எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

பம்பாய் கிராணிகல் பத்திரிகையில் எழுதுவதாவது:- இந்த துரதிர்ஷ்டமுள்ள நாட்டில் “விசேட உரிமைகளைக்“ காப்பாற்றும் பொருட்டும், “போதிய பிரதிநிதித்துவம் வகித்துக் கொள்ளும் பொருட்டும்“ நிகழும் சண்டை சச்சரவுகளில் உபயோகிக்கப்படும் இந்து என்னும் பதத்தின் அர்த்தம் இன்னதென்பதே எனக்குப் புலப்படவில்லை.

‘இந்து’ என்றால் என்ன அர்த்தம் என்று வினாவியதற்கும் எனக்கு இது வரையில் ஒருவரும் திருப்திகரமான பதில் அளிக்கவுமில்லை எனவே யார் தனை இந்து  என்று கூறிக் கொண்ட போதிலும் அவர் ஒரு ‘இந்து’ வாதல் வேண்டும்.

மதம் என்பது சமூகங்கள் ஒற்றுமையுடன் வாழ வேண்டிய தற்காக நிறுவப்பட்ட சில வரையறைகள் என்று கூறுவோமாயின், சமூக நன்மைக்காகவே ஏற்பட்ட பல்வேறு மதங்களும் ஒன்றுக் கொன்று முரண்கொண்டு சண்டையிட்டுக் கொள்ளவும் வேண்டி யதில்லை.

செத்துப்போம்மதம் சாவதுதானே


ஆனால் மதம் என்பது சில மனிதர்களால் பல நூற்றண்டுகட்கு முன்னர், பிற்கால சந்ததிகள் கண்மூடித் தன்மான தங்கள் பகுத்தறிவை அடமானம் வைத்து அநுசரிப்பதற்காக நிறுவிய சில சட்டங்களாகும் என்று தான் நான் கருதுகின்றேன். ராய்பகதூர் சாரதாவின் மிக சாதாரணமான மசோதாவைப் பற்றி சில பிடிவாதம் பிடித்த அங்கத் தினர்கள் சின்னாட்கட்கு முன்னர் இந்தியா சட்டசபையில் நிகழ்த்திய வாதங்களிலிருந்து மேற்கூறிய உண்மை உறுதி செய்யப்படுகின்றது. 14 வயதுக்கு ஒரு பெண்ணின் மண வயதை உயர்த்தின மட்டில் செத்துப்போகக் கூடிய ஒரு மதம் கழக நலனுக்குத் தீமையை இழைக்கக் கூடியதும் ஒழுக்க ஈனமுமானது என்பதில் தடையில்லை.

மதம் ஒழிதல் வேண்டும்: இதனை இக்கணத்தே ஒழித்து விடுதல் வேண்டும். மரத்தாலும், லோகத்தாலும், கல்லாலும் செய்யப் பட்ட கடவுள்களை நம்பி வணங்கும் ஒரு மனிதன் சாதிபேதத்தில் உறுதியான பற்றுடைய ஒரு மனிதன்; அருவக் கடவுளை நம்பும் ஒரு மனிதன்; மிருக கோடிகளில் ஒருவகை மிருகந்தான் தெய்வீகமுள்ளதென்று அதனை வழிபடும் ஒரு மனிதன்; சில குறிப்பிட்ட நாட்களில் விரதங்கள் அநுஷ்ட்டிக்கும் ஒரு மனிதன், இதனை நெடுக வளர்க்கலாம் இவைகளில் எவன் ‘இந்து’ எனப்படுவோன் இவ்விந்தியாவில் இப்பொழுது கூறப்பட்ட இத்துணை விஷயங்களும் அல்லது அவற்றுள் ஒன்றேனும் ஒரு இந்து என்பவனுக்கு அவசியமில்லை என்று  கூறும் பல இந்துக்கள் இந்தியாவில் இருக்கின்றனர் என்பதாக நான் திண் ணமாய்க் கூறுவேன். இத்தகைய சான்றோர்கட்குத்தான் நான்முறையீடு செய்து கொள்ளுவதும்:- இவர்கள் அனைவருமே மதம் என்ற ஒன்றைக் கண்டிப்பதுடனின்றி நமக்கு மதமே இல்லையென்றும் பொதுப்படப் பிரச்சாரம் புரிதல் வேண்டும். கடிதில் ஜனத்தொகை கணக்கு எடுக்கப்படுவதால், அது காலை, மதம் என்ற சட்டத்தில் ஒன்றுமில்லை என்று இப்பெருந்தகையார் அனைவரும் எழுதிவிடுதல் வேண்டும். இவர் தம் மத விரோதப் பான்மை பொது விளம்பரத்துடன் நின்று விடுவதுடனில்லாமல் எழுத்து மூல மாகவும் பதிவு செய்யப்பெற்றாகட்டும்

(பம்பாய் கிராணிக்கல் - திராவிடன்)


புரோகிதரும் திதியும் தம்பியின் சீற்றம் - அய்யரின் ஓட்டம்
(சித்திர புத்திரன்)



27.11.1943, குடி அரசிலிருந்து... 

