பகுத்தறிவு

பகுத்தறிவு

கல்வியின் ரகசியம் (சித்திர புத்திரன்)

17.1.1926, குடிஅரசிலிருந்து...

இரண்டு வைதீகப் பிராமணர் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொள்ளுகிறார்கள்.

கணபதி சாஸ்திரிகள்: என்ன சுவாமிகளே சவுக்கியம் தானோ?

லட்சுமண சாஸ்திரிகள்: ஏதோ தங்கள் ஆசீர்வாதத்தால் சவுக்கியம் தான்.

கணபதி சாஸ்திரிகள்: குழந்தைகள் எல்லாம் சேமந் தானோ?

லட்சுமண சாஸ்திரிகள்: அவைகளும் சிவபெருமான் அந்த, ரங்கநாதனுடைய கடாட்சத்தால் சேமமாகவே இருக் கின்றார்கள்.

கணபதி சாஸ்திரிகள்: குழந்தைகளெல்லாம் படித்திருக் கிறதா?
லட்சுமண சாஸ்திரிகள்: படித்திருக்கின்றதுகள். ஆனால் அதற்காக நான் பட்டசிரமம் இருக்கின்றதே. அது சாட்சாத் பகவானுக்குத்தான் தெரியும்.

கணபதி சாஸ்திரிகள்: என்ன அவ்வளவு கஷ்டம்?

லட்சுமண சாஸ்திரிகள்: அதையேன் கேட்கிறீர், ஒன்றாவது என்னுடைய குமாரர்கள் பிராமண விந்து என்றே சொல்ல முடியாது. சூத்திரவிந்து என்று தான் சொல்ல வேண்டும். படிப்பு விஷயத்தில் ஒன்றும் சரியான கவலை எடுத்துக் கொள்ளவேயில்லை.

எந்நேரமும் பார்த்தாலும் சூத்திரப் பையன்களோடே சேர்ந்து கொள்ளுகிறது, சிகரெட்டு குடிக்கிறது, சீமைச்சாராயம் குடிக்கிறது, டிராமா ஆடப்போய் விடுகிறது, நாளெல்லாம் இப்படியே தான், அவர்களின் ஒவ்வொரு பரீட்சைக்கும் நான் பட்டபாடு வெளியில் சொல்ல முடியாது.

கணபதி சாஸ்திரிகள்: அதென்ன விசேஷம், பையன்கள் பரீட்சைக்குத் தாங்கள் என்ன பாடுபடுகிறது?

லட்சுமண சாஸ்திரிகள்: அதையேன் கேட்கிறீர்கள் பரீட்சை வந்துவிட்டால் எனக்குச் சாப்பிட நேரமில்லை, ஒன்று, இரண்டிற்குப் போகக்கூட நேரமிருப்பதில்லை.

கணபதி சாஸ்திரிகள்: என்ன அவ்வளவு கஷ்டம்?

லட்சுமண சாஸ்திரிகள்: கஷ்டமா சொல்லுகிறேன் கேளுங்கள். முதலாவது பரீட்சை காலம் வந்துவிட்டால் பரீட்சை கேள்விகளைத் தெரிந்து வந்து பையன்களுக்குச் சொல்லுவதற்கு அலையும் அலைச்சல் இவ்வளவு அவ்வளவு என்றே சொல்ல முடியாது. ஏதோ நம்மிடவாள் யூனிவர்சிட்டி முதலானதுகளில் பிரதான ஸ்தானத்தில் இருப்பதினால் அவர்கள் தயவுக்குக் கட்டுப்பட்டு பரீட்சை கேள்வி எழுதுகிற வர்கள், நம்ம பரிதாபத்தையும் பார்த்து ஜாடைமாடையாய் இரண்டு ஒன்று சொல்லிவிடுவார்கள்.

