Banner

பகுத்தறிவு

கே.எம்.பணிக்கர் கூற்று!

ஜாதி உணர்ச்சி பற்றி குற்றம் சாட்டும் பெரும்பாலோர் ஜாதிகளின் பிரதிநிதிகளாகவே இருந்தவர்கள்!

ஒரு காலத்தில் அவர்கள் தங்கள் பகுதிகளில் அரசியல் ஆதிக்கத்தை ஏக போகமாக அனுபவித்து வந்தவர்கள்.

இன்று வயது வந்தோர்க்கு வாக்குரிமை என்பதன் அடிப்படையில் உள்ள மக்கள் ஆட்சியில் இதுவரை சமுதாயத்தில் செல்வாக்கும் அரசியல் ஆதிக்கமும் இழந்திருந்த மக்கள் தங்களுக்குச் சவால் விடும் அளவுக்கு உயர்ந்து விட்டனரே என்பதால்தான் ஜாதி உணர்ச்சி ஓங்கி விட்டது என்று குற்றஞ்சாட்டுகின்றனர்.

ஜனநாயக வழிமுறைகளினால் கீழ் ஜாதிக்காரர்கள் அரசியல் ஆதிக்கம் வகிக்கும் அளவுக்கு முன்னேறி வருவது இந்திய ஜனநாயகத்தில் மிகவும் வரவேற்கத்தக்கதொரு அம்சமாகும்.

- ஜம்மு - காஷ்மீர்  பல்கலைக்கழக துணைவேந்தர் கே.எம்.பணிக்கர், கருநாடகப் பல்கலைக் கழக பட்டமளிப்பு விழாவில் 1962ஆம் ஆண்டு உரையாற்றியது.  


சிந்தனைத் துளிகள்!

 

  • ‘மனத்திருப்தி என்பது இயற்கை யாகவே நம்மிடம் உள்ள் செல்வம்; ஆடம்பரம்  நாமே தேடிக் கொள்ளும் வறுமை.’

- சாக்ரட்டீஸ்

  • ‘மனிதன் - ஆம்; அவனால் ஒரு புழு, பூச்சியைக் கூட படைக்க முடியாது. ஆனால், எண்ணற்ற கடவுள்களை அவன் இன்னும் படைத்துக் கொண்டே இருக்கிறான்’
    - மண்டெய்ன்
  • ‘எதிர்ப்பின் மூலமே உண்மையான மனிதன் உருவாகிறான். காற்றை எதிர்த்து மேலே செல்லும் காற்றாடி போல அவன் எதிர்ப்பைத் தாக்கித் தாக்கி முன் னேறுகிறான்.’

- ஹென்றிஜேம்ஸ்



மத விபச்சாரம்

ஒரு மனிதன் புத்திரப் பேறு இல்லாமல் இறந்தால், அவனது மனைவி தனது கணவனின் மூத்த சகோதரனைக் கலவி செய்து புத்திரப் பேறு பெறலாம்.

இந்த வழக்கத்துக்கு இந்து மதத்தில் ‘நியோகா’ என்று பெயர். இது விபச்சாரத் தன்மையாகக் கருதப்படுவதில்லை. இதைவிட மிக மோசமான சம்பவம் மகாபாரதத்திலே காணப்படுகிறது.

பாண்டு ஏதோ ஒரு சாபத்தால் மனைவியைத் தொட்டால் மரணமடைவான் என்று இருந்ததால் தன் மனைவியைப் பல கடவுள்கள் புணர்ந்து புத்திரப் பேற்றைப் பெற வலியுறுத்தினான். அதன்படியே அவள் அய்ந்து பிள்ளை களைப் பெற்றாள்.

மே. ஜெர்மனி கிண்டல் செய்கிறது!

சில வருடங்களுக்கு முன் வட இந்தியாவில் பெரும் பஞ்சம். அப்பொழுது மேற்கு ஜெர்மனி பத்திரிகை ஒன்று இந்தியாவைக் கிண்டல் செய்து எழுதி இருந்தது.

‘பஞ்சமோ பஞ்சம் என்று இந்திய மக்கள் தவிக்கிறார்கள். ஆனால் இந்த நிலையிலும் கூட எலியைக் கடவுளாகக் கருதி, அதற்கு உணவுப் பண்டங்களை வைத்து படைக்கிறார்களே! என்று எழுதி இருந்தது.

