மருத்துவம்

நம்முடைய முன்னோர்கள் வரகு, சாமை, திணை, கேப்பை, கம்பு, குதிரைவாலி போன்ற சிறுதானிய வகைகளை உணவாகப் பயன்படுத்தி வந்தனர். இவற்றில் புரதச்சத்து, நார்ச்சத்து ஆகியவை ஏராளமாக உள்ளது. நாம் உண்டு வரும் பாலீஷ் செய்யப்பட்ட அரிசியில் வெறும் மாவுச்சத்து மட்டும்தான் உள்ளது. வைட்டமின்-டி, இரும்புச்சத்து போன்றவை இருக்காது. கைக்குத்தல் அரிசியால் செய்யப்படும் உணவை அதிகமாக சாப்பிட்டாலும் எடை அதிகரிக்காது.

இவற்றோடு உணவுக்கு சுவைகூட்டவும், உடலுக்கு ஆரோக் கியத்தை தரவும் நாட்டு காய்கறிகள், செக்கு எண்ணெய் ஆகிய வற்றையும் சேர்த்துக் கொண்டனர். இந்தப் பட்டியலில், கொய்யா, பப்பாளி, வாழை, பூவன் பழம் போன்றவை தவறாமல் இடம் பெறும். அவரை, புடலை, வாழைப்பூ, பூசணிக்காய், வாழைத்தண்டு போன்றவற்றை நம் பாரம்பரியத்தோடு தொடர்புடைய காய்கறிகள் எனச் சொல்லலாம்.  மேலும், சிறுதானியங்களில் உள்ளதைப் போன்றே, இவற்றிலும் நார்சத்து நிறைய உள்ளது. அவரைக்காயில் புரதச்சத்து உள்ளது. நீர்ச்சத்து நிறைந்த பூசணிக்காய், புடலங்காய் ஆகியவற்றில் கலோரி குறைவாக காணப்படும். இந்த காய்கறிகளால் மற்ற பாதிப்புகள் எதுவும் ஏற்படாது. ரீஃபைண்ட் ஆயிலில் ஏராளமான ரசாயனங்கள் சேர்க்கப்படுகின்றன. எனவே. செக்கு எண்ணெயைப் பயன்படுத்துவது ஆரோக்கியம் தரும்.எந்த இடத்தில் விதைத்தாலும் வளர்கிற பழங்கள் அனைத்தும் பாரம்பரியம் உடையவை. குறிப்பாக, கொய்யா, பப்பாளி, சப்போட்டா, கற்பூர வாழை, பூவன் வாழை, அத்திப்பழம் போன்றவற்றை அடிக்கடி உணவில் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். பப்பாளியில் பீட்டா கேரட்டின் சத்தும், கொய்யாவில் வைட்டமின் - சி சத்தும் அதிகம் உள்ளது. அசைவ உணவில், நாட்டுக்கோழிசாப்பிடுவதே நல்லது. பிராய்லர் வகை கோழிகள் சிறிய இடத்தில் அடைக்கப்பட்டு வளர்வதுடன், தீவனத்துடன் - மருந்து கொடுத்து வளர்ப்பதால் அவற்றைத் தவிர்ப்பதே நல்லது. பிராய்லர் கோழிகளுக்கு  போட்டு வளர்ப்பதால் அவற்றைச் சாப்பிடும் பெண் குழந்தைகள் சிறு வயதிலேயே பருவம் எய்திவிடுகிறார்கள். எனவே, இந்த கால தலை முறையினர் பாரம்பரிய உணவுகளின் அருமையைப் புரிந்துகொள்வது போலவே வருங்கால தலைமுறையினரும் புரிந்து கொள்ள பாடத்திட்டத்திலேயே பாரம்பரிய உணவுகள் பற்றி சேர்க்க வேண்டும்!

உங்களுக்கு தெரியுமா?

கொள்ளு செடி, விதைகளை பயன்படுத்தி உடலுக்கு பயன்தரும் உணவுகளை சாப்பிடுவதால் நோய்களில் இருந்து பாதுகாத்து கொள்ளலாம். இந்த கொள்ளு தானியத்தில் புரதம், சுண்ணாம்பு, இரும்பு, மெக்னீஷியம் உள்ளிட்ட சத்துக்கள் நிரம்பியுள்ளன. இந்த வகை பயறு கேன்சர் கட்டிகளை கரைக்க செய்யும் ஆற்றல் கொண்டது. அதனுடன் உடலுக்கு உஷ்ணத்தை தருகிறது. உடலில் தேங்கியிருக்கும் தேவையற்ற கொழுப்புக்களை கரைக்கிறது. இதனை அடிக்கடி சேர்த்து கொண்டால் கொள்ளுவின் நிறைவான பயன்களை பெறமுடியும்.


உடலின் கழிவுத் தொழிற்சாலை சிறுநீரகம்

நம் மக்களிடம் இதயம் மற்றும் இரைப் பையைத் தெரிந்த அளவுக்குச் சிறுநீரகம் குறித்த விழிப் புணர்வு அவ்வளவாக இல்லை. படித்த ஆண்களுக்கே கூட சிறுநீரகம் எங்கே இருக்கிறது என்கிற விவரம் தெரியாது! சிறுநீர் வெளியேறுகிற உறுப்பைச் சுற்றி இருக்கும் விரை களையே  சிறுநீரகங்கள் என்று கருதுபவர்கள்தான் அதிகம்!

இதயம் ஒரு பம்ப், மூளை ஒரு கணினி, நுரையீரல் ஒரு காற்று இயந்திரம் என்று வர்ணித்தால் சிறுநீரகம் ஒரு வடிகட்டி! இது ஒரு இரட்டைப் பிறவி. இரைப்பைக்குப் பின்புறம், முதுகெலும்பின் இருபுறமும் கைக்கு அடக்கமான மாங்காய் அளவுக்குச் சிறுநீரகங்கள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் 150 கிராம் எடையில், 12 செ.மீ. நீளத்தில், 6 செ.மீ. அகலத்தில், 3 செ.மீ. தடிமானத்தில் அவரைவிதை வடிவத்தில் உள்ளது.

ஒரு சிறுநீரகத்தை நெடுக்காக வெட்டிப் பார்த்தால் இரண்டு பகுதிகள் கண்ணுக்குத் தெரியும். குழிவான பகுதியில் ஒரு பை போன்ற அமைப்பைப் பார்க்கலாம். அதற்குப் பெயர் சிறுநீரக பெல்விஸ். அதையே கொஞ்சம் உற்றுப் பார்த்தால், குவிந்த பகுதியிலிருந்து அதில் நிறைய குழாய்கள் திறப்பது தெரியும். இவை காலிசெஸ். சிறுநீரை உற்பத்தி செய்வதுதான் சிறுநீரகத்தின் பிரதான வேலை. எப்படிச் சாத்தியப்படுகிறது?

இது நெஃப்ரான்களின் சாமர்த்தியம். நெஃப்ரான் என் றால்? சிறுநீரகத்தின் துப்புரவுப் பணியாளர்கள். மருத்துவ மொழியில் சொன்னால், சிறுநீரக முடிச்சுகள். ஒவ்வொரு சிறுநீரகத்திலும் ஏறத்தாழ 10 லட்சம் நெஃப்ரான்கள் இருக்கின்றன. ஏராளமான முடிச்சுகளுடன் ஒரு ஃஸ்பிரிங் மாதிரி சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நெஃப்ரான்கள் எல்லாவற்றையும் நேராக இழுத்து, இணைத்தால் ஒரு மெல்லிய டெலிபோன் கேபிள் மாதிரி ஆகிவிடும். இதன் நீளம் கிட்டத்தட்ட 60 கிலோ மீட்டர். 12 செ.மீ. நீளமுள்ள சிறுநீரகத்துக்குள் 60 கிலோ மீட்டர் குழாயைச் சுருட்டி வைத்ததைப் போல் உள்ளது.