அதில் ஏதாவது கொஞ்சம் கஷ்டமிருக்குமானால், அச்சாபீசுக்காரர்களுக்குத் தக்க சிபார்சு பிடித்து அங்க ஏதாவது ஒன்று இரண்டு பரீட்சை காகிதம் பெற்றுக் கொள்ளுகிறது. அதிலும் சரியாய் கிடைக்கா விட்டால், பரீட்சை ஆனபிறகு பரீட்சை பேப்பர்களைத் திருத்தி மார்க் போடுகிறார்களே, அவர்களிடம் போய் கெஞ்சிக் கூத்தாடி மார்க்கு அதிகம் போடச் செய்கிறது. இப்படியெல்லாம் கஷ்டப்பட்டு நாலு பிள்ளைகளையும் பி.ஏ.பாசாக்கி வைத்தேன்.


3 லட்சமா?

11.03.1934- புரட்சியிலிருந்து...

ரஷிய நாட்டில் தீக்கிரையாக்கப்பட்டது போக மிஞ்சிய சில புத்தகங்களில் புராதனக் காலத்து கையெழுத்துப் பிரதியான பைபிள் ஒன்று பிரிட்டீஷ் பொது ஜனங்கள் 3 லட்ச ரூபாய் கொடுத்து வாங்கினார்களாம். இது அங்குள்ள மதத்தின் பேரால் உள்ள செல்வ செருக்கைக் காட்டுகிறது. அதே தினத்தில்தான் பதினாயிரக்கணக்கான வேலையற்றோர் ஊர்வலக் காட்சியும் அங்கு நேர்ந்தது.

பைபிளுக்குக் கொடுத்த பணம் பட்டினிக்குக் கொடுத்தால் சோறாகும். பட்டினிக் காரர்களுக்குப் பைபிள் ஒருகால் இனி சோறு போடுமா? என்று பார்க்கலாம்.


மனிதன் - பிறந்தவன் சாவதென்பது இயற்கை. பிறக்கிறவன் எவனும் நிலைத்து வாழ்வது இல்லை. கடைசியில் செத்தே தீருவான்.

உலகத்தில் தோன்றும் எந்தப் பொருளும் மறைந்தே போகும். உலகத்தின் அடிப்படையே தோற்றமும் மறைவுமாகும். சாவது இயற்கை. இருப்பதுதான் அதிசயம்! சாவதால் ஏன் துயரப்படுகிறோம்? சாகிறவன் இருந்தால் ஏற்படுகிற இன்ப துன்பங்களைக் கணக்குப் போட்டுத்தான் விசனப்படுகிறோம். அதாவது வியாபார முறையில் கணக்குப் போடுகிறோம். -தந்தை பெரியார் பொன்மொழி


மதப்பித்து

27.05.1934 - புரட்சியிலிருந்து....

மனிதனுக்குள் புகுத்தப்பட்டிருக்கும் மதப்பித்தானது மதுவை உட்கொண்ட வனுக்கு எப்படி அவன் சொந்த புத்தி மறைந்து அவசியமற்றதும், ஒழுங்கும் அறிவும் அற்றதுமான காரியங்களையே நினைக்கவும், பேசவும், செய்யவும் ஆளாகிறானோ அதே போல் மத வெறியானது குறிப்பிட்ட அதாவது மனிதனுக்கு இருக்க வேண்டிய ஒழுக்கம் நட வடிக்கை என்பவை லட்சியமற்றதாகி வெறும் மத பக்தியே லட்சியமுடையதாகி அதற்காக வாழ வேண்டி யதையும்,

அதற்காக உயிர்விட வேண்டியதையும் மனிதனின் முக்கிய கடமையாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதை மதவாதிகள் உணர வேண்டுமானால் ஒவ்வொரு மதவாதியும் தன் தன் மதத்தைப் பற்றி நினைக்காமல் தனக்குத் தெரிந்த வரையில் பிறமதக் கொள்கைப்படி உள்ள ஒழுக்கங்களையும் நடவடிக்கைகளை யும் பிறமதக்காரன் பின்பற்றி நடக்கின்றானா என்பதையும் கவனித்துப் பார்த்தால் ஒவ்வொரு மதக்காரர் களின் யோக்கியதையும், மற்ற மதக்காரர்களுக்குத் தெரியும். மற்றபடி அவரவர் மதக்குற்றம் அவரவர்களுக்குப் புலப்படாது.

