பகுத்தறிவு

24.11.1929 - குடிஅரசிலிருந்து...

ஆண்பெண் வாழ்க்கை இன்பத்திற்கு இவ்விருபாலர்க்கும் இயற்கை ஒப்பந்தம் ஒன்று, என்று மனித சமுகம் உற்பத்தியானதோ அன்று முதல் தானாகவே இருந்து வருகின்றது, மனித சமுகம் பரவி விரிந்து நெருக்கமானதும், பெண்கள் கருப்பவதிகளாய் இருக்கும் காலத்து அவர்கட்கு ஒரு பாதுகாப்பு ஏற்படவேண்டும் என்ற முறையிலும்; மனித சமுகத்தில் சிக்கன நெருக்கடி ஏற்பட்டு அதனால் பேராசை வஞ்சகம், சோம்பேறித்தனம் முதலியவைகள் உட்புகுந்துவிட்டமையாலும் பொதுசனங்கள் அறிய இவ்விருபாலர்க்கும் மணவினை ஏற்படுதல் அவசியமாயிற்று, இன்றேல், பெண்கள் ஏமாற்றப்படுவார்கள் என்பது திண்ணம்.

மேலும் குழந்தைகள் சதிபதிகட்கும் பொதுவாதலால், குழந்தைகளைப் பொறுத்தவ ரையிலாவது தந்தையின் பொறுப்பு விளக்கமாகத் தெரிய வேண்டிய அளவிலும் மணவினை பொது சனங்கள் அறிய நிகழ்த்தப்பட வேண்டியது அவசியமாயிற்று. எனவே, உலகத்தில் மிகச் சாதாரணமானதும் அதே சமயத்தில் மிகப் பெரியதுமான இவ்வாண் பெண் இணக்கம் மணம் என்ற பெயருடன், பொது நிகழ்ச்சி என்ற நிபந்தனையுடனும் நாகரிகம் முதிர்ந்த சமுகங்களால் கையாளப்பட்டு வருகின்றன. ஆதித்தமிழர்கள் தங்கள் மணவினைகளை காதல் வயப்பட்டு நடத்தினார்கள். ஆண் பெண் இணக்கம் ஏற்பட்ட பின்னரேயே தாய் தந்தையர்கட்கும், ஊர்த் தலைவர்கட்கும் தெரியப்படுத்தி விழாச் செய்வது வழக்கமாய் இருந்தது. இவ்வொப்புயர்வற்ற அறிவுடைய மணமுறையைப் பற்றி நாம் நமது சங்க நூல்களில் பார்க்கக் காண்பதுடனின்றி இன்றைக்கும் பர்மா தேசத்திலும், இந்தியாவுடன் ஒரு காலத்தில் ஒன்றுபட்டிருந்த சுமத்ரா, ஜாவா, வாலி, முதலிய தீவுகளிலும் காணக்கூடும். ஆதலின் மணமுறைக்கும் புரோகிதருக்கும் யாதொரு சம்பந்தமுமில்லை. எல்லா நிகழ்ச்சிகளிலும் புரோகிதத்தை புகுத்திய பிறந்தது முதல் இறக்கும் வரையில் பார்ப்பனரல்லாத குடும்பங்களில் கடவுள் பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டு அவர்கள் காசைப் பறிக்க சூழ்ச்சி செய்த பார்ப்பனர்கள் மணவினையினையும் தமது மகசூலில் சேர்க்காமலாயிருப்பர் எனவும் தமிழர் மணவினையிலும் பார்ப்பனப் புரோகிதர் புகுந்து கொண்டனர். இது சொற்ப காலமாக அனுசரிக்கப்படும் ஒரு வழக்கமாகும். ஆனால் பார்ப்பனப் புரோகிதனோ வேறு எந்தப் புரோகிதனோ இல்லாமல் மணவினை நிகழ்த்தக் கூடுமா? அவ்வாறு நிகழ்த்தினால் அத்தகைய மணங்கள் சட்டப்படி அங்கீகரிக்கக் கூடுமா? என்பது கேள்வி.

இத்தகைய கேள்விக்கே நாம் வருந்துகின்றோம். இத்தகைய கேள்வி ஏற்படும் ஒரு நிலைமைக்கு நாம் மிகவும் துக்கிக்கின்றோம். பார்ப்பனர் அர்த்தமற்ற தனக்கே விளங்காத சிலவார்த்தைகளை மந்திரம் என்னும் பெயரால் உச்சரித்து, மணமக்கள் முகத்தை சுட்டுப் பொசுக்கி, கண்களிலிருந்து நீர்வடியச் செய்து அம்மியை மிதிப்பதும் அருந்ததி பார்ப்பதுமான மூடச் சடங்குகள் சிலவற்றைப் புரிவித்து, ஒவ்வொரு சடங்கிற்கும் சுவர்ண புஷ்பம் பெற்று மூட்டை கட்டிக்கொண்டு போனாற்றான் விவாகம் முடிந்ததாக அர்த்தம் என்று மதியுள்ளவர்கள் கூறுவார்களா? இடைக்காலத்தில் சில காலம் மாறுதற்கேற்ப ஒரு குருட்டு வழக்கம் பீடித்ததனால் இவ்வழக்கத்தை பின்பற்றித்தான் ஆக வேண்டும் என்பது ஒரு அறிவுடைய நிர்ப்பந்தமா? இந்த நிர்ப்பந்தத்தை நாம் ஏன் அங்கீகரிக்க வேண்டும். அரசாங்கச் சட்ட மூலமாக பார்ப்பனரை வைத்துத்தான் விவாகம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற வரையறையை வற்புறுத்துவதால் மூடச் சடங்காகிய புரோகிதத்தை அரசாங்கமே ஆதரவு செய்வதாகும். பெரும் பான்மையான தமிழ்மக்கள் பார்ப்பனர்களையே வைத்து விவாகம் செய்து கொள்ளுவது இல்லை. சில காலமாய் நடைபெறும் சீர்திருத்த விவாகங்களிலும் பார்ப்பனர்களும் பார்ப்பனியமும் நீக்கப் பெற்றுள்ளது. மேலும் தமிழர்களில் பிரம்மசமாஜம் போன்ற இயக்கங்களைத் தழுவி நிற்பவர்களும் புரோகித முறையை அநுட்டிப்பவர்களன்று. எந்த விதத்தாலும் புரோகிதம் என்ற ஒரு விலாசம் இருக்க வேண்டுமென்பதை நாம் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. எனவே விவாக முறையில் புரோகிதர்கள் குறுக்கிடுவதை தமிழ் மக்கள் சுயமரியாதை யுடன் நீக்குவார்களாயின் இம்முறையில் நிகழ்ந்த மணங்களை இவ்வரசாங்கமும் சரி, எவ்வரசாங்க மாயினும் சரி அங்கீகாரம் செய்துதான் ஆகவேண்டும்.

இதை ஒழித்து மலாய் நாட்டில் பார்ப்பனரின்றி செய்த ஒரு மணத்தை மணமாக அங்கீகரிக்க மறுத்த செயலை நாம் வன்மையாக கண்டிப்பதுடனின்றி திரு.எஸ்.வீராசாமி அவர்கள் மேற்கூறிய முறையில். தமிழரின் மனப்பான்மையை எடுத்துக் காட்டி, தமிழர் மணங்கட்கு புரோகிதன் அவசியமில்லை என்று குறிப்பிட்டதையும், நாம் பாராட்டுகின்றோம். திரு.எஸ்.வீராசாமி அவர்களைப் போன்றே நமது கூற்றை ஆதரித்து புரோகிதத்தைக் கடிந்து வெளியிட்டுள்ள திரு.எஸ்.சுப்பையா நாயுடுவின் செயலையும், நாம் மும்முறையும் போற்றுகின்றோம்.

இந்நிலையில் மலாய் நாட்டுக்குச் சென்று தமிழருடைய உதவியால் வயிறு வளர்க்கும் ஒரு அய்யங்கார் பத்திரிகையாகிய தமிழ்நேசன் புரோகிதத்தை ஆதரிப்பதும், சுயமரியாதைக் கொள்கைக்கு எதிராய் பிரச்சாரம் செய்வதும் வியப்பன்றே.

தமிழர் தலைவரின் வேண்டுகோளை வழிமொழிந்து பகுத்தறிவாளர் கழக மாநில தலைவர் பேச்சு

கணியூர், நவ. 5 -பகுத்தறிவாளர் கழகம் தனித் தன்மையுடன் செயல்படவேண்டு மென்ற தமிழர் தலைவரின் வேண்டுகோளை வழி மொழிந்து பகுத்தறிவாளர் கழக மாநில தலைவர் பேசினார்.

பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் தாராபுரம் கழக மாவட்ட கலந்துரையாடல் கூட்டம் 27.10.2018 சனிக்கிழமை மாலை 6 மணி யளவில் கணியூர் கிருஷ்ணா பாத்திரக் கடையில் நடைபெற்றது.கூட்டத்தில் பகுத் தறிவாளர் கழக உறுப்பினர் சேர்க்கை, "தி மாடர்ன் ரேசனலிஸ்ட்" சந்தா சேகரித்தல், ஒன்றிய, நகரப் பகுதிகளில் அமைப்பினை ஏற்படுத்துதல், பகுத்தறிவாளர் கழக பொன் விழா மற்றும் பகுத்தறிவாளர் கழக செயல் பாடுகள் தொடர்பாக ஆலோசிக்கப்பட்டது.

இக்கூட்டத்திற்கு பகுத்தறிவாளர் கழக மாநில துணைத் தலைவர் தரும.வீரமணி அவர்கள் தலைமை தாங்கினார்.பகுத்தறி வாளர் கழகத்தைச் சார்ந்த க.வேலுமணி அனைவரையும் வரவேற்றார்.திராவிடர் கழகத்தின் தாராபுரம் கழக மாவட்ட தலை வர் க.கிருஷ்ணன்,செயலாளர் க.சண்முகம், வழக்குரைஞரணி பொறுப்பாளர் நா.சக்தி வேல் ஆகியோர் முன்னிலை வகித்தனர்.

மா.அழகிரிசாமி உரை

இந்நிகழ்வில் பங்கேற்றுச் சிறப்புரை நிகழ்த்திய பகுத்தறிவாளர் கழக மாநில தலைவர் மா.அழகிரிசாமி அவர்கள் பேசிய தாவது:   பகுத்தறிவாளர் கழகத்தில் பல்துறை அறிஞர்களை உறுப்பினராகச் சேர்க்கும் வகையில் கழகப் பொறுப்பாளர்கள் அய ராது பணியாற்றி பகுத்தறிவாளர் கழகம் தனித்தன்மையுடன் செயல்படவேண்டும் என்ற பகுத்தறிவாளர் கழகப் புரவலர் ஆசிரியர் அவர்களின் வேண்டுகோளை நிறைவேற்றவேண்டும்.

தற்போது 60 கழக மாவட்டங்களில் பகுத்தறிவாளர் கழக அமைப்பு உள்ளது. அதை ஒன்றிய,நகரப் பகுதிகளில் விரிவு படுத்தி மாதந்தோறும் கலந்துரையாடல் கூட்டங்கள் நடத்தப்படவேண்டும். ஆசிரி யப் பெருமக்களுக்கு மாணவர்களைச் சந்திக் கும் வாய்ப்பு அதிகம் என்பதால் பகுத்தறி வாளர் கழகத்தில் ஆசிரியரணி உருவாக்கி மாணவர்களிடையே பகுத்தறிவுக் கருத்துக் களைக் கொண்டு செல்வதோடு, மாவட்ட தலைநகரங்களில் பகுத்தறிவுக் கருத்தரங் குகளை சிறப்பாக நடத்தவேண்டும்.

திராவிடர் கழகம், திராவிடர் கழக இளைஞரணி, மாணவர் கழக, மகளிரணி, தொழிலாளரணி  தோழர்கள் அனைவரும் கழக வெளியீடுகளான " விடுதலை" நாளி தழ், "உண்மை" மாதமிருமுறை, "பெரியார் பிஞ்சு" மாத இதழ் ஆகியவற்றிற்கு சந்தாக் கள் சேர்க்கும் பணியை அன்றாடப் பணி களில் ஒன்றாகக் கருதி செயல்படுத்தி வருவதைப்போல் பகுத்தறிவாளர் கழகப் பொறுப்பாளர்கள் ஒவ்வொருவரும் கழக வெளியீடான" தி மாடர்ன் ரேசனலிஸ்ட்" மாத இதழுக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட சந்தா இலக்கினை முடித்துத் தருவதோடு, சந்தா சேர்க்கும் பணியை அன்றாடப் பணிகளுள் ஒன்றாகக் கருதி " தி மாடர்ன் ரேசனலிஸ்ட்" மாத இதழை பகுத்தறிவாளர்களின் கைகளில் தவழச் செய்திட அரும்பணியாற் றிடவேண்டும் என்று அவர் உரையாற்றினார்.

தீர்மானம்

கடந்த 19.10.2018 அன்று தஞ்சை வல் லத்தில் நடைபெற்ற மாநில பகுத்தறிவாளர் கழக கலந்துரையாடல் கூட்டத்தில் நிறை வேற்றப்பட்ட தீர்மானங்களை ஏற்றுச் செயல்படுத்துவதென கூட்டத்தில் தீர்மானிக் கப் பட்டது.

பங்கேற்றோர்

தாராபுரம் கழக மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகத்தைச் சார்ந்த கணியூர் ச.ஆறுமுகம், வே.கலையரசன், மா.தங்கவேல், தாராபுரம் மு.மாரிமுத்து, மு.மோகன், பழனி கழக மாவட்ட ப.க. தலைவர் ச.திராவிடச் செல்வன், திராவிடர் கழகத்தின் தாராபுரம் கழக மாவட்ட அமைப்பாளர் கி.மயில்சாமி, கோவை மண்டல இளைஞரணிச் செய லாளர் ச.மணிகண்டன், கணியூர் க. அர்ச் சுணன், உடுமலை  நகரத் தலைவர் போடி பட்டி க.காஞ்சிமலையன், தாராபுரம் கழக மாவட்ட மாணவர் கழக அமைப்பாளர் கி.இளந்தென்றல், மடத்துக்குளம் தி.சிவக் குமார் (திதொச) உள்ளிட்டோர் கலந்து கொண்டனர்.

கூட்டத்தின் நிறைவாக பகுத்தறிவாளர் கழகத்தைச் சார்ந்த உடுமலை த.முருகேசன் நன்றி கூறினார்.

கூட்டத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட பொறுப்பாளர்கள்

தாராபுரம் கழக மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகத் தலைவர்: க.வேலுமணி, செயலாளர்: வே.கலையரசன், அமைப்பாளர்: த.முரு கேசன், தாராபுரம் ஒன்றிய ப.க. தலைவர்: பு.முருகேசு, செயலாளர்: க.சு.உமாபதி, வெள்ளக்கோயில் ஒன்றிய ப.க.தலைவர்: சு.ஜெகநாதன், செயலாளர்: சிவக்குமார், மடத்துக்குளம் ஒன்றிய ப.க. தலைவர்: மா.தங்கவேல், செயலாளர்: பெரியசாமி, உடுமலை ஒன்றியம் ப.க.தலைவர்: ந.வெங் கடாசலம், செயலாளர்: நா.செல்வராசு

20.11.1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

கடவுள் என்பது அர்த்தமும்  குறிப்பும் அற்ற வார்த்தையாய் இருந்து வந்த போதிலும் அது மனித சமுகத்தில் 100க்கு  99 மக்களை பிடித்து தன்வயப்படுத்தி மடமையாக்கி  ஆதிக்கம்  செலுத்தி வருகின்றது. கடவுள் என்ற வார்த்தை கற்பிக்கப்பட்டு பல ஆயிரக்கணக்கான  வருஷங்கள் ஆயி ருந்த  போதிலும்கூட, கடவுள் என்பது இன் னது என்று குறிப்பாக குளறுபடி இல்லாமல் - தெளிவுபட உணர்த்திய வர்களோ  உணர்ந்த வர்களோ இது வரையில்  காணக் கிடைக்கவில்லை. பொதுவாக  அந்தப் படி ஒரு உணர்ச்சியை மக்களுக்குள் எப்படி யாவது புகுத்தி அவர்களைப் பயப்படுத்தி வைக்க  வேண்டும் என்கின்ற  அவசியத்தினால் அதற்கு என்று வேறு ஒரு (மானச) உலகத் தையும், பாவ புண்ணிய பயனையும் மோட்ச நரகத்தையும், கற்பித்து அதை பரப்ப பலவித தாபனங்களைச் உண்டாக்கி அதன் பிரசாரத்தின் பேரால் பிழைக்க ஒரு கூட்டத் தையும் ஏற்பாடு செய்து அக்கூட்டத்திற்கு அதிலேயே பிழைத்துத் தீர வேண்டியதான நிலைமையையும் ஏற்படுத்தி விட்டதால் வெகு சுலபமாகவும்,  செல்வாக்காகவும் அதன் பிரச்சாரம் நடக்கவும்,  மக்களை தன் வயப்படுத்தவும்  ஆன காரியங்கள் நடந்து கொண்டே வருகின்றன. கடவுள் என்றால் என்ன, என்றாலும், கடவுள் என்றால் என்ன, என்பதை உணரு வதற்கில்லாமலும், உணர வேண்டும் என்று  நினைப்பதற்கு இல்லாமலும் இருந்து வருகிறது. யாராவது  கடவுளைப் பற்றி நெருக்கிப் பிடித்துக் கேட்டால் அது முழுவதும் முன் னுக்குப் பின் முரணான கருத்துகளையும், செய்கை களையும் கொண்டிருப்பதும் ஆளுக்கு ஒரு வித வியாக்கியானம் கூறு வதுமாய் இருப்பதோடல் லாமல் வேறு விதமாய் குறிப்பான பதில் கிடைப்பது என்பது அறிதாகவேயிருக்கிறது.

கடவுள் என்பது சர்வ  வல்லமையும், சர்வ வியாபகமும், சர்வசக்தியும் கொண்ட ஒரு ஒப்பற்ற தனி பொருளென்று சொல்லப் பட்டு விட்டு உடனேயே அது கண்ணுக்குத் தெரியாதது என்றும், மனதிற்குத் தோன்றாதது என்றும் சொல்லப்படுவதோடல்லாமல் அதற்கு உருவம் இல்லை யென்றும், குணம் இல்லை யென்றும், இன்ன தன்மையது என்று விளக்க முடியாதது என்றும் சொல்லப்பட்டு விடுகின்றது.

ஒரு வேடிக்கை

இவற்றுள் மற்றொரு வேடிக்கை என்ன வென்றால் இப்படிப் பட்ட ஒரு கடவுள் தன்மையை அதாவது சர்வ சக்தியும் சர்வ வியாபகமும், உடையதும் கண்ணுக்கும் மனதிற்கும் தென்படாததும், குணமும், உரு வமும் இன்னதன்மை யென்று  குறிப்பிடக் கூடிய தன்மையும் இல்லாதது? மான ஒரு கடவுளை நிலை நிறுத்தவும் அதைப் பற்றி மக்கள் நம்பிக்கை  கொள்ளவும் கடவுளால் உண்டாக்கப்பட்ட மக்களிலேயே பலர் வக்காலத்துப் பெற்று கடவுளை நிருபிக்க ஒழுங்கற்ற முறையிலும் ஒழுக்க ஈனமான முறையிலும் எவ்வளவோ பாடு படவேண்டியிருப்பது மேயாகும்.

மற்றும் அப்படிப்பட்ட வக்காலத்துக்காரர் தங்கள் சொந்த நிலையில் தங்களால் செய்யப் படும் ஒவ்வொரு காரியத்தையும் தாங்களே செய்வதாகவும் தங்களால் சொல்லப் படும் ஒவ்வொரு விஷயமும் தாங்களே அறிந்து சொல்லுவதாகவும், நினைத்தே பேசியும் நடந்தும் வருகிறார்கள். அது மாத்திரமல்லாமல் மற்றவர்களால் செய்யப்படும், சொல்லப்படும் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் மற்றவர்கள் தங்களுக்குச் செய்வதாகவும் சொல்லுவதாகவும், எழுதுவ தாகவும் கருதுவதுடன், மற்றவர்கள் மீது துவேஷம், வெறுப்பும், விருப்பும் கொண்டு அவர்களை இன்ன இன்னபடி  நடவுங்கள் என்றும், தங்களுக்கு இன்ன இன்ன காரியங் களைச் செய்து கொடுங்கள் என்றும் கோரு கிறார்களேயல்லாமல் இவையெல்லாம் சர்வ வல்லமை உள்ள கடவுள் செயலால்தான் நடக்கின்றது. நடந்து விடும் என்ற நம்பிக் கையும் உறுதியும் தைரியமும் இல்லாத வர்களாகவே இருக்கிறார்கள்.

20.11.1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

எது எப்படியிருந்த போதிலும் முன் குறிப் பிட்ட அதாவது சர்வ சக்தி சர்வ வியாபகம் சர்வ தயாளத்துவம் கொண்ட கடவுளால் சிருஷ்டிக்கப் பட்டவர்களாகவும் சர்வ சமரசம் கொண்ட மதத்தைப் பின் பற்றியவர்களாகவும் உள்ள மக்களுக்குள் ஒருவன் ரிக்ஷா வண்டி இழுத்து கஷ்டப்படவும், ஒருவன் அதன் மேல் சுகமாய் உட்கார்ந்து சவாரி செய்யவும், ஒருவன் கிரீடத்தை அணிந்து பல்லக்கில் சவாரி செய்யவும் 16 பேர்கள் முக்கி முக்கி சுமந்து செல்லவும் அக்கடவுளும் மதமும் எப்படி அனுமதித்தன என்று கேள்விக்கு அது நமக்குத் தெரியாது. சர்வசக்தி உள்ள கடவுள் செயல் என்பதைத் தவிர இதுவரை எந்த கடவுள் நம்பிக்கைக் காரரும் மத நம்பிக்கைக் காரரும் வேறு  பதில் சொன்னதாகத் தெரிய வில்லை. ஒரு சமயம் இச் செய்கைக்கு முறையே ஒருவரின் அதாவது ரிக்ஷா வண்டியிழுப்ப வனின் முட்டாள்தனமும், சவாரி செய்பவனின் அயோக்கித்தனமும் என்று பதில் சொல்லக் கூடுமானாலும்  சர்வசக்தியும், சர்வ வியாக மும், சர்வ தயாபரத்துவமும் உள்ள கடவுளுக் கும் சர்வ மனித சமுக சமத்துவமாகிய மதத்திற்கும் தன்னை ஏற்றித் துதித்துப் பின்பற்றும் மக்களின் இம்மடமையையும், அயோக்கியத் தனத்தையும் நிறுத்த முடிய வில்லை என்பதாவது விளங்குகின்றதா இல்லையா? என்பதைப் பொறுமையோடு பகுத்தறிவுடன் நடுநிலையில் இருந்து யோசித் துப்பாருங்கள்.

20.11.1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

கஷ்டப்படுகிற மனிதர்கள் தாங்கள் பாடுபட்டும் பட்டினி இருக்க நேருவதையும், யோக்கியமாய் நாணயமாய் நடந்து இழிவாய் கீழ் மக்களாய்க் கருதப்படுவதுமான தங்களது கொடுமையின் நிலை மைக்கு மற்றவர்களால் தாங்கள் ஏமாற்றப் படுவது தான் காரணம் என்பதை உணராமல் தங்களுடைய முன் ஜென்மகர்ம பலன் - தலை விதி - கடவுள் செயல் என்பதாகக் கருதிக் கொண்டு சிறிதும் முன்னேறுவதற்கு முயற்சி செய்யாமலும் சூழ்ச்சியின் தன்மையை உணராமலும் இருப்பதோடு தங்கள் நிலைமையைப் பற்றி சிறிதும் அதிருப்திக் கூட அடைய கூடாதென்று கருதி தங்கள் நிலையைப் பற்றி தாங்களே சமாதானமும் சாந்தமும் அடைந்து கொள்ளுகிறார்கள். வெளியில் சொல்லிக் கொள்ளக் கூட வெட்கப் படுகிறார்கள். ஏனெனில் கஷ்டப் படுகின்ற மக்களுக்குக் கடவுள் உணர்ச்சியும் மதமும் இதைத்தான் போதிக்கின்றது. எப்படி என்றால்,

ஓ கஷ்டப் படுகின்ற மனிதனே! கஷ்டப் பட்டும் பட்டினி கிடக்கின்ற இளைத்த ஏழை மனிதனே!! நீ உனது முன்ஜென்மம் பாவகர்ம பலத்தினால் தலை விதியால் - கடவுள் சித்தத்தால், இம் மாதிரி துன்பத்தை அனுபவிக்கின்றாய். இந்த ஜன்மத்தில் நீ உனக்கேற்பட்ட இந்த நிலைமையை பொறுமையுடன் ஏற்று சமாதானமும் சாந்தமும் அடைந்து இருப்பாயாகில் அடுத்த ஜென்மத்தில் சுகப்படுவாய் மேலான பிறவி பெறுவாய் அல்லது மேல் உலகில் மோட்சம், என்னும் மேன்மையை அடைவாய் - கடவுள் சன்மானம் அருளுவார் என்கின்ற உபதேசமேயாகும்.

இந்தப் பொறுமை உபதேசமும் சாந்த உபதேசமும், சமாதான உபதேசமும், மக்களைக் கோழைகளாகவும், முற்போக்கற்றவர்களாகவும், செய்து அவர்களது கஷ்டத்திலிருந்தும், இழிவிலி ருந்தும் முன்னேற முடியாமலும், விடுபட முடியாமலும் சுயமரியாதை உணர்ச்சி பெறாமலும் இருந்து உயிர் வாழும் படி செய்து வந்திருக்கிறது.

இவ்வளவு தானா?

இவ்வளவு மாத்திரம் தானா? இந்தக் கடவுள் உணர்ச்சியும் மதமும் செல்வந்தர்களுக்கும், மிராசு தாரர்களுக்கும் மற்றும் உத்தியோகம் வியாபாரம், லேவாதேவி என்னும் பேர்களால் ஏழைகளிடமிருந்து பெரும் பணம் கொள்ளை கொண்டு மற்றவர்களைப் பட்டினி போட்டு பெரும் பணம் சேர்க்கும் பணக்காரர் களுக்கும் போதிப்பது என்ன என்பதைப் பார்த்தாலோ அது, ஓ பிரபுக்களே! செல்வவான்களே!! ஏராளமாக மேலும் மேலும் பணம் சேர்க்கும் பணக்காரர்களே!!! லட்சபுத்திரர்களே!! நீங்கள் முன்ஜன்மத்தில் செய்த புண்ணிய கர்மங்களால் கடவுள் உங்கள் மீது வைத்து கருணையினால் இவ்வுயர் நிலையை அடைந்திருக்கிறீர்கள். இவ்வேராளமான பண வருவாய்கள் உங்களுக்கு ஏற்பட்டி ருக்கும் இச்சுக போகம் உங்களுக்குக் கிடைத்ததற்குக் காரணம் கடவுள் சித்தமேயாகும். ஆதலால் நீங்கள் கடவுள் பக்தி உள்ளவர்களாக இருந்து கடவுளுக்குக் காணிக்கை செலுத்துவதன் மூலமும் கடவுளுக்குக் கோயில் கட்டுவதன் மூலம் கடவுள் பக்தர்களான பாதிரிகுரு, பிராமணர் முதலியவர்களுக்கு மரியாதை செய்து சத்திரம் மடம் முதலிய உதவி அளிப்பதன் மூலமும் நன்றி செலுத்தி இந்நிலையை நிலை நிறுத்திக் கொள்ளுவதுடன் மோட்சலோகத்திலும் சுலபமாக  இடம் சம்பாதித்துக் கொள்ளுங்கள்  என்பதேயாகும். ஆகவே தோழர்களே! இந்த காரணங்களாலேயே மக்களில் உயர்வு - தாழ்வும், எஜமான் - அடிமையும், முதலாளி - தொழிலாளியும், அரசன் - குடிகளும், குரு - சிஷ்யனும் ஏற்பட்டிருக்கின்றன  என்பதை இப்போதாவது உணருகிறீர்களா?

Banner
Banner