்சயமாகக் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒன்றுதான். ஏனென்றால், பூமியில் நிலவும் புவியீர்ப்பு விசை விண்வெளியில் இருக்காது. நம்முடைய உள்காதில் உள்ள புலனுணர்வு அமைப்பு, புவியீர்ப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு நம்முடைய உடலைச் சமநிலையில் வைத்திருக்கிறது. இந்த அமைப்பு விண்வெளியில் செயல்படாது. அதன் காரணமாக விண் கலங்களுக்குள் எது நேராக இருக்கிறது, எது தலைகீழாக இருக்கிறது என்பதை மூளையால் உணர்ந்துகொள்ள முடியாமல் போகும். தனக்கும் ஒரு பொருளுக்கும் இடையே உள்ள தொலைவைக் கணிக்கும் திறன் விண்வெளி வீரர்களுக்குப் பாதிக்கப்படும். ஒரு பொருளின் பருண்மையை மூளை உணர்ந்து கொள்ளும் திறனும் பாதிக்கப்படும். விசித்திரமான புலனுணர்வு அனுபவங்கள் ஏற்படும்.

எப்படியென்றால், தன்னைச் சுற்றியுள்ள எல்லாமே திடீரென்று தலைகீழாகக் கவிழ்ந்து விட்டதைப் போன்ற பிரமை ஏற்படும். சில நேரம், தாங்களே தலைகீழாகத் தொங்குவது போன்ற எண்ணமும் எட்டி பார்க்கும்.

இதனால்  நம்மைப்போல் இயல்பாகச் சிந்திப்பது, நிச்சயம் அவர்களுக்குக் கடினமாகவே இருக்கும். அதன் காரணமாகவே, விண்வெளி வீரர்-வீராங்கனைகள் விண்வெளிப் பித்து அல்லது விண்வெளி மந்தநிலையால் பாதிக்கப்படுவதாக நிபுணர்கள் சொல்கிறார்கள்.

விண்வெளியில் சதம் அடித்த இஸ்ரோ!

இஸ்ரோ விஞ்ஞானி மயில்சாமி அண்ணாதுரை மகிழ்ச்சி பொங்க கிரிக்கெட் வீரர்கள் மட்டுமல்ல, இஸ்ரோவும் சதம் அடிக்கும் என அறிவித்தார். அதற்கு ஏற்ப பி.எஸ்.எல்.வி.யின் எக்ஸ் எல் மாடல் 37 ராக்கெட்டில் இந்தியாவின் மூன்று செயற்கைக்கோள் மற்றும் 101 வெளிநாட்டு செயற்கைக்கோள்களை இஸ் ரோ கடந்த வாரம் விண்ணில் ஏவியது. இதன் மூலம் இதுவரை ஒரே ராக்கெட்டில் 37 விண்கலங்களை விண் ணில் செலுத்திய ரஷ்யாவின் சாதனையை முறியடித்துப் புதிய உலக சாதனை படைத்துள்ளது இந்தியா.

இஸ்ரோவின் இந்த முயற்சியின் முக்கியத்துவம் 104 விண்கலங்களை ஒரே நேரத்தில் விண்ணில் செலுத்தியது மட்டுமல்ல. அத்தனை செயற்கைக்கோள்களைக் கிட்டத் தட்ட ஒரே உயரத்தில் ஒரே சமயத்தில் ஒன்றோடொன்று மோதிவிடாமல் விண்ணில் செலுத்தப் புது யுக்தியை வடிவமைத்ததுதான்.

மோதாமல் ஓடு!

செயற்கைக்கோள்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி விடாமல் 104 செயற்கைக்கோள்களையும், ஒவ்வொன்றாக 510 முதல் 524 கி.மீ. உயரத்தில் வெறும் 12 நிமிடக் கால அளவில் விண்ணில் ஏவ வேண்டும் என்பதுதான் இஸ்ரோ முன் இருந்த சவால்.

அடுத்தடுத்த சவால்கள்!