கட்டாயக் கல்வியும் - ஆச்சாரியாரும்!

13.8.1949,  குடி அரசிலிருந்து...

மக்கள் அனைவரும் கல்வியறிவு பெற்றுவிடக்கூடாது என்பதில் ஆரிய முன்னோர்களைப் போல உலகிலேயே வேறு எவருமே நடந்து கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.

பார்ப்பனியம் வகுத்த சமுதாய அமைப்பில் - நாற் ஜாதி முறையில் என்றைக்கும் மேற் ஜாதியாகவே இருந்து வரும் என்று சொல்லப்படுகிற ஓர் சிறு கூட்டத்தினரின் நன்மை யையும் - வாழ்வையும் ஒட்டியே வருணாசிரமம் வகுக்கப் பட்டது என்பதையும் நாம் சொல்ல வேண்டியதில்லை.

என்ன காரணத்திற்காக வருணாசிரமம் என்பதை அந்த ஆரிய முன்னோர்களே விளக்கிச் சென்றிருக்கிறார்கள். இந்த வருணாசிரம அமைப்பைக் காப்பாற்றினால்தான், மேற் ஜாதியி னரான சிறு கும்பலுக்கு, சுகபோக வாழ்வு நிரந்தரமாக இருந்து வரும் என்பதை அறிந்த அவர்கள் வருணாசிரமத்தை விட்டு விலகிவிடத் தூண்டும் கல்வியறிவை முக்கியமாகத் தாழ்ந்த ஜாதியினர் பெற்றுவிடக்கூடாது என்கிற போக்கை, மிரட்டியும், பயன்படுத்தியும், கொடுமைப்படுத்தியும் கைக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் நாம் சொல்ல வேண்டியதில்லை.

அவர்களுடைய மனுதர்மங்களே அதற்குச் சாட்சி. இந்த நெடுங்கால அமைப்பு முறைக்கு ஒரு அளவு ஆட்டங்கொடுக்க வைத்தது வெள்ளையரின் நுழைவு. அதாவது வருணாசிரம வழியைவிட்டு, அவனவன் அறிவுக்கும் ஆசைக்கும் தகுந்தபடி, எந்தத் தொழிலில் வேண்டுமானாலும் ஈடுபடலாம் என்கிறதான ஒரு துணிச்சலை,

தாழ்ந்த ஜாதியினர் என்று பார்ப்பனர்களால் பிரித்து வைக்கப்பட்டு அழுத்தி வரப் பட்டவர்களுக்குள் ஒரு சிலரிடமாவது உண்டு பண்ணிவிட்டது வெள்ளைக்காரன் பங்காளியாயிருந்து நடத்திய ஆட்சி இந்த ஆட்டத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக, அக்காலப் பார்ப் பனர்கள் கல்வித்துறையில் மற்றவர்கள் முன்னேறிவிடக் கூடாது என்கிற திட்டத்தோடு எவ் வளவு பெருந்தொந்தரவு களைக் கொடுத்துத் தடுத்துவந்தார்கள் என்பதையும் தப்பித் தவறி இரண்டொருவர் முன்னேறினாலும் அவர்களை எப்படியெல் லாம் அழுத்தி வந்தார்கள் என்பதையும் நாம் சொல்ல வேண்டியதில்லை. கல்வித்துறையில் அரசாங்கத்தி லுள்ள பழைய ஆதாரங்களே கூறும்.

