எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

 

- சித்திரபுத்திரன் -

04.01.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

மூடர்களே! மூடர்களே! ஒரு சின்ன சங்கதி.  கோவிலின் மீதிருக்கும், கலசம் திருட்டு போகின்றன. அம்மன்கள் விக்ரகங்களின் கழுத்திலிருக்கும் தாலிகள் திருட்டுப் போகின்றன.  விஷ்ணு விக்ரகத்தின் நெற்றியிலிருக்கும் நடு நாமம் (தங்கத்தில் வைத்தது) திருட்டுப் போகின்றது, சிவன் விக்ரகத்திலிருக்கும் நெற்றிப் பட்டை மற்ற விக்ரகங்களை கீழே தள்ளி அதிலிருக்கும் தங்கம், முத்து, ரத்தினம் திருட்டுப் போகின்றது.  இவைகளின் வாகனத்தில் தேரில் நெருப்பு பிடிக்கின்றது.  அச்சு ஒடிகின்றது.  இவைகளின் பயனாய் பலர் சாகின் றார்கள்.  மூடர்களே!  இவற்றைப் பார்த்தும் கேட்டும் கூடவா அந்த இடங்களில், அந்த விக்ரகங்களில், அந்தத் தேர் வாகனங் களில் புனிதத் தன்மை, தெய்வத்தன்மை, அருள்தன்மை, ஆண்டவனை ஞாபகப் படுத்தும் தன்மை முதலியவைகள் இருக் கின்றதாக நினைக்கின்றீர்கள்?  உங்களிலும் மூடர்கள் இனியும் எங்காகிலும் உண்டா? தயவு செய்து சொல்லுங்கள்.

இன்னும் ஒரே குட்டி சங்கதி, வட்டி வாங்குகிறவர்கள் கோடீசு வரனாகிறான், வட்டி கொடுப்பவன் நாசமாய்ப் பாப்பராய்ப் போகிறான் என்பதைப் பார்த்தும், கேட்டும் இன்னமுமா பாழாய்ப் போன கடவுள் இருக்கிறார் என்று கருது கின்றீர்கள்?  இன்னும் ஒன்றுதான், அப்புறம் ஒன்றுமில்லை. துளியுண்டு சங்கதி... காவடி எடுத்துக்கொண்டு போனவன் காலராவில் செத்தபிறகு கூடவா நாசமாய்ப் போன சாமி இருக்குதுன்னு நினைக்கின்றீர்கள்..

மூடர் : சும்மா இப்படியெல்லாம் பேசிவிட்டால் போதுமா? இந்த உலகத்தைப் படைத்ததற்கு ஏதாவது ஒரு காரணம் வேண்டாமோ? அதுதான், கடவுள்.

பதில் : சரி, அப்படியானால் அந்தக் காரணத்தைக் கடவுளை உண்டாக்கினதற்கு மற்றொரு காரணம் வேண்டாமா? அதுதான் சுயமரியாதை இயக்கம் (பகுத்தறிவு)

மூடர் : கடவுளைப் படைப்பதற்கு ஒரு காரணம் கேட்பது, முட்டாள் தனமாகும்.

பதில் : அப்படியானால், உலகப்படைப்புக்குக் காரணம் தேடிக் கொண்டிருப்பது அதைவிட இரட்டிப்பு முட்டாள்தனமாகும்.

மூடர் : உங்களோடு யார் பேசுவார்கள்?

பதில் : சரி நல்ல காரியமாச்சுது. சனியன் தொலைந்தது.  ஆனால், காணாத இடத்தில் குலைக்காதே.

எந்த மனிதனுக்கும் அவனுடைய கருத்து என்ற பெயரால் எதையும் எடுத்துச் சொல்ல உரிமை யுண்டு. அதைத் தடுப்பது அயோக்கியத்தனம்.

- தந்தை பெரியார்

கவலைகள்

26.04.1931  - குடிஅரசிலிருந்து...