அய்க்கிய அரபு எமிரேட்ஸ், சுவிஸ், அமெரிக்கா எனப் பல நாடுகளின் செயற்கைக்கோள்களை ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைத்துப் பொதியாகக் கட்டுவது ஒரு சவால். கிட்டத்தட்ட ஒரே உயரத்தில் அவ்வளவு செயற்கைக் கோள்களையும் செலுத்துவது மற்றொரு சவால். இரண்டு பக்கமும் இரு வேறு எடையுடைய பையைக் கட்டி செல்லும்போது அதிலிருந்து ஒரு பை கழன்று கீழே விழுந்துவிட்டால் பேலன்ஸ் செய்வது எப்படிச் சிரமமோ, அவ்வாறு பல்வேறு எடைகளுடைய செயற்கைக் கோள்களை ஓன்றாக ராக்கெட்டிலிருந்து விடுவிப்பது மூன்றாவது சவால். வெறும் பத்து நிமிடத்தில் எல்லாச் செயற்கைக்கோள்களும் விடுபட்டு விண்ணில் செல்லும் பாதைகளைக் கண்காணித்து, அதனைப் பூமியில் உள்ள கட்டுப்பட்டு அறைக்குத் தெரிவித்து அந்தச் செயற்கைக் கோள்களைச் சரியான பாதைக்கு இயக்குவது பெரும் சவால்.

இந்தச் சாதனையைப் படிப்பினையாகக் கொண்டு மேலும் கற்றுக்கொள்ளும் நோக்கத்துடன் எட்டு வீடியோ கேமராக்கள் ராக்கெட்டில் பொருத்தப்பட்டன. இவை ராக்கெட் விண்ணில் செல்வது, பொதிகள் அவிழ்ந்து முறையாக விண்கலங்கள் விண்ணில் செலுத்தப்படுகிறதா என்பதையெல்லாம் செல்ஃபி எடுத்துக் கண்காணித்துக் கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்த விஞ்ஞானிகளுக்குத் தெரிவித்துக்கொண்டிருந்தன. இந்தத் தரவுகளை வைத்து மேலும் நுட்பமாக அடுத்த முறை செயல்படுத்தப் பாடம் கற்கலாம்.

நூற்றுக்கும் அதிகமான செயற்கைக் கோள்களை விண்ணில் முறையாக ஏவ இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகள் முதலில், மூன்றிலிருந்து நான்கு நானோசெயற்கைக் கோள்களைப் பொதிந்து குவாட்ராபேக் பொதியாகச் செய்தனர். இவ்வாறு 101 நானோசெயற்கைக்கோள்கள் 25 குவாட்ராபேக் பொதியாகப் பொதியப்பட்டன. முதலில் இந்திய விண்கலங்கள் மூன்றையும் விண்ணில் செலுத்திய பிறகு, இந்த 25 குவாட்ராபேக் பொதிகள் ஒவ்வொன்றாக விண்ணில் செலுத்தப்பட்டன.

விண்வெளியில் ஒரு குவாட்ராபேக் செலுத்தியதும், அந்தப் பொதியில் உள்ள ஒரு கதவு திறந்து அதில் உள்ள பொறி உள்ளே பொதியப்பட்ட நானோசெயற்கைக் கோள்களை விண்ணில் வெவ்வேறு கோணத்தில் தள்ளிவிடும். மொத்தம் 12 நிமிடக் கால இடைவெளியில் பதினான்கு கிலோமீட்டர் ராக்கெட் பயணத்துக்குள் அனைத்துக் குவாட்ராபேக் பொதிகளும் விண்ணில் செலுத்துவது கத்தி மீது நடப்பது போன்ற சவால்.

2013இல் அமெரிக்கா ஒரே ராக்கெட்டில் 29 செயற்கைக்கோள்களை விண்ணில் செலுத்தியது. இந்தச் சாதனையை முறியடிக்க 2014இல் ரஷ்யா 37 செயற்கைக் கோள்களை விண்ணில் செலுத்தியது. அணுகுண்டு ஒப்பந்தத்தின் காரணமாக வீணாகிப்போன பழைய ஏவுகணைகளைப் புதுப்பித்து அமெரிக்காவும் ரஷ் யாவும் இந்தச் சாதனைகளைப் புரிந்தன. 2014-ல் 34 கியூப்சாட் செயற்கைக்கோள்களைச் சர்வதேச விண் வெளிக்குடில் பூமியைச் சுற்றிவரும்போது ஒவ்வொன் றாக விண்ணில் செலுத்தியது. ஆனால், ஒரே ராக்கெட் தனது ஒரே பயணத்தில் செலுத்தவில்லை என்பதால், இது சாதனையாகக் கருதப்படுவதில்லை.

