Banner

பகுத்தறிவு

எட்டாம் அத்தியாயம்


திருமாலை வழிபட்டிருந்த கோசலை பல நாளாகக் காணாத இராமனை எதிர்கொண்ட ழைத்து, வாக்குத் தவறாதவராகிய உன் தந்தை எனக்கு இன்று முடிசூட்டுவார். நீ இங்கேயே உண்ண வேண்டும் என்று ஓர் இருக்கையில் அவனை உட்காரச் சொன்னாள்.

இராமன் அதில் இருக்காமல் வெட்கத்துடன், அம்மா! உனக்கும் சீதைக்கும், இலக்கு மணனுக்கும் துக்கத்தைக் கொடுக்கும் ஒரு பெரிய பயம் நேர்ந்திருக்கிறது. தந்தை என் முடிசூட்டை நிறுத்தி விட்டார். பரதனே இளவரசராகப் போகிறான். நான் பதினான்காண்டுகள் காட்டில் வாழக்கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.

இதோ புறப்படப் போகிறேன். மாமிசத்தை விலக்கிக் காய் கனிகளைத் தின்று காட்டில் வாழப்போகிறேன். ஆதலின் இந்த இரத்தின ஆசனம் எனக்கு இப்பொழுது தகாது என்று கூறினான். அதைக்கேட்ட கோசலை உணர்ச்சியற்றுக் கீழே வீழ்ந்தாள். இராமன் அவனைத் தூக்கினான். அவள் உணர்ச்சி வந்து இலக்குவன் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, இராமா! எனக்கு ஒருவரும் படாத துக்கம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. நான் அரசனுடைய முதல் மனைவி, இருந்தாலும் எனக்கு அதற்குரிய செல்வம், நகை, அதிகாரம் ஒன்றும் கிடையாது.

மன்னனும் என்னை வெறுக்கிறான். உன்மேலுள்ள அன்பால் அவன் என்னையும் நேசிப்பான். அதனால் அதிகாரம் பெறலாம் என்ற ஆசையாலேயே இதுவரை உயிர் வைத்திருந்தேன். இனி இதைவிடத் துக்கத்தை அடைய வேண்டியிருக்குமே. இயற்கையாக நான் அனுப விக்க வேண்டிய சுகம் எனக்கில்லை.

என் சக்களத்திகள் இனி என்மேல் பிரியத்தைக் குறைக்கக்கூடிய வார்த்தை களை மன்னனிடம், தெளிவாகக் கூறுவார்கள். என்னுடைய கணவனுக்கெதிரே நிற்காதே போ என்பார்கள். மன்னன் என் வீட்டிலிருக்கும்போது, இங்கே உனக்கென்ன வேலை. என் அந்தப்புரம் போவோம் வா என்று பலாத்காரமாக அவரைக் கையைப்பிடித்து இழுப்பார்கள்.

பெண்களுக்கு இதைவிடத் துன்பம் உண்டோ? என் துக்கத்துக்கும் அழுகைக்கும் எல்லையில்லை. நீயும் காட்டுக்குப் போய்விட்டால் நான் என்ன செய்வேன்? நீ பிறந்த பதினேழு ஆண்டுகளாய்த் துன்பங்களையெல்லாம் பொறுத்திருந்தேன்.

இனிமேல் எல்லோரும் என்னை அவமதிப்பார்களே. எனக்கோ வயதும், பலமும், அழகும் போய்விட்டன. இனி மன்னர் என்னை விரும்பக் காரணமில்லை என் எண்ணமெல்லாம் வீணாயினவே. உன்னையும் பிரிந்து அவமானப்பட்டு உயிரோடிரேன் என்று வாய்விட்டு அழுதாள்.

அதைக்கேட்ட இலக்குவன், ஒரு பெண்ணிடத்தில் காமப்பரவசனாயிருக்கும் விபரீத புத்தியுடைய விவேகமற்ற மன்னனுடைய பேச்சைக்கேட்டுத் தனக்கு நியாயமாகக் கிடைக்க வேண்டிய நாட்டைவிட்டுப் போதல் எனக்கும் தகுந்ததாகத் தோன்றவில்லை. காமப்பித்தேறியிருக்கும் மன்னனுடைய சொல்லை அரசநீதி தெரிந்த எந்த மகனாவது கவனிப்பானா? ஆதலால் அண்ணா! உடனே வில்லை எடுத்து இந்த நாட்டைக் கைப்பற்றும்.