ஒவ்வொரு நெஃப்ரானிலும் பல பகுதிகள் உண்டு. இதன் தலைப்பகுதி ஒரு மதுக்கிண்ணம் போலிருக்கும்.பவுமன்ஸ் கேப்சூல்  என்பது இதன் பெயர். சிறுநீரகத்துக்கு வரும் சுத்த ரத்தக்குழாயின் கிளை ஒன்று இதற்குள் நுழைகிறது. இது கிளைவிட்டுக் கிளைவிட்டுச் சிறிதானதும் மறுபடியும் புதிய கிளைகளுடன் சேர்ந்து ஒரு பெரிய குழாயாக உருவமெடுத்து வெளியேறுகிறது.

பின்னர் அது அசுத்த ரத்தக் குழாயாக உருமாறி பொது ரத்த ஓட்டத்தில் இணைகிறது. பவுமன் கிண்ணத்திலிருந்து பாம்பின் வால்போல சிறுநீரகக்குழாய் ஒன்று கிளம்புகிறது. ஊட்டி மலைப்பாதையில் உள்ள கொண்டை ஊசி வளைவுகளைப் போலத்தான் இந்த சிறுநீரகக் குழாய்களும் வளைந்து வளைந்து சென்று கடைசியில் சேகரிப்புக் குழாய்களாக  மாறி, காலிசெஸ் பகுதிக்கு வந்து பெல்விஸில் திறக்கின்றன. இங்கிருந்து ஓர் அடி நீளத்தில் இரண்டு அங்குல அகலத்தில் ஒரு சிறுநீர்க்குழாய் புறப்படுகிறது. இரண்டு சிறுநீரகங்களிலிருந்தும் இப்படி இரண்டு சிறுநீர்க்குழாய்கள் கிளம்பி அடிவயிற்றில் இருக்கும் சிறுநீர்ப்பையில்  வந்து சேர்கிறது. சிறுநீரகத்தில் எங்கு பார்த்தாலும் குழாய் மயம்தான்.  நெஃப்ரான்களின் வேலை என்ன? ரத்தத்திலிருந்து சிறுநீரை வடிகட்டி சிறுநீர்ப்பைக்கு அனுப்புவது என்று ஒற்றை வரியில் அதைச் சொல்லி விடலாம்.

கழிவுகளை மறுசுழற்சி செய்கிற தொழிற்சாலையில் நடக்கும் வேலைக்குக் கொஞ்சமும் குறைவில்லாத வேலைகள் இங்கேயும் நடக்கின்றன. எப்படி? உடலில் ஒரு ரத்த நதி எந்நேரமும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. இதில் நிமிடத்துக்கு ஒண்ணேகால் லிட்டர் ரத்தம் சிறுநீரகத்துக்குப் போகிறது. இதிலிருந்து நிமிடத்துக்கு 125 மில்லி சிறுநீர் ஆரம்பத்தில் பிரிக்கப்படுகிறது. அதாவது ஒரு நாளில் 150 முதல் 180 லிட்டர் வரை சிறுநீர் முதலில் உற்பத்தியாகிறது. இந்தக் கட்டத்தில் நெஃப்ரான்கள் மட்டும் ஒரு ஸ்ட்ரைக் அறிவித்தால் போதும், நாள்முழுக்க நாம் ரெஸ்ட் ரூமிலேயே உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதான்! ஏனெனில், இனிமேல்தான் முக்கிய வேலைகளே நடக்க வேண்டும்.

நகராட்சியில் ஏரித் தண்ணீரை ஒரு தொட்டியில் சேகரித்துப் பல கட்டங்களில் வடிகட்டி சுத்தப்படுத்து கிறார் களே... அதோடு ஒப்பிடலாம் இந்த வேலையை. ஆரம்பச் சிறுநீர் என்பது தரைத் தொட்டியில் சேகரிக் கப்பட்ட ஏரித் தண்ணீர் மாதிரி. இதில் நல்லதும் கெட்டதும் கலந்தே இருக் கும். நல்லவை எல்லாம் சிறுநீரில் போய்விட்டால், அடுத்த அய்ந்தாம் நிமிடத்தில் தலைசுற்றி மயங்கிவிடுவோம்.

இதைத் தடுப்பதற்காக அடுத்த வேலையை ஆரம்பிக்கிறது நெஃப்ரான். இதனுள் சிறுநீர் பயணிக்கும் போது, அதிலுள்ள குளுக்கோஸ், அமினோ அமிலம், சோடியம், பைகார்பனேட், வைட்டமின்கள் மற்றும் தண் ணீரை தேவையான அளவுக்கு உறிஞ்சி உடலுக்கே திரும் பவும் தந்துவிடுகிறது. தேவையில்லாத யூரியா, யூரிக் அமிலம், கிரியேட்டினின் போன்ற கழிவுகளைத் தண்ணீ ருடன் கலந்து சிறுநீர்ப்பைக்கு அனுப்புகிறது.

இதுதான் சிறுநீர். நெஃப்ரான்களின் வழியே ஆரம்பச் சிறுநீர் வரும்போது, உடம்புக்கு உபயோகப்படுகிற சத்துக்கள் எல்லாமே மறுபடியும் உடலுக்குக் கிடைத்து விடுவ தால்தான், உடலில் அயனிகளின் அளவு சமச்சீராக இருக்கிறது; தண்ணீரின் அளவும் சரியாக இருக்கிறது.

ரத்தம் உடம்புக்குள் ஒரே அளவாகச் சுற்றி வருவதற்கு இந்தச் சமச்சீர் அளவுகள் முக்கியம். அதனால், நெஃப்ரான்களும் சளைக்காமல் சிறுநீரை உற்பத்தி செய்துகொண்டே இருக்கின்றன.

சிறுநீரகம் செய்யும் இந்தச் சீரான பணிக்கு பிட்யூட்டரி சுரக்கும் வாசோபிரசின் மற்றும் அட்ரீனல் சுரக்கும் ஆல்டோஸ்டீரோன் ஹார்மோன் கைகொடுக்கிறது.

இப்படிச் சிறுநீரகமானது ரத்தத்தில் தேங்கும் குப்பைகளை எல்லாம் பலதடவை வடிகட்டி சிறுநீரில் வெளியேற்றுவதால், உடலில் அதிகபட்ச கழிவுகளைக் கொண்ட திரவமாக சிறுநீர் இருக்கிறது. ஓர் அறையைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டு மானால், நிறைய தண்ணீர்விட்டு மீண்டும் மீண்டும் அலசுவோம் அல்லவா? அதுபோலத் தான் இந்த நிகழ்வும்.

அதனால்தான், ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தது இரண்டு லிட்டர் தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் என்று மருத்துவர்கள் சொல்கிறார்கள். சுருக்கமாகச் சொன்னால், சிறுநீரகம் எனும் கழிவுத் தொழிற்சாலை சரியாக இயங்க வேண்டு மானால், தண்ணீர் எனும் மூலப்பொருள் தாராளமாக கிடைக்க வேண்டும். அதுசரி, பகலில் நாம் அடிக்கடி பாத்ரூம் போகிறோம். அதுபோல் இரவிலும் போனால் நிம்மதியாகத் தூங்கமுடியுமா? இதற்கும் ஒரு சிறந்த  செயலாற்றல் சிறுநீரகத்தில் இருக்கிறது. மனித உடலின் அடுத்த ஆச்சரியம் இதுதான்.