காலப்போக்கில் நால்வருணம் என்பது பார்ப்பனர் அல்லாதார் என்று சொல்லப்படக்கூடிய இரண்டு பிரிவாகவே பார்ப்பனர் களால் கையாளப்பட்டுவர், ஒடுக்கப்பட்டு வந்த பார்ப்பனரல் லாதார் ஒரு இயக்கத்தையே தோற்றுவிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது.

இயக்கம் வளர்ச்சிபெற்ற நடுநிலைமையிலுள்ள சில வெள்ளையர்களை நியாயம் என்று உணரவைத்த நிலையிலே, அதாவது பார்ப்பனரல்லாதவர்கள் முன்னேற்றத்திற்குத் தனி வேலி போடப்பட்ட வேண்டியதுதான் என்கிற நிலைமை ஏற்பட்டது எப்போதோ, அப்போதிருந்தே பார்ப்பனர்கள் மிகமிகக் கடுமையாக ஆனால் மறைவாக இந்த வேலியைப் பிடுங்கி எறியும் நாச வேலையில் தீவிரமாக ஈடுபட்டனர்.

இதை எடுத்துக்காட்டியதால்தான் பார்ப்பனத்துவேஷிகள் என்று பட்டம் பெற்றோம். வெள்ளைக்காரர்களில் ஒரு சிலரை இங்குள்ள மக்களின் வேதனையை உணர வைத்தோ மென் றாலும், பார்ப்பனர்களோடு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட வெள்ளை எகாதிபத்தியம் நாட்டு மக்கள் எல்லோருமே பெற்றி ருக்க வேண்டிய கல்வியறிவைப்பற்றிக் கொஞ்சம் கவலைப் படவில்லை. இதற்குக் காரணம் கூட்டு ஒப்பந்தக்காரர்கள் இருவரும் என்று நாம் குறிப்பிட்டோம்.

நம்ப முடியுமா?
பெண்ணுக்குத் தாடி மீசை
முளைக்காதது ஏன்?

மாண்டவ்விய முனிவரும் அவர் மனைவி டிண்டிகையும், காசி யாத்திரை போகவேண்டித் தனது பக்குவமடைந்த பெண்ணை வேறு யாரிடத்திலும் விட்டு விட்டுப் போக பயந்து கொண்டு எமதர்மராசன் நல்ல உத்தமனென்றும் உலகத் திலுள்ள சகல ஜீவராசிகளுக்கும் நீதி பரிபாலனம் செய்து வரும் தர்மராஜ னென்றும் கருதி அவனிடத்தில் அப் பெண்ணை அடைக்கலமாக வைத்து விட்டுப் போனார்கள்.

அப்படி நம்பி வைத்து விட்டுப் போன பெண் மீது சகல ஜீவராசிகளின் பாப புண்ணியங் களையெல்லாம் நீதி வழுவாது, விசாரித்துத் துஷ்ட நிக்ரக சிஷ்ட பரிபாலனம் செய்யும் அந்தக் காலனே காதல் கொண்டு இரவானவுடன் அப்பெண் மணியிடத்தில் சுகபோக இன்பத்தை அனு பவிப்பதும் விடிய ஒரு நாழிகைக்கெல்லாம் அம்மடவன் னத்தை வாயில் போட்டு விழுங்கி விடுவதுமாகவிருந்தான் ஒரு நாள் குளிக்கச் சென்றவன் தடாகத்தின் கரையில் அவளை உமிழ்ந்து மடத்தில் உட்கரவைத்துவிட்டு குளிக்கப் போய் விட்டான்

தற்செயலாய் அங்கு வந்த அக்கினி பகவான் அவளைக் கண்டு மோகித்து அவளைக் கூடும்படியாகிவிட்டது. எம தர்மன் வரும் நிலையில் அக்கினிபகவானை அவள் விழுங்கி விட்டாள்; எமதர்மராஜனும் அவள் தனித்திருப்பதாகக் கருதி அவளை எடுத்து விழுங்கி விட்டான்.