இதற்கு முன்னர் இஸ்ரோ 2008இல் 10 செயற்கைக் கோள்களை விண்ணில் செலுத்தியது. அதன் பின்னர் 2016இல் 20 செயற்கைக்கோள்களைச் செலுத்திச் சாதனை படைத்தது. இதற்கெல்லாம் மகுடம் வைத்தது போல இப்போது ஒரே ராக்கெட்டில் 104 செயற்கைக் கோள்களை விண்ணில் ஏவிப் புதிய உலக சாதனை படைத்துள்ளது இஸ்ரோ.

பயன்கள் பல: புவியியல் ஆய்வுகள், அறிவியல் ஆய்வுகள், சுற்றுச்சூழலைக் கண்காணித்து விபத்து ஏற்படும்போது அவசரத் தகவல்தொடர்பு தருவது உள்ளிட்ட பயன்கள் இந்தச் செயற்கைக்கோள்கள் மூலம் உண்டு.

மை இல்லாமல் காகிதத்தில் அச்சிடலாம்!  

பலமுறை பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்ற காகித தொழில் நுட்பத்தை விஞ்ஞானிகள் உருவாக்கியுள்ளனர். இந்த காகிதத்தின் மேற்பரப்பில், ஒளி மூலம் அச்சிட முடியும். அச் சிட்டவற்றை வெப்பத்தின் மூலம் அழிக்க முடியும். இப்படி, 80 முறை ஒரே காகிதத்தை அச்சிட்டு பயன்படுத்தலாம். அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தை சேர்ந்த யோடோங்யின் மற்றும் அவரது அணியினர், உருவாக்கியுள்ள இந்த பல பயன் காகிதத்தின் மேல், புருஷ்யன் ப்ளூ என்ற மை மற்றும் டைட்டானியம் ஆக்சைடு ஆகியவை கலந்த கலவையை உருவாக்கினர்.

பிறகு அந்த கலவையை காகிதத்தின் மேல், பூசினர். இந்தப் பூச்சின் மேல் புற ஊதா கதிர்கள் மூலம் எழுத்துக்களை பிரதிபலித்தபோது, அவை அப்படியே காகிதத்தின் மேல் பதிந்தன.பதிந்த எழுத்துக்களை அப்படியே விட்டுவிட்டால், ஐந்து நாட்களில் அவை தானாகவே மறைந்து விடுகின்றன. காகிதத்தில் உள்ளதை, உடனே அழிக்க வேண்டு மெனில், 10 நிமிடங்களுக்கு வெப்பம் படுவது போல, அதை வைத்தால் போதும்.இந்த முறையில், 80 முறை அக்காகிதத்தை பயன் படுத்த முடியும் என்பதால், இதற்கு ஒரு நல்ல சந்தை உரு வாகும் என, விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர். ஆனால், அதுவரை காத்திராமல், அக்காகிதத்தில் அச்சிடும் இயந்தி ரத்தை உருவாக்கும் முயற்சியில் இப்போதே விஞ்ஞானிகள் களமிறங்கியுள்ளனர்.

இயற்கை உரமாகும் சிறுநீர்!

பிரேசிலில் உள்ள, ரியோ டி- ஜெனிரோவில், பொது கழிப்பறைகளில், சிறுநீரிலிருந்து உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தின் மூலம், இனிய பாடல்களை பாட விடுகிறது, அந்நாட்டு அரசு. மது விருந்துகளுக்கு போய் வருவோரை, இத்தகைய கழிப்பறைகள் ஈர்க்கும் என்பது தான் காரணம். அதே போல, நெதர்லாந்து அரசு, பொது கழிப் பறைகளில் சிறுநீரை சேகரித்து, உரமாக தயாரித்து வினியோகிக்கிறது. அண்மையில், பிரான்சிலுள்ள, பாரீஸ் மாநகராட்சி, ‘யூரிட்ரோட்டாய்ர்’ என்ற புதுவகை கழிப் பறைகளை சோதித்து வருகிறது.



‘முக நூல்’ நிறுவனர் மார்க் ஜூக்கர்பெர்க், சில ஆண்டுகளுக்கு முன், ஆக்குலஸ் ரிப்ட் என்ற மெய்நிகர் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தை, பல பில்லியன்கள் தந்து வாங்கினார். அண்மையில், ஆக்குலஸ் மீது தொடுக்கப்பட்ட விதிமீறல் வழக்கு ஒன்றில், பல நுறு கோடி டாலர்கள் அபராதம் விதிக்கப்பட்டது.