பரதனுக்கு வேண்டியவர்களையெல்லாம் நாசஞ் செய்து விடுகிறேன். நம் தந்தை கைகேயியால் தூண்டப்பட்ட நம் பகைவர் களுக்கு உதவி செய்தால், அந்தத்தீயவனை ஏன் சிறையில் வைக்கக் கூடாது? ஏன் கொல்லக் கூடாது? இதுவே மநுநீதியும். உம்மையும் என்னையும் பகைத்துக் கொண்டு இவரால் இந்த அரசைப் பரதனுக்குக் கொடுக்க முடியுமா? தாங்கள் படும் துன்பத்தை என் வீரியத்தால் அழிக்கிறேன் என்ற்ன். உடனே கோசலை, இராமா, தம்பி சொன்னது காதில் விழுந்ததா? தந்தை கட்டளையைவிடத் தாயின் சொல்லே மிகவும் மேலானது. ஆதலின் நீ காட்டுக்குப் போவதில் எனக்கு விருப்பமில்லை.

நீ என் கட்டளையை மீறிக் காட்டுக்குப் போனால் நான் உயிரை விட்டுவிடுவேன். முன்காலத்தில் சமுத்திர மன்னன் தன் தாய்க்குத் துக்கத்தை உண்டுபண்ணிய பாவத்தால், பிராமணனைக் கொன்ற வர்கள் அடையும் நரகத்தை அடைந்தான். நீயும் இந்த லோகத்தில் என்றும் அழியாத துக்கத்தை அடைவாய் என்றாள்.

இராமன், அம்மா! தந்தை கட்டளை முந்தியது. ஆதலின் அதையே நான் முதலில் நிறைவேற்ற வேண்டும். முன் தந்தை சொல்லைக் கேட்டுக்கண்டு முனிவர் பசுவைக் கொன்றார். பரசுராமர் தாயையே கொன்றார். ஆதலின் தந்தை சொல்லே சிறந்தது என்றான். பின் இராமன், தம்பி! இலக்குவா! தந்தையின் கட்டளையை நிறைவேற்றுவதே கடமை.

ஆதலின் நம் தகப்பனாயிருந்தாலும் அவரைக் கொன்று நாடாளுவோம் என்ற கேவலப்புத்தியை விட்டுவிடு என்று தம்பியிடம் கூறிப் பின் தாயைப் பார்த்து பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டிற் போயிருந்து பின் உமது அருகேயிருந்து பணிவிடை செய்வேன். ஆணையிட்டுச் சொல்கிறேன், எனக்கு விடை தர வேண்டும் என்றான்.

மறுபடியும் கோசலை, நான் உத்தரவு தரமாட்டேன். உன்னைப்பிரியேன் என்றாள். அதனால் இராமனுக்குக் கோபம் உண்டாயிற்று. அவன், தம்பி! நம் தந்தை நமக்குப் பெரியார், அரசர். அவர் சொல்லைத் தட்டக்கூடாது. அவர் இருக்கும்போது என் தாய் கணவனை இழந்தவளைப் போல என் கூட வரலாமா, அம்மா! எனக்கு விடைதாரும் என்றான்.

பின் அவன், தம்பி! நான் காட்டுக்குப்போகத் தீர்மானித்து விட்டேன். என்னுடைய எண்ணத்தை மாற்ற முடியாது. எல்லாம் தெய்வச்செயல், என் கையிற்கிடைத்த அரசாட்சி தவறிப்போனதும் என்னிடத்தில் அளவிலா அன்பு வைத்திருந்த கைகேயி மனம் மாறினதும் தெய்வச் செயலே; அதை எதிர்க்க யாராலும் முடியாது. நமக்கு நாடு கிடைக்காமைக்காக வருந்தாதே என்று புகன்றான்.

இலக்குவன் மிகச்சினத்தோடு, அண்ணா! வீரமற்ற வர்களும், பித்தேறியவர்களும் பேசுமாறு விதியின் பெருமையைப் பேசினீர். தங்களுக்குக் கேடு சூழ்ந்த அந்தப் பாவிகளான கைகேயி தசரதர்களின் சூழ்ச்சி உமக்குத் தெரியவில்லையா? மூத்த மகனாகிய உமக்குக் கிடைக்க வேண்டிய அரசாட்சியைப் பரதனுக்குத் தர அவர்கள் செய்த சூழ்ச்சி இது. நான் இராமனுக்கு முடிசூட்ட ஆரம்பிக்கிறேன். அப்போது நீ தடுத்துவிடு என்று தசரதன் கூறிய சூழ்ச்சியே இது. தங்களுக்குச் சித்தப் பிரமையே தவிர வேறில்லை.