புரோகிதர்: ஓய், சுப்பரமணிய முதலியாரே! நாளைக்கு 8 ஆம் நாள் உங்கப்பாவுக்கு திதி வருகிறது. திதியை அதிகாலையிலேயே முடித்து விட்டால் நன்றாய் இருக்கும். ஏன் என்றால், நான் அன்று காலை 10 மணிக்கு நாயக்கர் வீட்டுக்கும் போக வேண்டும். அங்கு கர்ணபூஷண முகூர்த்தம். அல்லாமலும் அதிகாலையில் திதி செய்வது மிகவும் விசேஷமானது முதலியார்.

சரி சுவாமி, அப்படியே ஆகட்டும். தாங்கள் மாத்திரம் அதிகாலையில் வந்து விடுங்கள். நாங்கள் ஸ்நானம் செய்து விட்டு சாமக்கிரிகை களோடு தயாராய் இருக்கிறோம். (முதலியார் தன் மனைவியை அழைக்கிறார்) அடீ!

அண்ணியார்: (பெரிய வீட்டுப் பெண்களை அண்ணியார் என்று தான் கூப்பிடுவது) ஏனுங்கோ
முதலியார்: சாமி சொன்னதைக் கேட்டாயா?

அண்ணியார்: ஆமா, நானும் கேட்டுக் கொண்டுதான் இருந்தேன்.

முதலியார்: இன்னைக்கு எட்டாம் நாள் ஞாபகமிருக்கட்டும். காலமே நேரமே ஸ்நானம் செய்து விட்டு சாமிக்குக் கொடுக்கும் சாமான்கள் எல்லாம் தாராளமாய் ரெடியாய் வைத்து இருக்க வேண்டும்.

தம்பி: (பக்கத்தில் இதைக்கேட்டுக் கொண்டிருந்த முதலியார் மகன் எஸ்.எஸ்.எல்.சி. படிக்கிறவர்) என்னப்பா என்னமோ சொன்னீங்களே, என்னத்திற்கு தாராளமாய், ரெடியாய் இருக்க வேண்டும்?

முதலியார்: உங்க தாத்தாவுக்கு, எட்டாம் நாள் திதி சாமி காலமே எங்கேயோ போகணுமாமா. அதற்காகக் காலையிலேயே எல்லாம் தயாராய் இருக்க வேண்டும் என்று சொன்னேன். காலம் பஞ்சகாலம் சாமிக்குத் தாராளமாய்க் கொடுப்பமே அவர் ஒரு 2, 3 மாதத்துக்கு ஆவது சாப்பிடட்டும்.

தம்பி: அதற்கு இந்த ஆசாமி (அய்யர்) என்னத்துக்கு வந்தாரு? எதற்காக கொடுக்கிறது? யாருக்குப் பஞ்சம்?

முதலியார்: அடே அவர் சாமிடா. அப்படி எல்லாம் சொல்லாதே. மரியாதையாய்ப் பேசு.

தம்பி: என்னப்பா கோவிலிலே இருக்கிறதும் சாமி, இந்தத் தடிராயனும் சாமியா? அப்படின்னாக்க கோயிலிலே இருக்கிற சாமிக்குத்தான் என்ன மரியாதை இருக்கிறது. ஒரு நாயை முதலியாரே, முதலியாரே என்று கூப்பிட்டால் நமக்குக் கோபம் வராதாப்பா? அது போல் இந்தப் பிச்சை எடுக்கிற மனுஷனை சாமிண்ணு கூப்பிட்டால் கோயிலில் இருக்கிற சாமி கோபித்துக் கொள்ளாதா?

முதலியார்: என்னடா, அதிகப்பிரசங்கிப் பயலே இப்படி ஆய்விட்டாயே. இதெல்லாம் எங்கடா படிச்சே? இந்த சுயமரியாதைகாரப் பயல்களோடே சேர்ந்து கெட்டுப் போய் விட்டாப்லே இருக்கிறதே. மட்டு மரியாதை, மனுஷாள் கினுஷாள் ஒண்ணும் இல்லாமேப் போச்சே இனிமேல் இப்படியெல்லாம் பேசினால் பார்த்துக்கோ அப்புறம் என்ன நடக்கும் என்று.

ஜீவகாருண்யம்

10.06.1934- புரட்சியிலிருந்து...