கட்டுரையுடன் மட்டும் நிற்கவில்லை. உத்திரபிரதேச மாநிலத்தில் உள்ள எடாவா என்ற இடத்தில் உள்ள எலிச் சாமி கோயிலில் எலிக்குப் படையல் போடுவதை அப்படியே படம் பிடித்தும் போட்டு விட்டது.

இதைக் கண்டதும் நமது நாட்டு வைதீகப் புலிகள் ஓலமிட்டன. மதவாதிகள் மனம் புண்படுவதாக மூக்கால் அழுதனர். நாட்டு உறவையே துண்டித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று கூடக் கூறினர். இந்தியாவின் வெளி விவகார இலாகா மேற்கு ஜெர்மனியில் உள்ள நமது தூதுவர் மூலம் அந்நாட்டு அரசை விளக்கமும் கேட்கச் செய்தது.

ஆனால், அந்தப் பத்திரிகையோ, நாங்கள் எழுதியது முற்றிலும் உண்மை; மன்னிப்பு கேட்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை என்று கூறிவிட்டது. அதற்கு பிறகு இந்தச் செய்தி உண்மையா என்று கண்டறிய உ.பி மாநிலம் எடாவா மாவட்ட ஆட்சித் தலைவருக்கு உத்தரவிட்டது.

அவரும் அது பற்றி விசாரணை நடத்தி அறிக்கை ஒன்றும் கொடுத்தார். ‘உயர்ந்த ரக தானியத்திலும், நெய்யிலும் பண்டங்கள் செய்யப்படுவதாக ஜெர்மனி பத்திரிகை கூறுவது தவறு. சாதாரண ரகத் தானியத்தையும், டால்டாவையுமே பயன்படுத்துகிறார்கள்.

வெள்ளித் தட்டிலே தின்பண்டங்களைப் படைக்கிறார்கள் என்பதும் தவறு; பித்தளைத் தட்டிலேதான் படைக்கிறார்கள்! என்று அந்த அறிக்கையிலே கூறப்பட்டு இருந்தது.


விதவைத் துயரம்

என்னைக் கேட்டால் இந்தக் கொடிய நாட்டில் விதவைகளுக்குத் துன்பத்தை இழைத்தவர் நமது இராஜாராம் மோகன்ராய் அவர்கள் என்பதே எனது அபிப்ராயம். ஏனெனில், அவரால்தான் நமது விதவைகள் இருக்கவும், கஷ்டப்படவும் ஏற்பட்டு விட்டது.

எப்படி என்றால், மோகன்ராய் அவர்கள் உடன்கட்டை ஏற்றும் வழக்கத்தை நிறுத்தா திருப்பாரானால் ஒவ்வொரு பெண்டும் புருஷன் இறந்தவுடனே அவனோடு கூடவே அவன் பக்கத்தில் மாங்கல்ய ஸ்திரீயாகவே உயிருடன் கட்டையில் வைத்துச் சுடப்பட்டுக் கற்பு லோகத்தை அடைந்து, மோட்ச லோகத்தி லிருப்பாள்!

கற்புலோகமும், மோட்சமும் எவ்வளவு புரட்டாயிருந் தாலும் - ஒன்று மாத்திரம் நிச்சயம். அதாவது, உயிருடன் சுடப்பட்ட பெண்ணுக்கு ஒரு மணி நேரந்தான் கஷ்டம் இருந்திருக்கக் கூடும்.

ஆனால், அந்தப்படி நடவாமல் காப்பாற்றப்பட்ட விதவைப் பெண்ணுக்கு அவள் ஆயுள் காலம் முழுவதும் அங்குலம் அங்குலமாகச் சித்திரவதை செய்வது போன்ற கஷ்டத்தை விநாடிதோறும் அனுபவித்து வர நேரிடுகின்றதா-இல்லையா என்றுதான் கேட்கிறேன்.

இப்போதும் விதவைகளுக்கு உடனே மணம் செய்ய வேண்டும்; மணமில்லாத பெண் இருக்கக்கூடாது என்ற நிர்பந்தம் கொஞ்ச காலத்திற்காவது இருக்க வேண்டும். இல்லையானால் உண்மையான ஜீவகாருண் யத்தை உத்தேசித்துப் பழைய உடன்கட்டை ஏற்றும் வழக்கத்தையாவது புதுப்பிக்க வேண்டும் என்பதுதான் எனது அபிப்பிராயம். ஏனெனில், விதவைத் தன்மையை நினைத்தால் வயிறு பற்றி எரிகிறது; நெஞ்சம் கொதிக்கிறது.