காமத்துக்கு அடிமையாகிய அவர்கள் வார்த்தைக்கு யார்தான் கட்டுப்படுவர்? விதியை நம் முயற்சியால் வெல்லலாம். தேவரேயாயினும் யாவரேயாயினும் தங்களுடைய முடிசூட்டைத் தடுக்க முடியாது. கைகேசி தசரதர்களையே காட்டுக்குத் துரத்துகிறேன். நம் தந்தை நிலையான மனமுடையவரல்லர்.

அரசாட்சி அடிக்கடி மாறுமென்று தங்களுக்குச் சந்தேகமுண்டாகித் தங்களுக்கு அரசாட்சி வேண்டாமென்றால், நானே அரசாட்சியை ஏற்றுக் கொண்டு நாட்டைக் காப்பாற்றுவேன், ஆதலின் இப்போதே முடிசூட்டிக் கொள்வதில் மனத்தைச் செலுத்தும். எனது திறமையை இன்றே காண்பீர்; நம் தந்தையின் அதிகாரத்தை அவரிடத்திலிருந்து பிடுங்கித் தங்களுக்குக் கொடுக்கப் போகிறேன்.

தடைசெய்வோன் இந்திரனேயாயினும் கொல்வேன் என்றான். இராமனோ, தம்பி! பொறுமையாயிரு. பெற்றோர்கள் சொல்லைத் தட்டக்கூடாது. நான் எப்படியானாலும் காட்டுக்குப் போகிறேன் என்று கூறினான்.

கோசலை, அப்படியானால் நானும் உன்கூட வருவேன், என்றாள். இராமன், கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்வதை விட்டு என்னுடன் வருதல் கூடாது என்றான். கோசலை அவனைக் காட்டுக்கனுப்பவும் தான் அயோத்தி லிருக்கவும் இணங்கினாள். தன் சக்களத்திகளின் கொடுமையை நினைத்து மறுபடியும் தன்னை அவனுடன் அழைத்துப்போக வேண்டுமென்றாள்.

அப்போது இராமன் அழுதுகொண்டு, சக்களத்திகள் தங்களுக்குக் கேடு செய்ய நியாயமில்லை. பரதனும் நல்லவன். தந்தையோ கிழவர். என்னைப் பிரிந்ததால் ஏற்படும் துக்கத்தால் அவர் இறக்காமல் தாங்கள் பாதுகாக்க வேண்டும். அவருக்கும் பணிவிடை செய்து கொண்டு நான் திரும்பி வரும் காலத்தை எதிர்பார்த்திரும் என்று சொன்னான்.

கோசலை அவனை வழி அனுப்புவதற்குச் செய்ய வேண்டிய ஓமங்களைச் செய்யத் தொடங்கினாள். தேவதைகளை வேண்டினாள். பின் ஒரு பிராமணனால் ஓமம் வளர்த்து, வேண்டிய அளவு காணிக்கைப் பொருள் கொடுத்தாள். பின் இராமனை வாழ்த்தி வழியனுப்பினாள்.

இராமன் சீதையிருக்குமிடம் வந்தான். அங்கே தன் பரிவாரங்கள் தன்னுடன் முடிசூட்டுக்காகச் செய்து கொண்டிருந்த அலங்காரங்களையும், அவர்கள் மகிழ்ச்சி யையும் பார்த்து வெட்கத்தால் சற்றுத் தலைகுனிந்தான்.

தன் கணவன் துக்கத்தால் வாடிய முகத்துடன் கவலையால் இந்திரியச் சுவாதீனமின்றி வருவதைக் கண்டு சீதை இருக்கையிலிருந்து திடீரென்று எழுந்து, நம் கணவன்

மகாபாரதத்தில் துரோணர் காணிக்கையாக கேட்டு ஏகலைவன் கட்டை விரலை வெட்டிக் கொடுக்க வில்லை என்று மதுரையில் கிருபானந்தவாரியார் புராண பிரசங்கம் செய்த பொழுது கிருஷ்ண ஆரியா என்பவர் எழுந்து, இல்லை இல்லை, துரோணர் கேட்டுத்தான் ஏகலைவன் தன் கட்டை விரலைக் கொடுத்தான் என்று மறுப்புக் கூறினார்.