இப்பொழுது எமன் வயிற்றுக்குள் ஒரு பெண் அவள் வயிற்றுக்குள் அக்னிபகவான் அக்கினி பக வான் பெண்ணின் வயிற்றில் மாட்டிக் கொண்டதால் யாகம் செய்பவர்களும் தேவர்களும் அக்கினி இல்லாமல் தவித்துப் போனார்கள். ஆகையால் தேவர்களெல்லாம் ஒன்று கூடி வாயு பக வானிடத்தில் அக்கினி பகவானைக் கண்டுபிடிக்குமாறு கட்ட ளையிட வாயுபகவான் அட்டத்திக்குப்பாலர்களுக்கு ஒரு விருந்து ஏற்பாடு செய்தான் தேவர்களும் நவக்கிரகாதிபதிகளும் விருந்துக்கு வந்திருந்தனர்.

எமனுக்குப் பக்கத்தில் மட்டும் இரண்டு இலைகள் தனியே போடப்பட்டிருந்தன. எமன் வாயுபகவானை நோக்கி ஏன் இரண்டு இலை பிரபுவே உங்கள் வயிற்றிலிருக்கும் கன்னிகை பசியால் வருந்துவாளாகையால் அவளையும் உம்முடன் வைத்துக் கொண்டு சாப்பிடும் என்று கூறினான். உடனே எமதர்மராஜனும் கன்னிகையைக் கக்கி  விட்டான்.

சரி, இன்னொரு இலைக்கு ஆள் எங்கே என்று கேட்கவும். வாயுதேவன் கன்னிகையை நோக்கி கன்னிகையே அக்கினி பகவான் பசி தாங்காதவராயிற்றே ! அவரையும் உன் பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டு எல்லோரும் சாப்பிடலாமே என்றான். அப் பெண்மணியும் கக்கிவிட்டாள்.

அக்கினிபகவான் பசிக் கொடுமையால் அகோர சுவாலை யுடன் வெளி வந்தபடியால் கோபாக்கினியால் அவள் முகத்திலிருந்த மீசை, தாடியெல்லாம் பொசுங்கிப் போய்விட்டனவாம்! அதிலிருந்துதான். பெண்களுக்கு மீசை, தாடி முளைக்க வில்லையாம். எப்படி?

புரோகிதரும் திதியும் தம்பியின் சீற்றம் - அய்யரின் ஓட்டம்
(சித்திர புத்திரன்)

27.11.1943, குடி அரசிலிருந்து...

புரோகிதர்: ஓய், சுப்பரமணிய முதலியாரே! நாளைக்கு

8 ஆம் நாள் உங்கப்பாவுக்கு திதி வருகிறது. திதியை அதிகாலையிலேயே முடித்து விட்டால் நன்றாய் இருக்கும். ஏன் என்றால், நான் அன்று காலை 10 மணிக்கு நாயக்கர் வீட்டுக்கும் போக வேண்டும். அங்கு கர்ணபூஷண முகூர்த்தம். அல்லாமலும் அதிகாலையில் திதி செய்வது மிகவும் விசேஷமானது முதலியார்.

சரி சுவாமி, அப்படியே ஆகட்டும். தாங்கள் மாத்திரம் அதிகாலையில் வந்து விடுங்கள். நாங்கள் ஸ்நானம் செய்து விட்டு சாமக்கிரிகைகளோடு தயாராய் இருக்கிறோம். (முதலியார் தன் மனைவியை அழைக்கிறார்) அடீ!

அண்ணியார்: (பெரிய வீட்டுப் பெண்களை அண்ணியார் என்று தான் கூப்பிடுவது) ஏனுங்கோ

முதலியார்: சாமி சொன்னதைக் கேட்டாயா?

அண்ணியார்: ஆமா, நானும் கேட்டுக் கொண்டுதான் இருந்தேன்.