மனிதனுக்குத் தன் பெண்சாதி சமீபத்தில் இல்லாத காலங்களில் போக இச்சை ஏற்பட்டால் உடனே போக மாதர்களைக் கொண்டு அவ்விச்சையைத் தணிக்க வேண்டியதும்;

மிருகங்களுக்கு ஏற்படும் தினவைத் தீர்த்துக் கொள்ள மைதான வெளியில் சொறிக்கல் நட்டு வைக்க வேண்டியதும் 32 தர்மங்களில் 2 தர்மங்களாகக் கொண்டு - கோயில்களில் தாசிகளை வைத்தும், கிராமங்கள்தோறும் நத்தங்களில் ஆனால், இப்பேர்ப்பட்ட ஜீவகாருண்ய அறிவு - நமது பெண் மக்களிடம் மாத்திரம் ஏன் காட்ட முடியாமல் போய்விட்டது என்பதை நினைக்கும்போது, ஜீவகாருண்யப் புரட்டும் 32 தர்மங்களின் புரட்டும் நன்றாய் விளங்கும்.

(குடிஅரசு, 27.10.1929)

ஆண்டவனைப் படைத்ததே
மனிதன்தான்!

என்னைப் பொறுத்தவரையில் மனிதனுக்கு அப்பால் எந்தக் கருத்துக்களும் இல்லை. என்னைப் பொறுத்தமட்டில் மனிதன் தான் - மனிதன் ஒருவன்தான் - எல்லா பொருட்களையும், எல்லா கருத்துகளையும் படைப்பவன். அற்புதங் களைச் செய்பவன் மனிதன் ஒருவனே.

இயற்கையின் சக்திகளை ஆட்சி கொள்கிற எதிர்கால எஜமானன் மனிதனே. மனிதனின் உழைப்புத்தான் - மனிதனின் திறமை மிக்க கைகள் தான் - இவ்வுலகில் உள்ள அழகான பொருட்கள் அனைத்தையும் சிருஷ்டித்துள்ளன. கலையின் வரலாறும், விஞ்ஞானத்தின் வரலாறும், தொழில் நுணுக்க இயலின் வரலாறும் இதை நமக்கு மெய்ப்பித்துக் காட்டுகின்றன.

மனிதனின் பகுத்தறிவுக்கும், மனிதனின் கற்பனைக்கும், மனிதனின் ஊக்கத்துக்கும் உருவகமாக இருப்பவற்றைத் தவிர, வேறு எதையும் இவ்வுலகில் நான் பார்க்கவில்லை. எனவே தான், நான் மனிதனை வணங்கு கிறேன்.

போட்டோ பிடிக்கும் கலையை மனித மனம் புனைந்த மாதிரிதான் கடவுளையும் மனித மனம் புனைந்தது. இதில் வித்தியாசம் என்னவென்றால், யதார்த்தத்தில் இருப்பதை காமரா படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

ஆனால், கடவுள் என்பதோ சர்வ ஞானமும், சர்வ சக்தியும் பெற்று பரம நியாயத்துடன் நடந்து கொள்ள விரும்புகிற, சக்தி பெற்றிருக்க முடிகிற ஒரு புருஷனாக தன்னைப் பற்றி தானே புனைந்து கொண்ட ஒரு மனிதனைக் காட்டுகிற போட்டோ படமேயாகும்.

- மாக்ஸிம் கார்க்கி


‘பக்தி’ ஏன் வராது?

‘இடங்கொண்டு விம்மி
யிணைக் கொண் டிறுகி
யிளகி முத்து வடங் கொண்டகொங்கை
மலைகொண் டிறைவர்
வலிய நெஞ்சை

வலங்கொண்ட கொங்கை
நலங்கொண்ட நாயகி
நல்லரவின் படங்கொண்ட வல்குல்
பனிமொழி வேதப் புரியிறையே!”