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஒரு லட்சம் ரூபாய் பந்தயம் கட்டிக் கொண்டனர். மகாபாரதத்தில் கிருஷ்ண ஆரியா சொல்லியபடிதான் உள்ளது. ஆனால் , வாரியார் சொன்ன படி நடந்து கொள்ளவில்லை. அதனால் கிருஷ்ண ஆரியா வாரியார் மீது வழக்கு தொடர்ந்துள்ளார்.  மதுரை அடிஷனல் முதலாவது சப்- மாஜிஸ்திரேட் கோர்ட்டில் வழக்கு நடைபெற்றுக் கொண்டு இருக்கிறது.

15.1.2.1979-உண்மை


கோயில் பெருச்சாளிகள்

தினசரி சிறீரெங்கநாத சாமி கோயிலில் 6 கால பூஜை நடக்கிறது. பொங்கல், புளியோதரை, ததிஅன்னம், வடை, அதிரசம், தேன்குழல், தோசை, பாயாசம், சுக்கு நீர், இவைகள் படைக்கப்படுகின்றன. பூஜை முடிந்தவுடன் மேற்படி ஸ்தலத்தார் (பட்டர்கள் 4, அண்ணங்கார் 2, ஜீயர்கள் 2, ஆக 8 பேர்) திரைபோட்டுக் கொண்டு பங்கு பிரித்துகொள்ள ஒரு மணி நேரம் ஆகிறது.

முன்னாள் மடாலய அமைச்சர் வெங்கடசாமி நாயுடுவிடம், ஆர்.ராஜகோபாலய்யங்கார் என்ற பார்ப்பனர் கொடுத்த புகார் மனு இது.

ஆதாரம்: 6.11.1954, விடுதலை


அப்பா - மகன்

மகன்: எதிர்த்த வீட்டு ஜோசியரு ஜாதக பொருத்த மெல்லாம் பார்க்க ரொம்பவும் ராசி யான ஆளா? 50, 100ண்ணு அங்க வர்றவங்கள்ளாம் தட்சணை கொடுக்கிறாங்களே... அந்த பணத்தை எல்லாம் அவரு என்ன பண்ணுவாரு?

தந்தை: அங்க வர்றவங்கள்ளாம் தர்ற தட்சணைப் பணத்தை எல்லாம் சேர்த்து வச்சு தம் பொண்ணுக வரனுக்கு வரதட்சணையா கொடுப்பாரு!

ஆசிரியர் அவர்கட்கு!

குழந்தையும், தெய்வமும் ஒன்று; அறியாமல் செய்த பிழைகள் அப்பொழுதே மன்னிக்கப்படுகின்றன என்று ஆஸ்திகர்கள் வாய்கிழியப் பேசுகிறார்கள். ஆனால் நடப்பது என்ன?
15.11.1979ஆம் தேதி வெளிவந்த குமுதம் இதழின் பகுதியினை  இங்கே தருகிறோம்.

கோபாலகிருட்டிணன் என்பவர் தன்னுடைய 7 மாத பெண் குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு குருவாயூரப்பன் சன்னிதானத்திற்குச் சென்றாராம். அவ்வமயம் அந்தப் பச்சிளங்குழந்தை அக்கோவிலுக்குள் சிறுநீர் இருந்து விட்டதாம். உடனே அக்கோவில் நிர்வாகிகள், உன் குழந்தை கோவிலை அசுத்தப்படுத்தி (களங்கப்படுத்தி) விட்டது.

ஆகையால், அதை (கோவிலை) புனிதப்படுத்த ரூ.14.37 என்று கூறி வசூலித்து விட்டார்களாம். (இது அதிகாலையில் நடந்ததினால் குறைந்த தொகை; இந்த நிகழ்ச்சி பிற்பகலில் என்றால் ரூபாய் 3000 வரை கட்ட வேண்டியிருக்கும். உனக்கு கெட்ட நேரத்திலும் நல்ல நேரம் போ- என்று கூறினார் களாம்.

பணம் கொடுத்தால் புனிதமாகி விடும் என்று கூறுகிறார்களே! அப்படியானால், சாமியையே (சிலை) அசிங்கப்படுத்துகிறோம்; உடனே அபராதத்தொகை கட்டி னால் அந்தச் சிலை புனிதமாகி விடும் அல்லவா! (எவ்வளவு பணம் என்றாலும்) அதற்கு அவர்கள் சம்மதிப்பார்களா? (அல்லது) விபச்சாரமே (அதிகாலையில்) நடக்கிறது .

அதனால் அந்த இடம் களங்கப்பட்டு விடுகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம்; உடனே அபராதம் கட்டி அந்த இடத்தை புனிதப்படுத்தி விடலாம். இதற்கு அவர்கள் ஒத்துக் கொள்வார்களா?

