வரலாற்று சுவடுகள்

 

24.05.1931 - குடிஅரசிலிருந்து....

இப்போது கோர்ட்டும், பள்ளிக்கூடமும் மூடப் படும் லீவு நாளாயிருப்பதால் அந்த நாளை காங்கிரஸ் பிரச்சாரம் என்னும் பார்ப்பன பிரச்சாரத்திற்காக ஊர் ஊராய்ச் சென்று வெகு கவலையாய் பிரச்சாரம் செய்யப் பார்ப்பன வக்கீல்களும் மாணவர்களும் உபயோகிக்கின்றார்கள்.

இதுபோன்ற கவலை பார்ப்பனரல்லாத வக்கீல்களுக்குள்ளும், மாணவர் களுக்குள்ளும் சிறிதும் யாருக்கும் கிடையாது.

பார்ப்பனரல்லாத வக்கீல்களையும், மாணவர் களையும் காங்கிரஸ் பிரச்சாரம் செய்யும்படி நாம் விரும்பவில்லை.

ஆனால் பார்ப்பனப் புரட்டை எடுத்து வெளியிடும் பிரச்சாரம் ஏன்  செய்யக் கூடாது, என்றுதான் கேட்கின்றோம்.  பார்ப்பனரல்லாத சமுகம் ஒரு மனிதன் தன்னை  ஏதோ தூக்கி விடுவதன் மூலமே மேலேறலாம் என்று நினைத்தால் எவ்வளவு தான் தூக்கிவிட முடியும்? கைக்கு எட்டும் அளவிற்கு மேல் எப்படித்தான் தூக்கிவிட முடியும்? நமது நாட்டில் பார்ப்பனரல்லாதார் முன்னேற்றம் என்பது வெறும் உத்தியோக ஆத்திரமே அல்லாமல் அதுவும் தனிப்பட்டவர்கள்  தனது சொந்த உத்தி யோக  நலத்திற்கு ஆத்திரப்படுவது அல்லாமல் அந்தச் சமுக நலத்திற்குப் பாடுபடுவது என்பது யாரிடத்திலுமே அரிதாய் இருக்கின்றது.  படித்த மகம்மதியர் சகோதரர்களிடமும் அதுபோலவே தான் சமுக உணர்ச்சி என்பது மிக அரிதாகவே இருக் கின்றது.

இந்தச் சமயத்தில் ஒரு மகம்மதிய வக்கீலாவது, மாணவராவது வெளிக்கிளம்பி தங்களது உரிமைக்கு விரோதமாய் செய்யப்படும் பிரச்சாரத்தை ஒழிக்க இதுவரை யாரும் புறப்படவில்லை.  யாரோ வேலை செய்து உத்தியோகங்களைக் கற்பனை செய்து ஏதாவது சீர்திருத்தம் என்பதாகக் ஒன்றைக் கொண்டு வந்து விட்டால் அவ்வுத் தியோகங்களில் எனக்குப் பங்கு கொடு என்று கேட்க மாத்திரம் அந்த சமயத்தில் எல்லோருமே தயாராக இருக்கின்றார்களே ஒழிய, பாமர மக்களுக்காக பாடுபட்டு அறிவூட்டி, அவர்களை ஏமாற்றத்திலிருந்து தப்புவித்து சமத்து வத்துடன் வாழவும், உண்மையை உணரவும் செய் வதில் யாரும் கவலை எடுத்துக் கொள்வதே கிடை யாது.   ஆகையால், பார்ப்பனரல்லாத வக்கீல்கள், மாணவர்கள், முஸ்லீம் வக்கீல்கள், மாணவர்கள் தைரியமாய் வெளிச்சென்று பார்ப்பனப்புரட்டை வெளியாக்க வேண்டுமென்று வற்புறுத்துகின்றோம்.

மனிதனிடம் தன்னம்பிக்கை இல்லை. தன்னை, தான் நடத்துவதான் அவன் நினைப்ப தில்லை. தனது காரியத்துக்கு, தான் பொறுப்பாளி என்பதில் நம்பிக்கை இல்லை. மனிதன், தான் கற்பித்துக் கொண்ட கடவுளையும், கடவுள் கட்டளை யையும், கடவுள் சித்தாந்தத்தையும் வெகு குளறுபடி ஆக்கிக் கொண்டான்.

இந்து-முஸ்லீம்

19.04.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

இந்தியாவில் உண்மை விடுதலைக்கு இந்து முஸ்லிம்  ஒற்றுமை அவசியமென்று அடிக்கடி கூறப்படுவதோடு சுமார் 20, 30 வருஷகாலமாக அதற்காக பல பெரியார்களும்  பாடுபடுவதாகக் தெரிவிக்கப்படுகின்றது இப்போது திரு. காந்தியவர்களே இவ்வேலையில் முனைந்திருக்கிறார்.

இதே காந்தியவர்களால் கொஞ்ச காலத்திற்குமுன் இந்தியாவின் விடுதலைக்கும் தீண்டாமை ஒழிய வேண்டியது முதன்மையான காரியம் என்றும் தீண்டாமை  ஒழியா விட்டால் சுயராஜ்யமே வராது என்றும் சொல்லப் பட்டது.

ஆனால் இப்போது அந்தப் பிரச்சினை வெகுசுலபத்தில் தீர்ந்துபோய்விட்டது. அதாவது சுயராஜ்யம் வந்தால் தீண்டாமை தானாகவே ஒழிந்துபோகும் என்று அவரா லேயே சொல்லப்பட்டாய் விட்டது.

ஏனெனில், சுயராஜ்யம் வந்தால் மதத்தில் யாரும் பிரவேசிக்கக்கூடாது  என்கின்ற நிபந்தனை காந்தி சுயராஜ்யத்தில் முக்கியமான நிபந்தனையாதலால் மதத்தில் தீண் டாமை இருப்பதால் அதைப்பற்றி பேசுவது  மதவிரோதம் என்று ஒரு உத்தரவு போட்டுவிட்டால் தீண்டாமை விஷயம்  ஒரே பேச்சில்  தானாகவே முடிந்துவிடும்  என்று எண்ணியிருக்கலாம், ஆகையால் இப்போது தீண்டாமையைப் பற்றி யாரும் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.

அன்றியும், திரு. காந்தியின் சுயராஜ்யம் இப்போது தீண்டாமை ஒழியாமலே வரவும் போகின்றது. ஏனெனில், தீண்டாதார் எனப்படுபவர்களில் தீண்டாமை ஒழியாமல் சுயராஜ்யம் வர இணங்கமாட்டோம் என்று சொல்வதற்கு  அறிவும் வீரமுமுள்ள ஆசாமிகள்  இல்லை. ஆதலால் மதநடுநிலைமை சுயராஜ்யமாய் தாண்டவமாடுகின்றது.

ஆனால், இந்து முஸ்லிம்  விஷயம் அப்படியில்லை. ஏனெனில் லக்னோ ஒப்பந்தத்திற்கு பிறகும்,  வகுப்புவாரி   தனித்தொகுதி பிரதிநிதித்துவத்திற்கு பிறகும் அவர்களுக்கு (முஸ்லிம்களுக்கு) ஒருவாறு மனிதத்தன்மை  ஏற்பட்டு விட்டது. அவர்களைச் சுலபமாய் இனி யாரும் ஏய்த்துவிட முடியாது.

இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமை எவ்வாறு வாயளவு பேசினாலும் காரியத்தில் இந்துக்கள் எப்படி ஒரு சிறிதும் விட்டுக் கொடுக்காமல் முஸ்லிம்களை ஏமாற்றப்பார்க் கின்றார்களோ, அதுபோலவே முஸ்லிம் களும், முஸ்லிம் இந்து ஒற்றுமையை வாயளவில் எவ்வளவு  பேசினாலும்  காரியத்தில் சிறிதும் விட்டுக் கொடுக்காமல் இருந்து வரும் தன்மையை அடைந்து விட்டார்கள்.

இந்தத் தன்மையையுடைய இருவரையும் நாம் குற்றம் சொல்ல வரவில்லை. ஏனெனில், இரு கூட்டத்தாரும்  தங்களின் இரு மதத்தின் உண்மையான தன்மைப்படியே இருவரும் நடந்து கொள்கின்றார்கள். ஆகையால் மேற்படி இருமதத்தின் பிரதானமும் தளர்த்தப்படும்  வரை இந்தியா மாத்திரமல்லாமல் இவர்களையுடைய எந்த தேசமும் இப்படித்தான் நடந்து கொள்ள முடியும். சுலபத்தில் ஒற்றுமையைக் காண முடியாது.

உதாரணமாக, கொஞ்ச காலத்திற்கு முன்பு காலஞ்சென்ற  லாலா லஜபதிராய் அவர்கள் மகமதியரல்லாதாரை  கொல்லவேண்டும் என்கிற வசனம்  குரானில் இருக்கும்வரை இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமை  சாத்தியப்படாது என்று சுயராஜ்யாவில் எழுதியிருந்தது யாருக்கும் ஞாபகமிருக்கும். மற்றும் இன்னும், அதுபோலவே இஸ்லாம் மதத்தை விர்த்தி செய்ய கத்தி, ஈட்டி, பலாத்காரம் ஆகியவைகளை உபயோகித்து யுத்தம் செய்யலாம் என்கிற  தாத்பரியங் களும் அதில் இருந்து வருவதும் யாவரும் அறிந்ததே,

அதுபோலவே ஆரியரல்லாதவர்களெல்லாம் மிலேச்சர்கள், ஆரியரல்லாதவர்கள்  பாஷை மிலேச்சபாஷை, ஆரியரல்லாதவர்களை எல்லாம் கொல்ல வேண்டும், அவர்கள் அழிக்கப்படவேண்டும் அவர்கள் பூமிக்கு பாரம் என்று  இந்துக்கள்  வேதத்தில்  இருந்து வருவதும்  சைவனல்லாதவன் கழுவேற்றப்பட்டதாய் புராணங்களில் இருந்துவருவதும்  வேதம் என்பது என்ன, புராணம் என்பது என்ன என்பதையும், இந்து தர்மம்  என்பது என்ன என்பதையும்  அறிந்தவர்கள் எல்லாம் நன்றாய்த் தெரிந் திருப்பார்கள்.