சுயமரியாதை இயக்கத்தார் மத சம்பந்தமான ஆபாசங்களை எடுத்து வெளிப்படுத்துகின்ற காலத்தில், அதற்குச் சரியான சமாதானம் சொல்ல யோக்கியதை இல்லாத நமது பண்டிதர்கள், தாங்கள் தப்பித்துக் கொள்ளு வதற்காகப் பழைய கலைகள் என்னும் சாக்கின் பேரில் அதன் நிழலில் போய் மறைந்து கொண்டு சுயமரியாதை இயக்கத்தார் பழைய கலைகளை நாசம் செய்கின்றார்கள் என்று பழி சுமத்துவதன் மூலமே அவைகளைக் காப்பாற்றப் பார்க்கிறார்கள்.  ஆகவே இது அவர்களுடைய நியாயமற்ற தன்மையையும் பயங்காளித் தன்மையையும் வேறுவழியில் சமாதானம் சொல்ல சக்தியற்ற தன்மையுமே காட்டுவ தாகின்றது.

 

கோவில்களைக் குற்றம் சொல்லி, அதில் உள்ள விக்கிரகங்களின் ஆபாசங்களை எடுத்துக்காட்டி இம்மாதிரி காட்டுமிராண்டித்தனமான உணர்ச்சியை மக்களுக்கு வளர்க்கலாமா என்றும் இந்த ஆபாசத்திற்காக இவ்வளவு பணச்செலவும், நேரச்செலவும் செய்யலாமா என்றும் கேட்டால் ஓவியம் என்னும் நிழலில் புகுந்துகொண்டு அவைகள் அவசியம் இருக்க வேண்டும் என்றும் அவைகள் அழிந்தால் இந்திய ஓவியக்கலை அழிந்துவிடும் என்றும் சாமி பக்திக்காக தாங்கள் கோவில்களைக் காப்பாற்றுவ தில்லை என்றும் ஓவியக்கலை அறிவுக்காக கோவில்கள் காப்பாற்றப்பட வேண்டும். என்றும் சொல்லு கின்றார்கள்.  இதுபோலவே, புராணங்களைப் பற்றிய ஆபாசங்களை எடுத்துச் சொல்லும் போதும் இதே பண்டிதர்கள் புராணக் கதைகளை நாங்கள் மதிப்பதில்லை என்றும், அப்புராணங் களில் உள்ள இலக்கண, இலக்கிய கலைகளையே காப்பாற்ற முயற்சிக்கின்றோம் என்றும், கம்பன் கவிச்சுவையும், சேக்கிழார் தமிழ்ச் சுவையும் இவ்வுலகில் வேறு எங்கும் காணமுடியாது என்றும், ஆதலால் அவைகள் காக்கப்படவேண்டும் என்றும் பேசுகின்றார்கள்.