(விபச்சாரம் செய்வதையே இன்றைய தினம் விழாவாகக் கொண்டாடுகிறார்கள் - சித்திரை திருவிழாவின் பிற் பகுதி)

ஆனால், அறியாமல் செய்த சிறு குழந்தைக்கு இந்த அபராதம் ஏன்? நன்றாக சிந்திப்பீர். பக்திக்கு வக்காலத்து வாங்கும் குமுதமும் குமுதத்தின் அரசும் புத்தி வந்து திருந்தி னால் சரி.

கோசு.இராசா, மதுரை

தந்தை பெரியார் பொன்மொழி

மனிதனுடைய எண்ணம் விரிவடைந்து முன்னேறிக் கொண்டு போவதே இயற்கையாய் இருப்பதால், முற்போக்குக்கு அவசியமான மார்க்கங் களைக் கைப்பற்றவும் கண்டுபிடிக்கவும் முயலவேண்டும்.


சமூகப் புரட்சி

ஒரு பெரிய சமூகப் புரட்சி உண் டாகாமல் அபேதவாதிகள் (சோஷலிஸ்ட்) விரும்பும் பொருளாதார சுதந்திரம் ஏற்பட போவதில்லை என்பது உறுதி. புரட்சி செய்து அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வேண்டுமானால் ஏழை - எளியோர் முன் வந்துதான் ஆக வேண்டும். ஏனையோர், தம்மை சமமாகவும், சகோதர உணர்வுடனும், நீதியாகவும் நடத்துகிறார்கள் என்ற நம்பிக்கை இருந்தால்தான் பாமர மக்கள் மற்ற மக்க ளுடன் சேர்ந்து புரட்சி செய்வார்கள்.

வெற்றி பெற்ற பிறகு ஜாதி - மதவேற்றுமை பாராட்டாமல் சமத்துவமாக நடத்துவார்கள் என்ற நம்பிக்கை இருந்தாலொழிய எத்தகைய புரட்சிக்கும் மக்கள் முன் வரமாட்டார்கள். ஜாதியில் எங்களுக்கு நம்பிக்கையில்லை என்று வாயளவில் மட்டும் அபேதவாதிகள் கூறிவிட்டால் போதாது. ஜாதி உயர்வு - தாழ்வு பிரச்சினையை முடிவு செய்யாமல் அபேத வாதிகள் ஒரு விநாடி கூட ஆட்சி நடத்த முடியாது.

- டாக்டர் அம்பேத்கர்


முன்னேற்றத்திற்கு அதிர்ஷ்டத்தை நம்புகிறவன் சோம்பேறி அவன் ஒரு காலும் உயர்வடையமாட்டான். தன் உழைப்பை நம்புகிறவனே மனிதன். நிச்சயம் அவன் உயர்வடைவான். - இப்ஸன்

திருடுபோன மோதிரம்

திரும்பவுமே கிடைத்திட்டால்

விரும்பி வந்து செய்திடுவேன்

திருப்பணிக்கு பொருளுதவி

என்று நானும் நித்தமுமே

வேண்டி வந்தேன் சாமியிடம்

வேண்டுதலும் பலித்தது

மோதிரமும் கிடைத்தது

பொருளுதவி அளிப்பதற்கு

திருக்கோயில் சென்ற போது சாமிசிலை திருடுபோன

சங்கதியைக் கேட்டேன்

அந்தசாமி கிடைப்பதற்கு

எந்தசாமியை வேண்டுவேன்?

மா.அமிர்தலிங்கம், சென்னை


போலிக் கடவுள்கள்

இந்தியாவில், குறிப்பாக தமிழகத்தில் உள்ள பல்வேறு கோயில்களில் உள்ள விக்கிரகங்களில் பெரும்பாலானவை உண்மையானவை அல்ல; போலிகளேயாகும். பணத்திற்கு ஆசைப்பட்டு, பல்வேறு புராதன விக்கிரகங்கள் வெளிநாடு களுக்குக் கடத்தப்பட்டு வருவதால், தற்போது கோயில் களில், நாம் வணங்கும் பல்வேறு கடவுள்களின் சிலைகள் போலிகளே!

விக்கிரகங்களைக் கடத்துபவர்கள் அசல்போலவே காட்சி அளிக்கும் போலி விக்கிரகங்களை நிர்மாணித்து விட்டுச் சென்று விடுவதால் அந்த விக்கிரகங்கள் மீது எவருக்கும் சந்தேகம் வருவதில்லை.

விக்கிரக திருடர்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அவர்கள் கொடுக்கும் வாக்கு மூலத்தைக் கொண்டே, இன்னின்ன கோயில்களில் உள்ள விக்கிரகங்கள் போலியானவை என்று பொதுமக்களுக்குத் தெரிய வருகிறது.

சமீபத்தில் சர்ச்சைக்குட்பட்ட சிவபுரத்து நடராசன் விக்ரகம் தமிழகத் திலிருந்து ரூ.5 ஆயிரத்துக்கு விற்கப் பட்டு, 15 ஆயிரம், 5 லட்சம், 35 லட்சம் என்று 3 பேர் கை மாறி, கடைசியில் ஒருவரால் 75 லட்சம் கொடுத்து வாங்கப்பட்டது.

அவ்வளவு மதிப்பு வாய்ந்த நடராசன் விக்கிரகம் களவு போன விஷயமே 7 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரே நமக்குத் தெரியவந்தது. சென்னை நகர சி.அய்.டி. போலீஸ் சூப்ரின் டெண்டன்ட் கே.வி.ஞானசம்பந்தம் ஒரு கருத்தரங்கில் வெளியிட்ட விவரமே இவை.

(ஆதாரம்: 8.12.1975, தினமணி, 2ஆம் பக்கம்)

அயோத்தியா காண்டம்

- ஏழாம் அத்தியாயம் தொடர்ச்சி

தான் செய்த சூழ்ச்சியெல்லாம் வீண் போயிற் றேயென்று சிந்தித்தபோது இராமனுக்கு அளவிலடங்கா ஆத்திர முண்டாகியது. அதனால் வெறுப்பையும் காட்டி, அம்மா! பரதன் என் மனைவியைக் கேட்டாலும் அவனுக்குக் கொடுத்துவிடுவதில் தடையில்லை, அப்படியிருக்க இவ்வரசாட்சி ஒரு பொருட்டா? என்று கூறுகிறான்.

இக்கூற்று மிகவும் ஆத்திரமும் அகங்காரமும் கொண்டு அரசாட்சி கிடையாது போயிற்றே என்ற  பெருங் கவலையிற் கூறிய கூற்றாகுமேயன்றி உண்மையுடையார் கூற்றாகுமா? தன் தம்பியாகிய பரதனுக்குப் பெண்டாட்டி யைக் கொடுப்பதிலும் தடையில்லை என்கிறானே இராமன்! அந்தோ, இவன் தன் மனநிலையை என் னென்பது? பரிதாபம்! பரிதாபம்! நாடு கிடைக்கவில்லை!

உரிமையற்ற தனக்கு, உரிமையுள்ள பரதனுக்குக் கிடைக்கபோகிறது என்ற செய்தியைக் கேட்டால் இவ்வாறெல்லாமா பேசுவது? இவ்வளவு இழிமகனாகிய இராமனைத் தெய்வமாக வணங்குகின்றனர் தமிழ் மக்களில் சிலர்! இவனுடைய இழி செயல்களையெல்லாம் மறைத்துத் தமிழுலகத்தை ஏமாற்றினாரே பாபியாகிய கம்பர்! கம்பர் முன்னிலையிற் சுயநலமே நின்றது.

இராமனுடைய சூழ்ச்சிகளையும் மன நிலையையும் அறிந்த கைகேயி, அவனை ஒரு சிறிதும் தாமதியாமல் காட்டுக்குப் போகவேண்டுமென்று அவசரப்படுத்து கிறாள். அதனால் தான் அப்போது எண்ணிய சூழ்ச்சியும் வீண்போவது கண்டு பெரிதும் வருத்தமடைந்த இராமன், ஏக்கம் பொறுக்கமாட்டாமல் தன்னை மறந்து பேசிவிடுகிறாள். அதனால் அவன் உள்ளக்கிடை முழுதும் வெளியாகிறது.

அதாவது, எங்கள் அப்பன் குதிருக்குள் இல்லை என்பது போன்ற ஒரு பழமொழிக்குத் தகுந்த எடுத்துக்காட்டாக அப்போது இராமன் ஆகிறான். அது இராமன் அச்சமயம் பேசிய பேச்சு வரலாற்றில் உள்ள தெனினும் தெள்ளிதின் உலகத்தாரறியுமாறு மறுபடியும் இங்கே குறிப்போம். அப்பேச்சு வருமாறு:- அம்மா! குடிகளை என் வசப்படுத்தி அரசாள முயல எனக்கு எண்ணமில்லை. அவ்வாறு எண்ணித் தாங்கள் வருந்தவேண்டாம். நான் தாமதித்திருந்தால் ஒருவேளை பரதன் எனக்கு அரசைக் கொடுத்துவிடுவானோ என்று அஞ்சுகிறீரோ?