முதலியார்: இன்னைக்கு எட்டாம் நாள் ஞாபகமிருக்கட்டும். காலமே நேரமே ஸ்நானம் செய்து விட்டு சாமிக்குக் கொடுக்கும் சாமான்கள் எல்லாம் தாராளமாய் ரெடியாய் வைத்து இருக்க வேண்டும்.

தம்பி: (பக்கத்தில் இதைக்கேட்டுக் கொண்டிருந்த முதலியார் மகன் எஸ்.எஸ்.எல்.சி. படிக்கிறவர்) என்னப்பா என்னமோ சொன்னீங்களே, என்னத்திற்கு தாராளமாய், ரெடியாய் இருக்க வேண்டும்?

முதலியார்: உங்க தாத்தாவுக்கு, எட்டாம் நாள் திதி சாமி காலமே எங்கேயோ போகணுமாமா. அதற்காகக் காலையிலேயே எல்லாம் தயாராய் இருக்க வேண்டும் என்று சொன்னேன். காலம் பஞ்சகாலம் சாமிக்குத் தாராளமாய்க் கொடுப்பமே அவர் ஒரு 2, 3 மாதத்துக்கு ஆவது சாப்பிடட்டும்.

தம்பி: அதற்கு இந்த ஆசாமி (அய்யர்) என்னத்துக்கு வந்தாரு? எதற்காக கொடுக்கிறது? யாருக்குப் பஞ்சம்?
முதலியார்: அடே அவர் சாமிடா. அப்படி எல்லாம் சொல்லாதே. மரியாதையாய்ப் பேசு.

தம்பி: என்னப்பா கோவிலிலே இருக்கிறதும் சாமி, இந்தத் தடிராயனும் சாமியா? அப்படின்னாக்க கோயிலிலே இருக்கிற சாமிக்குத்தான் என்ன மரியாதை இருக்கிறது. ஒரு நாயை முதலியாரே, முதலியாரே என்று கூப்பிட்டால் நமக்குக் கோபம் வராதாப்பா? அது போல் இந்தப் பிச்சை எடுக்கிற மனுஷனை சாமிண்ணு கூப்பிட்டால் கோயிலில் இருக்கிற சாமி கோபித்துக் கொள்ளாதா?

முதலியார்: என்னடா, அதிகப்பிரசங்கிப் பயலே இப்படி ஆய்விட்டாயே. இதெல்லாம் எங்கடா படிச்சே? இந்த சுயமரியாதைகாரப் பயல்களோடே சேர்ந்து கெட்டுப் போய் விட்டாப்லே இருக்கிறதே. மட்டு மரியாதை, மனுஷாள் கினுஷாள் ஒண்ணும் இல்லாமேப் போச்சே இனிமேல் இப்படியெல்லாம் பேசினால் பார்த்துக்கோ அப்புறம் என்ன நடக்கும் என்று.


பூமிக்கு அடியில் அற்புத ஆவி
சென்னை கிணற்றில் தோன்றிய நூதனம்
ரசாயன ஆராய்ச்சியின் முடிவு

1935 நகர தூதனிலிருந்து....

சென்னை, மைலாப்பூரில் நீலகண்டய்யர் என்றவர் வீட்டில் கிணறு வெட்ட ஆரம்பித்தார்களாம், 50 அடி ஆழம் வெட்டி னதும், ஏதோ ஒரு விதமான காஸ் உண்டாயிற்றாம். வேலை யாட்களில் ஒருவன் அகஸ்மாத்தாக நெருப்புக் குச்சி ஒன்றைக் கிழித்து அதில் எரிந்தானாம். உடனே குப் என்ற சப்தத்துடன் காஸ் பற்றி எரிந்ததாம். இது விஷயமாக தோழர் நீலகண்டய்யர் ரசாயன நிபுணர்களைக் கண்டு பேசினார்.

அவர்கள் ஆராய்ந்து பார்த்ததில் மேற்படி காஸ் ஒரு நூதனமானதென்றும், அது காற்றுடன் கலக்கையில் பற்றி எரியுமென்றும், அதைக்கொண்டு சமையல் அடுப்பெரிதல் முதலிய காரியங்களுக்காகப் பயன் படுத்தலாமென்றும் தெரிவித்தார்கள்.

இப்பொழுது நீலகண்டய் யரின் வீட்டில் விறகு இல்லாமல், குழாய்களின் மூலமாக அடுப்புக்குக் கொண்டு வரப்பட்ட அந்தக் காஸின் உதவியைக் கொண்டு சமையல் செய்து வருகிறார்கள். (இன்று நம் அன்றாட வாழ்வில் தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்ட எரிவாயு 80 ஆண்டு களுக்கு முன் புதிராக நமக்கு இருந்துள்ளது)


இதுதான் இந்துமதம்: சந்திரன்-தேய்வது ஏன்?

சந்திரனின் குரு வியாழன் பகவான் என்ற தேவகுரு குரு ஊரில் இல்லாத சமயம் குருவின் பத்தினியாகியதாரை என்பவளுடன் உடலுறவு கொண்டான் இப்படி குரு இல்லாத சமயத்தில் எல்லாம் காரியம் நடந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு நாள் குருவே நேரில் பார்த்துவிட்டான்.

ஆத்திரங்கொண்டு,  உனது கலை நாளுக்கொன்றாய் குறைந்து  போகக்கடவது என்று சந்திர னுக்குச் சாபமிட்டு விட்டான் குரு. அதிலிருந்துதான்! தேய்பிறை ஏற்பட்டதாம். மீண்டும் சிவபெருமானை நோக்கி சந்திரன் தவம் இருந்து. அடுத்த பதினைந்து நாள் தனது கலை வளர வரம் பெற்று விட்டானாம். அதுதான் வளர் பிறையாம்.

எப்படி?

காகத்திற்குக் கண் பொட்டையானது ஏன்?

இராமனது மனைவியான சீதை மேலாடையின்றி ஸ்தனத் தைத் (மார்பு) திறந்து போட்டுக்கொண்டு பாலிப் பெண்களைப் போல் காட்டில் திரிந்து கொண்டிருந்தாள். ஒரு காகமானது அவளுடைய பருத்துத் திரண்டுருண்டு மிருதுவாகவிருந்த ஸ்தனத்தை மாங்கனி என்று கருதிக் கொத்திவிட்டது. இராமன் இந்தக் கண்றாவியைப் பார்க்கச் சகிக்காதவனாய் உடனே தன் கையிலிருந்த தர்ப்பைப் புல்லால் அதன் கண்னைக் குத்தி விட்டானாம் அதிலிருந்து தான் காகத்திற்கு ஒரு கண் பொட் டையாகி விட்டதாம். எப்படி?

இந்து என்பவர் யார்?
(திரு. டி. டி. கார்வ்)

பம்பாய் கிராணிகல் பத்திரிகையில் எழுதுவதாவது:- இந்த துரதிர்ஷ்டமுள்ள நாட்டில் “விசேட உரிமைகளைக்“ காப்பாற்றும் பொருட்டும், “போதிய பிரதிநிதித்துவம் வகித்துக் கொள்ளும் பொருட்டும்“ நிகழும் சண்டை சச்சரவுகளில் உபயோகிக்கப்படும் இந்து என்னும் பதத்தின் அர்த்தம் இன்னதென்பதே எனக்குப் புலப்படவில்லை.

‘இந்து’ என்றால் என்ன அர்த்தம் என்று வினாவியதற்கும் எனக்கு இது வரையில் ஒருவரும் திருப்திகரமான பதில் அளிக்கவுமில்லை எனவே யார் தனை இந்து  என்று கூறிக் கொண்ட போதிலும் அவர் ஒரு ‘இந்து’ வாதல் வேண்டும்.