இஸ்லாம் தர்மத்தில் இஸ்லாம் அல்லாதவன் காபர் அதாவது நாஸ்திகன், அழிக்கத் தகுந்தவன் என்று இருப்பதும் இந்து அகராதியில் மகமதியன் என்றால் ராட்சதன், அசுரன், என்றும் மிலேச்சன் என்றும் இருப்பதும்  யாவரும் அறிந்ததேயாகும், அன்றியும் இவைகளை இருதிறத்தாரும் அறிந்திருந்தும் இந்த விஷயங்களில் எவ்வித மாறுதலும் செய்யாமலும்  அது மாத்திரமல்லாமல் எவ்வித மாறுதலும்  செய்யக்கூடாது என்கிற நிபந்தனையை சுயராஜ்ய திட்டத்தில் ஒரு முக்கிய நிபந்தனையாகவும் வைத்துக்கொண்டு இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமை, ஒற்றுமை என்று கூப்பாடு போட்டால் அக்கூப்பாடுகள் வேஷக் கூப்பாடா அல்லது ஏய்ப்புக் கூப்பாடா? அல்லது வாஸ்தவத்திலேயே போடும் ஒரு உண்மைக் கூப்பாடா? என்பதைப் பொதுமக்கள் உணர்ந்து பார்க்க வேண்டுமாய்க் கோருகின்றோம்.

நாம் இந்தப்படி எழுதுவது சில தேசியப் பிழைப்புக்காரர்களுக்கு பிடிக்காதது போல் காணப்படலாம். அவர்கள் இருகூட்டத்தாரிடையும் துவேஷ முண்டாக்கவும், வகுப்புக் கலவரமுண்டாக்கவும் பிரச்சாரம் செய்வதாக நம்மைப்பற்றி விஷம பிரச்சாரமும் செய்யலாம். ஆனாலும், அதைப்பற்றி நாம் சிறிதும் கவலைப்படப் போவதில்லை. ஆனால் நாம் எழுதுவது உண்மையா இல்லையா என்று பரிசோதித்துப் பார்க்க வேண்டுமென்றுதான் கவலைப்படு கின்றோம்.

இம்மாதிரியான இரண்டு  மதத்தையும்தான் இரு கூட்டத்தார்களும் வளர்க்க வேண்டுமென்றும், இரு மதத் தாரும் அவரவர்கள் மதத்திற்குக்  கட்டுப்பட்டு நடக்க வேண்டும் என்றும் இந்தியாவின் ஏக தலைவரான திரு.காந்தியவர்கள் கூறுகின்றார்கள். இது இந்துக்களிலும் முஸ்லிம்களிலும் உள்ள மத பக்திக்காரர்களைத் திருப்திப் படுத்தி திரு.காந்தியை மகாத்மா என்று ஒப்புக் கொள்ளவும் உதவும். ஆனால், இது இரு சமுகத்தினுடையவும் ஒற்று மைக்கு சாத்தியப்படக்கூடியதா என்று யோசித்துப் பார்க் கும்படி  பொதுஜனங்களைக் கேட்டுக் கொள்ளுகின்றோம்.

இரு சமுகத்திலுள்ள வாலிபர்களும் ஒன்றுகூடி இரு மதங்களி லுமுள்ள வேஷத்தையும், துவேஷத்தையும் ஒன்றுக்கொன்று அடிப்படையாயுள்ள  மாறுபாட்டையும் ஒழிக்க முன்வந்து துவேஷ மும், வேஷமும், மாறுபாடும் கற்பிக்கும் பாகம் எதிலிருந்தாலும், அவை யார் சொன்னதாக இருந்தாலும் தைரியமாய் எடுத் தெறிந்துவிட்டு ஒற்றுமைக் கான திட்டங்களைப் புகுத்தி இருவரும் தங்களை மனிதத் தன்மை  மதக்காரர்கள்  (கொள்கைக்காரர்கள்) என்று சொல்லிக்கொண்டு புறப்பட்டால் இந்தியா மாத்திரமல்லாமல், இந்து  முஸ்லிம்கள் மாத்திரமல்லாமல் உலகமெல்லாம் உலகத்திலுள்ள சமுகமெல்லாம்,  இந்தக் கொள்கையின் கீழ் அன்புத் தன்மையோடு சகோதர வாஞ்சையோடு ஆட்சி புரியப்படலாம். அதில்லாமல் அவரவர்கள் மதத் தைப் பலப்படுத்திக் கொண்டு அவைகளுக்குச்  சிறிதும்  பங்கமோ மாறுபாடோ இல்லாமல் இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமை ஏற்படுத்தலாம் என்பது  சிறிதும்  பயன் படாததாகும்.  அந்தப்படி ஏதாவது ஒருசமயம் ஒற்றுமை ஏற்பட்டு விட்ட தாக யாராவது சொல்லுவதானாலும் சிலருடைய  தனிப்பட்ட நன்மைக்கு உதவுமேயல்லாமல் இந்திய மக்களின் பொது நன்மைக்குச் சிறிதும் உதவாது என்று உறுதியாய்ச் சொல்லுவோம்.

 

 

21.6.1931  - குடிஅரசிலிருந்து...

சகோதரிகளே! சகோதரர்களே!! இன்று இங்கு நடக்கும் திருமணம் சுயமரியாதைத் திருமணம் என்று சொல்லப் படுகின்றது.  இதை நான் முழு சுயமரியாதைத் திருமணம் என்று ஒப்புக்கொள்ள முடியாது.  பார்ப்பான் வரவில்லை என்பதையும், அர்த்தமற்ற சடங்குகள் அநேகமாயில்லை என்பதையும், வீண்மெனக்கேடான காரியமும் வீண் செலவுமான காரியமும் இல்லையென்பதையும் ஒப்புக் கொள்ளுகிறேன்.  ஆனால் தாலி கட்டத் தயாராயிருப்ப தாகத் தெரிகிறேன்.  பெண் உட்கார்ந்திருக்கும் மாதிரியைப் பார்த்தால் பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் இதற்கு முன் அறிமுகம் கூட ஆனதில்லை போல் காணப்படுகின்றது.  சுயமரியாதைக் கல்யாணத்தின் முறைகள் இன்னின்னது என்று இப்போது வரையறுப்பது என்பது காதால் கேட்பதற்கே முடியாத காரியமாயிருக்கும்.  கல்யாணம் என்பதே வேண்டியதில்லை என்று சொல்லக்கூடிய திட்டம் சுயமரியாதை இயக்கக் கொள்கையில் ஒரு காலத்தில் வரக்கூடும்.  எந்தப்பெண்ணும் எந்த மாப்பிள் ளையும் புருஷன் பெண் ஜாதிகளாகப் போகிறார்கள் என்று பெற்றோர்களுக்குக் கூட தெரிய முடியாத நிலைமை ஏற்படும்.  இந்த மாப்பிள்ளைக்கு இதற்கு முன் எத்தனை பெண் கல்யாணமாயிற்று? இந்தப் பெண்ணுக்கு இதற்கு முன் எத்தனை புருஷன் கல்யாணம் ஆயிற்று? என்கின்ற கணக்குப் போடக்கூடிய காலம் வரும். மற்றும் அதைப்பற்றியே மக்கள் விசாரிக்க - யோசனை செய்யக் கூடிய அவசியமே இல்லாமலும் போகக்கூடும். அந்த மாதிரி கல்யாண முறையும் இன்றைய குடும்ப வாழ்க்கை முறைகள் ஒழிந்து ஆணும் , ஆணும் சிநேகமாய் அன்பாயி ருப்பது போலவே ஏதோ ஒரு பெண்ணும் ஏதோ ஒரு ஆணும் பெண்ணும் சிநேகமாயிருக்கின்றார்கள் என்கின்ற அளவில் மாத்திரமே சம்பந்தமிருக்கும்படியான காலமும் வரும். இதெல்லாம் அநேகமாய் பெண் மக்களுக்கு பகுத்தறிவு உணர்ச்சியும் சுயமரியாதை உணர்ச்சியும் உண்மைச் சுதந்திரம் என்பது என்ன என்கின்ற உணர்ச்சியும் வந்தவுடனே ஏற்பட்டுவிடும்.  இப்போது பெண்கள் அடிமைப் பொருள்கள் என்று தாங்கள் மற்றவன் அனுபவிக்கும் பொருள் என்றும்தான் எண்ணிக் கொண்டி ருக்கின்றார்கள். பெண்கள் தங்களை அலங்கரித்துக் கொள்ள நினைப்பதே அவர்களின் அடிமை உணர்ச்சியின் அறிகுறியாகும்.  அந்தக் கருத்துக் கொண்டுதான் அவர் களுக்கு நடை, உடை, அணி முதலியவைகள் ஏற்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன.