மருத்துவமனையில் குளுக்கோஸ் ட்ரிப் இறங்குவதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதில் குளுக் கோஸ் இறங்கும் வேகத் தைக் குறைக்கவும் கூட்டவும் ஒரு ரெகுலேட்டர் இருக்கும். கிட்டத்தட்ட அதே செயல்முறை தான் சிறுநீரகத்திலும் இருக் கிறது.

நெஃப்ரான் இயல்பாகவே பகலில் டக்... டக்கென்று வேகமாகவும், இரவில் டொக் டொக் டொக் டொக்கென்று மெதுவாகவும் சிறுநீரைச் சொட்டுகிறது.

இப்படிச் சொட்டுச் சொட்டாக உற்பத்தியான சிறுநீர் சிறுக சிறுக சிறுநீர்ப்பையில் சேருகிறது. நமக்குச் சிறுநீர்ப்பை மட்டும் இல்லாவிட்டால் கொஞ்சம் கற்பனை செய்துபாருங்கள். சரியாக மூடப்படாத தண்ணீர்க் குழாய் மாதிரி சிறுநீர் எந்நேரமும் சொட்டும். தாங்குவோமா? நம் படைப்பின் கூடுதல் அற்புதம் சிறுநீர்ப்பை. இரண்டு சிறுநீரகங்களுக்கும் சேர்த்து ஒரு பைதான். இதில் சுமார் அரை லிட்டர் சிறுநீர் பிடிக்கும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இதயத்துடிப்பை சீர் செய்ய மின்னணு பேஸ் மேக்கர், டிஜிட்டல் பேஸ்மேக்கர் போன்றவை ஏற்கெனவே நடைமுறையில் இருக்கின்றன. உடலுக்குள் தொடர்ந்து 8 ஆண்டுகள் வரையிலும் இயங்கும் இந்த பேஸ்மேக்கர்கள், பேட்டரி தீர்ந்துவிட்டால் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். இனி அந்த பேட்டரி மாற்றம் அவசியம் இல்லாத அளவுக்கு வந்திருக்கிறது. கனடா நாட்டின் மெக் எவன் பல்கலைக்கழக மருத்துவ மய்ய விஞ்ஞானிகள் தற்போது உயிரியல் செயல்பாட்டு பேஸ்மேக்கர் செல்களை கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

மனித மரபணு செல்களிலிருந்து பிரித்தெ டுக்கப்பட்டு 21 நாட்களில் உருவாக்கப்படும் பேஸ்மேக்கர் செல்களை நோயாளியின் உட லில் நேரடியாக செலுத்தி, மின்தூண்டுதல் மூலம்  இதயத்துடிப்பை சீராக்க முடியும் என் பதைக் கண்டறிந் திருக்கின்றனர். இந்த புதிய கண்டுபிடிப்பு பற்றி இதய அறுவைசிகிச்சை நிபுணர் கூறியதாவது:

மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்க வேண்டிய ஒரு கண்டுபிடிப்பு இது. நிச்சயம் இது எலக்ட்ரானிக் பேஸ்மேக்கருக்கு மாற் றாக இருக்கும். ஏனெனில், ஒருவருக்கு எலக்ட்ரானிக் பேஸ்மேக்கரினால் நோய்த்தொற்றுகள் ஏற்படவும், ஹார்மோன் ஏற்றத்தாழ்வுகள் உண்டாகவும் இப்போது வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதேபோல், சிறுகுழந்தைகளுக்கு இதய அளவு மாற்றங்களை ஏற்க முடியாமல் போகிற சிக்கல்களும் நடைமுறையில் இருக்கிறது.

கருவில் உள்ள இதயச்சுருக்கம் ஏற்பட் டுள்ள குழந்தைகளுக்கு எலக்ட்ரானிக் பேஸ் மேக்கரை பொருத்த முடியாத சிக்கலும் இருக் கிறது. பயாலஜிக்கல் பேஸ்மேக்கரில் இந்த குறை பாடுகளெல்லாம் இருக்காது என்பது வரவேற்கத் தக்க சிறப்பம்சம் என்றே சொல்ல

வேண்டும் என்பவர், இதேபோல் வேறு இதய நவீன சிகிச் சைகளையும் நம்மிடம் விளக்குகிறார்.
தற்போது   என்று சொல்லப்படும் வயர் இல்லாத பேஸ் மேக்கர்களை உபயோகப்படுத்துகிறோம். இதற்கு ஊசி தேவையில்லை. துளையிட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. நேரடியாக நோயாளியின் இதயத்துக்குள் பொருத்திவிடலாம். மின்னணு பேஸ்மேக்கரைப்போலவே இதயத் துடிப்பின் வேகத்தை கட்டுப்படுத்தும். தன்னிச் சையாகவே செயல்படக் கூடியது இது.

குழந்தைகள் வளர்ந்து தனக்கான சொந்த அடையா ளத்தை அடையும்வரை அவர்களோடு சேர்ந்து பெற்றோரா கிய நாமும் பல போராட்டங்களை சந்திக்க வேண்டியிருப்பது என்னவோ நிதர்சனமான உண்மை. குடும்ப உறுப்பினர்களின் மரணம், புதிய குழந்தையின் வரவு, இட மாற்றம் இப்படி பல்வேறு கட்டங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் குழந்தைகளிடத்தில் நிச்சயம் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

எதிர்த்துப் பேசுவது, அடம் பிடிப்பது என நடத்தை ரீதியாகவும், உணர்ச்சி ரீதியாக சோகம், கோபம், தனிமை போன்ற மாற்றங்கள் ஏற்படுவதும் இயற்கைதான். சில குழந்தைகள் அந்தச் சூழ்நிலைக்கேற்ப தங்களை மாற்றிக் கொள்ளும்போது, காலப்போக்கில் தானாகவே மறைந்துவிடும். ஆனால், சில குழந்தைகள் தொடர்ந்து தவறான நடத்தை மற்றும் உணர்ச்சி மாற்றங்களை தானாகவே வளர்த்துக் கொள்ளும்போது அது அவர்களின் ஆளுமை யாகவே மாறி மனநலப் பிரச்னையை உருவாக்கிவிடுகிறது.

அதிலும், மன வளர்ச்சி குறைந்த குழந்தை களால் பிரச்னைகளை சமாளிக்க முடியாமல் போவதால், இவ்வித உணர்ச்சி மற்றும் நடத்தை கோளாறுகள் இவர்களை புரட்டிப் போட்டுவிடுகின்றன. எல்லா குழந்தைகளும் ஒரே நேரத்தில் குறிப்பிட்ட வளர்ச்சியை அடைய மாட்டார்கள் என்றாலும், வயதொத்த குழந்தைகளின் நடத்தையில் இருந்து பெரிய அளவில் வித்தியாசப்பட்டால் பெற்றோர் அதை கவனத்தில் கொள்வது மிக அவசியம். இதற்காகவே குறிப்பிட்ட பருவத்தில் குறிப்பிட்ட மனநிலைக்கு மாறாக உங்கள் குழந்தையிடம் வித்தியாசமான செயல்கள் ஏதே னும் தென்பட்டால் உடனடியாக கவனிக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதற்காகவே இந்த அட்டவணை.

முதல் 2 மாதங்கள்
முதலில் தாயின் முகத்தை நேருக்குநேர் பார்த்து சிரிக்க ஆரம்பிக்கும்.
அழுகை மூலம் தனக்கு வேண்டியதை கேட்டுப்பெறும்.
அப்படி கிடைக்கவில்லை என்றால் தன் கைகளையும், விரல்களையும் சூப்பத்தொடங்கி தன்னைத்தானே சமாதானப் படுத்திக் கொள்ளும்.

4 மாதங்கள்
குழந்தை தனக்குத்தானே சிரித்து விளையாட ஆரம் பிக்கும்.
பெரியவர்கள் அதனோடு விளையாடுவதை நிறுத் தினால் உடனே அழ ஆரம்பிப்பார்கள்.
உங்கள் முகத்தின் உணர்ச்சிகளை அப்படியே பிரதி பலிப்பார்கள்.

6 மாதங்கள்
நெருக்கமானவர்களையும், அந்நியர்களையும் வேறு படுத்தி அடையாளம் காணத் தொடங்குவார்கள்.
புன்னகைப்பது, சிரிப்பது மற்றும் அழுவதன் மூலம் தன்னோடு பேசுபவர்களுக்கு பதில் சொல்ல ஆரம்பிப்பார்கள்.
தன்னைத்தானே கண்ணாடியில் பார்த்து மகிழ்வார்கள்.
மாதங்கள்
அந்நியர்களைப் பார்த்தால் பயப்படுவார்கள்.

மற்ற குழந்தைகள் வைத்திருக்கும் பொம்மைகள் மீது ஆசைப்படுவார்கள்
தனக்கு பரிச்சயமான முகங்கள் அருகில் இல்லை யென்றால் அழத்தொடங்குவார்கள்.

2 முதல் 17 மாதங்கள்
நெருக்கமானவர்களுடன் மட்டும் தனக்குப் பிடித்தமான விளையாட்டுகளை விளையாடுவார்கள்
கையில் கிடைக்கும் பொருளை எடுத்துக் கொடுப்பது போன்று குடும்ப நபர்களோடு நேரடியாக தொடர்பு கொள்ள ஆரம்பிப்பார்கள்.
தன்னை யாரும் கவனிக்கவில்லை என்று உணர்ந்தால் வித்தியாசமான ஒலிகளை எழுப்பி நம்முடைய கவ னத்தை ஈர்க்க பார்ப்பார்கள்.
பந்துகளைப் தூக்கிப்போட்டு பிடிப்பது போன்று சின்னச்சின்ன விளையாட்டுகளில் ஈடுபடுவார்கள்.

1 முதல் 2 வயது
அதிகமான கோபமும், முரட்டுத்தனமும் எட்டிப் பார்க்கும் பருவம் இது. அதிகமாக முரண்டு பிடிக்க ஆரம்பிப்பார்கள்
பெரியவர்களையும், மற்ற குழந்தைகளையும் பார்த்து அவர்களின் செயல்களை அப்படியே செய்யத் தொடங் குவார்கள்.
மற்ற குழந்தைகளோடு இணைந்து விளையாட விரும் புவார்கள்.

3 முதல் 4 வயது
தங்களது உணர்ச்சிகளை அதிகமாக வெளிக்காட்டத் தொடங்கும் வயது.
தன்னுடன் இருப்பவர்களோடு ஒற்றுமையாக பழகத் தொடங்குவார்கள்.
பெற்றோருடன் இருப்பதைவிட, மற்ற குழந்தைகளுடன் அதிகநேரம் இருப்பதையே விரும்புவார்கள்.

5 முதல் 6 வயது
பாலினப் புரிதல் தொடங்கும் வயது. ஒத்த பாலின நண்பர்களிடமே அதிகம் விளையாடுவார்கள்.
சக நண்பர்களோடு அதிகமாக பேசுவது, சுதந்திரமாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் விளையாடுவது பகிர்ந்து கொள்வது எல்லாமே இந்த வயதில்தான்.
தங்களுக்குள் நிகழும் சங்கடங்கள், கோபம் போன்ற உணர்ச்சிகளை உணரத் தொடங்கும் வயது இது.

7 முதல் 8 வயது
தன்னுடைய நண்பர்கள் மற்றும் தன்னுடன் விளை யாடும் குழந்தைகளின் செயல்களைப்பற்றி புகார் சொல்ல ஆரம்பிப்பிப்பார்கள்.
மற்றவர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்வார்கள்.
குறிப்பிட்ட நோக்கம் இல்லாவிட்டால் நீங்கள் சொல்லும் வழிமுறைகளை பின்பற்றமாட்டார்கள்.
தங்கள் மன வருத்தத்தை வெளியே செல்லத் தெரியாமல், மூர்க்கத்தனமான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவார்கள்.

9 முதல் 10 வயது
சின்னதாக ஒரு நட்பு வட்டம் உருவாக்கிக்கொண்டு, தங்களுக்குள் ரகசியங்கள், நகைச்சுவைகளை பகிரத் தொடங்குவார்கள்.
குடும்ப நடவடிக்கைகளில் இருந்து விலகத்தொடங்கி, தங்கள் சொந்த அடையாளத்தை வளர்த்துக் கொள் வார்கள்.
சுயநலத்துடன், முரட்டுத்தனமாக இருந்தாலும் அன் போடும், பாசத்தோடும் பழக முயற்சி செய்வார்கள்.

11 முதல் 15 வயது வரையிலான முன் விடலைப் பருவம்
எதையும் தர்க்கரீதியாக சிந்திக்கத் தொடங்கும் பருவம் இது. ஏன், எதற்கு என கேள்விகள் எழுப்பி விடை காண முயல்வார்கள்.
அடிக்கடி மனசோர்வுற்று ஆகி, தனிமையை விரும்புவர்.
வீட்டிலுள்ள பெரியவர்களின் வார்த்தைகளைவிட, நெருங்கிய நண்பர்களின் வார்த்தைகளுக்கு அதிக மதிப்பு கொடுப்பார்கள்.
புதுப்புது சிகையலங்காரம், ஆடையலங்காரங்களில் நாட்டம் அதிகமாகும். நடை, உடை பாவனைகளில் தங்களுக் கென்று தனி அடையாளத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வார்கள்.

16 முதல் 18 வயது வளரினம் பருவம்
அதிகமான சுதந்திரத்தை விரும்பும் இவர்கள் மெல்ல, மெல்ல பெற்றோரிடமிருந்து விலகத் தொடங்குவார்கள்.
தன்னுடைய சுயவலிமை, இயலாமைகளை கண்டறிந்து, அதனால் ஏற்படும் மனக்கிளர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தத் துடிக்கும் பருவம் இது.
தன் தனிப்பட்ட வெற்றிகளில் அதிகம் பெருமிதம் கொள்வார்கள்.
நண்பர்களுடன் அடிக்கடி வெளியே தங்குவதற்கு அதிக விருப்பம் காட்டுவார்கள்.

நான் ஒரு சர்க்கரை நோயாளி. தினமும் இன்சுலின் ஊசி போட்டுக்கொள்கிறேன். என் வீட்டில் குளிர்பதனப் பெட்டி இல்லை. இன்சுலின் ஊசிமருந்தை வெளியில்தான் வைத்துக் கொள் கிறேன். இப்படிச் செய்தால் இன்சுலினுக்கு ஆற்றல் குறைந்துவிடும்; ரத்தச் சர்க்கரை கட்டுப்பட நாளா கும் என்று சொல்கிறார்கள். இது உண்மையா?

உண்மைதான்.

சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு இன்சுலின் ஒரு வரப்பிரசாதம். இதை முறையாகப் பயன்படுத்தினால் மட்டுமே முழுமையான பலனைத் தரும். இன்சுலின் அதன் வேதிப்பண்பின்படி ஒரு புரதப்பொருள். இதைக் குளிர்பதனப் பெட்டியிலிருந்து 8 டிகிரி சென்டிகிரேடுவரை உள்ள வெப்பத்தில் வைத்துப் பாதுகாக்க வேண்டும். அதிக வெப்பம் அல்லது வெயில் இதன் மீது பட்டால், இன்சுலினுக்குரிய வேதிப்பண்பு சிதைந்துவிடும். இதனால், அதன் ஆற்றல் குறைந்துவிடும்.

இன்சுலின் ஊசி மருந்தை எவ்வாறு பாதுகாப்பது?

இன்சுலினுக்கு அதிக வெப்பமும் ஆகாது; அதிகக் குளிர்ச்சியும் கூடாது.

இன்சுலினை வெயில் படாத, குளிர்ச்சியான அறையில் வைத்திருக்கலாம்.

சில நாட்களுக்கு மட்டும் என்றால், சாதாரணமாக நாம் வசிக்கும் அறையிலும் வைத்துக் கொள்ள லாம். அறை வெப்பம் 15-லிருந்து 25 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பநிலைவரை இருக்க வேண்டும்.

நீண்ட நாட்களுக்கு என்றால், குளிர்பதனப் பெட்டியில் கதவின் உட்பக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ளலாம்.

இன்சுலின் மருந்து, இன்சுலின் பேனா, கார்ட் ரிஜ்களை ஃபிரீசரில் வைத்துவிடக் கூடாது.

இன்சுலின் உறைந்துவிட்டால், குழம்பியிருந்தால் அல்லது நிறம் மாறி இருந்தால் பயன்படுத்தக் கூடாது.

குளிர்பதனப் பெட்டி இல்லாதவர்கள், ஒரு சிறிய பிளாஸ்டிக் வாளியில் முக்கால் பங்குக்குத் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொள்ளுங்கள். அதன் நடுவில் அடிப்பாகம் தட்டையாக உள்ள சிறிய மண் கலசத்தை வையுங்கள். அந்த மண்கலசத்துக்குள் இன்சுலின் ஊசி மருந்தை வைத்துவிடுங்கள். இதை ஒரு மூடியால் மூடி, வீட்டில் வெப்பம் படாத இடத்தில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இப்போது குட்டி ஃபிரிட்ஜ் தயார். இன்சுலின் மருந்துக்குக் குளிர்பதனப் பெட்டி தருகிற அத் தனை பலன்களையும் இதனால் பெற முடியும்.

குளிர்பதனப் பெட்டியிலிருந்து மருந்தை வெளியில் எடுத்ததும் போட்டுவிடக்கூடாது. அது அறை வெப்பத்துக்கு வரும்வரை சிறிது நேரம் காத்திருக்க வேண்டும். அல்லது இன் சுலின் பாட்டிலை உள்ளங்கைகளுக்கு நடுவில் வைத்துக்கொண்டு உருட்ட வேண்டும். இப்படிச் செய்தால் விரைவில் அறை வெப்பத்துக்கு மருந்து வந்துவிடும். அதற்குப் பிறகு அதைப் பயன்படுத்தலாம்.

அடிக்கடி வெளியூர் பயணம் செய்பவர்கள், பிளாஸ்டிக் பையில் அய்ஸ் கட்டிகளை வைத்துக் கட்டிக்கொள்ளுங்கள். இப்படி இரண்டு அய்ஸ் கட்டிப் பைகளுக்கு நடுவில் இன்சுலின் மருந்து பாட்டில் அல்லது இன்சுலின் பேனாவை வைத்துக்கொள்ளலாம்.

இப்போது இதற்கெனத் தனி அய்ஸ் பை கிடைக் கிறது. அதையும் பயன்படுத்தலாம்.

இன்சுலின் மருந்தையும் இன்சுலின் பேனாவை யும் வீட்டில் அல்லது அலுவலகத்தில் அதிக வெப்பமுள்ள இடங்களில் வைக்கக் கூடாது; வெயில் படும் இடங்களிலும் வைக்கக் கூடாது; சமையலறையில் வைக்கக் கூடாது; தொலைக் காட்சிப் பெட்டியின் மேல் வைக்கக் கூடாது. வெப்பமூட்டி பயன்படுத்தும் அறையில் வைக்கக் கூடாது.   குளிர்சாதனப் பெட்டிக்கு அருகிலும் வைக்கக் கூடாது. வெயில் நேரடியாக வரும் வாய்ப் புள்ள ஜன்னலுக்கு அருகில் வைக்கக் கூடாது.

காரில் பயணம் செய்பவர்கள், நிறுத்தப்பட்ட காரில் இதை வைத்துவிட்டுச் செல்லக் கூடாது. ரேடியேட்டர் உள்ள இடங்களிலும் வைக்கக் கூடாது.

தற்போது வரும் நவீன கார்களில் ஏ.சி. உள்ள டேஷ் போர்டு இருக்கிறது. இதில் இன்சுலின் பாட்டிலை வைத்துக்கொள்ளலாம்.

விமானத்தில் பயணம் செய்பவர்கள் இன்சுலின் மருந்தை கார்கோவில் வைக்கக் கூடாது.

பயன்படுத்தத் தொடங்கிய இன்சுலின் ஊசி மருந்தை, அது குளிர்பதனப் பெட்டியில் வைத் துப் பாதுகாக்கப்படுகிறது என்றாலும், அதிக பட்சம் ஒரு மாதம் மட்டுமே பயன்படுத்த வேண் டும். அதற்கு மேல் பாட்டிலில் மருந்து மிச்சம் இருந்தாலும், அதன் செயல்திறன் குறைந்து விடும். ஆகவே, அதைப் பயன்படுத்த வேண்டாம்.

பயன்படுத்தாத, சீல் உடைக்கப்படாத இன்சுலின் மருந்தைக் குளிர்பதனப் பெட்டியில் வைத்து, அதன் காலாவதி தேதிவரை பாதுகாக்க முடியும்.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

அரிப்பு ஏற்படுவது ஏன்?

அரிப்பு என்பது நம் உடல் இயந்திரத்தில் இயங்கும் ஒரு அலாரம். உடம்புக்குள் வேண்டாத பொருள் ஒன்று நுழைந்து விட்டால் நம்மை எச்சரிக்கை மணி அடிக்கும் அறிகுறிதான் அரிப்பு. நாம் உறங்கினாலும் விழித்திருந்தாலும் எதிராளி தொல்லை கொடுத்தால், உடனே தோலைச் சொறிய வேண்டும் என்ற உணர்வைத் தூண்டுகிற ஓர் எதிர்வினை இது.

உடலியல்ரீதியில் சொன்னால் அரிப்பு என்பது ஒவ் வாமையின் வெளிப்பாடு. இதைச் செயல்படுத்துவது நம் தோலில் உள்ள மாஸ்ட் செல்கள்.
எதிர்ப்புப் புரதம்

அரிப்பு ஏற்படுவதற்கு அடிப்படைக் காரணம், பிடிக்காத பொருளுக்கு ரத்தத்தில் உருவாகும் எதிர்ப்பாற்றல் புரதம்தான். இதை இம்யூனோகுளோபுலின்  ஈ  என்பார்கள். இந்தப் புர தத்தை ரத்த செல்கள் உருவாக்குகின்றன. பிடிக்காத பொருள் முதல்முறையாக உடம்புக்குள் நுழையும்போது, இந்தப் புரதம் உருவாகி ரத்தத்தில் காத்திருக்கும்.

மீண்டும் அதே ஒவ்வாத பொருள் உடலுக்குள் நுழையும்போது, இந்தப் புரதம் ஒவ்வாமைப் பொருளுடன் சேர்ந்து மாஸ்ட் செல் களைத் தூண்டும். இதன் காரணமாக மாஸ்ட் செல்கள் ஹிஸ்டமின், லுயூக்கோட்ரின் எனும் வேதிப்பொருட்களை வெளியேற்றும். இவை ரத்தக் குழாய்களை விரிவடையச் செய்து அங்குள்ள நரம்பு முனைகளைத் தாக்கும். அதன் விளைவால்தான் அரிப்பு, தடிப்பு, தோல் சிவப்பது போன்றவை ஏற்படுகின்றன.

என்ன காரணம்?

அரிப்பு ஏற்படுவதற்குக் காரணங்கள் அநேகம். என்றாலும், இவற்றை இரண்டே இரண்டு பிரிவுகளில் அடக்கி வைத்திருக்கிறது, மருத்துவம். உடலின் வெளியிலிருந்து வருவது ஒரு வகை. உடலுக்குள்ளேயே இருப்பது அடுத்த வகை.

வெளியிலிருந்து வரும் எதிராளிகளில் முன்னிலை வகிப்பது செயற்கை அழகுச் சாதனப் பொருள்கள். சோப்பு, சென்ட், குங்குமம், தலைச்சாயம், உதட்டுச்சாயம், நகப்பூச்சு, முகப்பவுடர், கிரீம் போன்றவை உடலுக்கு ஒத்துக்கொள்ளாவிட்டால் அரிப்பை ஏற்படுத்தும். சிலருக்குக் கம்பளி, டெர்லின், நைலான், விலங்குத் தோல் போன்ற ஆடைகளை அணிந்தால் உடல் அரிக்க ஆரம்பித்துவிடும்.

குழந்தைகளுக்கு டயாபர் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை என்றால் பிட்டத்தில் அரிக்கும். ரப்பர் செருப்பு, கைக்கடிகார நாடா, பெயிண்ட், பூச்சிக்கொல்லிகள், ரசாயனப் பொருள்கள் போன்றவையும் அரிப்பை ஏற்படுத்தலாம். இன்னும் சிலருக்கு பிளாஸ்டிக் வளையல், தங்க நகை, கவரிங் நகைகளால் அரிப்பு உண்டாகும். குறிப்பாக, நிக்கல் வகை நகைகளால் ஏற்படும் அரிப்பு, நம் நாட்டுப் பெண்களுக்கு அதிகம். துணி துவைக்கப் பயன்படுத்தப்படும் டிடெர்ஜென்ட் தூள் அல்லது சோப்பு சில பெண்களுக்கு அலர்ஜியாகி, அரிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

அப்படி ஆகும்போது தோல் தடிமனாவதுடன், சொரசொரப்பாகிக் கறுத்துப்போகிறது. இந்த இடங்களைச் சொறியச் சொறிய நீர்க் கொப்புளங்கள் ஏற்பட்டு வீங்கி, தடித்து, நீர் வடிகிறது. இதற்குக் கரப்பான் நோய் () என்று பெயர். இது வந்துவிட்டால் நாள் முழு வதும் அரிப்பை ஏற்படுத்தும்.
குளிரும் ஆகாது!

சிலருக்கு வெயிலும் குளிரும்கூட அரிப்பை ஏற்படுத்தும். வெயில் காலத்தில் சூரிய ஒளியின் புறஊதாக்கதிர்கள் அலர்ஜியாகி அரிப்பு வரும்; கடுமையான வியர்க்குரு வந்தாலும் அரிப்பு வரும். குளிர்காலத்தில் பனிக்காற்றுப் பட்டுத் தோல் வறண்டு அரிப்பு உண்டாகும். அடுத்து, செல்லப் பிராணிகளால் வரும் அரிப்பு. இதில் பிரதானமானது பூனை. பூனையின் முடி பட்டால் சிலருக்கு உடம்பெல்லாம் அரிப்பு எடுத்து தடிப்புகள் உண்டாகும்.

தொடை இடுக்கு அரிப்பு

காளான் கிருமிகள் தொடை இடுக்குகளில் புகுந்து அரிப்பை ஏற்படுத்தும். இந்த அரிப்பு இரவு நேரத்தில்தான் மிகத் தீவிரமாகும். அரிப்பு அதிகரிக்க அதிகரிக்க அந்த இடத்தில் அகலமாகப் படை போலத் தோன்றும். கால் விரல் இடுக்குகளில் வருகிற சேற்றுப் புண்ணும் அரிப்பை ஏற்படுத்துகிற ஒரு காரணிதான். தண்ணீரில் அதிகம் புழங்கும் வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்களுக்கு இந்தத் தொல்லை இருக்கும்.

அடுத்து, உடல் பருமன் உள்ளவர்களுக்கு அக்குள், இடுப்பின் சுற்றுப்புறம், தொடை இடுக்கு, மார்பகங்களின் அடிப்பகுதி... இப்படிப் பல இடங்களில் காளான் பாதிப்பு ஏற்பட்டு அரிப்பு தொல்லை கொடுக்கும். இந்த இடங்களில் பாக்டீரியாவும் சேர்ந்து கொண்டால், தோல் மடிப்பு நோய்  தோன்றும். இதுவும் அரிப்பை அதிகப்படுத்தக்கூடிய ஒரு நோய்தான். இவை தவிர பேன், பொடுகு, தேமல், சிரங்கு, சோரியாசிஸ் போன்ற தோல் நோய்களும் அரிப்பை ஏற்படுத்தும். எறும்பு, கொசு, தேனீ, குளவி, வண்டு, சிலந்தி போன்ற பூச்சிகள் கடித்தாலும், கொட்டினாலும் தோலில் தடிப்பு, அரிப்பு, தோல் சிவந்துபோவது போன்ற தொந்தரவுகள் ஏற்படும்.

வயதானால் வரும் அரிப்பு

முதுமையில் வருகிற அரிப்புக்கு வேறு காரணம் இருக்கிறது. வயதானவர்களுக்குத் தோலில் உள்ள எண்ணெய்ச் சுரப்பிகளின் சுரக்கும் தன்மை குறைவதால், தோலில் வறட்சி ஏற்பட்டு அரிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. சிலருக்கு அருவியில் குளித்து முடித்ததும் அரிப்பு ஏற்படும்.

எச்சரிக்கும் நோய்கள்

உடலில் இருக்கும் எந்தவொரு நோய்த்தொற்றும் அரிப்பை உண்டாக்க வாய்ப்புண்டு. உதாரணம்: சொத்தைப் பல், சுவாசப்பாதை அழற்சி, சிறுநீரகப் பாதை அழற்சி போன்றவை. ஆசன வாயில் அரிப்பு உண்டாவதற்கு நூல் புழு காரணமாக இருக்கலாம். குடலில் எந்தப் புழு இருந்தாலும் உடம்பில் அரிப்பு ஏற்படலாம். உடம்பெல்லாம் அரித்தால், உடலுக்குள் இருக்கும் ஏதோ ஒரு புற்றுநோயின் அறிகுறியாகவும் அது இருக்கலாம்.

தவிர, நீரிழிவு நோய், ரத்தசோகை, மஞ்சள் காமாலை, சிறுநீரகக் கோளாறு, தைராய்டு பிரச்சினை, பித்தப்பைப் பிரச்சினை, மல்ட்டிபிள் ஸ்கிலிரோஸிஸ் எனும் மூளை நரம்புப் பிரச்சினை, பரம்பரை போன்றவையும் அரிப்புக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.


குதிகால் வலி எதனால் வருகிறது?

ஹைஹீல்ஸ் செருப்புகளை அணிபவர்களுக் குக் குதிகால் வலி வருவதற்கான சாத் தியம், மற்றவர் களைவிடப் பல மடங்கு அதிகம். இதற்கான காரணத் தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டு மானால், குதிகால் வலி எப்படி ஏற்படுகிறது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

நம் பாதத்தில் பிளான்டார் அப்போநீரோசிஸ்  எனும் திசுக்கொத்து குதிகால் எலும்பிலிருந்து கால் கட்டை விரலை நோக்கிச் செல்கிறது. குதிகால் எலும்பும், இந்தத் திசுக்கொத்தும் இணையும் இடத்தில் ஒருவித அழற்சி ஏற்பட்டு, வீக்கம் உண்டாகிறது. இதனால் குதிகால் வலி உண்டாகிறது. இந்தத் தொந்தரவுக்கு பிளான்டார் ஃபேசியைட்டிஸ்  என்பது மருத்துவப் பெயர்.

குதிகால் எலும்பும், தசைநார்களும் உராய்வதைத் தடுக்க பர்சா   எனும் திரவப் பை உள்ளது. இதில் அழற்சி ஏற்பட்டு வீங்கிவிட்டாலும் குதிகால் வலி வரும். இன்னும் சிலருக்குக் குதிகால் எலும்பும், திசுக் கொத்தும் சேருமிடத்தில் சிறிதளவு எலும்பு அதிகமாக வளர்ந்துவிடும். இதற்கு கால்கேனியல் ஸ்பர் என்று பெயர். இதன் காரணமாகவும் குதிகால் வலி ஏற்படுவது வழக்கம்.

கரடுமுரடான தோல் செருப்புகளையும், பிளாஸ்டிக் செருப்பு களையும் அணிபவர்களுக்கு, குதிகால் வலி வருவதற்கான சாத்தியம் அதிகம். காரணம், வாகனங்களில் ஷாக் அப்சார்பர் வேலை செய்வது போல நம் காலணிகளும் செயல்பட வேண்டும். அப்போதுதான் குதிகாலுக்கு வேலைப்பளு குறையும். ஆனால், கரடுமுரடான தோல் செருப்புகளில் இந்தப் பலனை எதிர்பார்க்க முடியாது.

அடுத்து, ஹைஹீல்ஸ் செருப்புகளை அணியும் பழக்கம் பெண்களிடம் அதிகரித்துவருகிறது. ஆனால், இதில்தான் ஆபத்தும் உள்ளது. குதிகாலை உயரமான நிலையில் வைத்திருக்க உதவுகிற இந்தக் காலணிகள், பாதத்துக்குச் சமமான அழுத்தத்தைத் தருவ தில்லை. இவற்றைக் காலில் அணிந்துகொண்டு நடக்கும்போது, பிளான்டார் திசுக்கொத்து மிகவும் விரிந்த நிலையிலேயே நாள் முழுவதும் இருப்பதால், சீக்கிரமே அழற்சி அடைந்து, வீக்கத்துடன் குதிகால் வலியை ஏற்படுத்திவிடும்.

இன்னும் சிலர் கூம்பு வடிவ ஷூக்களை அணிகிறார்கள். இவற்றால் கால் பாத எலும்புகள் அழுத்தப்பட்டு, இடைவெளி குறைந்து வலிக்கத் தொடங்கும். சாதாரணமாக இருக்கும்போது கால் முழுவதும் வலிக்கும். நடக்கும்போது குதிகாலில் வலி அதிகமாக இருக்கும்.

குதிகால் வலி ஏற்பட்டவர்கள் தெருவில் மட்டுமல்ல; வீட்டுக் குள்ளும் வெறுங்காலோடு நடக்கக் கூடாது. எப்போதும் மிருதுவான ஹவாய் செருப்புகளை அணிந்தே நடக்க வேண்டும். ‘எம்.சி.ஆர்.’  செருப்புகளை அணிந்து நடப்பது இன்னும் நல்லது.

பாதத்துக்குச் சரியான அளவில் காலணிகளை அணிய வேண்டியது முக்கியம். அழுத்தமான ஷூக்களையும் அணியக் கூடாது. லூசான ஷூக்களையும் அணியக் கூடாது. இந்த இரண்டிலும் தீமை உள்ளது. முக்கியமாக, குதிகால் தசைநாணுக்கு அதிக உராய்வைக் கொடுத்து வலி ஆரம்பிக்க இவை துணை போகும். ஆகவே, காலணிகள் அணிவதிலும் எச்சரிக்கை தேவை!

மனதுக்கும் தேவை முதல் உதவி

ஒரு விபத்து, ஏதேனும் அசம்பாவிதம் என்றால் உடனடியாக முதல் உதவிகளைச் செய்கிறோம். உயிரைக் காப்பாற்ற உடலுக்குச் செய்யப்படும் இந்த முதல் உதவிகளைப் போலவே மனதுக்கும் முதல் உதவி தேவை என உளவியல் மருத்து வர்கள் கூறுகிறார்கள். நெருக்கமானவர்களின் பிரிவு, வன்முறைகள், விபத்து, இயற்கைப் பேரழிவுகள் போன்று மனிதர்களின் மனதை பாதிக்கக்கூடிய நிகழ்வுகள் அன்றாடம் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.இதனால் தனி மனிதர்கள் மட்டும் இல்லாமல் குடும்பங்கள், சில நேரங்களில் ஒட்டு மொத்த சமுதாயமேகூட பாதிப்புக்குள்ளாகிறது. இதுபோன்ற எதிர்பாராத உளவியல் தாக்குதலுக்கு ஆளாகிறவர்களில் ஒரு சிலரே அதிலிருந்து மீண்டு வருகிறார்கள். பெரும்பாலானவர்கள் அதி லிருந்து மீள முடியாமல் கடுமையான பாதிப்புக் குள்ளாகிறார்கள்.

இதுபோன்ற தருணங்களில் பாதிப்புக்குள்ளான வர்களுக்கு அவரைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் முதலில் ஆதரவுக்கரம் தர வேண்டும். சக மனிதர்கள் இதுபோல் மனரீதியாக ஆதரவு அளிப்பதையே உளவியல் முதல் உதவி என்கிறோம்.  உதவி ஒருவருக்குத் தேவை என்பதை எப்படி உணர்ந்து கொள்வது?  கேட்டோம். காரணமில்லாமல் எல்லா வற்றுக்கும் பயப்படுவது, கலகலப்பாக இருக்கக் கூடியவர் திடீரென்று யாருடனும் பழகாமல் தனிமையில் இருப்பது, உடல் சோர்வு, ஆர்வமாக ஈடுபடும் செயல்களில் ஆர்வம் குறைவது, வேலைத்திறன் குறைவது, அதிகப் படியான தூக்கம் அல்லது தூக்கமின்மை, தன்னம்பிக்கை இழத்தல், வேலைக்கோ, கல்லூரிக்கோ செல் வதைத் தவிர்ப்பது, ஆவேசமாகக் கத்துவது போன்றவை ஒருவரிடம் தென்பட்டால் அவர் களுக்கு உளவியல் முதல் உதவி தேவை என்பதை உணர்ந்துகொள்ளலாம்.

தற்கொலை எண்ணம் தூண்டப்படுபவர்களின் நடவடிக்கைகள் சற்று மாறுபட்டவை. எப்பொழு துமே ஒரு பொருளுக்காக சண்டையிடுபவர்கள், திடீரென அதை தியாகம் செய்யும் மனநிலைக்கு வந்திருப்பார்கள். அதை அவளுக்கே கொடுத்து விடுங்கள்... எனக்கு இனிமேல் தேவைப்படாது என்பார்கள். இன்னும் சிலர், கொஞ்ச நாள்கள் தானே... எல்லாவற்றையும் அனுபவித்துவிடுகிறேன் என்று விரக்தியாகப் பேசுவார்கள்.இந்த நடத்தை மாற்றங்களை உடனிருப்பவர்கள் கூர்ந்து கவனித்து அவருக்கு முதலில் ஆதரவு தர வேண்டும். அவர் களை தனிமையில் விடாமல் தங்களுடனேயே வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அவருடைய உறவினர் மட்டுமல்லாது உடன் பயில்பவர்கள், வேலை செய்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அக் கறையோடு இந்த முதல் உதவியைச் செய்யலாம்.

உளவியல் முதல் உதவியை எப்படி செய்வது ?

உளவியல் படித்தவர்கள்தான் முதல் உதவி செய்ய வேண்டுமென்பதில்லை; அது தொழில் முறை ஆலோசனையும் இல்லை. அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நெருக்கமானவர்கள் யாராக இருந்தாலும் இந்த முதல் உதவியைச் செய்யலாம். யாரை பாதுகாப்பாகவும், வாய்ப் பாகவும் உணர்கிறார்களோ அவர்கள் முதலில் பேச்சு கொடுக்கலாம்.பாதிப்பு நடந்த நேரம், இடம், காரணம் என விளக்கமாகப் பேசக் கூடாது. அது அவசியமும் இல்லை; எதனால் ஏற்பட்டது? ஏன் ஏற்பட்டது? என்ற மூல காரணத்தை ஆராய முற்பட வேண்டியதும் இல்லை. பேசுவதற்கேற்ற அமைதியான சூழலைப் பார்த்துப் பேச வேண்டும். கசப்பான அனுபவத்தை கூற வற்புறுத்தாமல், அவர்களாகவே பேச முற்படும் வரை பொறுமை யுடன் கேட்பது அவசியம்.

பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வார்த்தைகளை கிண்டலடிக்காமல், காயப்படுத்தாமல் அவர்களின் தேவைகள், பிரச்சினைகளுக்குத் தகுந்தவாறு பதில் அளிப்பதும் முக்கியம். "நீ கத்துகிறாய், மற்றவர்களை துன்புறுத்துகிறாய், இப்படியெல்லாம் நடந்து கொள் கிறாய்" என்று குத்திக்காட்டுவதையும் தவிர்க்க வேண்டும். பெரும்பாலும் மனநிலை பாதிக்கப்பட்ட வர்கள் அதை ஒப்புக் கொள்வ தில்லை. அதனால், அவர்களைப் பலவந்தப்படுத் தாமல், சாதாரண மருத்துவ சோதனை என்று எடுத்துக்கூறி பொது மருத்துவரிடம் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும். பொது நல மருத்துவருடன் இணைந்து அதன்பிறகு மனநல சிகிச்சையை மேற்கொள்ள வைப்பது ஒரு நல்ல உத்தி.

டென்ஷன், மன அழுத்தம் என்று மனநலம் சார்ந்த பிரச்சினைகள் அதிகரித்துள்ள இக்கால கட் டத்தில் ஒவ்வொருவருக்குமே அந்தப் பொறுப்பு இருக்கிறது. பொதுநல மருத்துவர்களே ஆரம்ப கட்ட உளவியல் சிகிச்சையை மேற் கொள்ளும் வகையில் அரசு கட்டமைப்பை உருவாக்க வேண்டும். மேலும், பயிற்சி பெற்ற மருத்துவர் களைக் கொண்டு நடத்தப்படும், அங்கீகரிக்கப் பட்ட மனநல மய்யங்களை அரசு அதிக அளவில் நிறுவுவதும் அவசியம்.

இதயம் காக்க
இப்படியும் ஒரு வழி!

நீண்ட நேரம் ஒரே இடத்தில் அமர்ந்திருக்கக் கூடாது என்றுதான் மருத்துவர்கள் சொல்கிறார்கள். அது நல்லதில்லை என்பது நமக்கும் தெரியும்தான். நம் வேலைமுறையே அப்படி இருக்கும்போது நாம் என்னதான் செய்வது?

அதற்கும் ஒரு வழி இருக்கிறது என்கிறார் கொலம் பியாவின் மிசவுளரி பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஜாமி படிலா. நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருப்பவர்கள் காலாட்டிக் கொண்டே இருந்தால் இதயம் சார்ந்த நோய்கள் வரும் வாய்ப்பு குறைவு என்று டிப்ஸ் தருகிறார் ஜாமி படிலா. இதற்காக 11 பேரை ஓரிடத்தில் 3 மணி நேரம் தொடர்ந்து அமரவைத்து ஆய்வு மேற்கொண்ட பிறகே இந்த உண்மையைக் கூறியிருக்கிறார். ஆய்வு நடந்தபோது ஒரு நிமிடம் தங்களுடைய ஒரு காலை அங்கும் இங்குமாக அசைத்துக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும் என்று சொல்லி யிருந்தோம். அதன்பிறகு அந்த காலுக்கு 4 நிமிட ஓய்வு கொடுக்க வேண்டும். இதேபோல மற்றொரு காலிலும் செய்யுமாறு சொல்லப்பட்டது. ஆய்வுக்கு முன்னரும், பின்னரும் அவர்களுடைய கால் நரம்பு செயல்பாடுகளை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தபோது முழங்காலின் பின்புறம் மற்றும் கால் மூட்டுகளில் ரத்த ஓட்டம் அதிகரித்திருந்தது என்கிறார் அவர். இதய அறுவைசிகிச்சை மருத்துவர் சிறீமதி இந்த ஆய்வு பற்றிக் கூறும்போது

"கணிணியில் வேலை பார்ப்பவர்கள், அலுவலகங்களில் வேலை செய்பவர்கள், பொழுதுபோக்குக்காக தொலைக் காட்சி பார்ப்பவர்கள், வீடியோ கேம் விளையாடுபவர்கள், அமர்ந்தபடியே நீண்டதூரம் பயணம் செய்பவர்கள் மற்றும் ஏற்கெனவே நோய்வாய்ப்பட்டவர்களுக்கு இதய நோய்கள் வர வாய்ப்பு உண்டு. நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருக்கும்போது கால்களில் உள்ள ரத்த ஓட்டம் தடைபடுவதன் காரணமாக இதயத்தின் தமனி ரத்தக்குழாய்கள் பாதிக்கப்படுவதே இதன் காரணம். அதனால் அவ்வப்போது கைகள், கால்களை மடக்கி நீட்டுவது நல்லது. அதிக நேரம் எந்த அசைவுமின்றி அமர்வதைத் தவிர்ப்பதும் நல்லது. நேரம் கிடைக்கும்போது நடைப்பயிற்சி, உடற்பயிற்சி மற்றும் மூச்சுப்பயிற்சிகள் செய்வது இதயத்தைப் பாதுகாக்கும். அதற்கெல்லாம் வாய்ப்பு இல்லாதபட்சத்தில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லியிருப்பது போல காலாட்டிக் கொண்டே இருப்பதும் பலன் தரும் என்பதை மறுக்க முடியாது. இதன்மூலம் கால் மற்றும் கால் மூட்டு பகுதிகளில் ரத்த ஓட்டம் சீராக இருக்கும். அதற்காக, காலாட்டினால் மட்டுமே இதயத்தைப் பாதுகாத்துவிடலாம்" என்று சொல்ல முடியாது என்கிறார்.

Banner
Banner