ஆகவே, நமது பண்டிதர்களின் ஓவியக் கவலையும், காவியக் கவலையும் போகின்ற போக்கைப் பார்த்தால் அவர்களுக்கு உள்ள பகுத்தறிவுக் கவலை எவ்வளவில் இருக்கின்றது என்பது ஒருவாறு தானாகவே விளங்கும்.  மக்களுக்கு ஓவியம் வேண்டுமானால் இந்தியக்கோவில் ஓவியமும், இந்துக் கடவுள்கள் ஓவியமும் கடுகளவு அறிவுள்ள மனிதனும் ஒப்பமுடியாத மதிக்கமுடியாத ஓவியங்கள் என்பதோடு அவை மனிதத் தன்மையும், பகுத்தறிவும் உள்ள மக்களால் உண்டாக்கப்பட்ட ஓவியம் என்று சொல்ல முடியாததான நிலையில் அவை இருப்பதையும் காணலாம்.  எப்படியெனில் இந்திய ஓவியம் என்பது இந்துமத சம்பந்தமான கடவுள், புராணம் ஆகியவைகளைப் பற்றியதைத் தவிர, தனிப்பட்ட இயற்கை அறிவைப் பற்றியது மிக மிக அருமை என்றே சொல்ல வேண்டும்.  அதுமாத்திரமல்லாமல் அவைகளில் இயற் கைக்கு முரண்பட்டதே  100-க்கு 99 ஓவியங்கள் என்றும் சொல்ல வேண்டும்.  சாதாரணமாக மனிதனும் , மிருகமும் புணர்வதும் மிருகமுகத்துடன் மனிதன் இருப்பதும், மிருகங்கள் பறப்பதும், மிருகங்களின் மீது அளவுக்கு மீறின மக்கள் இருப்பதும், பட்சிகளின் மீது மக்கள் இருப்பதும், மக்கள் பறப்பதும், நாலு கைகளும், ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு, அய்ந்து, ஆறுமுகங்களும், சிறிய உருவத்தின் மீது பெரிய உருவங்கள் இருப்பதும், தாமரைப் புஷ்பத்தின் மீது ஒரு பெண் நிற்பதும் இந்தமாதிரியாகவும் இன்னமும் இதைவிட எத்தனையோ பொருத்தமற்ற, சாத்தியமற்றதான உருவங்களே இன்று ஓவியமாகக் கருதப்படுகின்றன.  சாதாரணமாக மேல்நாட்டு ஓவியங்களைப் பார்த்தால் இது ஓவியமா?  உண்மை தோற்றமா?  என்று மருளும்படியாகவும் அவைகளுடைய சாயல் முதலியவைகளில் இருந்தே குணம், காலம், இடம், நடவடிக்கை முதலியவைகள் தெரிந்து கொள்ளும்படியாகவும் அவைகள் பிரத்தியட்சமாக இயங்கிக் கொண்டிருப்பது போலவும் எவ்வளவோ அருமையான காரியங்கள் வெகு எளிதில் மிகச்சாதாரண தன்மையில் அறியும்படியாகவும், நாமே பார்த்த மாத்திரத் தில் சுலபத்தில் பழகிக் கொள்ளும் படியாகவும் இருப்பதைக் காணலாம்.  இவற்றிற்காக ஒருதம்படியாவது செலவில்லா மலும், பூஜை, நைவேத்தியங்கள் செய்வதின் மூலம் நேரத் தையும், அறிவையும் பறி கொடுக்காமலும் அனுபவிக்கலாம்.

ஆகவே அப்படிப்பட்ட அருமையான ஓவியங் களையும், சித்திரங்களையும் பதுமைகளையும் விட்டுவிட்டு அநாகரிகமும், காட்டுமிராண்டித்தனமுமான மிருகப் பிராயமும் கொண்டதான உருவங்களை வைத்துக்கொண்டு கொஞ்சமும் வெட்கமில்லாமல் அவைகளுக்குப் பணம், காசு, நேரம் ஆகியவை செலவு செய்து பூஜை முதலியது செய்து கீழே விழுந்து அவைகளிடம் பக்தியையும் காட்டிக்கொண்டு, அவைகளை ஓவியக்கலைகளைக் காப்பாற்றுவதற்காக இப்படிச் செய்கின்றோம். என்றால் இது பகுத்தறிவும், யோக்கியக்குணமும் படைத்த மனிதர் என்பவர்களின் செய்கையாகுமா - பேச்சாகுமா என்று கேட்கின்றோம்.

இதுபோலவே காவியங்கள் என்பவைகளை எடுத்துக் கொண்டோமேயானால் அதன் ஆபாசக் களஞ்சியங்களை அளவிட்டுச் சொல்ல முடியாது. நமது மக்களில் 100-க்கு 10 பேரே எழுதப் படிக்கத் தெரிந்தவர்கள்.  அவர்களில் ஆயிரத்திற்கு அரை பேரே காவிய இலக்கண இலக்கியங் களை அறியக்கூடியவர்கள்.  அவர்களில் எத்தனையோ ஆயிரத்திற்கு ஒருவரே புராணங்களை வெறும் இலக்கிய மாக மாத்திரம் எண்ணுபவர்கள் அல்லது அனுபவிப்பவர்கள் என்பதாக கணக்கெடுக்கலாம்.