- அபிராமிபட்டன் எழுதிய அபிராமி
அந்தாதி, பாடல் எண் 42.,

பொருள்: அகன்று, பருத்து, விம்மி, இணைந்து இறுகி வேண்டுங்கால் இளகி, முத்து வடமணிந்து இருக்கின்ற கொங்கையாகிய மலைகளைக் கொண்ட கல்லினும் வலிய கணவர் நெஞ்சை ஆடும்படிச் செய்த வெற்றி மாது யாரெனில், பாம்பின் படம் போன்ற அல்குலினை (பெண்குறி)யும் குளிர்ந்த மொழியினையும் உடைய வேதச் சிலம்பைத் தரித்த அபிராமியே!


- தந்தை பெரியார்


கார்த்திகைத் தீபப் பண்டிகை ஒரு தெய்வீகம் பொருந்திய சிறந்த நாளாகக் கருதி இந்தியா முழுவதும் கொண் டாடப்பட்டு வருகின்றது. கார்த்திகை நட்சத்திரத் தினத்தை சுப்ரமணியன் என்னும் சாமிக்கு உகந்த நாளாகக் கருதி, பக்தர்கள் என்பவர்கள் பூசை களும், விரதங்களும் மேற்கொள்கின் றார்கள். இதில் கார்த்திகை மாதத்தில் வரும் கார்த்திகையே மிகவும் சிறந்த பண்டிகையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்தச் சமயத்தில் சுப்பிரமணியனின் 6 வகையான ஊர்கள் என்று புராணம் கூறும் ஊர்களுக்கு மக்கள் பிரயாணம் செய்து, ரொக்கப் பணத்தைச் செலவு செய்வதோடு, காடு, மேடு, குப்பை கூளங்களில் எண்ணற்ற விளக்குகளை வைப்பதன் மூலம் ஆகும் எண்ணெய், நெய், செலவு, சொக்கப்பனை கட்டி நெருப்பு வைப்பதற்கு ஆகும் செலவு போன்றவற்றுடன், இதனால் மக்களுக்கு உண்டாகும் மூடநம்பிக்கையும், அத னால் உண்டாகும் மூடப்பழக்க வழக்கங்களும் பற்றிக் கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள்!

இந்த மூடப் பண்டிகைக்கு 2 கதைகள் உள்ளன. முதலாவது, ஒரு சமயம் அக்னித் தேவன் என்னும் கடவுள் சப்தரிஷிகளின் மனைவிமார் களைப் பார்த்து மோகங்கொண்டானாம். அதனை அறிந்து அவனது மனைவி சுவாகாதேவி என்பவள், அவர்களுடன் தன் கணவன் மோகங் கொண்டதால், சப்த ரிஷிகள் சபித்து விடுவார்கள் என்று எண்ணிப் பயந்து, அதனால் தானே வசிஷ்டரின் மனைவி அருந்ததியை விட்டுவிட்டு, மற்ற ஆறு ரிஷிகளின் மனைவிமார்களைப் போல் உருவம் கொண்டு, தன் கணவன் ஆவலை நிறைவேற்றினாளாம். இவ்வாறு சுவாகா தேவி கொண்ட ஆறு உருவத்திற்கும் கார்த்திகை என்று பெயராம். இவை கள்தாம் கார்த்திகை நட்சத்திரமாகக் காணப்படுபவையாம். இந்த நட்சத்திரப் பெண்கள்தான் சுப்பிரமணியன் என்ற கடவுள் குழந்தையாக இருந்தபோது அதை எடுத்து வளர்த்தார்களாம்!

அடுத்து, இதன்மூலம் அறிவது, பிறர் மனைவிமேல் ஆசைப்படுவது, விபச் சாரம் செய்வது குற்றம் இல்லை. தன் கணவன் எந்தக் காரியத்தை விரும்பி னாலும் அதைப் பூர்த்தி செய்து கொடுக் கும் அடிமையாக மனைவி இருக்க வேண்டும் என்பது.

இவ்வாறு நம் மக்களுக்குக் கற்பிக் கும் மூடநம்பிக்கையைப் பாருங்கள்!

அடுத்த கதை

ஒரு சமயம் பிரம்மா, விஷ்ணு ஆகிய இரண்டு கடவுள்கள் ஒவ்வொரு வரும் முழு முதற்கடவுள் தாம் தாமே என்று கூறிக் கொண்டதனால், இரு வருக்கும் வாய்ச் சண்டை ஏற்பட்டு, பிறகு அடிபிடிச் சண்டை ஆகிவிட்ட தாம். இதைக் கண்ட பரமசிவன் எனும் கடவுள், வானத்திற்கும், பூமிக்கும் ஆக ஒரு பெரிய ஜோதி உருவில் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் நின்றானாம். சண்டை போட்டுக் கொண்டு இருந்த இருவரும் திகைத்து நிற்க, உடனே பரமசிவன் தோன்றி, இந்த ஜோதியின் அடிமுடிகளை யார் முதலில் கண்டு வருகின்றார்களோ அவர்தான் பெரிய வர் என்றானாம்.

உடனே விஷ்ணு பன்றி உருவம் கொண்டு பூமிக்குள் துளைத்துக் கொண்டு வெகுதூரம் சென்று காண முடியாமல் திரும்பி விட்டானாம்.

பிரம்மன் அன்னப்பறவை வடிவம் கொண்டு ஜோதியின் முடியைக் காண மேலே பறந்து சென்று கொண்டு இருக் கையில், கீழ் நோக்கி ஒரு தாழம்பூ வந்து கொண்டு இருந்ததாம். அதைக் கண்டு பிரம்மன், தாழம்பூவே எங்கிருந்து. எவ்வளவு காலமாய் வருகின்றாய்? என்று கேட்கவும், நான் பரமசிவனிடம் இருந்து கோடிக்கணக்கான வருஷங் களாக வந்து கொண்டு இருக்கின்றேன். என்றதாம். உடனே பிரம்மன், நான் சிவன் முடியைப் பார்த்து விட்டதாக சாட்சி கூறுகின்றாயா? என்று கெஞ்சி னானாம். அதற்குத் தாழம்பூ சம்மதித்த தாம். இதைக் கண்ட சிவன் கோபங் கொண்டு பொய் சொன்னதற்காக பிரம்மனுக்கு இவ்வுலகில் கோயில் இல்லாமல் போகக்கடவது என்றும், தாழம்பூ இனிமேல் பூசைக்கு உதவாமல் போகக்கடவது என்றும் சாபமிட்டாராம்.

உடனே, பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் வருந்தி - திருந்தி சிவன்தான் பெரியவன் என்பதை உணர்ந்து, மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டு தங்கள் வழக்கைத் தீர்த்து வைத்ததற்கு அடையாளமாக, 'இம்மலையின் மேல் ஒரு ஜோதி உருவாகி இருக்க வேண்டும் என்று கேட்க, அதற்குச் சிவனும் சம்மதம் தெரி வித்து, மாதத்தில் ஒவ்வொரு வருடமும் கார்த்திகை, கார்த்திகைப்பண்டிகையில் இந்த மலையில் ஜோதியாய்க் காணப் படுவேன் என்று சொன்னானாம். இது தான் திருவண்ணாமலைப் புராணமாகிய அருணாசலப் புராணத்தில் கூறப்படும் கார்த்திகைத் தீபப் பண்டிகையாகும்.

இவ்வாறு, முரண்பட்ட வேடிக்கை யான இந்த இரண்டு கார்த்திகைப் பண்டிகைகளால் நமது மக்கள் மனத்தில் குருட்டுப் பக்தியும், மூடநம்பிக்கையும், முட்டாள்தனமும் அதிகப்படும் என்ப தைத் தவிர, வேறு சந்தேகம் உண்டா? மேலும், நமது நாட்டில் பொருட் செலவும், வறுமையும், மூட நம்பிக்கை யும், வீண் காலப்போக்கும் கொண்டவர் களுக்கு எடுத்துக்கூறத் தொடங்குபவர் களுக்கு

உடனே பகுத்தறிவு அற்ற வைதீக மூடர்கள், தேசத் துரோகி, மதத் துரோகி, வகுப்புவாதி, நாத்திகன் என்ற பட்டங் களைச் சூட்டி விடுகின்றார்கள். சிறி தாவது பொறுமை கொண்டு, நாம் சொல்லும் பகுத்தறிவால் ஆராய்ந்து பார்ப்பவர்கள் இல்லை.



- தந்தை பெரியார்


திராவிடர் கழகம் மற்ற காங்கிர, கம்யூனிட் கட்சிகளுக்கு எவ்விதத்திலும் விரோதமானதல்ல. அவைகளை விட தீவிரமான கருத்துக்களையும், திட்டங் களையும் கொண்டதுதான் எங்கள் கழகம் என்று எங்கு வேண்டுமானாலும் சொல் வோம். சொல்லுவது மட்டுமல்ல, மெய்ப் பித்தும் காட்டுவோம். காங்கிரசுகாரனோ, கம்யூனிஸ்டோ நெருங்கக்கூட பயப்படும் ஆத்மார்த்தத் துறையில் நாங்கள் அஞ் சாது குதிக்கிறோம். ஆத்மார்த்தக்காரர்கள் நம்மைக் கண்டு அஞ்சும் அளவுக்கு மக்களுக்குப் பகுத்தறிவு ஊட்டி வருகி றோம். புராணக்காரனுக்கு மேலாக தத்து வார்த்தம் பேசுகிறோம். அவன் தத்து வார்த்தம் பேசினால் அவனுக்கும் மேலாக வேதாந்தம் பேசுவோம். அவன் வேதாந் தத்தை விட்டு ராமகிருஷ்ணரின் சிஷ்யன் என்றால், நாங்கள் அவருக்கும் மேலான இராமலிங்கரின் சிஷ்யர்கள் என்போம். அவன் மோட்சத்தைப்பற்றிப் பேசினால், அதற்கும் நாங்கள் குறுக்கு வழிகாட்டி யனுப்புவோம். சமுதாயத்தில் உண்மை யான சமத்துவம் நிலவ வேண்டுமென்பது தான் எங்கள் ஆசை. சமத்துவம் என்றால் சமுதாய இயல், பொருளாதார இயல், அரசி யல், மொழியியல் ஆகிய எல்லாத் துறை களிலும் சமத்துவ சுதந்திரம் வேண்டுமென் பதுதான் எங்கள் கோரிக்கை. ஆகவே, எங்களைச் சற்று தீவிரவாதிகள் என்று யாராவது கூறலாமே தவிர, எங்களைப் பிற்போக்கானவர்கள் என்றோ அல்லது எங்கள் கொள்கைகளைப் பற்றி இவ்வளவு பெருமையாகக் கூறிக் கொள்ள அருகதை யற்றவர்கள் என்றோ யாரும் கூற முடி யாது. நீங்கள் நான் ஏதோ அளப்பதாகவோ அல்லது உங்களை ஏமாற்றப் போகிறேன் என்றோ நினைத்து விடக்கூடாது. சிந்தித் துப் பார்க்க வேண்டும், நாங்கள் கூறுவதில் எவ்வளவு உண்மை இருக்கிறதென்று. மனப்பூர்வமாகச் சொல்லுகிறேன், எங்க ளுக்கு மந்திரிப்பதவி பெறவோ அல்லது ஒரு பிர்லாவாக ஆகவேண்டுமென்றோ விருப்பம் இல்லையென்று.
எங்களைக் குறை கூறுபவர் எவர்?

எங்களைக் குறை கூறியே தம் வாழ்க் கைவசதியைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய ஏதோ ஒரு சுயநலக் கும்பல் தான் எங்கள் மீது குறை கூறி வருகிறதே ஒழிய, எங்களைப் போன்ற ஒழுங்கான திட்டமுடைய ஒரு இயக்கம் இல்லை யென்றே திடமாகக் கூறுவேன். எங் களுக்கு வேறு கழகங்களைப்பற்றி குறை கூற வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. அப்படிக் குறை கூறுவதற்கோ அல்லது நம் மீது சுமத்தப்படும் அபாண்டப் பழிகளுக்கு அதே முறையில் பதில் கூறவோ எங் களுக்குப் பத்திரிகை வசதியோ, பண வசதியோ, அதிகார வசதியோ, ஆள் வசதியோ இல்லை.

ஒரே விளக்கு ஊருக்கெல்லாம் வெளிச்சம்

அதனால்தான் நான் ஒருவனே ஊர் ஊராகச் சென்று சங்கூதி வரவேண்டியி ருக்கிறது. ஒரே விளக்குதான் எல்லா ஊருக் கும் வெளிச்சம் தரவேண்டியிருக்கிறது. ஒரே பத்திரிகைதான் எங்கும் பிரசாரம் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. நம்மீது குறை கூறும் காங்கிரஸ் கம்யூனிஸ்ட் தோழர்களுக்கு ஆள் கூட்ட வசதி அதிகம். அவர்களிடம் அதிகாரமுண்டு ஆட்களைப் பயமுறுத்த, அஞ்சாதவரை அடக்கி வாய் பூட்டுப் பூட் டவும், கள்ள மார்க்கெட் செய்ய உரிமை யளிக்கவும் வசதியுண்டு அவர்களிடம். இதுவன்னியில் கோடிக்கணக்கான பண மும், ஆயிரக்கணக்கான பத்திரிகைகளும் அவர்களுக்குண்டு. இவையெல்லாம் நமக் கில்லாத காரணத்தால்தான் அவர்களின் புளுகுகளுக்கு அவர்கள் முறையிலேயே சமாதானம் தெரிவிக்க வாய்ப்பற்றவர்களாக நாம் இருந்து வருகிறோம்.
குறையிருந்தால் கூறுங்கள்
அதனால்தான் உங்களைப் பகுத்தறிவு கொண்டு சிந்திக்கும்படி வேண்டுதல் செய்கிறோம். நாங்கள் கூறுவதெல்லாம் உண்மையென்றோ, சத்தியமென்றோ அல்லது நாங்கள் கூறுவதை கடுதாசியில் எழுதி நெருப்பிலிட்டால் கூட அழியாத அளவுக்குச் சுத்தமானதென்றோ கூறுவ தில்லை. நாங்கள் ஏதாவது தவறு சொல்லி யிருந்தால், தவறு செய்திருந்தால் அருள் கூர்ந்து தயை செய்து எடுத்துக் கூறுங்கள். நாங்கள் நன்றியறிதலோடு திருத்திக் கொள் கிறோம். அல்லது சமாதானம் தெரிவிக் கிறோம். நாங்கள் கூறுவதை அப்படியே நம்பி விடவேண்டாம் என்றுதான் நாங்கள் உங்கள் பகுத்தறிவுக்கு விண்ணப்பம் செய்து வருகிறோம்.

சிந்திப்பது மனித தர்மம், அதுவே சுயமரியாதை

நாங்கள் கூறுவனவற்றிற்கு எங்கு மறுப்பு கிடைக்குமென்று நீங்கள் தேட வேண்டும். யாராவது ஆட்சேபனை தெரிவிப்பார் களானால், கண்கொத்திப் பாம்பு போல் இருந்து கருத்துடன் கவனிக்க வேண்டும். பிறகு பொறுமையோடு ஒன்றையொன்று ஒப்பிட்டுச் சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும். உங்கள் அறிவையே உண்மையான நுட்ப மான தராசாகக் கொண்டு தராதரங்களை நிறுத்துப் பார்க்க வேண்டும். மாசிருக்கும், பாசி இருக்கும், களிம்பிருக்கலாம். அறிவு கொண்டு உரைத்துப் பாருங்கள். உங்கள் அனுபவத்தால் அலசிப் பாருங்கள், சிந்தித்துப் பாருங்கள், சிந்திக்க வேண்டியது தான் மனித தர்மம். யார் எது சொன்னாலும் உங்கள் சொந்த புத்தி கொண்டு சிந்தித்துப் பாருங்கள். சுதந்திரத்தோடு உங்கள் அறிவைச் சட்டத்திற்கோ, சாஸ்திரத்திற்கோ, சமய சந்தர்ப்பத்திற்கோ, சமுதாய சம்பிரதா யத்திற்கோ, பழக்க வழக்கங்களுக்கோ அடிமைப்படுத்தாமல் சிந்தித்துப் பார்த்து முடிவு செய்யுங்கள்.

நாம் இதைத்தான் சுயமரியாதை என்கி றோம். சுய அறிவு கொண்டு சிந்தித்துப் பார்ப்பதற்குத்தான் சுயமரியாதை என்று பெயர். ஒவ்வொருவரும் தம் சுய அறிவு கொண்டு சிந்திக்க உரிமை பெற்றிருப்ப தற்குத்தான் பூர்ணசுயேச்சை என்று பெயர் எதையும் பூர்ண மரியாதை கொடுத்துக் கேட்டு பூர்ண சுயேச்சையோடு ஆராய்ந்து முடிவுக்கு வாருங்கள்.

மனிதனை மனிதனாக்குவது சிந்தனை

இச்சிந்தனா சக்திதான் மனிதனை மிருகங்களிடமிருந்தும், பட்சிகளிடமிருந்தும் பிரித்துக் காட்டுவதாகும். மிருகங்கள் மனி தனை விட எவ்வளவோ பலம் பெற்றி ருந்தும் அவை அவனுக்கு அடிமைப்பட்டி ருப்பதற்கும் இதுதான் காரணம். கழுகு 1லு மைல் உயரப் பறந்து கொண்டிருக்கும் போதே தரையிலுள்ள ஒரு சிறு பாம்பைக் கூட கண்டு பிடித்துவிடும். பார்வையில் அது நம்மைவிட அதிகச் சக்தி பெற்றி ருக்கிறது என்பதற்காக நாம் அதை மேம்பட்டதாக ஒப்புக் கொள்ளுகிறோமா? ஆகவே மனிதனிடமுள்ள வேறு எந்தச் சக்தியைக் காட்டிலும், பகுத்தறியும் சக்தி தான் அவனை மற்ற எல்லா ஜீவராசிகளைக் காட்டிலும் மேம்பட்டவனாக்கி வைக்கிறது. ஆகவே, அதை உபயோகிக்கும் அளவுக் குத்தான், அவன் மனிதத் தன்மை பெற்றி யங்குவதாக நாம் கூற முடியும். பகுத் தறிவை உபயோகியாதவன் மிருகமாகவே கருதப்படுவான்.

ஆனால், எந்த மனிதனும் ஒரு அள வுக்காவது பகுத்தறிவை உபயோகித்துத் தான் வாழ்கிறான். நகை வாங்கும்போது அதை உரைத்துப் பார்க்காமலோ, அக்கம் பக்கம் விசாரிக்காமலோ யாரும் வாங்கி விடுவதில்லை. அப்படிப் பார்ப்பதும் பகுத் தறிவுதான். ஒரு சேலை வாங்கி னாலும் கூட சாயம் நிற்குமா, அதன் விலை சரியா, இதற்குமுன் இவர் கடையில் வாங் கிய சேலை சரியாக உழைத்திருக்கிறதா, இக்கடைக்காரர் ஒழுங்கானவர்தானா என்றெல்லாம் சிந்தித்துப் பார்த்துத்தான் வாங்குகிறோம். இப்படிப்பட்ட சில்லறைக் காரியங்களுக்கெல்லாம் பகுத்தறிவை உபயோகிக்கும் நாம் சில முக்கியமான விஷயங்களில் மட்டும் பகுத்தறிவை உப யோகிக்கத் தவறி விடுகிறோம். அதனால் ரொம்பவும் ஏமாந்தும் போகிறோம். இதை உணர்த்துவதுதான், பகுத்தறிவின் அவசி யத்தை வற்புறுத்துவதுதான் எனது முதலாவது கடமை.

ஒரு ரேடியோவாக என்னைக் கருதுங்களேன்

என் கருத்தைச் சொல்ல எனக்கு உரிமை உண்டு. சுதந்திரம் உண்டு என்ற நம்பிக்கையின் பேரில் நான் என் பகுத் தறிவுக்குட்பட்டதை என்னால் கூடுமான அளவுக்கு விளக்கிச் சொல்லுகிறேன். நீங்களும் ஏதோ ஒரு ரேடியோ பேசுவ தாகக் கொண்டு சற்று அமைதியாகவும், கவனத்தோடும் கேளுங்கள். உங்களுக்கு விருப்பமற்ற செய்திகளை ரேடியோ அறி விக்கிறது என்பதற்காக அதை உடைத் தெறிந்து விடுவீர்களா? அல்லது அதன் மீது உங்களால் கோபித்துக் கொள்ளத் தான் முடியுமா? ஆகவே, நான் கூறுவது உங்களுக்குப் பிடிக்காவிட்டாலும் கொஞ் சம் கவனமாகக் கேட்டுப் பின்பு ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டுகிறேன். நான் பொறுப் பற்றும் பேசுவதில்லை. திராவிடர் கழகத் தலைவன் என்கிற முறையில்தான், எனக்குள்ள சகல பொறுப்புகளையும் உணர்ந்துதான் பேசுகிறேன். நான் கூறு வதில் சந்தேகம் ஏற்படுமானாலும் அதை விளக்கிக் கூறவும் நான் தயாராகவே இருக்கிறேன்.
குடிஅரசு - சொற்பொழிவு - 01.05.1948

அண்மைச் செயல்பாடுகள்