மேலே கண்ட பேச்சினால் இராமன் சிந்தனை பின்வருமாறு சென்றதாகும். குடிகளை வசப்படுத்தி ஏமாற்றி அரசைப் பெற நினைத்தது வீண் போயிற்று. மேலும் குடிகள் உண்மையில் அரசுக்குரியவன் பரதனேயென்பதை உணர்வார்களேயானால், அவர்கள், பரதனை வஞ்சித்து இராமன் அரசாளச் சம்மதிப்பார்களா? ஒரு நாளும் சம்மதியார்கள்.

மேலும் தங்களை ஏமாற்றிய தீய செய்கைக்காகவும், பரதனை வஞ்சிக்கத் துணிந்தமைக்காகவும், இராமன் மீதும் தசரதன்மீதும் அளவிலடங்காத சினங்கொண்டு தீமை செய்யவும் துணிவர். இவ்வளவுதூரம் நிகழ்ச்சிகள் விளைந்தபின் முடிசூடுவதும் முடியாத காரியம். பரதன் முதலியோர் வருகையை அவன் அன்றே எதிர்பார்த் தமையின், அவனுக்கு வேண்டியவர்களால் எப்படியும் உண்மை வெளியாகாமற் போகாது.

ஆதலின் இனி முடிசூட்டிக் கொள்ள முயலுதல் அறிவீனமெனத் துணிந்த தந்திரசாலியாகிய இராமன், பரதன் வரும்வரை தாமதிக்கத்துணிகிறான். பரதன் வெள்ளறிவாளனாதலினானே எப்படியும் அரசைத் தனக்குத் தருவான்; தான் தந்திரமாக அவனை நேரில் ஏமாற்றி அரசைப் பெறுதலே அதற்கு வழி என்று முடிவாகத் தீர்மானிக்கின்றான்.

அத்தீர்மானமும் நிறைவேறாதபடி கைகேயி மிகவும் அவசரப்படுத்திக் காடேகக் கூறியதனாலேயே, நான் தாமதித்திருந்தால் பரதன் ஒரு வேளை எனக்கு அரசைக் கொடுத்து விடுவானோ என்று அஞ்சுகிறீரோ? என்று வினாவு கிறான். உண்மையில் இராமன் தாமதித்ததற்கும் கைகேயி அவனைத் தாமதிக்க விடாமல் அவசரப்படுத்தியதற்கும் அதுவே காரணமாகும். பரதனுடைய குணத்தையும், மன நிலைலையும் இராமனும் அறிவான், கைகேயியும் அறிவாள்.

பரதன் வரும்வரை தாமதிக்கலாமென நினைத்ததன் முயற்சியும் பாழாவது கண்ட இராமன், எப்படியாவது பரதன் தன்னைக் காணவருவான், அப்போது அவனை ஏமாற்றி அரசாட்சியைப் பெறலாம் என்ற துணிவு கொண்டிருந்ததனாலும், அப்போது காடேகாமல் நிற்பது தன் எண்ணங்களுக்கும் சூழ்ச்சிகளுக்கும் இடையூறாகு மெனத் தீர்மானமாகத் தெரிந்தமையாலும் இராமன் உடனே காடேகத் துணிகின்றான்.

இவ்வுண்மையை இதனைப் படிக்கும் எமது உடன்பிறப்பாளர் மறவாது மனத்திற் கொண்டிருக்குமாறு வேண்டுகிறேன். ஏனெனில் இச்சூழ்ச்சியும் எண்ணமுமே இராமன் பின்னர் செய்யப்போகும் செயல்களுக்கெல்லாம் காரணமாக முன் நிற்பதாகும்.

இனி கம்பர் புரளியைக் காண்போம். வால்மீகி கூறியுள்ளபடி கிழவர்கள் பிரம்பேந்தி நின்றமையையும், அவர்கள் இராமனைக் கட்டியணைத்து மடிமீதிருத்தும் செயல்களையும், அச்செயலுக்கிணங்கியிருந்த இராமன் சீதையினுடைய காலைத்தொட்டு விடைபெற்றமை யையும் கம்பர் முற்றிலும் மறைத்தார், இலக்குவன் இராமனைப் பாதுகாத்து பின்னே வந்தமையையும் பிற்பாடு இராமன் கோசலை வீட்டுக்குப் போகும்போதும் இலக்குவன் அவன் கூடவே வந்தமையையும் கம்பர் கூறவேயில்லை.