ஆகவே இவர்களைத்தவிர, மற்ற கோடிக்கணக்கான மக்கள் அவற்றை என்னவாகக் கருதுகின்றார்கள்?  அதைப் பார்த்தபின், கேட்டபின் எப்படி நடந்து கொள்ளு கின்றார்கள்?  என்கின்ற விஷயங்கள் இந்தப் பண்டிதர் களுக்கு தெரியாததா என்று கேட்கின்றோம்.

கம்ப ராமாயணத்தின் கவி அழகையும், சேக்கிழார் புராணத்தின் தமிழ் அழகையும் பண்டிதர்கள் எடுத்துச் சொல்லும்பொழுதே புஸ்தகத்தின் முன் தேங்காய் பழம் உடைத்து கற்பூரம் பற்றவைத்து, பூஜை செய்து, கீழே விழுந்து கும்பிட்ட பிறகு ஸ்ரீமதே ராமனுஜாய நமஹ என்றும், நமப்பார்வதீபதே-அரகர சங்கர மகாதேவா என்றும் சொல்லிவிட்டுப் பிறகு கண்மூடி , கைகூப்பி, காப்புச் சொல்லி அருள் உண்டாக்கிக் கொண்டு பிறகுதான் கவிபடித்துப் பொருள் சொல்ல ஆரம்பிக்கின்றார்கள்.  அதுவும் யார் முன்னிலையில், எப்படிப்பட்ட ஆண், பெண் முன்னிலையில் என்பதைப்பற்றி நாம் விவரிக்கவே வேண்டியதில்லை. ஆகவே இந்த நிலையில் புராணங்கள், காவியங்கள் ஆகியவைகள் இலக்கியத் திற்கும், இலக்கணத்திற்கும் பயன்படுகின்றனவா-பயன்படுத்தப் படுகின்றனவா அல்லது மக்களை இலக்கண, இலக்கிய அறிவற்ற மக் களாக்க பயன்படுத்தப்படுகின்றனவா என்பதை அறிவுள்ள வாசகர்களையே யோசித்து அறிந்து கொள்ளும்படி விட்டு விடுகின்றோம்.

இந்த இடத்தில் நாம் முக்கியமாய் குறிப்பிடுவது என்னவென்றால், நமது பண்டிதர்கள் என்பவர்களின் வயிற்றுப் பிழைப்புக்கும், புஸ்தக வியாபாரத்திற்கும், வாழ்க்கை நிலைமைக்கும் இம்மாதிரி காட்டுமிராண்டித் தனமான அநாகரிகமான காவியங்களும், ஓவியங்களுமல் லாமல் வேறு வகை ஒன்றுமில்லாமல் போனதால் அவர்கள் இத்தனை மோசமான பொய்யையும், புரட்டையும், வஞ்சகத்தையும் சொல்லிக்கொண்டு இவைகளைக் காப்பாற்ற வேண்டிய அவசியம் வந்துவிட்டது.

ஆகவே, இம்மாதிரி ஆபாசமும் அநாகரிகமானதுமான காவியமும், ஓவியமும் அழிக்கப்படவேண்டுமானால் முதலாவதாக நமது பண்டிதர்கள் என்பவர்களுடைய வயிற்றுப் பிழைப்புக்கு.  வாழ்க்கைச் சௌகரியத்திற்கு ஏதாவது ஒரு வழி கண்டுபிடித்துக் கொடுக்கவேண்டியது பகுத்தறிவையும், நாகரிகத்தையும் விரும்பும் பொதுஜனங் களின் கடமையாயிருக்கின்றது. மேல்நாட்டுப் பண்டிதர் களுக்கு அவர்களுடைய கல்வியானது, பகுத்தறிவை உண் டாக்கக் கூடியதாய் இருப்பதால் அவர்கள் அநாகரிகப் பழங்காவியங்களு டையவும், ஓவியங்களுடையவும் உதவி சிறிதும் இல் லாமலே உயிர்வாழ சௌகரியமடைந் திருக்கிறார்கள். ஆனால், நம்முடைய பண்டிதர்கள் பரிதாபகரமான நிலைமையில் இருப்பதால் அவர்களைக் குற்றம் சொல்லுவதிலும் பயனில்லை என்றே சொல்லுவோம்.

 

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner