மருத்துவம்

முதலில் வயிற்றைத் தயார்படுத்துவோம்?

மக்கள்மயப்பட்ட உணவான பிரி யாணியை எல்லோரும் பயமில்லாமல் சுவைத்துவிட முடிகிறதா? ஆசை தீர உண்டுவிட்டு நிம்மதியாக இருக்க முடிகிறதா என்று கேட்டால், இல்லை. வாரத்துக்கு ஒரு முறை உணவு மீதான வேட்கையைத் தணிக்க மணமணக்கும் ஒரு தட்டு பிரியாணியை உண்ட பின்பு இடி, மின்னல், புயல், வெள்ளம் எனப் பலவிதமான வயிற்றுச் சீற்றங்களுக்கு உள்ளாவோர் நம்மில் பலர். காரணம், நமக்கும் வயிற்றுக்குமான உறவு சுமுகமாக இல்லாமல் இருப்பதுதான். நமது உணவின் மீதான விருப்பமும் செரிமான மண்டலத்தின் திறனும் உடல் என்ற ஒரே கட்சிக்குள் இருந்தாலும், வெவ்வேறு அணியாகப் பிரிந்து முரண்பட்டு நிற்கின்றன.

பல்சுவை நிரம்பிய பிரியாணியை விருப்ப உணவாகப் பலரும் தேர்ந் தெடுக்கிறோம்.  இன்றைய பரபரப்பான வாழ்க்கை முறையால், நம்முடைய உடல் தன்னுடைய ஆற் றலைச் சட்டென்று இழக்கிறது. அப்படி இழந்த ஆற்றலை, அந்த வெறுமையை ஈடுசெய்வது பல்சுவை பொதிந்த பிரி யாணிதான் என்பது நமக்குத் தெரியும்.

பிரியாணி உண்பதற்கு முன்னும் பின்னும், உண்ணும் போதும் பின்பற்ற வேண்டிய சில  முறைகளைச் சுருக்க மாகப் பார்த்துவிடுவோம்.
வயிற்றைத் தயார்படுத்துங்கள்

ஒரு சாதாரண நடுத்தர வருமானம் ஈட்டுவோர் வாழ்க்கையில் பிரியாணி உண்பது ஏகத் தடபுடலோடு `பிளான் பண்ணிப் பின்னுகிற ஒன்றுதான். உழைத்துச் சோர்ந்து சாப்பாட்டுக் கூடத்தில் அமர்ந்து என்ன சாப்பாடு? என்று கேட்கிறபோது, உடலையே வாரி சுருட்டும் வாசனை மணக்கும் பிரியாணி நம் எதிரே ஆவி பறக்க வந்து நிற்கும் நல்வாய்ப்பு வெகு அரிதாகத்தான் வாய்க்கிறது.

எனவே, பிரியாணிக்கு எப்படி திட்டம் போடுகிறோமோ அதுபோல வயிற்றையும் திட்டமிட்டு தயார் செய்துகொள்ள வேண்டும். நாளை மதிய உணவுக்குப் பிரியாணி என்றால், இன்று மாலை வெறும் பழ உணவாக உட்கொள்ளுதல் நன்று. வெறும் பழம் மட்டும்தானே என்று கிலோக்களில் கனக்கும் தர்பூஸையோ அல்லது பன்னூறு சுளைகள் அடங்கிய பலாப் பழத்தையோ தேர்ந்தெடுக்கக் கூடாது. இரண்டு ஆரஞ்சு அல்லது ஒரு மாதுளை என இருநூறு கிராம் அளவுடைய பழத்தை மட்டுமே உண்டு மிதமான வயிற்றோடு படுக்கைக்குச் செல்ல வேண்டும்.

மறுநாள் காலையில் வயிற்றைச் சாட்டையால் சொடுக்கியது போலப் பசி தலைகாட்டும். தான் ஈன்ற குட்டியைத் தொடப்போனால் எப்படிப் பூனை நம்மைப் பிறாண்டி எடுக்குமோ, அது போலப் பசி வயிற்றைப் பிறாண்டி எடுக்கும். இதற்கு அஞ்சக் கூடாது.

இப்போது வயிற்றில் ஏற்பட்டுள்ள பசித் தீயை அணைக்கச் சூடான தேநீர் போன்ற பானங்களை ஊற்றி வைக்கக் கூடாது. எலுமிச்சை சாறு அல்லது கொத்தமல்லி, புதினா, கறிவேப்பிலை போட்டு அரைத்து வடிகட்டிய சாறு போன்றவற்றை 200 மில்லி அளவு நீரில், மிதமான இனிப்புக்குத் தேன் கலந்து குடித்து, பசியின் தீவிரத் தன்மையைக் குறைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

மீண்டும் பதினோரு மணி சுமாருக் குப் பசி வேகம் காட்டும். இப்போதும் பழச்சாறு அருந்த வேண்டியதில்லை. வெறும் நீர் மட்டுமே குடித்து வயிற்றைச் சமாதானப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். பின்னர் பிரியாணிக்கான நேரத்தில் நீங்கள் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சாப்பிடலாம். ஆனால், வெறுமே வயிற்றை நிரப்புவதற்கு அள்ளிக் கொட்டாமல் பல்சுவை அடங்கிய பிரியாணியில் பொதிந்து கிடக்கும் ஒவ்வொரு சுவையையும் தனித்து உணரும் வண்ணம், உணவின் ஒவ்வொரு இணுக்கிலும் உமிழ் நீர் கலக்கும்படி நிதானமாக ரசித்து உண்ண வேண்டும்.
அதுவே பிரியாணிக்கும் நம் உடலுக்கும் செய்யும் மரியாதை. இப்படி உண்கிறபோது உண்ணத் தகுந்த உணவின் அளவு, நமக்கு வசப்படும். அளவறிந்து உண்கிறபோது உடலில் எந்த உபாதையும் தோன்றாது.

அதிகரித்து வரும் அறுவை சிகிச்சை பிரசவங்கள்

தமிழகத்தில் அரசு மருத்துவமனைகளில் அறுவை சிகிச்சைப் பிரசவங்கள் நடப்பது கடந்த 16 ஆண்டுகளில் மூன்று மடங்குக்கும் மேலாக அதிகரித்திருப்பதாக வரும் தகவல் நம்மை அதிர வைக்கிறது.

சுகப் பிரசவத்துக்கு வாய்ப்பு இருந்தும் இன் றைக்கு அநேகம் பெண்கள் அறுவை சிகிச்சை மூலம் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதையே பெரிதும் விரும்புகிறார்கள். இதனால் ஏற்படும் சிக்கல்களை அறிந்தும் பெரும்பாலான மருத்து வர்களும் அறுவைசிகிச்சை பிரசவத்தையே ஊக்கப்படுத்துகிறார்கள். தவிர்க்க முடியாத சூழலில் மருத்துவக் காரணங்களுக்காக

10-15 சதவீதம் அளவுக்கு அறுவைசிகிச்சைப் பிரசவங்களை அனுமதிக்கலாம் என்கிறது உலகச் சுகாதார நிறுவனம். ஆனால், இந்திய மருத்துவர்களோ இது 15-20 சதவீதம் இருக்க லாம் என்கிறார்கள்.

எனினும் இப்போது இந்த அளவெல்லாம் கடந்துவிட்டது. தனியார் மருத்துவமனை கள்தான் பணத்துக்காக அதிக அளவில் அறுவை சிகிச்சை பிரசவங்களை ஊக்குவிப்ப தாக எப்போதுமே ஒரு குற்றச்சாட்டு உண்டு. ஆனால், அரசு மருத்துவமனைகளிலும் இப் போது அறுவைசிகிச்சை பிரசவங்கள் சர்வ சாதாரணமாகிவிட்டன என்கிறார் பெண்கள், பெண் குழந்தைகள் நலன் தொடர்பான ஆய்வுகளை மேற்கொண்டுவரும் பெண் கருக்கலைப்புக்கு எதிரான பிரசார இயக்கத்தின் (சி.ஏ.எஸ்.எஸ்.ஏ) ஒருங்கிணைப்பாளர் பவளம்.

நம்பிக்கைக்கு மாறாக

மத்தியக் குடும்ப நலம், சுகாதார அமைச்சகத் தின் தேசியக் குடும்பநல ஆய்வறிக்கை (என்.எஃப்.ஹெச்.எஸ்) 2015-16-ன் படி, தேசிய அளவில் 17.2 சதவீதமும் தமிழகத்தில் 34.1 சதவீதமும் அறுவைசிகிச்சை பிரசவங்கள் நடப்பதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதுவே 2005-06-ல் முறையே 8.5 மற்றும் 20.3 சதவீதம் என்ற அளவில் இருந்துள்ளது. 2015-16 நிலவரப்படி தேசிய அளவில் 40.9 சதவீதம் தனியார் மருத்துவமனைகளிலும் 11.9 சதவீதம் அரசு மருத்துவமனைகளிலும் அறுவைசிகிச்சை பிரசவங்கள் நடப்பதாக என்.எஃப்.ஹெச்.எஸ். சொல்கிறது.

தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை அறுவை சிகிச்சை பிரசவங்களில் 51.3 சதவீதம் தனி யார் மருத்துவமனைகளிலும் 26.3 சதவீதம் அரசு மருத்துவமனைகளிலும் நடப்பதாக அறிக்கை சொல்கிறது. அதேநேரம், தமிழகத் தில் தற்போது 99.8 சதவீதப் பிரசவங்கள் மருத்துவமனைகளில்தான் நடக்கின்றன. அரசு மருத்துவமனைகளில் பிரசவிக்கும் தாய் மார்களுக்கும் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கும் அரசின் உதவித்தொகை உள்ளிட்ட சலுகைகள் கிடைப்பதால் அரசு மருத்துவமனைகளில் பிரசவிக்கும் தாய்மார்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்திருக்கிறது.

தவறான வழிகாட்டுதல்

இதையும் கள ஆய்வின் மூலம் உறுதிப் படுத்தும் பவளம், குடும்பநலத் துறை அளிக்கும் தகவல்படி 2000-2001-ல் அரசு மருத்துவ மனைகளில் நடக்கும் அறுவை சிகிச்சை பிரசவங்களின் அளவு 14 சதவீதமாக இருந்தது. 2005-06-ல் இது 21.2 சதவீதமாகவும், 2012-13-ல் 42.5 சதவீதமாகவும் உயர்ந்திருக்கிறது. இப்போதைய நிலவரப்படி கடந்த 16 ஆண்டு களில் அரசு மருத்துவமனைகளில் அறுவை சிகிச்சை பிரசவங்கள் நடப்பது மூன்று மடங்குக்கும் மேல் அதிகரித்திருக்கிறது.

கடந்த ஆண்டில் சென்னை எழும்பூரில் உள்ள அரசு மகப்பேறு மருத்துவமனையில் நடந்த பிரசவங்களில் 50 சதவீதத்துக்கும் மேல் அறுவைசிகிச்சை பிரசவங்கள். மருத்து வர்களின் தவறான வழிகாட்டுதல்களே அரசு மருத்துவமனைகளிலும் அறுவைசிகிச்சை பிரசவங்கள் அதிகரிக்கக் காரணம். இது, பிரசவிக்கும் தாய்மார்களுக்கும் குழந்தை களுக்கும் எத்தகைய பாதிப்புகளை ஏற்படுத் தும் என்பது குறித்துப் போதிய விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்களை அரசு மேற்கொள்ள வேண் டும் என்கிறார்.

ஏன் அறுவை சிகிச்சை?

அறுவைசிகிச்சைப் பிரசவங்களின் தாக்கம் குறித்து அறுவைசிகிச்சை பிரச வங்கள் இப்போது நவீன முறையில் கையாளப் படுவதால் முன்புபோல சிக்கல் எதுவும் இல்லை. சுகப்பிரசவங்களின்போது கடைசி நேரத்தில் ஏற்படும் சிக்கல்களால், பிறக்கும் குழந்தைக்கு மூளையில் பாதிப்பு உள்ளிட்ட குறைபாடுகள் நிகழ வாய்ப்பிருக்கிறது. இவற்றைத் தவிர்க் கத்தான் பெரும்பாலானவர்கள் அறுவை சிகிச்சையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். எனினும், அறுவைசிகிச்சை மூலம் பிறக்கும் குழந்தைகள் உடல் பருமன், ஒவ்வாமை, டைப் 1 நீரிழிவு நோய் உள்ளிட்ட பிரச்சினைகளுக்கு ஆளாகவும் தாய்மார்களும் சில சங்கடங்களை எதிர்கொள்ளவும் வாய்ப்பிருக்கிறது என்கிறார் குழந்தைகள் நல மருத்துவர் வெங்கடேசன்.

தமிழக மாவட்டங்களில்தான் அறுவை சிகிச்சை அதிகம்

உலகச் சுகாதார நிறுவனம் 2010-இல் 137 நாடுகளில் ஓர் ஆய்வை மேற்கொண்டது. அவற்றில் பாதிக்கும் மேலான நாடுகள் 2008-இல் மட்டும்
ரூ.230 கோடியை அவசியமற்ற அறுவை சிகிச்சை பிரசவங்களுக்காகச் செலவழித்திருப்பது ஆய்வில் தெரிந்தது.

2014-15-இல் எடுக்கப்பட்ட ஆய்வின்படி இந்தி யாவில் 35 மாவட்டங்களில் அறுவைசிகிச்சை பிரசவங்கள் அதிக அளவில் நடப்பதாகத் தகவல் உள்ளது. இதில் 12 மாவட்டங்கள் தமிழகத்தையும் 9 மாவட்டங்கள் மேற்கு வங் கத்தையும் சேர்ந்தவை.

இந்தியாவில் 2015-16 நிலவரப்படி எட்டு மாநிலங்கள், யூனியன் பிரதேசங்களில் 30 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக அறுவைசிகிச்சைப் பிரசவங்கள் நடப்பதாக மத்தியக் குடும்ப நல அமைச்சகம் சொல்கிறது. தேசிய அள வில் மிகக் குறைந்த அளவாகத் நாகலாந் திலும் (5.8 சதவீதம்), மிக அதிக அளவாக தெலங்கானாவிலும் (58 சதவீதம்) அறுவை சிகிச்சைப் பிரசவங்கள் நடக்கின்றன


செவ்வாழை பழத்தில் உள்ள மருத்துவக் குணங்கள்..!

திருமணமான இணையர்கள் குழந்தை பேறு பெற செவ்வாழை அருமருந்தாகும். குழந்தை இல்லாத இணையர், தினசரி ஆளுக்கு ஒரு செவ்வாழைப்பழம் சாப்பிட்டு அரை ஸ்பூன் தேன் அருந்த வேண்டும். தொடர்ந்து 40 நாட்களுக்கு சாப்பிட்டு வர நிச்சயமாக கருத்தரிக்கும் என்கின்றனர் மருத்துவர்கள்.

செவ்வாழையில் உயர்தர பொட்டாசியம் உள்ளது. இது சிறுநீரகத்தில் கல் ஏற்படுவதை தடுக்கிறது. இதில் வைட்டமின் சி அதிகம் உள்ளது. செவ்வாழையில் ஆண்டி ஆக்ஸிடென்ட் காணப்படுகிறது. இதில் 50 சதவிகிதம் நார்ச்சத்து காணப்படுகிறது.

கண் பார்வையால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளவர்களுக்கு செவ்வாழை சிறந்த மருந்தாகும். கண் பார்வை குறைய ஆரம்பித்த உடன் தினசரி செவ்வாழை பழத்தை சாப்பிட பார்வை தெளிவடையும்.

பல் வலி, பல்லசைவு, போன்ற பல வகையான பல் வியாதிகளையும் செவ்வாழைப்பழம் குணமாக்கும்.

நம்முடைய முன்னோர்கள் வரகு, சாமை, திணை, கேப்பை, கம்பு, குதிரைவாலி போன்ற சிறுதானிய வகைகளை உணவாகப் பயன்படுத்தி வந்தனர். இவற்றில் புரதச்சத்து, நார்ச்சத்து ஆகியவை ஏராளமாக உள்ளது. நாம் உண்டு வரும் பாலீஷ் செய்யப்பட்ட அரிசியில் வெறும் மாவுச்சத்து மட்டும்தான் உள்ளது. வைட்டமின்-டி, இரும்புச்சத்து போன்றவை இருக்காது. கைக்குத்தல் அரிசியால் செய்யப்படும் உணவை அதிகமாக சாப்பிட்டாலும் எடை அதிகரிக்காது.

இவற்றோடு உணவுக்கு சுவைகூட்டவும், உடலுக்கு ஆரோக் கியத்தை தரவும் நாட்டு காய்கறிகள், செக்கு எண்ணெய் ஆகிய வற்றையும் சேர்த்துக் கொண்டனர். இந்தப் பட்டியலில், கொய்யா, பப்பாளி, வாழை, பூவன் பழம் போன்றவை தவறாமல் இடம் பெறும். அவரை, புடலை, வாழைப்பூ, பூசணிக்காய், வாழைத்தண்டு போன்றவற்றை நம் பாரம்பரியத்தோடு தொடர்புடைய காய்கறிகள் எனச் சொல்லலாம்.  மேலும், சிறுதானியங்களில் உள்ளதைப் போன்றே, இவற்றிலும் நார்சத்து நிறைய உள்ளது. அவரைக்காயில் புரதச்சத்து உள்ளது. நீர்ச்சத்து நிறைந்த பூசணிக்காய், புடலங்காய் ஆகியவற்றில் கலோரி குறைவாக காணப்படும். இந்த காய்கறிகளால் மற்ற பாதிப்புகள் எதுவும் ஏற்படாது. ரீஃபைண்ட் ஆயிலில் ஏராளமான ரசாயனங்கள் சேர்க்கப்படுகின்றன. எனவே. செக்கு எண்ணெயைப் பயன்படுத்துவது ஆரோக்கியம் தரும்.எந்த இடத்தில் விதைத்தாலும் வளர்கிற பழங்கள் அனைத்தும் பாரம்பரியம் உடையவை. குறிப்பாக, கொய்யா, பப்பாளி, சப்போட்டா, கற்பூர வாழை, பூவன் வாழை, அத்திப்பழம் போன்றவற்றை அடிக்கடி உணவில் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். பப்பாளியில் பீட்டா கேரட்டின் சத்தும், கொய்யாவில் வைட்டமின் - சி சத்தும் அதிகம் உள்ளது. அசைவ உணவில், நாட்டுக்கோழிசாப்பிடுவதே நல்லது. பிராய்லர் வகை கோழிகள் சிறிய இடத்தில் அடைக்கப்பட்டு வளர்வதுடன், தீவனத்துடன் - மருந்து கொடுத்து வளர்ப்பதால் அவற்றைத் தவிர்ப்பதே நல்லது. பிராய்லர் கோழிகளுக்கு  போட்டு வளர்ப்பதால் அவற்றைச் சாப்பிடும் பெண் குழந்தைகள் சிறு வயதிலேயே பருவம் எய்திவிடுகிறார்கள். எனவே, இந்த கால தலை முறையினர் பாரம்பரிய உணவுகளின் அருமையைப் புரிந்துகொள்வது போலவே வருங்கால தலைமுறையினரும் புரிந்து கொள்ள பாடத்திட்டத்திலேயே பாரம்பரிய உணவுகள் பற்றி சேர்க்க வேண்டும்!

உங்களுக்கு தெரியுமா?

கொள்ளு செடி, விதைகளை பயன்படுத்தி உடலுக்கு பயன்தரும் உணவுகளை சாப்பிடுவதால் நோய்களில் இருந்து பாதுகாத்து கொள்ளலாம். இந்த கொள்ளு தானியத்தில் புரதம், சுண்ணாம்பு, இரும்பு, மெக்னீஷியம் உள்ளிட்ட சத்துக்கள் நிரம்பியுள்ளன. இந்த வகை பயறு கேன்சர் கட்டிகளை கரைக்க செய்யும் ஆற்றல் கொண்டது. அதனுடன் உடலுக்கு உஷ்ணத்தை தருகிறது. உடலில் தேங்கியிருக்கும் தேவையற்ற கொழுப்புக்களை கரைக்கிறது. இதனை அடிக்கடி சேர்த்து கொண்டால் கொள்ளுவின் நிறைவான பயன்களை பெறமுடியும்.


உடலின் கழிவுத் தொழிற்சாலை சிறுநீரகம்

நம் மக்களிடம் இதயம் மற்றும் இரைப் பையைத் தெரிந்த அளவுக்குச் சிறுநீரகம் குறித்த விழிப் புணர்வு அவ்வளவாக இல்லை. படித்த ஆண்களுக்கே கூட சிறுநீரகம் எங்கே இருக்கிறது என்கிற விவரம் தெரியாது! சிறுநீர் வெளியேறுகிற உறுப்பைச் சுற்றி இருக்கும் விரை களையே  சிறுநீரகங்கள் என்று கருதுபவர்கள்தான் அதிகம்!

இதயம் ஒரு பம்ப், மூளை ஒரு கணினி, நுரையீரல் ஒரு காற்று இயந்திரம் என்று வர்ணித்தால் சிறுநீரகம் ஒரு வடிகட்டி! இது ஒரு இரட்டைப் பிறவி. இரைப்பைக்குப் பின்புறம், முதுகெலும்பின் இருபுறமும் கைக்கு அடக்கமான மாங்காய் அளவுக்குச் சிறுநீரகங்கள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் 150 கிராம் எடையில், 12 செ.மீ. நீளத்தில், 6 செ.மீ. அகலத்தில், 3 செ.மீ. தடிமானத்தில் அவரைவிதை வடிவத்தில் உள்ளது.

ஒரு சிறுநீரகத்தை நெடுக்காக வெட்டிப் பார்த்தால் இரண்டு பகுதிகள் கண்ணுக்குத் தெரியும். குழிவான பகுதியில் ஒரு பை போன்ற அமைப்பைப் பார்க்கலாம். அதற்குப் பெயர் சிறுநீரக பெல்விஸ். அதையே கொஞ்சம் உற்றுப் பார்த்தால், குவிந்த பகுதியிலிருந்து அதில் நிறைய குழாய்கள் திறப்பது தெரியும். இவை காலிசெஸ். சிறுநீரை உற்பத்தி செய்வதுதான் சிறுநீரகத்தின் பிரதான வேலை. எப்படிச் சாத்தியப்படுகிறது?

இது நெஃப்ரான்களின் சாமர்த்தியம். நெஃப்ரான் என் றால்? சிறுநீரகத்தின் துப்புரவுப் பணியாளர்கள். மருத்துவ மொழியில் சொன்னால், சிறுநீரக முடிச்சுகள். ஒவ்வொரு சிறுநீரகத்திலும் ஏறத்தாழ 10 லட்சம் நெஃப்ரான்கள் இருக்கின்றன. ஏராளமான முடிச்சுகளுடன் ஒரு ஃஸ்பிரிங் மாதிரி சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நெஃப்ரான்கள் எல்லாவற்றையும் நேராக இழுத்து, இணைத்தால் ஒரு மெல்லிய டெலிபோன் கேபிள் மாதிரி ஆகிவிடும். இதன் நீளம் கிட்டத்தட்ட 60 கிலோ மீட்டர். 12 செ.மீ. நீளமுள்ள சிறுநீரகத்துக்குள் 60 கிலோ மீட்டர் குழாயைச் சுருட்டி வைத்ததைப் போல் உள்ளது.

ஒவ்வொரு நெஃப்ரானிலும் பல பகுதிகள் உண்டு. இதன் தலைப்பகுதி ஒரு மதுக்கிண்ணம் போலிருக்கும்.பவுமன்ஸ் கேப்சூல்  என்பது இதன் பெயர். சிறுநீரகத்துக்கு வரும் சுத்த ரத்தக்குழாயின் கிளை ஒன்று இதற்குள் நுழைகிறது. இது கிளைவிட்டுக் கிளைவிட்டுச் சிறிதானதும் மறுபடியும் புதிய கிளைகளுடன் சேர்ந்து ஒரு பெரிய குழாயாக உருவமெடுத்து வெளியேறுகிறது.

பின்னர் அது அசுத்த ரத்தக் குழாயாக உருமாறி பொது ரத்த ஓட்டத்தில் இணைகிறது. பவுமன் கிண்ணத்திலிருந்து பாம்பின் வால்போல சிறுநீரகக்குழாய் ஒன்று கிளம்புகிறது. ஊட்டி மலைப்பாதையில் உள்ள கொண்டை ஊசி வளைவுகளைப் போலத்தான் இந்த சிறுநீரகக் குழாய்களும் வளைந்து வளைந்து சென்று கடைசியில் சேகரிப்புக் குழாய்களாக  மாறி, காலிசெஸ் பகுதிக்கு வந்து பெல்விஸில் திறக்கின்றன. இங்கிருந்து ஓர் அடி நீளத்தில் இரண்டு அங்குல அகலத்தில் ஒரு சிறுநீர்க்குழாய் புறப்படுகிறது. இரண்டு சிறுநீரகங்களிலிருந்தும் இப்படி இரண்டு சிறுநீர்க்குழாய்கள் கிளம்பி அடிவயிற்றில் இருக்கும் சிறுநீர்ப்பையில்  வந்து சேர்கிறது. சிறுநீரகத்தில் எங்கு பார்த்தாலும் குழாய் மயம்தான்.  நெஃப்ரான்களின் வேலை என்ன? ரத்தத்திலிருந்து சிறுநீரை வடிகட்டி சிறுநீர்ப்பைக்கு அனுப்புவது என்று ஒற்றை வரியில் அதைச் சொல்லி விடலாம்.

கழிவுகளை மறுசுழற்சி செய்கிற தொழிற்சாலையில் நடக்கும் வேலைக்குக் கொஞ்சமும் குறைவில்லாத வேலைகள் இங்கேயும் நடக்கின்றன. எப்படி? உடலில் ஒரு ரத்த நதி எந்நேரமும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. இதில் நிமிடத்துக்கு ஒண்ணேகால் லிட்டர் ரத்தம் சிறுநீரகத்துக்குப் போகிறது. இதிலிருந்து நிமிடத்துக்கு 125 மில்லி சிறுநீர் ஆரம்பத்தில் பிரிக்கப்படுகிறது. அதாவது ஒரு நாளில் 150 முதல் 180 லிட்டர் வரை சிறுநீர் முதலில் உற்பத்தியாகிறது. இந்தக் கட்டத்தில் நெஃப்ரான்கள் மட்டும் ஒரு ஸ்ட்ரைக் அறிவித்தால் போதும், நாள்முழுக்க நாம் ரெஸ்ட் ரூமிலேயே உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதான்! ஏனெனில், இனிமேல்தான் முக்கிய வேலைகளே நடக்க வேண்டும்.

நகராட்சியில் ஏரித் தண்ணீரை ஒரு தொட்டியில் சேகரித்துப் பல கட்டங்களில் வடிகட்டி சுத்தப்படுத்து கிறார் களே... அதோடு ஒப்பிடலாம் இந்த வேலையை. ஆரம்பச் சிறுநீர் என்பது தரைத் தொட்டியில் சேகரிக் கப்பட்ட ஏரித் தண்ணீர் மாதிரி. இதில் நல்லதும் கெட்டதும் கலந்தே இருக் கும். நல்லவை எல்லாம் சிறுநீரில் போய்விட்டால், அடுத்த அய்ந்தாம் நிமிடத்தில் தலைசுற்றி மயங்கிவிடுவோம்.

இதைத் தடுப்பதற்காக அடுத்த வேலையை ஆரம்பிக்கிறது நெஃப்ரான். இதனுள் சிறுநீர் பயணிக்கும் போது, அதிலுள்ள குளுக்கோஸ், அமினோ அமிலம், சோடியம், பைகார்பனேட், வைட்டமின்கள் மற்றும் தண் ணீரை தேவையான அளவுக்கு உறிஞ்சி உடலுக்கே திரும் பவும் தந்துவிடுகிறது. தேவையில்லாத யூரியா, யூரிக் அமிலம், கிரியேட்டினின் போன்ற கழிவுகளைத் தண்ணீ ருடன் கலந்து சிறுநீர்ப்பைக்கு அனுப்புகிறது.

இதுதான் சிறுநீர். நெஃப்ரான்களின் வழியே ஆரம்பச் சிறுநீர் வரும்போது, உடம்புக்கு உபயோகப்படுகிற சத்துக்கள் எல்லாமே மறுபடியும் உடலுக்குக் கிடைத்து விடுவ தால்தான், உடலில் அயனிகளின் அளவு சமச்சீராக இருக்கிறது; தண்ணீரின் அளவும் சரியாக இருக்கிறது.

ரத்தம் உடம்புக்குள் ஒரே அளவாகச் சுற்றி வருவதற்கு இந்தச் சமச்சீர் அளவுகள் முக்கியம். அதனால், நெஃப்ரான்களும் சளைக்காமல் சிறுநீரை உற்பத்தி செய்துகொண்டே இருக்கின்றன.

சிறுநீரகம் செய்யும் இந்தச் சீரான பணிக்கு பிட்யூட்டரி சுரக்கும் வாசோபிரசின் மற்றும் அட்ரீனல் சுரக்கும் ஆல்டோஸ்டீரோன் ஹார்மோன் கைகொடுக்கிறது.

இப்படிச் சிறுநீரகமானது ரத்தத்தில் தேங்கும் குப்பைகளை எல்லாம் பலதடவை வடிகட்டி சிறுநீரில் வெளியேற்றுவதால், உடலில் அதிகபட்ச கழிவுகளைக் கொண்ட திரவமாக சிறுநீர் இருக்கிறது. ஓர் அறையைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டு மானால், நிறைய தண்ணீர்விட்டு மீண்டும் மீண்டும் அலசுவோம் அல்லவா? அதுபோலத் தான் இந்த நிகழ்வும்.

அதனால்தான், ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தது இரண்டு லிட்டர் தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் என்று மருத்துவர்கள் சொல்கிறார்கள். சுருக்கமாகச் சொன்னால், சிறுநீரகம் எனும் கழிவுத் தொழிற்சாலை சரியாக இயங்க வேண்டு மானால், தண்ணீர் எனும் மூலப்பொருள் தாராளமாக கிடைக்க வேண்டும். அதுசரி, பகலில் நாம் அடிக்கடி பாத்ரூம் போகிறோம். அதுபோல் இரவிலும் போனால் நிம்மதியாகத் தூங்கமுடியுமா? இதற்கும் ஒரு சிறந்த  செயலாற்றல் சிறுநீரகத்தில் இருக்கிறது. மனித உடலின் அடுத்த ஆச்சரியம் இதுதான்.

மருத்துவமனையில் குளுக்கோஸ் ட்ரிப் இறங்குவதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதில் குளுக் கோஸ் இறங்கும் வேகத் தைக் குறைக்கவும் கூட்டவும் ஒரு ரெகுலேட்டர் இருக்கும். கிட்டத்தட்ட அதே செயல்முறை தான் சிறுநீரகத்திலும் இருக் கிறது.

நெஃப்ரான் இயல்பாகவே பகலில் டக்... டக்கென்று வேகமாகவும், இரவில் டொக் டொக் டொக் டொக்கென்று மெதுவாகவும் சிறுநீரைச் சொட்டுகிறது.

இப்படிச் சொட்டுச் சொட்டாக உற்பத்தியான சிறுநீர் சிறுக சிறுக சிறுநீர்ப்பையில் சேருகிறது. நமக்குச் சிறுநீர்ப்பை மட்டும் இல்லாவிட்டால் கொஞ்சம் கற்பனை செய்துபாருங்கள். சரியாக மூடப்படாத தண்ணீர்க் குழாய் மாதிரி சிறுநீர் எந்நேரமும் சொட்டும். தாங்குவோமா? நம் படைப்பின் கூடுதல் அற்புதம் சிறுநீர்ப்பை. இரண்டு சிறுநீரகங்களுக்கும் சேர்த்து ஒரு பைதான். இதில் சுமார் அரை லிட்டர் சிறுநீர் பிடிக்கும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இதயத்துடிப்பை சீர் செய்ய மின்னணு பேஸ் மேக்கர், டிஜிட்டல் பேஸ்மேக்கர் போன்றவை ஏற்கெனவே நடைமுறையில் இருக்கின்றன. உடலுக்குள் தொடர்ந்து 8 ஆண்டுகள் வரையிலும் இயங்கும் இந்த பேஸ்மேக்கர்கள், பேட்டரி தீர்ந்துவிட்டால் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். இனி அந்த பேட்டரி மாற்றம் அவசியம் இல்லாத அளவுக்கு வந்திருக்கிறது. கனடா நாட்டின் மெக் எவன் பல்கலைக்கழக மருத்துவ மய்ய விஞ்ஞானிகள் தற்போது உயிரியல் செயல்பாட்டு பேஸ்மேக்கர் செல்களை கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

மனித மரபணு செல்களிலிருந்து பிரித்தெ டுக்கப்பட்டு 21 நாட்களில் உருவாக்கப்படும் பேஸ்மேக்கர் செல்களை நோயாளியின் உட லில் நேரடியாக செலுத்தி, மின்தூண்டுதல் மூலம்  இதயத்துடிப்பை சீராக்க முடியும் என் பதைக் கண்டறிந் திருக்கின்றனர். இந்த புதிய கண்டுபிடிப்பு பற்றி இதய அறுவைசிகிச்சை நிபுணர் கூறியதாவது:

மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்க வேண்டிய ஒரு கண்டுபிடிப்பு இது. நிச்சயம் இது எலக்ட்ரானிக் பேஸ்மேக்கருக்கு மாற் றாக இருக்கும். ஏனெனில், ஒருவருக்கு எலக்ட்ரானிக் பேஸ்மேக்கரினால் நோய்த்தொற்றுகள் ஏற்படவும், ஹார்மோன் ஏற்றத்தாழ்வுகள் உண்டாகவும் இப்போது வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதேபோல், சிறுகுழந்தைகளுக்கு இதய அளவு மாற்றங்களை ஏற்க முடியாமல் போகிற சிக்கல்களும் நடைமுறையில் இருக்கிறது.

கருவில் உள்ள இதயச்சுருக்கம் ஏற்பட் டுள்ள குழந்தைகளுக்கு எலக்ட்ரானிக் பேஸ் மேக்கரை பொருத்த முடியாத சிக்கலும் இருக் கிறது. பயாலஜிக்கல் பேஸ்மேக்கரில் இந்த குறை பாடுகளெல்லாம் இருக்காது என்பது வரவேற்கத் தக்க சிறப்பம்சம் என்றே சொல்ல

வேண்டும் என்பவர், இதேபோல் வேறு இதய நவீன சிகிச் சைகளையும் நம்மிடம் விளக்குகிறார்.
தற்போது   என்று சொல்லப்படும் வயர் இல்லாத பேஸ் மேக்கர்களை உபயோகப்படுத்துகிறோம். இதற்கு ஊசி தேவையில்லை. துளையிட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. நேரடியாக நோயாளியின் இதயத்துக்குள் பொருத்திவிடலாம். மின்னணு பேஸ்மேக்கரைப்போலவே இதயத் துடிப்பின் வேகத்தை கட்டுப்படுத்தும். தன்னிச் சையாகவே செயல்படக் கூடியது இது.

குழந்தைகள் வளர்ந்து தனக்கான சொந்த அடையா ளத்தை அடையும்வரை அவர்களோடு சேர்ந்து பெற்றோரா கிய நாமும் பல போராட்டங்களை சந்திக்க வேண்டியிருப்பது என்னவோ நிதர்சனமான உண்மை. குடும்ப உறுப்பினர்களின் மரணம், புதிய குழந்தையின் வரவு, இட மாற்றம் இப்படி பல்வேறு கட்டங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் குழந்தைகளிடத்தில் நிச்சயம் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

எதிர்த்துப் பேசுவது, அடம் பிடிப்பது என நடத்தை ரீதியாகவும், உணர்ச்சி ரீதியாக சோகம், கோபம், தனிமை போன்ற மாற்றங்கள் ஏற்படுவதும் இயற்கைதான். சில குழந்தைகள் அந்தச் சூழ்நிலைக்கேற்ப தங்களை மாற்றிக் கொள்ளும்போது, காலப்போக்கில் தானாகவே மறைந்துவிடும். ஆனால், சில குழந்தைகள் தொடர்ந்து தவறான நடத்தை மற்றும் உணர்ச்சி மாற்றங்களை தானாகவே வளர்த்துக் கொள்ளும்போது அது அவர்களின் ஆளுமை யாகவே மாறி மனநலப் பிரச்னையை உருவாக்கிவிடுகிறது.

அதிலும், மன வளர்ச்சி குறைந்த குழந்தை களால் பிரச்னைகளை சமாளிக்க முடியாமல் போவதால், இவ்வித உணர்ச்சி மற்றும் நடத்தை கோளாறுகள் இவர்களை புரட்டிப் போட்டுவிடுகின்றன. எல்லா குழந்தைகளும் ஒரே நேரத்தில் குறிப்பிட்ட வளர்ச்சியை அடைய மாட்டார்கள் என்றாலும், வயதொத்த குழந்தைகளின் நடத்தையில் இருந்து பெரிய அளவில் வித்தியாசப்பட்டால் பெற்றோர் அதை கவனத்தில் கொள்வது மிக அவசியம். இதற்காகவே குறிப்பிட்ட பருவத்தில் குறிப்பிட்ட மனநிலைக்கு மாறாக உங்கள் குழந்தையிடம் வித்தியாசமான செயல்கள் ஏதே னும் தென்பட்டால் உடனடியாக கவனிக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதற்காகவே இந்த அட்டவணை.

முதல் 2 மாதங்கள்
முதலில் தாயின் முகத்தை நேருக்குநேர் பார்த்து சிரிக்க ஆரம்பிக்கும்.
அழுகை மூலம் தனக்கு வேண்டியதை கேட்டுப்பெறும்.
அப்படி கிடைக்கவில்லை என்றால் தன் கைகளையும், விரல்களையும் சூப்பத்தொடங்கி தன்னைத்தானே சமாதானப் படுத்திக் கொள்ளும்.

4 மாதங்கள்
குழந்தை தனக்குத்தானே சிரித்து விளையாட ஆரம் பிக்கும்.
பெரியவர்கள் அதனோடு விளையாடுவதை நிறுத் தினால் உடனே அழ ஆரம்பிப்பார்கள்.
உங்கள் முகத்தின் உணர்ச்சிகளை அப்படியே பிரதி பலிப்பார்கள்.

6 மாதங்கள்
நெருக்கமானவர்களையும், அந்நியர்களையும் வேறு படுத்தி அடையாளம் காணத் தொடங்குவார்கள்.
புன்னகைப்பது, சிரிப்பது மற்றும் அழுவதன் மூலம் தன்னோடு பேசுபவர்களுக்கு பதில் சொல்ல ஆரம்பிப்பார்கள்.
தன்னைத்தானே கண்ணாடியில் பார்த்து மகிழ்வார்கள்.
மாதங்கள்
அந்நியர்களைப் பார்த்தால் பயப்படுவார்கள்.

மற்ற குழந்தைகள் வைத்திருக்கும் பொம்மைகள் மீது ஆசைப்படுவார்கள்
தனக்கு பரிச்சயமான முகங்கள் அருகில் இல்லை யென்றால் அழத்தொடங்குவார்கள்.

2 முதல் 17 மாதங்கள்
நெருக்கமானவர்களுடன் மட்டும் தனக்குப் பிடித்தமான விளையாட்டுகளை விளையாடுவார்கள்
கையில் கிடைக்கும் பொருளை எடுத்துக் கொடுப்பது போன்று குடும்ப நபர்களோடு நேரடியாக தொடர்பு கொள்ள ஆரம்பிப்பார்கள்.
தன்னை யாரும் கவனிக்கவில்லை என்று உணர்ந்தால் வித்தியாசமான ஒலிகளை எழுப்பி நம்முடைய கவ னத்தை ஈர்க்க பார்ப்பார்கள்.
பந்துகளைப் தூக்கிப்போட்டு பிடிப்பது போன்று சின்னச்சின்ன விளையாட்டுகளில் ஈடுபடுவார்கள்.

1 முதல் 2 வயது
அதிகமான கோபமும், முரட்டுத்தனமும் எட்டிப் பார்க்கும் பருவம் இது. அதிகமாக முரண்டு பிடிக்க ஆரம்பிப்பார்கள்
பெரியவர்களையும், மற்ற குழந்தைகளையும் பார்த்து அவர்களின் செயல்களை அப்படியே செய்யத் தொடங் குவார்கள்.
மற்ற குழந்தைகளோடு இணைந்து விளையாட விரும் புவார்கள்.

3 முதல் 4 வயது
தங்களது உணர்ச்சிகளை அதிகமாக வெளிக்காட்டத் தொடங்கும் வயது.
தன்னுடன் இருப்பவர்களோடு ஒற்றுமையாக பழகத் தொடங்குவார்கள்.
பெற்றோருடன் இருப்பதைவிட, மற்ற குழந்தைகளுடன் அதிகநேரம் இருப்பதையே விரும்புவார்கள்.

5 முதல் 6 வயது
பாலினப் புரிதல் தொடங்கும் வயது. ஒத்த பாலின நண்பர்களிடமே அதிகம் விளையாடுவார்கள்.
சக நண்பர்களோடு அதிகமாக பேசுவது, சுதந்திரமாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் விளையாடுவது பகிர்ந்து கொள்வது எல்லாமே இந்த வயதில்தான்.
தங்களுக்குள் நிகழும் சங்கடங்கள், கோபம் போன்ற உணர்ச்சிகளை உணரத் தொடங்கும் வயது இது.

7 முதல் 8 வயது
தன்னுடைய நண்பர்கள் மற்றும் தன்னுடன் விளை யாடும் குழந்தைகளின் செயல்களைப்பற்றி புகார் சொல்ல ஆரம்பிப்பிப்பார்கள்.
மற்றவர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்வார்கள்.
குறிப்பிட்ட நோக்கம் இல்லாவிட்டால் நீங்கள் சொல்லும் வழிமுறைகளை பின்பற்றமாட்டார்கள்.
தங்கள் மன வருத்தத்தை வெளியே செல்லத் தெரியாமல், மூர்க்கத்தனமான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவார்கள்.

9 முதல் 10 வயது
சின்னதாக ஒரு நட்பு வட்டம் உருவாக்கிக்கொண்டு, தங்களுக்குள் ரகசியங்கள், நகைச்சுவைகளை பகிரத் தொடங்குவார்கள்.
குடும்ப நடவடிக்கைகளில் இருந்து விலகத்தொடங்கி, தங்கள் சொந்த அடையாளத்தை வளர்த்துக் கொள் வார்கள்.
சுயநலத்துடன், முரட்டுத்தனமாக இருந்தாலும் அன் போடும், பாசத்தோடும் பழக முயற்சி செய்வார்கள்.

11 முதல் 15 வயது வரையிலான முன் விடலைப் பருவம்
எதையும் தர்க்கரீதியாக சிந்திக்கத் தொடங்கும் பருவம் இது. ஏன், எதற்கு என கேள்விகள் எழுப்பி விடை காண முயல்வார்கள்.
அடிக்கடி மனசோர்வுற்று ஆகி, தனிமையை விரும்புவர்.
வீட்டிலுள்ள பெரியவர்களின் வார்த்தைகளைவிட, நெருங்கிய நண்பர்களின் வார்த்தைகளுக்கு அதிக மதிப்பு கொடுப்பார்கள்.
புதுப்புது சிகையலங்காரம், ஆடையலங்காரங்களில் நாட்டம் அதிகமாகும். நடை, உடை பாவனைகளில் தங்களுக் கென்று தனி அடையாளத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வார்கள்.

16 முதல் 18 வயது வளரினம் பருவம்
அதிகமான சுதந்திரத்தை விரும்பும் இவர்கள் மெல்ல, மெல்ல பெற்றோரிடமிருந்து விலகத் தொடங்குவார்கள்.
தன்னுடைய சுயவலிமை, இயலாமைகளை கண்டறிந்து, அதனால் ஏற்படும் மனக்கிளர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தத் துடிக்கும் பருவம் இது.
தன் தனிப்பட்ட வெற்றிகளில் அதிகம் பெருமிதம் கொள்வார்கள்.
நண்பர்களுடன் அடிக்கடி வெளியே தங்குவதற்கு அதிக விருப்பம் காட்டுவார்கள்.

நான் ஒரு சர்க்கரை நோயாளி. தினமும் இன்சுலின் ஊசி போட்டுக்கொள்கிறேன். என் வீட்டில் குளிர்பதனப் பெட்டி இல்லை. இன்சுலின் ஊசிமருந்தை வெளியில்தான் வைத்துக் கொள் கிறேன். இப்படிச் செய்தால் இன்சுலினுக்கு ஆற்றல் குறைந்துவிடும்; ரத்தச் சர்க்கரை கட்டுப்பட நாளா கும் என்று சொல்கிறார்கள். இது உண்மையா?

உண்மைதான்.

சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு இன்சுலின் ஒரு வரப்பிரசாதம். இதை முறையாகப் பயன்படுத்தினால் மட்டுமே முழுமையான பலனைத் தரும். இன்சுலின் அதன் வேதிப்பண்பின்படி ஒரு புரதப்பொருள். இதைக் குளிர்பதனப் பெட்டியிலிருந்து 8 டிகிரி சென்டிகிரேடுவரை உள்ள வெப்பத்தில் வைத்துப் பாதுகாக்க வேண்டும். அதிக வெப்பம் அல்லது வெயில் இதன் மீது பட்டால், இன்சுலினுக்குரிய வேதிப்பண்பு சிதைந்துவிடும். இதனால், அதன் ஆற்றல் குறைந்துவிடும்.

இன்சுலின் ஊசி மருந்தை எவ்வாறு பாதுகாப்பது?

இன்சுலினுக்கு அதிக வெப்பமும் ஆகாது; அதிகக் குளிர்ச்சியும் கூடாது.

இன்சுலினை வெயில் படாத, குளிர்ச்சியான அறையில் வைத்திருக்கலாம்.

சில நாட்களுக்கு மட்டும் என்றால், சாதாரணமாக நாம் வசிக்கும் அறையிலும் வைத்துக் கொள்ள லாம். அறை வெப்பம் 15-லிருந்து 25 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பநிலைவரை இருக்க வேண்டும்.

நீண்ட நாட்களுக்கு என்றால், குளிர்பதனப் பெட்டியில் கதவின் உட்பக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ளலாம்.

இன்சுலின் மருந்து, இன்சுலின் பேனா, கார்ட் ரிஜ்களை ஃபிரீசரில் வைத்துவிடக் கூடாது.

இன்சுலின் உறைந்துவிட்டால், குழம்பியிருந்தால் அல்லது நிறம் மாறி இருந்தால் பயன்படுத்தக் கூடாது.

குளிர்பதனப் பெட்டி இல்லாதவர்கள், ஒரு சிறிய பிளாஸ்டிக் வாளியில் முக்கால் பங்குக்குத் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொள்ளுங்கள். அதன் நடுவில் அடிப்பாகம் தட்டையாக உள்ள சிறிய மண் கலசத்தை வையுங்கள். அந்த மண்கலசத்துக்குள் இன்சுலின் ஊசி மருந்தை வைத்துவிடுங்கள். இதை ஒரு மூடியால் மூடி, வீட்டில் வெப்பம் படாத இடத்தில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இப்போது குட்டி ஃபிரிட்ஜ் தயார். இன்சுலின் மருந்துக்குக் குளிர்பதனப் பெட்டி தருகிற அத் தனை பலன்களையும் இதனால் பெற முடியும்.

குளிர்பதனப் பெட்டியிலிருந்து மருந்தை வெளியில் எடுத்ததும் போட்டுவிடக்கூடாது. அது அறை வெப்பத்துக்கு வரும்வரை சிறிது நேரம் காத்திருக்க வேண்டும். அல்லது இன் சுலின் பாட்டிலை உள்ளங்கைகளுக்கு நடுவில் வைத்துக்கொண்டு உருட்ட வேண்டும். இப்படிச் செய்தால் விரைவில் அறை வெப்பத்துக்கு மருந்து வந்துவிடும். அதற்குப் பிறகு அதைப் பயன்படுத்தலாம்.

அடிக்கடி வெளியூர் பயணம் செய்பவர்கள், பிளாஸ்டிக் பையில் அய்ஸ் கட்டிகளை வைத்துக் கட்டிக்கொள்ளுங்கள். இப்படி இரண்டு அய்ஸ் கட்டிப் பைகளுக்கு நடுவில் இன்சுலின் மருந்து பாட்டில் அல்லது இன்சுலின் பேனாவை வைத்துக்கொள்ளலாம்.

இப்போது இதற்கெனத் தனி அய்ஸ் பை கிடைக் கிறது. அதையும் பயன்படுத்தலாம்.

இன்சுலின் மருந்தையும் இன்சுலின் பேனாவை யும் வீட்டில் அல்லது அலுவலகத்தில் அதிக வெப்பமுள்ள இடங்களில் வைக்கக் கூடாது; வெயில் படும் இடங்களிலும் வைக்கக் கூடாது; சமையலறையில் வைக்கக் கூடாது; தொலைக் காட்சிப் பெட்டியின் மேல் வைக்கக் கூடாது. வெப்பமூட்டி பயன்படுத்தும் அறையில் வைக்கக் கூடாது.   குளிர்சாதனப் பெட்டிக்கு அருகிலும் வைக்கக் கூடாது. வெயில் நேரடியாக வரும் வாய்ப் புள்ள ஜன்னலுக்கு அருகில் வைக்கக் கூடாது.

காரில் பயணம் செய்பவர்கள், நிறுத்தப்பட்ட காரில் இதை வைத்துவிட்டுச் செல்லக் கூடாது. ரேடியேட்டர் உள்ள இடங்களிலும் வைக்கக் கூடாது.

தற்போது வரும் நவீன கார்களில் ஏ.சி. உள்ள டேஷ் போர்டு இருக்கிறது. இதில் இன்சுலின் பாட்டிலை வைத்துக்கொள்ளலாம்.

விமானத்தில் பயணம் செய்பவர்கள் இன்சுலின் மருந்தை கார்கோவில் வைக்கக் கூடாது.

பயன்படுத்தத் தொடங்கிய இன்சுலின் ஊசி மருந்தை, அது குளிர்பதனப் பெட்டியில் வைத் துப் பாதுகாக்கப்படுகிறது என்றாலும், அதிக பட்சம் ஒரு மாதம் மட்டுமே பயன்படுத்த வேண் டும். அதற்கு மேல் பாட்டிலில் மருந்து மிச்சம் இருந்தாலும், அதன் செயல்திறன் குறைந்து விடும். ஆகவே, அதைப் பயன்படுத்த வேண்டாம்.

பயன்படுத்தாத, சீல் உடைக்கப்படாத இன்சுலின் மருந்தைக் குளிர்பதனப் பெட்டியில் வைத்து, அதன் காலாவதி தேதிவரை பாதுகாக்க முடியும்.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

அரிப்பு ஏற்படுவது ஏன்?

அரிப்பு என்பது நம் உடல் இயந்திரத்தில் இயங்கும் ஒரு அலாரம். உடம்புக்குள் வேண்டாத பொருள் ஒன்று நுழைந்து விட்டால் நம்மை எச்சரிக்கை மணி அடிக்கும் அறிகுறிதான் அரிப்பு. நாம் உறங்கினாலும் விழித்திருந்தாலும் எதிராளி தொல்லை கொடுத்தால், உடனே தோலைச் சொறிய வேண்டும் என்ற உணர்வைத் தூண்டுகிற ஓர் எதிர்வினை இது.

உடலியல்ரீதியில் சொன்னால் அரிப்பு என்பது ஒவ் வாமையின் வெளிப்பாடு. இதைச் செயல்படுத்துவது நம் தோலில் உள்ள மாஸ்ட் செல்கள்.
எதிர்ப்புப் புரதம்

அரிப்பு ஏற்படுவதற்கு அடிப்படைக் காரணம், பிடிக்காத பொருளுக்கு ரத்தத்தில் உருவாகும் எதிர்ப்பாற்றல் புரதம்தான். இதை இம்யூனோகுளோபுலின்  ஈ  என்பார்கள். இந்தப் புர தத்தை ரத்த செல்கள் உருவாக்குகின்றன. பிடிக்காத பொருள் முதல்முறையாக உடம்புக்குள் நுழையும்போது, இந்தப் புரதம் உருவாகி ரத்தத்தில் காத்திருக்கும்.

மீண்டும் அதே ஒவ்வாத பொருள் உடலுக்குள் நுழையும்போது, இந்தப் புரதம் ஒவ்வாமைப் பொருளுடன் சேர்ந்து மாஸ்ட் செல் களைத் தூண்டும். இதன் காரணமாக மாஸ்ட் செல்கள் ஹிஸ்டமின், லுயூக்கோட்ரின் எனும் வேதிப்பொருட்களை வெளியேற்றும். இவை ரத்தக் குழாய்களை விரிவடையச் செய்து அங்குள்ள நரம்பு முனைகளைத் தாக்கும். அதன் விளைவால்தான் அரிப்பு, தடிப்பு, தோல் சிவப்பது போன்றவை ஏற்படுகின்றன.

என்ன காரணம்?

அரிப்பு ஏற்படுவதற்குக் காரணங்கள் அநேகம். என்றாலும், இவற்றை இரண்டே இரண்டு பிரிவுகளில் அடக்கி வைத்திருக்கிறது, மருத்துவம். உடலின் வெளியிலிருந்து வருவது ஒரு வகை. உடலுக்குள்ளேயே இருப்பது அடுத்த வகை.

வெளியிலிருந்து வரும் எதிராளிகளில் முன்னிலை வகிப்பது செயற்கை அழகுச் சாதனப் பொருள்கள். சோப்பு, சென்ட், குங்குமம், தலைச்சாயம், உதட்டுச்சாயம், நகப்பூச்சு, முகப்பவுடர், கிரீம் போன்றவை உடலுக்கு ஒத்துக்கொள்ளாவிட்டால் அரிப்பை ஏற்படுத்தும். சிலருக்குக் கம்பளி, டெர்லின், நைலான், விலங்குத் தோல் போன்ற ஆடைகளை அணிந்தால் உடல் அரிக்க ஆரம்பித்துவிடும்.

குழந்தைகளுக்கு டயாபர் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை என்றால் பிட்டத்தில் அரிக்கும். ரப்பர் செருப்பு, கைக்கடிகார நாடா, பெயிண்ட், பூச்சிக்கொல்லிகள், ரசாயனப் பொருள்கள் போன்றவையும் அரிப்பை ஏற்படுத்தலாம். இன்னும் சிலருக்கு பிளாஸ்டிக் வளையல், தங்க நகை, கவரிங் நகைகளால் அரிப்பு உண்டாகும். குறிப்பாக, நிக்கல் வகை நகைகளால் ஏற்படும் அரிப்பு, நம் நாட்டுப் பெண்களுக்கு அதிகம். துணி துவைக்கப் பயன்படுத்தப்படும் டிடெர்ஜென்ட் தூள் அல்லது சோப்பு சில பெண்களுக்கு அலர்ஜியாகி, அரிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

அப்படி ஆகும்போது தோல் தடிமனாவதுடன், சொரசொரப்பாகிக் கறுத்துப்போகிறது. இந்த இடங்களைச் சொறியச் சொறிய நீர்க் கொப்புளங்கள் ஏற்பட்டு வீங்கி, தடித்து, நீர் வடிகிறது. இதற்குக் கரப்பான் நோய் () என்று பெயர். இது வந்துவிட்டால் நாள் முழு வதும் அரிப்பை ஏற்படுத்தும்.
குளிரும் ஆகாது!

சிலருக்கு வெயிலும் குளிரும்கூட அரிப்பை ஏற்படுத்தும். வெயில் காலத்தில் சூரிய ஒளியின் புறஊதாக்கதிர்கள் அலர்ஜியாகி அரிப்பு வரும்; கடுமையான வியர்க்குரு வந்தாலும் அரிப்பு வரும். குளிர்காலத்தில் பனிக்காற்றுப் பட்டுத் தோல் வறண்டு அரிப்பு உண்டாகும். அடுத்து, செல்லப் பிராணிகளால் வரும் அரிப்பு. இதில் பிரதானமானது பூனை. பூனையின் முடி பட்டால் சிலருக்கு உடம்பெல்லாம் அரிப்பு எடுத்து தடிப்புகள் உண்டாகும்.

தொடை இடுக்கு அரிப்பு

காளான் கிருமிகள் தொடை இடுக்குகளில் புகுந்து அரிப்பை ஏற்படுத்தும். இந்த அரிப்பு இரவு நேரத்தில்தான் மிகத் தீவிரமாகும். அரிப்பு அதிகரிக்க அதிகரிக்க அந்த இடத்தில் அகலமாகப் படை போலத் தோன்றும். கால் விரல் இடுக்குகளில் வருகிற சேற்றுப் புண்ணும் அரிப்பை ஏற்படுத்துகிற ஒரு காரணிதான். தண்ணீரில் அதிகம் புழங்கும் வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்களுக்கு இந்தத் தொல்லை இருக்கும்.

அடுத்து, உடல் பருமன் உள்ளவர்களுக்கு அக்குள், இடுப்பின் சுற்றுப்புறம், தொடை இடுக்கு, மார்பகங்களின் அடிப்பகுதி... இப்படிப் பல இடங்களில் காளான் பாதிப்பு ஏற்பட்டு அரிப்பு தொல்லை கொடுக்கும். இந்த இடங்களில் பாக்டீரியாவும் சேர்ந்து கொண்டால், தோல் மடிப்பு நோய்  தோன்றும். இதுவும் அரிப்பை அதிகப்படுத்தக்கூடிய ஒரு நோய்தான். இவை தவிர பேன், பொடுகு, தேமல், சிரங்கு, சோரியாசிஸ் போன்ற தோல் நோய்களும் அரிப்பை ஏற்படுத்தும். எறும்பு, கொசு, தேனீ, குளவி, வண்டு, சிலந்தி போன்ற பூச்சிகள் கடித்தாலும், கொட்டினாலும் தோலில் தடிப்பு, அரிப்பு, தோல் சிவந்துபோவது போன்ற தொந்தரவுகள் ஏற்படும்.

வயதானால் வரும் அரிப்பு

முதுமையில் வருகிற அரிப்புக்கு வேறு காரணம் இருக்கிறது. வயதானவர்களுக்குத் தோலில் உள்ள எண்ணெய்ச் சுரப்பிகளின் சுரக்கும் தன்மை குறைவதால், தோலில் வறட்சி ஏற்பட்டு அரிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. சிலருக்கு அருவியில் குளித்து முடித்ததும் அரிப்பு ஏற்படும்.

எச்சரிக்கும் நோய்கள்

உடலில் இருக்கும் எந்தவொரு நோய்த்தொற்றும் அரிப்பை உண்டாக்க வாய்ப்புண்டு. உதாரணம்: சொத்தைப் பல், சுவாசப்பாதை அழற்சி, சிறுநீரகப் பாதை அழற்சி போன்றவை. ஆசன வாயில் அரிப்பு உண்டாவதற்கு நூல் புழு காரணமாக இருக்கலாம். குடலில் எந்தப் புழு இருந்தாலும் உடம்பில் அரிப்பு ஏற்படலாம். உடம்பெல்லாம் அரித்தால், உடலுக்குள் இருக்கும் ஏதோ ஒரு புற்றுநோயின் அறிகுறியாகவும் அது இருக்கலாம்.

தவிர, நீரிழிவு நோய், ரத்தசோகை, மஞ்சள் காமாலை, சிறுநீரகக் கோளாறு, தைராய்டு பிரச்சினை, பித்தப்பைப் பிரச்சினை, மல்ட்டிபிள் ஸ்கிலிரோஸிஸ் எனும் மூளை நரம்புப் பிரச்சினை, பரம்பரை போன்றவையும் அரிப்புக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.


Banner
Banner

-- >