மதம் என்பது சமூகங்கள் ஒற்றுமையுடன் வாழ வேண்டிய தற்காக நிறுவப்பட்ட சில வரையறைகள் என்று கூறுவோமாயின், சமூக நன்மைக்காகவே ஏற்பட்ட பல்வேறு மதங்களும் ஒன்றுக் கொன்று முரண்கொண்டு சண்டையிட்டுக் கொள்ளவும் வேண்டி யதில்லை.

செத்துப்போம்மதம் சாவதுதானே

ஆனால் மதம் என்பது சில மனிதர்களால் பல நூற்றண்டுகட்கு முன்னர், பிற்கால சந்ததிகள் கண்மூடித் தன்மான தங்கள் பகுத்தறிவை அடமானம் வைத்து அநுசரிப்பதற்காக நிறுவிய சில சட்டங்களாகும் என்று தான் நான் கருதுகின்றேன். ராய்பகதூர் சாரதாவின் மிக சாதாரணமான மசோதாவைப் பற்றி சில பிடிவாதம் பிடித்த அங்கத்தினர்கள் சின்னாட்கட்கு முன்னர் இந்தியா சட்டசபையில் நிகழ்த்திய வாதங்களிலிருந்து மேற்கூறிய உண்மை உறுதி செய்யப்படுகின்றது.

14 வயதுக்கு ஒரு பெண்ணின் மண வயதை உயர்த்தின மட்டில் செத்துப்போகக் கூடிய ஒரு மதம் கழக நலனுக்குத் தீமையை இழைக்கக் கூடியதும் ஒழுக்க ஈனமுமானது என்பதில் தடையில்லை.

மதம் ஒழிதல் வேண்டும்: இதணை இக்கணத்தே ஒழித்து விடுதல் வேண்டும். மரத்தாலும், லோகத்தாலும், கல்லாலும் செய்யப் பட்ட கடவுள்களை நம்பி வணங்கும் ஒரு மனிதன் சாதிபேதத்தில் உறுதியான பற்றுடைய ஒரு மனிதன்; அருவக் கடவுளை நம்பும் ஒரு மனிதன்; மிருக கோடிகளில் ஒருவகை மிருகந்தான் தெய்வீகமுள்ளதென்று அதனை வழிபடும் ஒரு மனிதன்;

சில குறிப்பிட்ட நாட்களில் விரதங்கள் அநுஷ்ட்டிக்கும் ஒரு மனிதன், இதனை நெடுக வளர்க்கலாம் இவைகளில் எவன் ‘இந்து’ எனப்படுவோன் இவ்விந்தியாவில் இப்பொழுது கூறப்பட்ட இத்துணை விஷயங்களும் அல்லது அவற்றுள் ஒன்றேனும் ஒரு இந்து என்பவனுக்கு அவசியமில்லை என்று  கூறும் பல இந்துக்கள் இந்தியாவில் இருக்கின்றனர் என்பதாக நான் திண்ணமாய்க் கூறுவேன்.

இத்தகைய சான்றோர்கட்குத்தான் நான்முறையீடு செய்து கொள்ளுவதும்:- இவர்கள் அனைவருமே மதம் என்ற ஒன்றைக் கண்டிப்பதுடனின்றி நமக்கு மதமே இல்லையென்றும் பொதுப்படப் பிரச்சாரம் புரிதல் வேண்டும். கடிதில் ஜனத்தொகை கணக்கு எடுக்கப்படுவதால், அது காலை, மதம் என்ற சட்டத்தில் ஒன்றுமில்லை என்று இப்பெருந்தகையார் அனைவரும் எழுதிவிடுதல் வேண்டும். இவர் தம் மத விரோதப் பான்மை பொது விளம்பரத்துடன் நின்று விடுவதுடனில்லாமல் எழுத்து மூல மாகவும் பதிவு ªச்ய்யப்பெற்றாகட்டும்

(பம்பாய் கிராணிக்கல் - திராவிடன்)

Banner
Banner