ஒரு தாசி என்பவள் அதாவது தான் பிறர் அனுபவிப்ப தற்காக இருக்கின்றவள், அதன் பயனாய் ஜீவிக்கின்றவள் என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் ஒருத்தி தன்னை அலங்கரித்துக் கொள்வதில் இருக்கும் மனோபாவத்திற்கும் மற்ற பெண்கள் அலங்கரித்துக் கொள்ளுவதில் இருக்கும் மனோபாவத்திற்கும்  அதிக வித்தியாசமிருப்பதாக நான் கருதுவதில்லை. மிருகம், பட்சி ஆகியவைகள் ஆணைவிட பெண் தாழ்ந்ததென்று கருதுவதில்லை.  ஆணுக்காகத்தான் பெண் இருக்கிறோம். என்று கருதி. தங்கள் மீது ஆண்கள் ஆசைப்படவேண்டும் என்று சிறிதும் முயற்சிப்பதில்லை ஆண்கள் ஆசைப்படும்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று கருதுவதுமில்லை.

ஆனால், பெண் ஜென்மம் எடுத்து தாங்கள் அலங் கரித்துக் கொண்டு ஆண்கள் ஆசையை எதிர்ப்பார்ப் பதற்கே ஏற்பட்டதென்பதாய் கருதுகிறார்கள்.  தன் சொந்தப் புருஷனைச் சந்தோஷிக்கச் செய்யவோ, திருப்தி அடையச் செய்யவோ என்று செய்யுங்காரியங்களும் கூட ஒரு வித அடிமை எண்ணத்தில்பட்டதே ஆகும்.  நடை, உடை, பாவனைகளில் புருஷனைவிட மாறுபட்டிருக்க வேண்டும்  என்கின்ற மனப்பான்மையும் அடிமை மோக மேயாகும். இவைகள் எல்லாம் இயற்கைக்கு மாறுபட்டவை யேயாகும்.  எப்படியோ ஆதியில் இம்மாதிரி ஏற்பாடு செய்து விட்டதால் அந்தப் பத்ததிகள் இனியும் நடந்து வருகின்றன.  ஆண்களும் அனேகமாய் தனது வீட்டை, வண்டியை, மாட்டை அலங்கரிப்பதில் என்ன மனோ பாவம்தான் கொள்ளுகின்றார்களோ அதே மனோபாவம் தான் தன் பெண்ஜாதியைச் சிங்காரிப்பதிலும் கொள்ளு கிறான்.  ஆகையால் பெண்கள் தங்களை அலங்கரித்துக் கொள்வது என்கின்ற மனப்பான்மையை ஒழிக்க வேண்டியது பெண்கள் விடுதலையில் சுதந்திரத்தில் ஒரு திட்டமாகும்.

தவிர, திருமணம், கல்யாணம் என்பவைகள் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்து கொள்வது என்பது தவிர, மற்றபடி இதில் வேறு ஒன்றுமே இல்லை.  இந்த ஒப்பந்தமும் இருவர் சவுகரியத்தைப் பொருத்த காரியங்களுக்கு  மாத்திரமே அல்லாமல் மற்றொன்றுக்கும் இல்லை.

அதுவும் இருவருடைய சமமான சவுகரியத்திற்குத் தானேயொழிய ஒருவருக்கு அதிக சவுகரியம் ஒருவருக்குக் குறைந்த சவுகரியம் என்பதாக சிறிது வித்தியாசங்கூட கொண்டதாயிருப்பதல்ல.

அதிலும் இருவரது சுதந்திரங்களும் சமமாய்க் கருதப்பட்டதாகவும் அதற்கு எவ்விதத்தடையும் இருப்ப தாகவும் இருக்கக்கூடாததாகும் அனேகமாய் இந்த ஒப்பந்தங்கள் எழுதி ரிஜிஸ்டர் செய்வதுதான் இனிப் பொருத்த மானதாக இருக்கும். வேண்டுமானால் புதுவீடு குடிபோதல்.  புதிய தொழில் வியாபரம் முதலிய காரியங்கள் துவக்கப்படுபவை ஆகியவைகளுக்காக எப்படி முதலி லேயே சற்று விளம்பரம் இருந்தால் அனுகூலம் என்று கருதுகின்றோமோ அதுபோல் நண்பர்கள், நான்கு பந்துக்கள், அக்கம் பக்கத்தார்கள் ஆகியவர்களுக்கு தெரியக் கூடியதாய் இருப்பதும் நன்மையானதுதான். அதிலும் ரிஜிஸ்டர் இல்லாத திருமணங்களுக்கு சாட்சிகள் இருக்க வேண்டியது அவசியம் என்கின்ற முறையில் பலர் அழைக்கப்படுவதும் சரிதான்.  ஆனால், இதற்காகவே அதிகச் செலவும் மெனக்கேடும் கூடாது எனபது மாத்திரம் ஞாபகத்தில்  வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.  திருமணச் சடங்கு என்று ஒன்றை தனிப்படுத்தி வைத்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

மணமக்கள் சபைக்கு வந்து தங்கள் தங்கள் ஒப்பந்தங் களைச் சொல்லி ஒப்புக் கொண்டதற்கு அறிகுறியாய் தங்கள் தங்கள் சுருக்கெழுத்துள்ள மோதிரம் மாற்றிக் கொள்வதோ, மாலை மாற்றிக் கொள்வதோ போதுமானதே யாகும்.  இதற்காகவென்று ஏன் அதிகப் பணச்செலவு செய்யவேண்டும்? என்பதுதான் எனக்கும் புரியவில்லை. புதுச்சேலை, புதுநகை, தாம்பூலம் இவைகளெல்லாம் பயனற்ற செலவாகவே ஆகின்றன.

அனேக சுயமரியாதை கல்யாணங்களில் மாப்பிள்ளை சாதாரண உடுப்புடன் இருந்திருக்கிறார்கள். பெண்கள்தான் உயர்ந்த சேலையும், விலையுயர்ந்த நகைகளும் அணிந்து ஒரு ஆணானவன் பெண் வேஷம் போட்டிருப்பது போல் விளங்குகின்றார்கள்.  இவையெல்லாம் நாகரிகம் என்பதோடு பெண்மக்களின் தன்மையையே குறைத்து விடுகின்றது.

பெண்கள் சுதந்திரத்துக்கும் பெண்கள் விடுதலைக்கும் அவர்கள் மனப்பான்மை சற்று மாறியேயாக வேண்டும்.  நான் அடிமையாய்த்தான் இருப்பேன் நீ மாத்திரம் எனக்கு  எஜமானாய் இருக்ககூடாது என்பதில் அர்த்தமேயில்லை.

தவிர, பெண்களுக்குப் பிள்ளைப் பைத்தியம் இருப்பது மிகவும் புத்திக் கெட்டதனமாகும்.  பிள்ளைகள் பெறாமல் இருப்பதற்கு எவ்வளவு சவுகரியம் செய்து கொள்ளக் கூடுமோ அவைகளைச் செய்து கொள்ளவேண்டும்.  கொஞ்சுவதற்கென்று பிள்ளைகளைப் பெற்று அவற்றைக் காப்பாற்றுவதற்கு என்று அதற்கு நேர் விரோதமாய் என்னென்னமோ செய்து அஞ்ச வேண்டியதாகி விடுகிறது. எவ்விதத்திலும் பொறுப்பில்லாதவர்கள் வெகுதாராளமாய் 16 பிள்ளைகள் பெற்று பெருவாழ்வு வாழ வேண்டும் என்று ஆசீர்வாதம் செய்துவிடுகிறார்கள்.  பிள்ளைகளைப் பெற்று வளர்க்க கஷ்டப்படுகின்றவர்கள் யார் என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள்.

நமது அறிவீனமானது இக்கஷ்டங்களை உணரச் செய்யாமல் செய்து விடுகிறது.  உணர்ந்தாலும் அதற்கு நாம் ஜவாப் தாரியல்ல என்று நினைத்துக் கொள்வதால் அக்கஷ்டத்திலிருந்து விலக முடிவதில்லை.

சுயமரியாதை உதயம்

பெண்கள் சுதந்திரம்

21.06.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

சொத்து உரிமை

மைசூர் சமஸ்தானத்தில் பெண் மக்களுக்குச் சொத்து உரிமை அதாவது தகப்பன் சொத்தில் பெண்களும் பங்கு பெறவும், சொத்துக்களை வைத்து, சுதந்திரமாய் அனுபவிக்கவும் உரிமை பெற்று விட்டார்கள்.

கல்யாண ரத்து: பரோடா சமஸ்தானத்தில் ஆணும், பெண்ணும் கல்யாண ரத்து செய்து விலகிக் கொள்ள சட்டம் கொண்டுவர அனுமதிக்கப்பட்டாய் விட்டது.

அதாவது, தம்பதிகளில் ஆணோ, பெண்ணோ 7வருஷ காலம் இருக்குமிடம் தெரியாமல் பிரிந்து இருந்தாலும், வேறு மதத்தைத் தழுவிக் கொள்வதால் இஷ்டமில்லாவிட்டாலும், சன்னியாசியாகி விட்டாலும், 3 வருஷ காலம், ஒற்றுமையின்றி சதா குடும்பத்தில் கண்டிப்பாயிருந்தாலும், வேண்டாம் என்று பிரிந்து போய்விட்டாலோ, குடியில் மூழ்கினவர்களாயிருந்தாலோ, சதா பிறர் மீது காதலுள்ளவர் களாக இருந்தாலோ ஆகிய காரணங்களால் துன்பப்படும் புருஷனோ, மனைவியோ தங்கள் விவாகங்களை சட்ட மூலம் ரத்து செய்து கொள்ளலாம்.

மற்றும் கல்யாணமாகும் சமயத்தில் தம்பதிகளில் யாராவது செவிடு, ஊமை, வியாதி, குருடு, பைத்தியம், ஆகியவைகள் இருந்ததாகவோ அல்லது மைனராக இருந்ததாகவோ தெரிய வந்தாலும், இஷ்டப் படாதவர்கள் தன்னைக் கல்யாணப்பந்தத்தில் இருந்து விலக்கிக் கொள்ளலாம்.  இந்தப்படி விலக்கிக்கொண்ட 6 மாதம் பொறுத்து அவரவர்கள் இஷ்டப்படி வேறு கல்யாணம் செய்து கொள்ளலாம்.

மைசூரில் கல்யாண வயது

மைசூர் சமஸ்தானத்தில் பெண்களுக்கு 14வயது ஆனபிறகு தான் கல்யாணம் செய்ய வேண்டும் என்று சட்டம் கொண்டு வர ஏற்பாடாயிருக்கிறது. செங்கல்பட்டு தீர்மானங்களைப் பார்த்த கனவான்கள் - ஜஸ்டிஸ் பேப்பர் உள்பட சுயமரியாதை இயக்கம், மத சமுகத்தைக் கட்டுத்திட்டமில்லாமல் செய்கின்றது  என்று சொல்லிக் கொண்டிருப் பவர்கள் இப்போது இந்திய சமஸ்தானங்களைப் பார்த்தாவது புத்தி பெறுவார்கள் என்று கருதுகின்றோம்.

திராவிடச் சமுதாயத்திற்குச் சிறப்பாகத் தமிழ் மக்களுக்கு இன்று சமயம் இல்லை; வேத சாத்திரங்கள் இல்லை. அவை மாத்திரம் அல்லாமல் கடவுளும் இல்லை. கண்டிப்பாக இல்லை. அப்படி இருந்தும் திராவிடன் சமயத்துறையில் மேற்கண்டவைகள் பேரால் கீழ்மகன், - சூத்திரன், சூத்திரச்சியாக இருந்துகொண்டு பெருந் தொல்லைகளையும் ஏழ்மையையும் அனுபவித்துக் கொண்டு காட்டுமிராண்டியாய் இருந்து வருகிறான். பூசைக்கும் பூச்சுக்கும் அளவில்லை; கோவில் குளத்திற்கும் கணக்கு இல்லை; அவை களுக்காகச் செலவாகும் பணம், நேரம், ஊக்கம் ஆகியவைகளுக்கும் எல்லை இல்லை.

- தந்தை பெரியார்

 

 

 

 

4.10.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

தற்காலம் இருந்துவரும் வகுப்புச் சச்சரவுகளானது சமுக அமைப்பு களையே அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இருந்துவருகின்றன. ஆதியில் எஜமானன் அடிமை சச்சரவும், மேல் மக்கள் கீழ் மக்கள் சச்சரவும் மேஸ்திரிகையாள் சச்சரவும், பிறரை ஒடுக்கினவர்கள் பிறரால் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் சச்சரவும், ஆகிய ஒன்றுக்கொன்று வைரியான இரண்டுவித பிரிவுகள் சதா சச்சரவுகளை உண்டாக்கிக் கொண்டே வந்து இருக்கின்றன.

இந்த சச்சரவுகள் சிலசமயங்களில் மறைமுகமாகவும் சில சமயங்களில் வெளிப்படையாகவும் நடைபெற்று வந்தாலும் அவற்றின் பயனாகவே சில சமயம் சீர்திருத்தம் ஏற்படுவதும் சில சமயம் இரு கூட்டத்தாருக்கும் ஆபத்துகள் ஏற்படுவதும் சகஜமாகயிருந்து வந்திருக்கின்றன.

பூர்வகால சரித்திரத்தில் மனித சமுகத்தில் ஏணிப்படிகள் போல் படிப்படியாக பிரிவுகள் அமைக்கப்பட்டு அதுபோலவே படிப்படியான உரிமைகளும் அவைகளுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்தன.

ரோம் ராஜ்யத்தில் மேன்மக்கள் கீழ் மக்கள் என்றும், மத்திய காலத்தில் ஜமீன்தாரர்கள், பண்ணையாட்கள் என்றும், மேஸ்திரிகள் - கையாள்கள் என்றும், பல பிரிவுகளாகவும் இவ்வொவ்வொரு பிரிவுகளுக்குள்ளும் அநேக உட்பிரிவுகளும் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன.

தற்காலத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் முதலாளி வகுப்பானது பழைய ஜமீன்தாரர்கள் வகுப்புகளின் வீழ்ச்சியினாலேயே ஏற்பட்டதாகும்.  அதிலிருந்தே முளைத்ததாகும். தற்காலத்திலும் வகுப்புச் சச்சரவுகள் மேலும் மேலும் இனியும் பெருகிக் கொண்டே போகின்றன.  தற்காலத் திலும் கூட ஒரு வகுப்பார் மற்ற வகுப்பார்களை அடக்கியாள முயற்சிப் பதன் மூலமே சச்சரவுகள் விருத்தியாகிக் கொண்டு வருகின்றன.

எனினும் தற்காலத்திய முதலாளிவகுப்பு தோன்றிய பிறகுதான் வகுப்பு ஆதிக்கத்தில் இருந்து வந்த சூழ்ச்சிகள் எல்லாம் பட்ட வர்த்தனமாய் வெளியாய் விட்டன.   இப்பொழுது சமுகம் முழுவதையும் இரண்டே இரண்டு பிரிவு களாகத்தான் பிரிக்கப்படுகின்றது.  ஆனால் இவ்விரண்டும் ஒன்றுக் கொன்று நேர்விரோதமாக இருந்து கொண்டு சதா போராடிக் கொண்டேயிருக்க வேண்டியதாகின்றது.

இந்தப்படி போராடிக் கொண்டி ருக்கும் இரண்டு பிரிவுகளுக்கும் தான் ஒன்றுக்கு முதலாளி வகுப்பு என்றும் மற்றதற்கு வேலையாள் வகுப்பு என்றும் பெயர்.  இந்த இரண்டு பிரிவுகளும் எப்படி ஏற்பட்டது என்கின்ற காரணங்களை ஆராய்ந்து பார்ப்பது அவசியமானதாகும்.

சரித்திரத்தின் மத்திய காலத்தில் கிராமாந்தரங்களில் ஜமீன்தாரர் களுக்கு அடங்கி வேலை செய்து வந்த குடியானவர்கள் சிலர் அச்ஜமீன்தாரர்களோடு பிணங்கிக் கொண்டு அவர்களுக்குப் பயந்து பட்டணங்களுக்கு வந்து குடியேறி வசிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.  பிறகு இந்தப்படி பட்டணங்களில் வசித்து வந்த குடியான ஆட்களே சில தொழில்களில் ஈடுபட்டு பொருள் தேட ஆரம்பித்தார்கள்.  அக்காலத்தில் புதிதாக அமெரிக்கா கண்டம் கண்டு பிடிக்கப்பட்டதாலும், கேப்முனையைத்தாண்டி இந்தியாவுக்குப் பாதை கண்டு பிடிக்கப்பட்ட தாலும் வியாபாரம் பெருக ஆரம்பித்தது.

சீர்திருத்தம்

09.08.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

சீர்திருத்தம் என்பதைப்பற்றிப் பேசுவதில் யாருக்குச் சீர்திருத்தம்?  எப்படிப்பட்ட சீர்திருத்தம்?  எதற்காகச் சீர்திருத்தம்?  எது சீர்திருத்தம்?  அவற்றை எப்படி நிர்ணயிப்பது?  அதற்கு முட்டுக்கட்டை எது?  பிறகு அவற்றை எப்படி அமலுக்கு கொண்டு வருவது?  என்பவைபோன்ற விஷயங்கள் சீர்திருத்தத்தலைப்பில் பேச வேண்டிய முக்கிய விஷயங்களாகும்.  அப்படிப்பார்த்தால் சீர்திருத்தம் இப்போது பேசுவது இந்திய மக்களுக்குத்தான் என்றும் அறிவுக்குட்பட்ட சீர்திருத்தம் என்றும், மனிதத் தன்மையும் சுதந்திரமும் அடைவதற்கு என்றும், உலக அக்கம் பக்கங்களை நோக்கி பகுத்தறிவுக்கு மதிப்புக் கொடுத்து உறுதியான மனதுடன் பழைமையுடன் போராடி சீர்திருத்தமடைய வேண்டுமென்றும்தான் சொல்லக்கூடும்.

எவ்வித சீர்திருத்தத்திற்கும் பலவிரோதிகள் உண்டு.  அவைபழைமை, முன்னோர்வாக்கு, மகான்வாக்கு, வேதத்தின் கட்டளை, சாஸ்திரசம்மதம், வெகுநாளாய் நடந்துவரும் பழக்கவழக்கம், நம்பியே ஒப்புக்கொண்டாக வேண்டியது என்பவைபோன்ற நிர்ப்பந்தம் முதலிய வைகள் எல்லாம் சீர்திருத்தத்திற்கு முட்டுக்கட்டையும் விரோதமானவை களுமாகும்.

தன்னைச் சீர்திருத்தக்காரன் என்று சொல்லிக்கொள்ளு கின்றவர்கள் மேற்கண்ட அவ்வளவையும் தங்கள் அறிவால் பிரதிட்சயக் கண்களால் அலசிப் பார்க்க உரிமையும் தைரியமும் உடையவர்களாக இருக்க வேண்டும்.  அதைவிட்டு விட்டு மற்றதெல்லாம் சரி ஆனால் மதத்தைப்பற்றி பேசலாமா?  கடவுளைப்பற்றி பேசலாமா?  தேசியத்தைப்பற்றி பேசலாமா?  புராணங் களைப் பற்றி பேசலாமா?  மகான்களைப்பற்றி பேசலாமா?  மகான்கள் அபிப்பிராயத்தைப்பற்றி பேசலாமா?  நமக்கு அவ்வளவு யோக்கியதை உண்டா என்பது போன்ற பிடிவாதகுணங்களும், தன்னம்பிக்கையற்ற குணங்களும், ஆனால் களும் உடையவர்களால் ஒரு நாளும் எவ்வித சீர்திருத்தமும் கைகூடாது.  ஆதலால் சீர்திருத்தக்காரருக்கு உரமும், தனது அறிவில் நம்பிக்கையும், பரீட்சிக்கும் தாராள தன்மையும் வேண்டும்.  இது சமயம் உலகமெல்லாம் சீர்திருத்த மடைந்துவிட்டது.

நாம் மாத்திரம் யாரைத் தொடலாம்?  யார் வீட்டில் சாப்பிடலாம்?  எதைச் சாப்பிடலாம்?  என்பது போன்ற வைகளில் இப்பொழுது , இந்த இருபதாவது நூற்றாண்டில் கவனித்து வருகின்றோம்.

உலக மக்கள் ஆகாயத்தில் பறக்கின்றார்கள்.  நம் மகான்கள் பிணங்கள்போல் மக்கள் தோள்களின் மீது சுமந்து செல்லப்படுகின்றார்கள்.  மற்ற நாட்டு மக்கள் புதிய, புதிய இயந்திரங்களை உற்பத்தி செய்து சீர்திருத்த மடைகின்றார்கள்.  நமது நாட்டு மக்கள் நம்பாட்டன் காலத்தில் இருந்த சாதனத்தைத் தேடிப் பிடித்து அட்டாலியில் இருந்து இறக்கி அமலுக்குக் கொண்டு வருகின்றார்கள்.

முன்னேற்றம், சீர்திருத்தம் என்கின்ற துறையே நமது நாட்டு மக்களுக்குத் தடைப்படுத்தப்பட்டு விட்டது.  அந்தப்பக்கம் திரும்புவதென்றால் உயிரை விடுகின்றேன் என்கின்றார்கள்.  ஏனெனில் இன்றைய இந்திய நிலைமை நமது பாட்டன் காலத்து நிலைமை.  ஆகிய எல்லாம் சோம்பேறிகள் வயிற்றுப் பிழைப் புக்கும் ஒருவர் பிழைக்க ஒருவர் உழைக்கும் முறைமைக்கும் அனுகூலமாய் கற்பிக்கப்பட்டிருப்பதால் அதிலிருந்து மாறுவதற்கு சோம் பேறிகளும், ஊரார் உழைப்பில் சாப்பிடுகின்றவர்களும் ஒரு நாளும் ஒப்பமாட்டார்கள் ஆதலால் நம் நாட்டு மக்களே நம் முன்னேற்றத்திற்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக் கின்றார்கள்.  இந்தக் கூட்டம் ஒரு நாளும் இந்தியாவை - இந்து மக்களை முன்னேற விடவே விடாது.  சுதந்திரமாய் வாழவும் சம்மதிக்க மாட்டார்கள்.  அதனாலேயேதான் அவர்கள் பாமர மக்கள் கல்வி இல்லாமல் இருக்கும்படிக்கும், அவர்களுக்குச் செல்வம் சேராமல் இருக்கும் படிக்கும் பல தடைகளை மதத்தின் பெயரால், கடவுள் பெயரால் தேசியத்தின் பெயரால் ஏற்படுத்தி 100-க்கு 90-மக்களை 100-க்கு 10 மக்கள் ஏமாற்றி வருகின்றார்கள்.

இந்த சூழ்ச்சி மாறுதலடைய வேண்டுமானால் கடவுள், மதம், தெய்வீகம், தேசியம் முதலாகிய எல்லா புரட்டு களையும் வெளியாக்கி உடைத்தெரிய வேண்டும் அதற்கு மக்கள் சம்மதிப்பதென்பது மிகக் கஷ்டமான காரியமாகும். ஏனெனில் இவை சம்பந்தமான மூட நம்பிக்கையும், பிடிவாதமும் நம் மக்களது இரத்தத்தில் ஊறிப்போய்விட்டது.  அதுமாத்திரமல்லாமல் இந்த மூன்று துறைகளின் பிரசாரத் தையும், வயிற்றுப் பிழைப்பாய்க்கொண்ட மக்கள் நாளுக்கு நாள் வளர்த்து கொண்டுவருகின்றார்கள்.  அவர்களது தொல்லை அடியோடு ஒழிந்தாலல்லாது சீர்திருத்தமோ, முன்னேற்றமோ சுலபமான காரியமல்ல.

 

உதாரணமாக, மதம் என்கின்ற சாக்கின் பெயரால் அரைக்காசு அசலாகும் ஒரு இட்டலியை 6 காசுக்கு விற்கும் ஒரு பார்ப்பானிடம் சென்று ஜாதிவித்தியாசம் தப்பு, பழக்கம் வழக்கம் தப்பு என்றால் ஒப்புக் கொள் ளுவானா?  என்று பாருங்கள்.  அன்றியும் அவனது மதம், ஜாதி, உயர்வு தாழ்வு பாகுபாடு ஒழிவதற்கு முட்டுக் கட்டையாக இருப்பானா?  அல்லது இருக்க மாட்டானா?  என்று பாருங்கள், அன்றியும் மதப் பிரசாரம் செய்யவும் வெளிகிளம்பமாட்டானா?  என்றும் பாருங்கள்.  இதுபோலவே கடவுள், தேசியம் என்பதின் பயனாய் வயிறுவளர்க்கும் சோம்பேறிகள் அப்புரட்டை வெளியாக்க சம்மதிப்பார்களா?  என்றும் பார்ப்பதோடு அவர்கள் கடவுள் பிரசாரம், தேசிய பிரசாரம் செய்யமாட்டார்களா?  என்றும் யோசித்துப் பாருங்கள்.

(02-08-1931ஆம் தேதி செங்குந்தர் சாவடியில் கூடிய கூட்டத்தில் ஆற்றிய தந்தை பெரியார் சொற்பொழிவு)

காசில்லாமல் நடத்தலாம்

சித்திரபுத்திரன்

20.09.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...;

அய்யா! உங்கள் கலியாணத்திற்கு மந்திரம் வேண் டுமா? பார்ப்பான் வேண்டுமா? மந்திரம் பிரதானமானால் மந்திரத்தை ஒரு கிராமபோன் ரிகார்டில் பிடித்து வைத்துக் கொண்டால் தாலிகட்டுகின்றபோது கிராம போன் வைத்து தாலிகட்டி விடலாம்.

பார்ப்பான் வேண்டுமானால் ஏதாவது ஒரு பார்ப்பானை போட்டோகிராப் பிடித்து அதை மணவறையில் வைத்து தாலிகட்டிவிடலாம்.

இரண்டும் வேண்டுமானால் இரண்டையும் வைத்து தாலிகட்டிவிடலாம். வாத்தியம் வேண்டுமானாலும் கிராமபோனிலேயே மதுரைபொன்னுச்சாமி வாத்தியம் வைக்கலாம். ஒன்றும் வேண்டாம், பெண்டாட்டியும் புருஷனும் ஆனால் போதும் என்றால் விரலில் மோதிரத்தை மாட்டி கழுத்தில் மாலைபோட்டு கையைப் பிடித்து அழைத்துக்கொண்டு போகலாம்.

 

04.10.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

மைசூர் அரசாங்கத்தில் பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை அளிக்கச்சட்டம்

1931 -வருடம் அக்டோபர் மாதம் 22 தேதி நடைபெற விருக்கும் சட்டசபையில் இந்து லா என்னும் இந்துக்கள் சட்டசம்பந்தமான விஷயங்கள் விவாதத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படும். கடந்த 2 சட்டசபைகளில் மேற்படி விஷயங்கள் சம்பந்தமான பொதுக் கொள்கைகள் யாவும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டாய் விட்டன. அதன்மீது ஏற்பாடு செய்திருக் கும் திட்டங்கள் வரப்போகும் சட்டசபையின் விவாதத்திற்குக்கொண்டு வரப்படும்.

அவையாவன:- பெண்களுக்குத் தாங்கள் பெண்களாகப் பிறந்த காரணத்தாலோ, அல்லது அவர்களுக்குச் சொத்துரிமை உண்டு என்பதற்கு மதசம்பந்தமான ஆதாரங்கள் இல்லை என்கின்ற காரணத்தாலோ அவர்களது வாரிசு சொத்துரிமை மறுக்கப்படக் கூடாது. ஒரு பாகம் பிரியாத குடும்பத்தில் உள்ள ஒருவர் தான் சுயராஜிதமாக சம்பாதித்து வைத்திருக்கும் சொத்திலும் பெண் சந்ததிகளுக்கு உரிமை உண்டு. ஒவ்வொரு விதவைக்கும் தானாகவே தத்து எடுத்துக்கொள்ள உரிமையுண்டு. புருஷன் கண்டிப்பாய் தத்து எடுத்துக் கொள்ளக்கூடாது என்று ஏற்பாடு செய்திருந்தால் விதவைக்குத் தத்து எடுத்துக் கொள்ள உரிமை இல்லை.

பெண் பிள்ளைகளுக்கு இப்போது கிடைத்துவரும் வாரிசு உரிமைகளிலும்கூட சொத்துக்களின் வரும்படிகளை அனுபவிக்க மாத்திரம் உரிமை இருக்கின்றதே தவிர, மற்றபடி அவர்கள் அதைத் தங்கள் இஷ்டப்படி சர்வ  சுதந்திரமாய் அனுபோகிக்கவும், வினியோகிக்கவும் உரிமை இல்லாமல் இருக்கின்றார்கள்; ஆதலால் இந்தக்குறையும் நீங்கும்படியாக அதாவது அவர்களுக்கு கிடைக்கும் வாரிசு உரிமை சொத்துக்களை தங்கள் இஷ்டப்படி சர்வசுதந்திரமாய் அனுபவிக்கவும், வினியோகிக்கவும் இந்தப் புதிய சட்டத்தில் அனுமதிக்கப்படுகின்றது.

பாகம் பிரியாத குடும்பத்தில் கணவன் இறந்துவிட்டால் பெண் ஜாதிக்குக்குழந்தை இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும் குடும்பசொத்தில் கணவனுக்குள்ளபாகம் சர்வ சுதந்திரமாய் பெண்களுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும். குடும்ப சொத்துக்கள் பல  வழிகளில் துர்வினியோகம் செய்யப்பட்டக் காலங்களிலும் அச்சொத்துகளின்மீது பெண்களுக்கு ஜீவனாம்சத்திற்கு உரிமையுண்டு என்பதாகும்.

இன்று கவலையும், துக்கமும் இல்லாத மனிதனைக் காண்பதே அரிதாக இருக்கிறது. எந்த உயர்நிலையில் இருப்பவனுக்கும் கவலையும் துக்கமும் குடிகொண்டிருக்கிறது. கடவுள் எண்ணத்தை ஒழித்தவர்களுக்குக் கவலையில்லை. எல்லாம் இயற்கை என எண்ணியிருப்பவர்கள் துக்கம், கவலை இல்லாமல் இருக்கலாம். அப்படிப்பட்டவர்களைத்தான் ஞானிகள், முற்றும் துறந்த மெய்ஞ்ஞானிகள் என்று சொல்லுவார்கள். அந்த நிலையை மனிதன் எய்துவது எளிதல்ல.

கார்ப்பொரேஷன் தேர்தலைப்பற்றி பார்ப்பனர் குறை கூறுவதன் ரகசியம்

22.11.1931 - குடிஅரசிலிருந்து..

(தேசிய துரோகி)

சென்னை கார்ப்பொரேஷனில் திரு.ஏ.ராமசாமி முதலியார் தலைவராயிருக்கும் காலத்தில், தலைவர் தேர்தலுக்குப் போட்டி போட்டுக்கொண்டு அதனால் வகுப்புச்சண்டையை வளர்க்கும் தொல்லையை நீக்கு வதற்காக ஒரு சமரசமானமுடிவு செய்து கொண்டனர். அந்த முடிவின்படி ஒவ்வொரு வருஷமும், தலைவர் தேர்தல் கஷ்டமில்லாமல் நடக்க ஏதுவாயிற்று. அவ் வொப்பந்தம் சென்னையில் உள்ள ஒவ்வொரு வகுப்பினரும் தங்கள் தங்கள் எண்ணிக்கைக்குத் தக்கவாறு கார்பொரேஷனல் தலைமைப் பதவி பெற வழி செய்தது. அவ்வொப்பந்தம் ஏற்பட்ட காலத்தில் அனேகமாக எல்லோரும் அதை நியாயமான ஒப்பந்தம் என்று பாராட்டினர். அவ்வொப்பந்தமாவது.

1. பிராமணரல்லாதார். 2. பிராமணர். 3. பிராமண ரல்லாதார். 4. கிறிஸ்தவர்.

5. பிராமணரல்லாதார். 6. முஸ்லிம் 7. பிராமணரல்லாதார் 8. தாழ்த்தப்பட்டவர்கள்.

என்று இவ்வாறு குறிப்பிட்ட படி அந்தந்த வகுப்பி லிருந்து தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியது என்பதாகும். இவ்வொப்பந்தப்படியே முதலில் திரு. பி.டி. குமாரசாமி செட்டியார் அவர்கள் தலைவராகத் தெரிந் தெடுக்கப்பட்டார். அவருடைய உத்தியோக காலமாகிய ஒரு வருஷம் முடிந்தபின், அடுத்த தலைவர் தேர்தல் சென்ற 12-11-1931ல் நடைபெற்றது.

இத்தேர்தலில் முன் ஏற்படுத்தியதிட்டப்படி ஒரு பிராமணர் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டிய வராவார். ஆகையால் பிராமணரல்லாத வகுப்பினரும், மற்ற வகுப்பினரில் யாரும் தலைவர் தேர்தலுக்குப் போட்டியிடவில்லை. ஆனால் பிராமணர்களுக்குள்ளேயே போட்டி உண்டாயிற்று, திரு.ஜி.ஏ.நடேசன் அவர்களும், திரு.டி.எ. ராமசாமி அய்யர் அவர்களும் போட்டி இட்டனர், இப்போட்டியில் திரு.டி.எ.ராமசாமி அய்யரே வெற்றி பெற்றார். திரு.ஜி.ஏ. நடேசன் தோல்வியுற்றார். பார்ப்பன ரல்லாத கார்ப்பொரேஷன் அங்கத்தினர்கள் திரு.டி.எ. ராமசாமி அய்யருக்கு ஓட்டுச்செய்தனர். பார்ப்பன அங்கத் தினர் களும், அய்ரோப்பிய அங்கத்தினர்களும் திரு.ஜி.ஏ. நடேசனுக்கு ஓட்டுச் செய்தனர். திரு. நடேசன் தோற்றதும், திரு. சத்தியமூர்த்தி சாதிரியார் முதலிய பார்ப்பனரும் மற்றும் பார்ப்பன தாசர்களும் அய்ரோப்பியரும் ஒப்பந்தம் முறிந்து விட்டது  முறிந்து விட்டது என்று கூச்சல்போட ஆரம்பித்து விட்டனர்.

ஆனால் உண்மையில் ஒப்பந்தம் முறிந்து விட்டதா என்றால் முறியவில்லை என்பதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை. எப்படி எனில் இது வகுப்புவாத சம்பந்த மான ஒப்பந்தமே யொழிய வேறில்லை. உண்மையிலேயே ஒப்பந்தம் முறிந்து விட்டதென்றால், பிராமணருக்குப் பதிலாக மற்றொரு பிராமணரல் லாதாரோ, கிறிஸ்தவரோ, தாழ்த்தப் பட்டவரோ தலைவ ராக வந்திருக்க வேண்டும். அவ்வாறில்லாமல், ஒப்பந்தத்தின் நிபந்தனைப்படி ஒரு பிராமணரே தலைவராக வந்திருக்கும் போது,  ஏன் ஒப்பந்தம் முறிந்து விட்டதென்று கூச்சலிட வேண்டும் என்பதை நன்றாய் யோசித்துப் பார்த்தால் அதில் உள்ள இரகசியம் விளங்கும்.

முதற்காரணம் பார்ப்பனர்களின் மனத்திற்கிசைந்த ஒரு பார்ப்பனர் தெரிந்தெடுக்கப் படாததாகும். திரு. ஜி.ஏ. நடேசன் அவர்கள் பிராமணியத்தையும், பிராமணர் களையும் அனுசரிக்கும் முழு வகுப்புவாதியாக இருக்கலாம். இக்காரணத்தைக் கொண்டுதான் பார்ப்பனர்கள் அவரை ஆதரித்தனர். அய்ரோப்பியர்களைப் பற்றி நாம் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அதுவும் சென்னையில் உள்ள அய்ரோப்பியர்களும் பார்ப்பனர்களும், சகோதரர் களாகவோ, சம்பந்திகளாகவோ, ஒருவரோடு ஒருவர் சேர்ந் திருப்பவர்கள் என்பது நாடறிந்த விஷயமாகும்.

அன்றியும் பார்ப்பனர்களால் ஆதரிக்கப்படுகிறவர் பார்ப்பனரல்லாதார்களுக்கு விரோதியாய் இருப்பார்கள். அப்படியிருப்பவர்களைத் தான் பார்ப்பனர்களும் ஆதரிப்பார்கள் என்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மை. பார்ப்பனர்களில் வகுப்புவாதம் இல்லாதவர்கள் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள் என்பது உண்மையானாலும், இரண்டு பிராமணர்கள் போட்டி போடும் போது அவர்களில் அதிக மோசமில்லாத ஒருவரை ஆதரிப்பதால் பிராமணரல்லாதார் செய்கையில் குற்றமாகாது. இந்த உத்தேசத்தின் பேரிலேயே, பார்ப்பனரல்லாதார் திரு. டி.எ.ராமசாமி அய்யரைத் தேர்தலில் ஆதரித்தனர்.

அன்றியும் பார்ப்பனரல்லாதாருடன் நெருங்கிப் பழகுபவர்களிடம் பாப்பனர்களுக்கு எப்படி விருப்பம் இருக்கக்கூடும்? ஆகையால் தான் ஒப்பந்தம் முறிந்து விட்டது என்று அவர்கள் வீண்புரளி செய்கின்றனர். இது ஒரு புறமிருக்க இதைவிட முக்கியமான இரகசியம் என்ன வென்றால் இவ்வொப்பந்தத்தை அடியோடு ஒழித்துவிட வேண்டும் என்னும் நோக்கமும் ஆகும்.

ஏனெனில், இன்னொரு முறை பிராமணர் தலைவராய் வர 7 வருஷங்கள் ஆகும். அதுவரையிலும், பிராமணரல்லா தாரும், கிறிஸ்தவரும், மகமதியரும், தாழ்த்தப்பட்ட வருமே தலைவராயிருக்கமுடியும். இவ்வாறு மற்றவகுப் பினர்கள் நீண்டகாலம் பதவி வகிப்பது பார்ப்பனர்களுக்குப் பொறுக் குமா? அன்றியும் ஒவ்வொரு தேர்தல் களிலும் பார்ப்பனர்கள் உள்ளே புகுந்து கலகம் செய்து கட்சி சேர்க் கவும் இவ்வொப்பந்தத்தால் இடமில் லாமல் போய்விட்டது. இந்த காரணங்களால் பார்ப்பனர்கள் ஒப் பந்தத்தை ஒழித்துவிட வேண்டிய அவசியத்தில் வந்து விட்டார்கள். வெள்ளைக்காரரும் பார்ப்பனர் களுடைய தாயாதிகளேயானதால் இந்த ஒப்பந்தத்தால் வெள்ளைக் காரருடைய தயவுக்கு காத்திருக்க வேண்டிய அவசிய மில்லை. ஆதலால் அவர்களுக்கும் தங்கள் தயவு தலைவர் அபேட்சகர்களுக்கு இல்லாமல் போய் விட்டதே என்கின்றதைக் கொண்டு தங்களையாரும் இனி லட்சியம் செய்யமாட்டார்களே என்று பயந்து கொண்டதுடன், இனித் தேர்தலிலும் தங்கள் தாசர்களைக் கொண்டு வரமுடியாமல் போய்விடுமே என்ற ஆத்திரத்தினாலும் ஒப்பந்தம் முறிந்து போய்விட்டது என்று புரளி செய்கின்றனர். பார்ப்பனப் பத்திரிகைகளாகிய சுதேசமித்திரனும், இந்துவும், இவ்வெண்ணத் தோடுதான் ஒப்பந்தம் முறிந்துவிட்டது என்று எழுதியிருக்க வேண்டும்.

திரு. ஜி.ஏ. நடேசன் தோற்றதனால் வருத்தமடைந் தவர்கள் சீனியர் அங்கத்தவராகிய திரு. நடேசன் அவர் களையே பார்ப்பனரல்லாதார் ஆதரித்திருக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர். சீனியருக்கும் ஒப்பந்தத்திற்கும் சம்பந்தமில்லை. சென்ற வருஷத் தேர்தலில்  திரு.டாக்டர் நடேசன் அவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்காமல் திரு.பி.டி.குமார சாமி செட்டியாரைத் தெரிந்தெடுக்க வில்லையா? அப்பொழுது ஒப்பந்தம் முறிந்துபோயிற்று என்று ஒருவரும் சொல்ல வில்லையே.

இப்பொழுது பார்ப்பனர்களுடைய முழுநம்பிக் கைக்குப் பாத்திரமுடைய வரும், பார்ப்பனரல் லாதார் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமில்லாதவரும் ஆகிய ஒருவர் வெற்றி பெறாமல் வேறு ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வுடன் தான் இந்தக் கூச்சல் உண்டாயிற்று. என்பதை யோசிக்கும் போது பார்ப்பனர்கள் சத்தம் போடுவதின் ரகசியம் விளங்குகிறது.

ஆகவே, இதன் ரகசியம் எந்த வகையிலாவது ஒப்பந் தத்தை முறியச் செய்ய வேண்டும் என்னும் சூழ்ச்சியே யாகும் என்று கூறி முடிக்கிறோம்.

 

 

 

 

13.12.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

13-12-31இல் நமது ஆசிரியர் திரு. ஈ.வெ. இராமசாமி அவர்கள் திரு. இராமனாதன் அவர்களுடன் (கினீதீஷீsவீமீ) அம்போய்சி என்னும் பிரஞ்சு கப்பலில் அய்ரோப்பா முழுவதும் சுற்றுப் பிரயாணம் செய்வதற்கு புறப்பட்டு விட் டனர். திரு. இராமசாமி அவர்கள் உடல் நிலை தொடர்ந்த பிரயாணத்திற்கு இடங்கொடுக்க முடியாத நிலையிலி ருப்பினும், இயக்க வளர்ச்சியை முன்னிட்டு என்ன நேர்ந்த போதிலும் தமது சுற்றுப் பிரயாணத்தை  முடித்து வருவ தென்ற எண்ணத்துடனேயே புறப்பட்டு விட்டார். சுற்றுப் பிரயாணத்தை முடித்து விட்டு மீண்டும் நம் நாடு திரும்பு வதற்கு ஏறக்குறைய 3,4 மாதங்கள் செல்லுமெனத் தெரிய வருகின்றது. இவர்களது சுற்றுப்பிரயாண நிகழ்ச்சிகளும், அவ்வப்போது நமதியக்க சம்பந்தமான கட்டுரைகளும், நமது பத்திரிக்கையில் வெளிவரும் என்பதையும்

தெரிவித்துக் கொள்ளுகின்றோம்.

மேலும் மேலும், நாட்டுப் பழக்க வழக்கங்களைப் பற்றி நமது மக்கள் நன்கு தெரிந்து கொள்ளுமாறு இது வரையிலும் மேல் நாடு சென்ற எந்த இந்தியரும் நடு நிலைமையான தாராள மனப்பான்மையுடன் அபிப் பிராயம் கூறியதில்லை. இது மாத்திரமல்லாமல் மேல்நாடு சென்று திரும்பியுள்ள இந்தியர்களான நம்மவர்கள் பெரும்பாலும், அரசியல், கல்வி, மதவிருத்தி இவைகளை பற்றியே தான் இது வரையிலும் ஆராய்ந்திருக்கின்ற னரேயொழிய, அத் தேசத்து மக்கள் வழக்க பழக்கங்கள், மதபக்தி, கடவுள் பக்தி இவைகளை அவர்கள் எந்த அளவுக்குத் தங்கள் வாழ்க்கையில் உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளுகின்றனர் என்பதைப் பற்றிச் சிறிதும் கவலை கொண்டதுமில்லை. அவைகளைப் பற்றி நமது மக்களுக்கு எடுத்துக் கூறியதுமில்லை. காரணம் எதுவாக விருக் கலாமென கருதுகின்றீர்கள். அந்நாடுகளின் உண்மையான நிலை நமது மக்கள் தெரிந்து கொண்டால் இந்து மதத்தின் கதி என்னவாகுமோ என்னும் பயமே தான் காரணமாகும்.

இத்தகையவர்கள் தான் இன்று நமது நாட்டில் மேல் நாடு சென்று திரும்பியவர்கள் என்ற புகழுக்குள் புகுந்து கொண்டு மக்களை மிருகங்களெனக்கருதி வேட்டையாடி வருகின்றனர். இப்படிப்பட்ட சமரசமற்ற மனப்பான்மை யுடையவர்கள் எண்ணத்தில் மண்ணையள்ளிப் போடு வதே நமது ஆசிரியரின் சுற்றுப்பிரயாண நோக்கமாகும்.

அய்ரோப்பா சுற்றுப்பிரயாணத்தின் பொழுது ஆங் காங்கு நமது நாட்டு சமுக நிலையையும், நமது இயக்கக் கொள்கைகளையும் பிரச்சாரம் செய்தும் வருவார்கள். இதனால் மேல் நாட்டு மக்களுடைய ஆதரவும் நமதியக் கத்திற்கு ஏற்படும் என்பது திண்ணம்.

உலக ஒற்றுமை வேண்டுமேயானால் சகல தேசமக்க ளுக்கும் பொருத்தமான சமுகச் சட்டங்கள் ஏற்படுதல் வேண்டும். இம்மாதிரியான காரியங்களைச் செய்வதற்கு நமது நாட்டில் முன்வருவோரைவிட தடைசெய்கின் றவர்கள் அல்லது குறை கூறுகின்றவர்கள் தான் மலிந்து காணப்படுகின்றனர். இத்தகையமக்களுக்கிடையே இம் மாதிரியான உணர்ச்சி தூண்டுவதென்பது இலகுவான காரியமல்ல. அதிலும் அனுஷ்டானத்திற்குக் கொண்டு வருவதென்பதோ அதிக கஷ்டமான காரியமாகும். இப்படிப்பட்ட காரியங்களை அனுஷ்டானத்திற்குக் கொண்டு வருவதற்கான வழிகளை கண்டுபிடித்து மக் களையும் அவ்வழியையே பின்பற்றுமாறு செய்வதென்ற நோக்கத்துடன் தங்களது திரேக நிலையையும், பொருட் செலவையும் கவனியாது சுற்றுப்பிராயணத்திற்குத் துணிந்த நமது கிழச்சிங்கத்தையும், அவரது வலக்கையாம் இராமநாதனையும் எவ்வாறு நமதுமக்கள் போற்றாதிருக்க முடியும்? நம்மைப் பொருத்த வரையில் வெற்றியும், தோல்வியும் ஒன்றேயானாலும், வெற்றியும், தோல்வியும் சந்தர்ப்பத்தை பொருத்ததாகு மென்பது தான் நமதியக்க அபிப்பிராயமேயல்லாது திரு. காந்தியவர்களைப் போல் கடவுள் செயல் என்று ஒரு போதும் கருதுவதில்லை. மேலும் நமது ஆசிரியரும், திரு. ராமநாதன் அவர்களும் திரு. காந்தி அவர்களைப்போல் வெற்றி மாலை சூடி வருவதாகச் சென்று கடவுள் சித்தத்தால் தோல்வியடைந்து விட்டேன் என்ற முகாரி இராகப் பல்லவியைப் பாடிக் கொண்டு  இந்தியா திரும்பப் போவதில்லை. ஏன் எனிலோ? நமது விடுதலை நமது சமுக ஒற்றுமையால் தான் ஏற்பட முடியுமேயல்லாது பிறரை எதிர் பார்த்துத் தூரதேசம் சென்று கிடைத்து விடமாட்டாது என்ற மாற்றமுடியாத அபிப் பிராயமே தான் காரணம்,

ஆகவே, நமது ஆசிரியரவர்கள் வெற்றியையோ, தோல்வியையோ எதிர்பார்த்து அய்ரோப்பா செல்ல வில்லை. தனது உடல் நலன், நமதியக்க வளர்ச்சி, மேல் நாட்டு மக்கள் பழக்கவழக்கங்கள், பொருளாதாரச் சமரசம், தொழிலாளர்கள் நலன், இவைகளைப் பற்றி ஆராயவும் தங்களது ஆராய்ச்சியால்  கிடைக்கப்பெற்றவைகளை இந்திய மக்களுக்கு எடுத்துக் கூறவுமேயாம். இத்தகைய நல்லசந்தர்ப்பத்தை நாம் நீண்ட நாட்களாக எதிர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம், ஆனால் சந்தர்ப்பம் இப் பொழுது தான் இடங்கொடுத் திருக்கின்றது. இனி இச்சமயத்தில் நமது கடமை என்ன வென்பதையும் சற்று யோசித்துப் பார்த்தல் வேண்டும். வைதிக, தேசிய, வருணா சிரம, பிராமண, இந்து மகாசம்ரட்சணா, சபை களெல்லாம் தங்களது வேலைகளை வெகு தீவிரமாகச் செய்து கொண்டு வருகின்றன வென்பதுவெளிப்படை. அகில இந்திய காங்கிரஸ் சப் கமிட்டியோ, நாசிக் தீண்டாதார் சத்தி யாக்கிரகத்தை ஆதரிக்க மறுத்து விட்டது. குஜராத் சாதி இந்துக்களோ ஆதிதிராவிடக் குழந்தைகள் தங்களுடைய குழந்தைகளுடன் ஒன்று சேர்ந்து படிப்பதற்காகத் தீண்டப்படாதார், பயிர், பச்சைகளையெல்லாம் நெருப்பிற்கிரையாக்கினார். வைதிகக் கோஷ்டியினரோ குருவாயூர் சத்தியாக் கிரகத்திற்கு எதிர் சத்தியாக்கிரகம் செய்ய ஆரம்பித்து விட்டார்கள். திரு. காந்தியவர்களோ தீண்டாதாருக்குத் தனித் தொகுதி கொடுப்பதை தனது உயிரைத் தியாகம் செய்வதன் மூலமாகவாகினும் தடை செய்வதாக கர்ஜிக் கின்றார். நம் நாட்டுப் பார்ப்பனர்களோ சாரதா சட்டத்தைக் கொளுத்தி விட வேண்டுமெனத் துள்ளுகின்றனர். மதக்கர்த்தாக்களோ தங்களது கொள்ளை யடிக்கும் திட்டத்தை இன்னும் விரிவுபடுத்திக் கொண்டே போகின் றனர். பணக்காரர்களோ அவர்களுக்காதரவளிக் கின்றனர். போதாக்குறைக்கு நமதியக்கத்தைச் சேர்ந்த வர்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த பல நண்பர்களும் இன்று பொருளாதார நிலையை உத்தேசித்து நம்மை எதிர்க்கவும் ஆரம்பித்து விட்டனர். இம்மாதிரியான பல திறப்பட்ட எதிர்ப்புகளுக்குள் இன்று நமது இயக்கம் பரவி வருகின்றதென்றால் இன்னும் கொஞ்சம் தியாக புத்தியுடன், பொறுப்புணர்ந்து ஒற்றுமையுடன், வேலை செய்ய முற்படுவோமானால் நமதியக்கத்தின் வளர்ச்சி எவ்வளவு வேகமுடையதாக விருக்குமென்பதையும் சிந்தித்தல் வேண்டும். நமக்குள்ளிருக்கும்  சில சில்லரை விவகாரங் களை இயக்க சம்பந்தப்படுத்தி இயக்கத்திற்குக் கேடு விளைவிப்பதான வழியில் செல்லுவது நியாயமானதாகாது. ஆகையால் நமது ஆசிரியர், திரு. ராமசாமியும், திரு. இராமநாதனும் அய்ரோப்பா சுற்றுப் பிரயாணம் செய்யும்  பொழுது நாமும் நமது வேலையைத் தீவிரமாய் இங்கு நடத்த வேண்டும்.

பிறப்பதும், இறப்பதும் உலக இயற் கையையேயாயின் பிறப்பிற்கும், இறப்பிற்கும் மத்தியி லிருக்கும், நாட்களைச் சோம்பேறித்தனமாய்க் கழிப்பதென் பதன்று, ஆகையால் ஒன்று கூடுங்கள், இயக்கத்தைப் பற்றிய வேலைகளில் உங்கள் சிந்தையையும்; நேரத்தையும் செலவிடப் பிரயத்தனப் படுங்கள். இவைகள் தான் அய் ரோப்பா சென்று திரும்பும்  நமது ஆசிரியருக்கும், திரு. இராமநாதனுக்கும், நாம் அளிக்கும் பரிசாகும். ஆகவே நமது கடமைகளில் நாம் எப்பொழுதும் தவற மாட்டோ மென்று உறுதி கூறுவதுடன், அய்ரோப்பா சுற்றுப் பிரயாணம், வெற்றியுடனும், சௌகரியத் துடனும், மன சமாதானத்துடனும் இருக்க வேண்டு மென விரும்பு கின்றோம்.

தீண்டாதார் கல்வி

22.11.1931 - குடிஅரசிலிருந்து....

தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்குத் தனித்தொகுதி கொடுக்கக் கூடாது என்றும், தனித்தொகுதி கேட்டவர்கள் தாழ்த்தப் பட்டவர்களின் பிரதிநிதிகள் அல்லவென்றும் தேசியவாதிகளும் தேசியப் பத்திரிகைகளும் பிரச்சாரம் செய்துகொண்டு வருகின்றன. ஆனால் அவர்கள் பொதுப் பள்ளிகூடங்களில் கூட சேர்ந்து படிப்பதற்கு நமது நாட்டு மக்கள் தடையாக இருக்கிறார்கள் என்ற விஷயத்தை அறிந்தால் தாழ்த்தப்பட்ட தீண்டாதார்களை உயர்ந்த ஜாதி இந்துக்கள் எவ்வளவு கீழாகவும் கொடுமையாகவும் நடத்துகிறார்கள் என்பது விளங்கும், சென்னை சர்க்கார் 1930-31 வருஷத்தில் தொழில் இலாகா செய்துள்ள வேலையைப் பற்றி வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கையில் தீண்டப் படாதார்களுக்காக 1784 தனிப்பள்ளிக் கூடங்கள் இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர்.  இவ்வாறு தீண்டப் படாதார்களுக்கெனத் தனிப்பள்ளிக்கூடங்கள் வைப்பதற்குக் காரணம் கிராமாந்தரங்களில் ஜாதித் துவேஷங்கள் வேரூன்றிக் கிடப்பதால் அவர்கள் பொதுப் பள்ளிக்கூடங்களில் சேர்ந்து படிக்கமுடியவில்லை என்றும் கூறியிருக்கின்றனர். இதிலிருந்த நமது தேசநிலை எவ்வாறு இருக்கிறதென்பதை அறிந்துகொள்ளலாம். இந்த நிலையில் உள்ள நமது நாட்டில் தீண்டாதார் பொதுத்தொகுதியில் நின்று எவ்வாறு தேர்தலில் வெற்றி பெறமுடியும் என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். பரோடா அரசாங்கத் தார் தீண்டாதார்களும் சமூக சமத்துவம் பெறுவதற்குச் சாதகமாக அங்குள்ள பொதுப் பள்ளிக் கூடங்களில் தீண்டாதார்களை தாராளமாகக் சேர்த்துப் படிப்பிக்க உத்திரவு பிறப்பித்திருக்கின்றனர். ஆனால், நமது நாட்டில்,. பொதுப் பள்ளிக்கூடங்களில் தீண்டா தார்களைச் சேர்க்க மறுக்கக்கூடாது என்ற உத்திரவு இருந்தும், அதைக் கவனிப்பாரும், அமலுக்குக் கொண்டு வரவேண்டும் என்னும்  கவலையுள்ளவர்களும் இல்லை. ஏனெனில், கல்வியிலாகாவில் உள்ள அதிகாரிகளும், பள்ளிக்கூடத்தில் உள்ள வர்களும் பார்ப்பனர்களாக இருப்பதே காரணமாகும், கிராமாந்தரங் களிலும், நகரங்களிலும், பொதுப் பள்ளிக்கூடங்களில் தீண்டாதார்களைத் தாராளமாகச் சேர்த்துக் கொண்டால், 1784 பள்ளிக் கூடங்கள் தனியாக இருக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லையே. அவைகளுக்காகும் செல வைச் கொண்டு இன்னும் கல்வியை அதிகமாக விருத்தி செய்யவும் பள்ளிக் கூடங்கள் இல்லாத இடங்களில் பள்ளிக்கூடங்கள் வைக்கவும் முடியுமல்லவா? இதற்காக யார் முயற்சியெடுத்துக் கொண்டு வேலை செய்கிறார்கள் என்று கேட்கிறோம்.

நாமெல்லாம் ஒருவர் என்கின்ற இன உணர்ச்சி பெற வேண்டும். நாய் நல்ல விசவாசமுள்ள பிராணிதான் என்றாலும் அது அதை (நன்றியை) மனிதனிடம்தான் காட்டுகிறதே ஒழிய, தன் இனத்தைத் சார்ந்த வேறொரு நாயைக் கண்டால் குலைக்கும். அது போலத்தான் நம் தமிழர்கள் நிலை இருக்கிறது. தங்கள் இனத்தை மாற்றானுக்குக் காட்டிக் கொடுப்பதையும், தங்கள் இனத்திற்குத் துரோகம் செய்வதையுமே கடமையாகக் கருதிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

- தந்தை பெரியார்

Banner
Banner