இராமன் நேரே தசரதனிருக்குமிடத்தை யடைந்ததாக வால்மீகி கூறக்கம்பரோ முதலில் இராமன் மன்னனுறை கோவில் புக்கான் பின் சிற்றன்னை கோவில் புக்கான் என்று அண்ணலும் அயர்ந்து தேறாத்தூயவனிருந்த சூழல் துருவினன் வருதல் என்றும் கூறுகிறார். இது அறிவுக்குப் பொருத்தமற்ற கூற்றாகும். சுமந்திரன் சிற்றன்னை கோவிலில் அவளுடன் இருந்த தசரதன் அழைத்ததாகக் கூறக்கேட்ட இராமன் இவ்வாறு தேடிக்கண்டுபிடித்து வந்தான் எனல் அறிவுக்குப் பொருந்திய கூற்றாமா? அழைத்து வரப்போன சுமந்திரன் கொண்டு வந்துவிடாமல் அவ்வளவில் ஒழிந்தனனோ?

அதன்பின் நிகழ்ந்தவையாகிய, இராமன் தசரத னையும் கைகேயியையும் பணிந்ததையும், இராம னுடைய தந்திரப்பேச்சுகளையும் கைகேயி அவனிடமும் வாக்குறுதி பெற்று உண்மையைக் கூறியதையும், மூர்ச்சித்துவிழுந்த தசரதனை இராமன் தூக்கியதையும், அவன் தாமதிக்க முயன்றதையும், கைகேயி அதைத் தடுத்து அவனைக் காடேக அவசரப்படுத்தியதையும், அவன் போகும்போது பெண்கள் தசரதனை இகழ்ந்த தையும் முற்றிலும் கம்பர் மறைத்துவிட்டார். இராமன் வருவதைக்கண்ட கைகேயி அவன் தசரதனைப் பார்க்காதபடி தடுத்ததற்காக தானே முன்னேறி வெளிக்கட்டுக்கு வந்து அவனைக் கண்டு, பரதன் நாடாளவும் அவன் காடாளவும் தசரதன் உரைத்ததாகக் கூறியதாகவும், உடனே இராமன் அதற்கு இணங்கி,

மன்னவன் பணியன்றாகினும்
நும்பணி மறுப்பெனோ என்
பின்னவன் பெற்ற செல்வம்
அடியனேன் பெற்ற தன்றோ
என்னினி யுறுதி யப்பால்
இப்பணி தலைமேற் கொண்டேன்
மின்னொளிர் கானமின்றே
போகின்றேன் விடையுங் கொண்டேன்

எனக்கூறி அவளடி பணிந்து போற்றித் தன் தந்தையின் அடிகளைத் திசைநோக்கிக் கும்பிட்டு சென்று கோசலை அரண்மனையையடைந்தான் எனவும் கம்பர் கூறுகிறார். இவ்வாறு வால்மீகி கூறும் உண்மையான வரலாற்றை மறைத்து, மேலே கண்டபடி கம்பர் பொய் கூறியது தசரதனையும், இராமனையும் மிக நல்லவர்களாகக் காட்டவும், அவர்களுடைய இழிவான செயல்களையும், குணத்தையும் மறைக்கவுமே.

தசரதனும் இராமனும் ஒருவரையோருவர் பார்க்காதபடியே, கூசாமல் பொய்க்கதை கூறிப் போகிறார். இவர்தம் துணிபு என்னே? உண்மையை உணரும் உலகம் இப்பொய்மை யாளரும் வஞ்சகருமாகிய கம்பரை இகழாது என் செய்யும்? அதனை உணர்ந்த கம்பரும் வையமென்னை யிகழவும் என்று முதலிலேயே கூறுவதாக இவ்வா ராய்ச்சித் தொடர்ச்சியிலேயே எடுத்துக் காட்டினோம். இனத்துரோகம் செய்தார்.

தம்முடைய இனமாகிய தமிழ் மக்களை உண்மையை உணரவிடாதபடி பொய்க்கதை கூறி ஏமாற்றித் தமிழ் மக்களுக்கு நேர் விரோதியான இராமனைத் தம் தெய்வம் போலும் எண்ணச் செய்து விட்டாரே! ஆரியனாகிய இராமன் தமிழ் மக்களுக்கு நேர் விரோதியென்னும் உண்மைகள் மிகத்தெளிவாக வரவர விளங்கும்.

Banner

அண்மைச் செயல்பாடுகள்