இந்த பின்னடைவுக்குப் பின்னும், விர்ச்சுவல் ரியாலிட்டி எனப்படும், மெய்நிகர் தொழில்நுட்பத்தை, வெகுஜன நீரோட்டத்திற்கு கொண்டு வருவதில், மார்க் உறுதியாக இருக்கிறார். காரணம், ஆக்குலசில் தற்போது உருவாக்கப்பட்டு வரும் பல தொழில் நுட்பங்கள், மெய்நிகர் துறையில், புதிய மைல் கற்களை எட்டும் விதத்தில் இருப்பது தான்.  மெய்நிகர் விளையாட்டு கள் மற்றும் திரைப்படங்கள் போன்ற வற்றை காண உதவும், சிறப்பு கண்ணாடி கள், துப்பாக்கி சுடுதல், பனிச் சறுக்கு, வாகனம் ஓட்டுதல் போன்ற காட்சிகளின் போது, அதில் பங்கேற்பவரின் கைகள் மற்றும் உடலும் தெரிய உதவும் கையுறை, உடை போன்றவற்றையும் ஆக்குலஸ் உருவாக்கி உள்ளது. அண்மையில், மார்க், தன் ஆக்குலஸ் ஆய்வகத்தில் மெய்நிகர் சாதனங்கள் அணிந்து, ‘ஸ்பைடர்மேன்’ விளையாட்டை, ஆடிப் பார்த்து மிகுந்த உற்சாகமடைந்தார்.

ஸ்பைடர்மேனின் கையிலிருந்து சிலந்தி நுல் பீய்ச்சி அடிப்பது போன்ற காட்சியில், மார்க் அணிந்திருந்த மெய்நிகர் கையுறையிலிருந்து, சிலந்தி வலை பீய்ச்சி அடிப்பது போன்ற காட்சிகள் தத்ரூபமாக தெரிந்ததாக, மார்க், தன் பேஸ்புக் பதிவில் தெரிவித்து இருக்கிறார். உலகெங்கும், 2016இல், மொத்தம், 63 லட்சம் மெய்நிகர் தலை அணி சாதனங்கள் மற்றும் இதர கருவிகள் விற்பனை ஆகியிருப்பதாகவும், 2017இல், இதைவிட மூன்று மடங்கு விற்பனையாகும் என்றும், மெய்நிகர் விற்பனை துறையினர் கணித்துள்ளனர்.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

புல்லிலிருந்து ரப்பர் டயர்!

வாகனங்களுக்கான டயர்களை தயாரிக்க, ஏகப்பட்ட பெட் ரோலிய பொருட்கள் தேவை. மிகுந்த செலவு பிடிக்கும் இப் பொருட்களுக்கு மாற்றாக, மரம், புல் போன்ற இயற்கை பொருட் களிலிருந்தும் டயரை தயாரிக்க முடியும் என, விஞ்ஞானிகள் நிரூபித்துள்ளனர். டயருக்கு தேவையான ரப்பரை பெற, பெட்ரோலி யத்தில் உள்ள, ‘அய்சோப்ரீன்’ என்ற மூலக்கூறுகளை பிரித்தெடுக்க வேண்டும். அமெரிக்காவிலுள்ள மின்னசோடா பல்கலைக் கழக விஞ்ஞானிகள், அண்மையில் இயற்கை பொருட்களிலிருந்தே, அய் சோப்ரீனை பிரித்தெடுத்து ரப்பரை தயாரித்துள்ளனர். தாவரங்களில் உள்ள குளுக்கோஸ் போன்ற சர்க்கரை பொருட்களை, நுண்ணு யிரிகளைக் கொண்டு, நொதித்தல் முறையில் பிரித்தெடுத்து உள்ள னர். அதன்பின், பல சிக்கலான வேதி வினைகளுக்கு ஆட்படுத்தி, அய்சோப்ரீனை, தனியாக எடுத்து ரப்பரை உருவாக்கி உள்ளனர். இப்படி உருவாக்கப்பட்ட, ரப்பரின் செயல்திறன் மேம்பட்டதாக இருப்பதாக, மின்னசோடா விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்து உள்ளனர்.

Banner
Banner