இந்துக்கள் என்பவர்கள் பசுவை வணங்கு வார்கள். அதனிடத்தில் அளவுக்கு மீறிய மரியா தையும், ஜீவகாருண்யமும் காட்டுவார்கள். யாராவது பசுவைக் கொன்றால், சாப்பிட்டால் அவர்களிடம் குரோதமும், வெறுப்பும் கொள்ளுவார்கள். இந்தக் காரணத்தினாலேயே இந்துக்களுக்கு முகமதியர்கள் மீது வெறுப்பும் அசூசையும் இருந்து வருகின்றன. இதனாலேயே பல இடங்களில் இந்து முஸ்லீம் கலகங்களும் கட்சிகளும் உண்டாகின்றன.

இந்துக் களிலேயே பறையர், சக்கிலியர் என்று அழைக்கப் படும் வகுப்பார், மாட்டு மாமிசம் உண்பதினாலேயே அவர்களைக் கீழ் ஜாதிக் காரர்கள் என்று கருது வதாகவும், அதனாலேயே அவர்களைத் தொடு வதற்கு அஞ்சுவதாகவும் சொல்லப் படுகின்றன. இதை அனுசரித்து பல சாஸ்திரங்களும் எழுதி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

ஆனால் இப்படிப்பட்ட இந்துக்கள் பசுமாடுகள் விஷயத்தில் எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள் என்று பார்த்தால் வண்டியிலும் உழவிலும், ஏத்தத்திலும், செக்கிலும் கட்டி அதைச் சாகும் வரை உபத்திர விக்கிறார்கள். அதை நல்ல காளைப் பருவத்தில் கட்டிப் போட்டு விதர்களை நசுக்கி கொட்டாப் பிடியால் தட்டிக் கரைத்துக் கொடுமைப்படுத்து கிறார்கள்.

அதன் பாலை அதன் கன்றுக்குக் கொடுக்காமல் அதற்கு வெறும் புல்லைப் போட்டு விட்டுத் தாங்கள் சாப்பிடுகிறார்கள். இப்படி அர்த்தமற்ற ஜீவகா ருண்யம் பலப்பல ஜீவன்கள் பெயரால் எத்தனை யோ விதத்தில் உலகத்தில் வழங்குகின்றன. பட்சி, மிருகம், ஊர்வன ஆகிய விஷயங்களில் காட்டப் படும் ஜீவகாருண்யத்தில் ஒரு சிறு பாகம்கூட மனித ஜீவனிடத்தில் மக்கள் காட்டுவது அருமை என்றே சொல்லலாம்.
மக்கள் சமுக வாழ்க்கைத் திட்டத்தின் பயனாய் ஒருவரை ஒருவர் எவ்வளவு கொடுமைப்படுத்து கிறார்கள்? எவ்வளவு கொடுமைக்கும் துக்கத்துக்கும் ஆளாக்குகிறார்கள்? என்று பார்த்தால் நடை முறையில் உள்ள ஜீவகாருண்யங்கள் முட்டாள் தனமான தென்றே சொல்லலாம்.

மதப்பித்து

27.05.1934 - புரட்சியிலிருந்து....

மனிதனுக்குள் புகுத்தப்பட்டிருக்கும் மதப்பித்தானது மதுவை உட்கொண்ட வனுக்கு எப்படி அவன் சொந்த புத்தி மறைந்து அவசியமற்றதும், ஒழுங்கும் அறிவும் அற்றதுமான காரியங்களையே நினைக்கவும், பேசவும், செய்யவும் ஆளாகிறானோ அதே போல் மத வெறியானது குறிப்பிட்ட, அதாவது மனிதனுக்கு இருக்க வேண்டிய ஒழுக்கம் நட வடிக்கை என்பவை லட்சியமற்றதாகி வெறும் மத பக்தியே லட்சியமுடையதாகி அதற்காக வாழ வேண்டி யதையும், அதற்காக உயிர்விட வேண்டியதையும் மனிதனின் முக்கிய கடமையாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதை மதவாதிகள் உணர வேண்டுமானால் ஒவ்வொரு மதவாதியும் தான் தன் மதத்தைப் பற்றி நினைக்காமல் தனக்குத் தெரிந்த வரையில் பிறமதக் கொள்கைப்படி உள்ள ஒழுக்கங் களையும் நடவடிக்கைகளையும் பிறமதக்காரன் பின்பற்றி நடக்கின்றானா என்பதையும் கவனித் துப் பார்த்தால் ஒவ் வொரு மதக்காரர் களின் யோக்கியதையும், மற்ற மதக்காரர்களுக்குத் தெரியும். மற்றபடி அவரவர் மதக்குற்றம் அவரவர்களுக்குப் புலப்படாது.



.
 

இப்பிரிவில் அண்மைச் செய்திகள்:
இப்பிரிவில் முந்தையச் செய்திகள்:

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner