பகுத்தறிவு

05. 06. 1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

மசூலிப்பட்டிணத்தில், ஒரு போலீஸ் சேவகரின் மகளுக்குக் கல்யாணம் நடத்துவதாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்ததாம். கல்யாணத்திற்கு முதல் நாள் அந்த மணப்பெண், கல்யாண உடைகளை அணிந்து கொண்டு வீட்டின் கொல்லைப் புறத்தில் அடுக்கி யிருந்த விறகில் ஏறித் தானே நெருப்பு வைத்துக் கொண்டு இறந்து விட்டாளாம். இவ்வாறு இறந்த தற்குக் காரணம் அப்பெண், தன்னை தெய்வத் தன்மை உள்ளவள் என்றும், தான் மனிதனைக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ள யோக்கியதை இல்லை என்றும் கூறியதாகவும் கடிதம் எழுதி வைத்திருந்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

அப்பெண் இறந்ததற்குத் தெய்வத்தன்மை கற்பிக்கப்பட்டவுடன், ஏராளமான ஜனங்கள் கூடி, முனிசிபல் அதிகாரிகளின் உத்தரவுப் பெற்று அப் பிணத்தை ஊர்வலமாகத் தூக்கிச் சென்று அடக்கஞ் செய்தார்களாம். இதன்பின் அப்பிணத்தைப் புதைத்த இடத்தில் கோயில் கட்டுவதற்காக ஜில்லா முழுதும் பணம் வசூல் பண்ணுகிறார்களாம்.

நமது நாட்டு மக்களின் பைத்தியக்காரத்தனத்தைக் காட்டுவதற்கு இதைவிட வேறு என்ன உதாரணம் வேண்டும்?

வாங்கினகடனை திருப்பிக் கொடுக்க முடியாத காரணத்தால் மானமுள்ளவர்கள் பலர் தற்கொலை செய்து கொண்டு உயிர் துறந்திருக்கிறார்கள். கவுரவமாக ஜீவனம் பண்ணியவர்கள், கஷ்டப்பட வேண்டிய சந்தர்ப்பம் நேர்ந்த போது கஷ்டம் பொறுக்கமுடியாமல் தற்கொலை செய்து கொண்டி ருக்கிறார்கள்.

குடும்பச் சச்சரவு காரணமாகத் தற்கொலை செய்து கொண்டு மடிந்து போனவர்களில் ஆண் களும் உண்டு, பெண்களும் உண்டு. மணமகன் பிடிக்காத காரணத்தால், மணமகள் தற்கொலை செய்து கொண்டு இறப்பதும், மணமகள் பிடிக்காத காரணத்தால் மணமகன் தற்கொலை செய்து கொண்டு சாவதும் உண்டு. இம்மாதிரி இதற்கு முன் நடைபெற்றும் இருக்கின்றது ஆகையால் தற்கொலை செய்து கொண்டு இறப்பதில் தெய்வத் தன்மை கற்பிப்பதும், அதை மக்கள் நம்பி ஏமாறு வதும் மூடத்தனமேயாகும்.

மசூலிப் பட்டணத்தில் இறந்து போன மணப் பெண் விஷயமும் வெறும் தற்கொலையே தவிர வேறு ஒன்றும் ஆச்சரியமுள்ளதல்ல வென்றே நாம் சொல்லுவோம்.

அந்தப் பெண், தனக்குக் குறிப்பிட்டிருந்த மாப்பிள்ளை பிடிக்காத காரணத்தால் இறந்திருக்க வேண்டும்; அல்லது புத்தி தடுமாற்றத்தால் இறந்திருக்க வேண்டும். இதைத் தவிர வேறு எந்த காரணமும் கூற முடியாது. இவ்வாறு உண்மையைச் சிந்தித்து பார்க்கும் அறிவில்லாமல் தெய்வீகத் தன்மையை நம்பி ஒருவர் சென்ற வழியே மற்றவர்களும் ஆட்டு மந்தைப் போலச் செல்வ தனால் உண்டாகும் பைத்தியக் காரத்தனத்தையும், பொருள் நஷ்டத்தையும் யாராவது கவனிக்கின் றார்களா?

இந்தமாதிரியே செத்துப் போனவர்கள் சம்பந்த மாக உண்டான மூட நம்பிக்கைகள் காரணமாகத்தான் இன்று நமது நாட்டில் எண்ணற்ற கோயில்கள் பெருகியிருக்கின்றன.

கிராமங்களில் உள்ள பலவகைப்பட்ட

கோயில்களெல்லாம் செத்துப் போனமனிதர்கள் பேரால் ஏற்பட்டவை என்பதை இன்றும் கிராமங் களில் உள்ளவர்கள் அந்தக் கோயில் சாமி களைப் பற்றிச் சொல்லும் கதைகளால் அறியலாம். இப் பொழுது மசூலிப் பட்டணத்தில் நடந்த சம்பவமும் இதற்குத் தகுந்த உதாரணமாகும்.

பொது ஜனங்களிடம், இந்த மாதிரியான இயற்கை நிகழ்ச்சிகளை எல்லாம் தெய்வத்தன்மை என்று நம்புகின்ற குணம் இருக்கின்ற வரையிலுமவர்கள் முன்னேற்றமடையப் போவதில்லை. ஆகையால் பகுத்தறிவுடைய தோழர்கள் இது போன்ற விஷ யங்கள் நேரும் போதெல்லாம் பொது ஜனங்களை எச்சரித்து ஏமாறாமலிருக்கும்படி செய்ய முன் வருமாறு வேண்டுகிறோம்.

10. 04. 1932  - குடிஅரசிலிருந்து...

தஞ்சை ஜில்லாவைச் சேர்ந்த வரகூர் என்னும் கிராமத்தில் உள்ள வெங்டேசப் பெருமாள் கோவிலில் பார்ப்பனரல்லாதார் சென்று தரிசனம் பண்ணக்கூடாது என்பது பற்றி அவ்வூர் பார்ப்பனர்களுக்கும்,, பார்ப்ப னரல்லாதார்களுக்கும் நீண்டகாலமாக வழக்கு நடைபெற்றது. கடைசியில் சென்னை ஹை கோர்ட்டில், ஜஸ்டிஸ் கிருஷ்ணன் பண்டலே முன்பும் ஜஸ்டிஸ் வாலர் முன்பும் விசார ணைக்கு வந்தபோது இருவரும் வேறு வேறு அபிப்பிராயம் கொண்டனர்.

ஜஸ்டிஸ் கிருஷ்ணன் பண்டலே பார்ப்ப னரல்லாதாருக்கும் தரிசனம் பண்ண உரிமை யுண்டு என்று அபிப்பிராயப்பட்டார்;  ஜஸ்டிஸ் வாலர், பார்ப்பனரல்லாதாருக்குத் தரிசனம் பண்ணும் உரிமையில்லை என்று அபிப்பி ராயப்பட்டார்; ஆகையால் கடைசியாக ஜஸ்டிஸ் வாலர் அவர்கள் அவ்வழக்கை இரண்டாம் முறையாக  விசாரித்து, பார்ப்பன ரல்லாதார்க்குத் தரிசன உரிமை இல்லை என்று தீர்ப்புக் கூறினார்.

இத்தீர்ப்பைப் பற்றி நமக்கு ஒரு கவலையுமில்லை. பார்ப்பனரல்லாதாருடைய தயவோ ஒத்தாசையோ இல்லாவிட்டால் எந்தக் கோயில்களும் நிலைத்திருக்க முடி யாது. சோற்றை வடித்து பொங்கல் புளியோத ரைகள் பண்ணி அவற்றைக் கல்லுப் பொம் மையின் முன்பு கொண்டு போய் காட்டியபின் பார்ப்பனர்கள் பங்கு போட்டு எடுத்துக் கொண்டு போகிற ஒரு காரியத்தைத் தவிர, மற்ற எல்லாக் காரியங்களையும் பார்ப்பன ரல்லாதார்களே செய்து வருகின்றார்கள். இத்தகைய ஒரு கோயிலுக்குள், பார்ப்பனரல் லாதார் போகக் கூடாது என்று தடுத்துக் கோர்ட்டுக்குப் போகும்படி செய்த பார்ப்பனர்களின் சுய நலத்தையும் அகங்காரத் தையும் உணருகின்ற எந்தப் பார்ப்பனரல் லாதாரும், இனி இது போன்ற கோயில்கள் விஷயத்தில் எந்த வகையிலும் ஒத்துழைக்க முன்வர மாட்டார்களென்றே நம்புகின்றோம்.

ஆகையால் உண்மையில், பார்ப்பனர் களின் சுயநலத்தையும், அகங்காரத்தையும் ஒழிக்க வேண்டுமானால் முதலில் செய்ய வேண்டியது கோயில்களைப் பகிஷ்கரிக்க வேண்டிய வேலையேயாகும். தங்களுக்கு உரிமையில்லாத கோயில் சம்பந்தமான எந்த வேலைகளையும் செய்ய மறுத்து அவை களைப் பார்ப்பனர்களே செய்து கொள்ளும் படி விட்டுவிட வேண்டும்.

இவ்வாறு கோயில்களைப் பகிஷ்கரிக்க ஆரம்பித்தால், கோயில்களே அனேகமாக ஒழிந்து போய்விடும். நமது மக்களுக்குக் கோயில்களின் மேல் உள்ள மயக்கம் ஒழிந்தால் முக்கால்வாசிமூட நம்பிக்கைகள் ஒழிந்து போகுமென்பதில் அய்யமில்லை.

ஆகையால் இனியேனும், கோயில் பிரவேசத்திற்காகப் பாடுபடுகின்றவர்கள். கோயில்களை ஒழிக்கப்பாடுபடுவார்களா னால், அதனால் அதிக நலனும், பொருளாதாரச் சிக்கனமும் ஏற்படுமென்பதில் அய்யமில்லை.


யோகியின் ஆசை

10. 04. 1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

ஹடயோகி என்று புகழப்பட்டவரும், கடைசியில் இரங்கூனில் விஷமுண்டு இறந்தவருமான, நரசிம்ம சுவாமி என்பவர், இறந்த விதத்தைப் பற்றியும், அவருடைய கடைசி, ஆசையைப் பற்றியும் பத்திரிகைகளில் வெளிவந்துள்ளன.

அவர் இறக்குந்தருவாயில் கடைசி ஆசையாக, தன்னுடைய உடம்பை 24 மணி நேரம் சும்மா வைத்திருக்க வேண்டுமென்றும், தன்னுடைய உடம்பைப் புதைத்த இடத்தில் புத்தர் கோயில் ஒன்று கட்ட வேண்டுமென்றும் கூறினாராம். அதற்கிணங்கி அவரை ஊர்வலமாக எடுத்துக் கொண்டு சென்று புதைத்தார்களாம். இனி, அவருடைய சகோதரர் வந்து பணவசூல் செய்து இறந்து போன ஹடயோகியின் அவாவைப் பூர்த்தி செய்யப் போகின்றாராம்.

யோகிகளின் ஏமாற்றுந் தன்மைக்கும், இந்துக்களின் மூடத்தன்மைக்கும் இதைவிட வேறு உதாரணம் வேண்டுவதில்லையென்றே நாம் அபிப் பிராயப்படுகின்றோம்.

ஜால வேடிக்கை போல ஏதோ சாதுரியத்தினால் விஷந்தின்று மாண்ட ஒரு மனிதருக்குக் கோயில் எதற்காக என்று கேட்கின்றோம். உண்மையிலேயே இவர் சுயநலங்கருதாத - உலக நன்மையை விரும்புகின்ற ஒரு யோகியாயிருந்தால் ஏன் தன்னுடைய புதை குழியின் மேல் ஒரு கோயில் கட்ட வேண்டுமென்று ஆசைப்படவேண்டும்? பிற்காலத்தில் தன்னை ஒரு மகானென்று நினைத்துக் கொண்டு மூட மக்கள் தன்னுடைய புகழைப் பேசிக் கொண்டிருக்க வேண்டுமென்னும் பேராசையேயன்றோ?

நம்முடைய மக்களும் மதவேஷம் போட்டவர்களையும் ஜாலவேடிக் கைக்காரர்களையும், மகான்களென்றும், யோகிகளென்றும், மகாத்மாக்க ளென்றும் நம்பியே மோசம் போய்க்கொண்டே வருகின்றார்கள். நமது மக்களின் இத்தகைய மூடத்தனத்தினால் தான் இன்று நமது நாட்டில் எண்ணற்ற கோயில்களும் சமாதிகளும் ஏற்பட்டுள்ளன. இந்தக் கோயில்களுக்கும் புதை குழிகளுக்கும் நமது மக்கள் அழுகின்ற பொருளுக்கு அளவேயில்லை, இந்நிலையில் இப்படி ஒரு புதுக் கோயில் கட்டவும் முயற்சி செய்ய வேண்டுமா?

ஆகவே பர்மாவில் உள்ள இந்தியர்கள் இந்தப் பயனற்ற காரியத்திற்காக ஏழை மக்களிடம் பொருளைச் சேகரித்து புதை குழியில் மேல் கோயில் கட்டி அதன் மூலம் மக்களுக்கு மூடத்தனத்தை வளர்க்க வேண்டாம் என எச்சரிக்கின்றோம்.

மதுரை, அக்.13 மதுரை மாநகர் மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகம் & பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றம் சார்பாக சிறப்புக்கூட்டம் 07.10.2018 ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை 6 மணியளவில் மதுரை யானைக்கல்லில் உள்ள எஸ்.ஏ. எஸ்.அரங்கில்  நடைபெற்றது. நிகழ்விற்கு பகுத்தறிவு எழுத் தாளர் மன்றத்தின் மாநிலத் தலைவர் முனைவர் வா.நேரு தலைமை தாங்கினார்.நிகழ்வுக்கு வந்திருந்த அனைவரையும் வர வேற்ற பகுத்தறிவாளர் கழக மாவட்ட செயலாளர் பா.சட கோபன் சிறப்புரை ஆற்ற வருகை புரிந்திருக்கும் பேரா.நம்.சீனிவாசன் அவர்கள் இயக்கத்திற் கும், தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களுக்கும் உற்ற துணையாக எவ்வாறெல்லாம் இருக்கின்றார் எனப்பெருமிதத் தோடு குறிப்பிட்டு வரவேற்றார்.

திராவிடர் கழக மாநில அமைப்பு செயலாளர் வே.செல்வம் மதுரை மண்டலத்தலை வர் மா.பவுன்ராசா,செயலாளர் ந.முருகேசன்,மதுரை மாவட்ட தலைவர் சே.முனியசாமி,மாவட்ட செயலாளர் அ.முருகானந்தம் ஆகியோர் முன்னிலை வகித்தனர்.

படத்திறப்பு

அண்மையில் மறைந்த மதுரை  புறநகர் மாவட்ட பகுத் தறிவாளர் கழகச்செயலாளர் ஆசிரியர் ஜெ.சுப்பிரமணியன் அவர்களின் படத்தினை வழக்கறிஞர் சித்தார்த்தன் கழகப் பொறுப்பாளர்கள்,ஆசிரியர் சங்கப்பொறுப்பாளர்கள், அவரின் மகன் ஜெ.சு.சித்தார்த்தன்,அவரது தங்கை ஜெ.கனகசித்ரா,அவரது கணவர் மற்றும் அவரது உறவி னர்கள் முன்னிலையில் திறந்து வைத்தார்.அவருக்கு வீரவணக்க மும், மரியாதையும் கூட்டத்தில் செலுத்தப்பட்டது.

திருமங்கலம் ஒன்றிய ஆசிரியர் கூட்டணி பொறுப்பாளர் பொ.விஜயபார்த்திபன், ஜெ.சுப்பிரமணியன் அவர்களின் ஆசிரியர் பணி, தொழிற்சங்கப் பணியைப் பற்றியும், தொழிற் சங்க ஈடுபாடு, தொழிற்சங்க அறை கூவலுக்கு ஏற்ப சிறைப் பட்டது போன்ற நிகழ்வுகளை குறிப்பிட்டு மிக உருக்கமாக நினைவுரை ஆற்றினார்.

கொள்கையால் உருவான குடும்பம்

தொடர்ந்து அவரின் நினைவுகளைப்  பகிர்ந்துகொண்ட மதுரை மாநகர் மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகத்தலைவர் சுப.முருகானந்தம் அவர்கள்  ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நானும் சுப்பிரமணியும் ஒரே நிறுவனத்தில் பணி யாற்றினோம். இயக்கப்பணிகளில் இருவரும் இணைந்து ஈடுபட் டோம். அய்யா ஆசிரியர் வீரமணி அவர்கள் சொல்வதைப் போல கொள்கையால் உறவான குடும் பம் அவரது குடும்பமும் எனது குடும்பம் என உரையாற்றினார்.

தொடர்ந்து திராவிடர் கழகத் தின் மாநில அமைப்பு செயலாளர் வே.செல்வம் அவர்கள் மறைந்த ஆசிரியர் ஜெ.சுப்பிரமணியன் பற்றியும், செய்தியைக் கேட்டு துயரமடைந்த அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் தொலைபேசி வாயிலாக அவரது குடும்பத்தினருக்கு ஆறுதலையும் உறுதியையும் அளித்ததைக் குறிப்பிட்டார். தஞ்சாவூரில் நடைபெற்ற பொதுக்குழுவின் தீர்மானங்களை எல்லாம் குறிப்பிட்டு அதனை நிறைவேற்ற எல்லோரும் உழைக்க வேண்டும், ஒத்து ழைப்பு அளிக்க வேண்டும் எனக்கேட்டுக்கொண்டார். அடுத்து நீதிக்கட்சி- சுயமரி யாதை இயக்கம் என்னும் தலைப்பிலே உரையாற்றிய பேரா.முனைவர். நம். சீனிவாசன் அவர்கள் பார்ப்பனரல்லாதார் இயக்கம், வெள்ளுடை வேந்தர் சர்.பி.டி.தியாகராயர்,டி.எம். நாயர் ஆகியோர் பற்றி விரிவாகக் குறிப்பிட்டார். நீதிக்கட்சியின் தோற்றம், வரலாறு,ஆட்சி, இயற் றிய சட்டங்கள், அதனால் பலன் பெற்றோர் என அனைத்தையும் விரல் நுனியில் வைத்திருக்கும் கணிப்பொறி போல அழகுற எடுத்துவைத்தார். தொடர்ந்து தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆரம்பித்த சுயமரியாதை இயக் கம், அதன் வளர்ச்சி, வரலாறு எனக் குறிப்பிட்டு நீதிக்கட்சியும், சுயமரியாதை இயக்கமும் இணைந்து திராவிடர் கழகமாக 1944இ-ல் உதயமானது எனக் குறிப்பிட்டார். வரலாற்றுத்தகவல்கள், நீதிக்கட்சி தலைவர்கள், நீதிக் கட்சி ஆண்டபோது முதல்வராக இருந்தவர்கள், அமைச்சராக இருந்தவர்கள் என அனை வரையும் வருடத்தோடு குறிப் பிட்டு சாதனைகளைப் பட்டிய லிட்டார். மிகச்செறிவும், செய்தியும் மிக்க உரையாக அவரது சிறப்புரை அமைந்தது. நிறைவாக மதுரை மாநகர் மாவட்ட பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றத்தின் தலைவர் நா.மணிகண்டன் நன்றி கூறினார்.

நிகழ்வில் பகுத்தறிவாளர் கழகப்பொறுப்பாளர்கள் அ.மன்னர்மன்னன், ச.பால்ராசு.எல்.அய்.சி. கிருட்டிணன், செல்வ.சேகரன், பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்ற பொறுப்பாளர் பா.காசி நாதன்,வழக்குரைஞர் நா. கணேசன், திராவிடர் கழக புறநகர் மாவட்ட பொறுப்பாளர் கள்  சிவ குருநாதன், த.ம. எரி மலை, மாநகர் பொறுப்பா ளர்கள் ஆட் டோ  செல்வம், விராட்டி பத்து சுப்பையா, புதூர் பாக்கியம், பீபிகுளம் பிச்சைப்பாண்டி, கனி, சுந்தர்,ஆசிரியர் இராமசாமி, ஆசிரியர் சேகரன், அழகுபாணிடி, அகில், இளமதி, கவிமுகில், செல்லத்துரை எனப்பலர் கலந்து கொண்டனர்.

03. 04. 1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

மூச்சடக்கிப் பலவகையாக யோகஞ் செய்வதன் மூலம் சிறிது சரீரம் திடம் பெறுவதற்கு ஏதாவது மார்க்கமிருக்குமேயொழிய அதில் வேறு தெய்வீகத் தன்மை யாதொன்றுமில்லை என்பதே நமது அபிப்பிராயமாகும். ஆகவே இதுவும் கழைக் கூத்து, சர்க்கஸ், ஜால வித்தை, முதலியவைகளைப் போல ஒன்றுதான் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

ஆனால் நமது மக்கள் யோகத்தில் ஏதோ தெய்வீகத்தன்மை இருப்பதாக நம்பியிருப்பதால் அநேகர் யோகிகள் என்று கிளம்பி, சில ஜாலங்களைச் செய்து, பாமர மக்களை மலைக்கச் செய்து ஏமாற்றி வருகின்றனர். ஜன சமுகமும் இவர்கள் பால் பரம்பரையாகவே ஏமாந்து கொண்டும் வருகிறது.

இதற்கு உதாரணமாகச் சமீபத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியைக் கவனித்தால் விளங்கும். ஹட யோகம் என்பதில் சித்தி பெற்றவராகச் சொல்லப்பட்ட நரசிம்மசாமி என்பவர், சென்னை, கல்கத்தா முதலிய இடங்களில், பிரபல ரசாயன சாஸ்திரிகளின் முன்னி லையில், கொடிய விஷம், கண்ணாடித் துண்டுகள், ஆணிகள் முதலியவற்றை விழுங்கி உயிரோடிருந் தாராம். இந்த நிகழ்ச்சியைக் கண்டு ரசாயன சாஸ்திரிகள் எல்லோரும் மலைத்துப் போய்விட்டனர். ஆகவே யோகத்தின் மகிமைப்பற்றிப் பத்திரிகைகளில் விளம் பரப்படுத்தப்பட்டது.

ஆனால் இதே நரசிம்ம சாமியார் சில தினங்களுக்கு முன் ரெங்கூனில் இரண்டாம் முறையாக விஷங் களையும் கண்ணாடித் துண்டுகளையும் விஷங் களையும் விழுங்கிய கொஞ்ச நேரத்திற்குள் மரண யோகம் பெற்று விட்டார். இதற்கு காரணம் விஷம் உண்டவுடன் ஹட யோகம் பண்ணுவதற்கு கொஞ்சம் நேரமாகிவிட்டது என்று பத்திரிகைகளில் சொல்லப் படுகின்றன. ஆனால் அவைகளை உட்கொள்ளும் சாதுரியத்திலோ அல்லது மாற்று மருந்தை உட் கொள்ளுவதிலோ அல்லது பழக்கப்பட்ட அளவை உட்கொள்ளுவதிலோ தவறிவிட்டார் என்று ஏன் சொல்லக் கூடாதென்று தான் நாம் கேட்கின்றோம்.

யோகத்தில் தெய்வத் தன்மை உண்டென்பது வீண் புரட்டேயொழிய வேறில்லை. சாதுரியத்தினாலோ அல்லது பழக்கத்தினாலோ அல்லது மாற்று மருந்து களினாலோ செய்யப்படும் காரியங்களை யெல்லாம் யோகமென்றும், மந்திரமென்றும், தேவதையென்றும், தெய்வசக்தியென்றும், சொல்லி ஒரு கூட்டத்தார் ஜன சமுகத்தை ஏமாற்றி வருகிறார்கள் என்பதை அறிய வேண்டுகிறோம். ஆகையால் இனியேனும் இது போன்ற மோசடியான காரியங்களைக் கண்டு ஏமாறாமலிருக்கும்படி எச்சரிக்கை செய்கிறோம்.


தலை விதி

20.11.1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

கஷ்டப்படுகிற மனிதர்கள் தாங்கள் பாடுபட்டும் பட்டினி இருக்க நேருவதையும், யோக்கியமாய் நாணயமாய் நடந்து இழிவாய் கீழ் மக்களாய்க் கருதப்படுவதுமான தங்களது கொடுமையின் நிலைமைக்கு மற்றவர்களால் தாங்கள் ஏமாற்றப் படுவதுதான் காரணம் என்பதை உணராமல் தங்களுடைய முன் ஜென்மகர்ம பலன் - தலை விதி - கடவுள் செயல் என்பதாகக் கருதிக் கொண்டு சிறிதும் முன்னேறுவதற்கு முயற்சி செய்யாமலும் சூழ்ச்சியின் தன்மையை உணராமலும் இருப்பதோடு தங்கள் நிலைமையைப் பற்றி சிறிதும் அதிருப்திக் கூட அடைய கூடாதென்று கருதி தங்கள் நிலையைப் பற்றி தாங்களே சமாதானமும் சாந்தமும் அடைந்து கொள்ளுகிறார்கள். வெளியில் சொல்லிக் கொள்ளக் கூட வெட்கப் படுகிறார்கள். ஏனெனில் கஷ்டப்படுகின்ற மக்களுக்குக் கடவுள் உணர்ச்சியும் மதமும் இதைத்தான் போதிக்கின்றது.

எப்படி என்றால், ஓ கஷ்டப் படுகின்ற மனிதனே! கஷ்டப் பட்டும் பட்டினி கிடக்கின்ற இளைத்த ஏழை மனிதனே!! நீ உனது முன்ஜென்மம் பாவகர்ம பலத்தினால் தலை விதியால் - கடவுள் சித்தத்தால், இம் மாதிரி துன்பத்தை அனுபவிக்கின்றாய். இந்த ஜன்மத்தில் நீ உனக்கேற்பட்ட இந்த நிலைமையை பொறுமையுடன் ஏற்று சமாதானமும் சாந்தமும் அடைந்து இருப்பாயாகில் அடுத்த ஜென்மத்தில் சுகப் படுவாய் மேலான பிறவி பெறுவாய் அல்லது மேல் உலகில் மோட்சம், என்னும் மேன்மையை அடைவாய் - கடவுள் சன்மானம் அருளுவார் என்கின்ற உபதேசமேயாகும்.

இந்தப் பொறுமை உபதேசமும் சாந்த உபதேச மும், சமாதான உபதேசமும், மக்களைக் கோழை களாகவும், முற்போக்கற்றவர்களாகவும், செய்து அவர்களது கஷ்டத்திலிருந்தும், இழிவிலிருந்தும் முன்னேற முடியாமலும், விடுபட முடியாமலும் சுயமரியாதை உணர்ச்சி பெறாமலும் இருந்து உயிர் வாழும் படி செய்து வந்திருக்கிறது.

 

Banner
Banner