மின்சாரம்

இந்து முன்னணி நிறுவனர் திருவாளர் இராம.கோபாலன் அய்யர்வாளின் பேட்டி ஒன்று ஆனந்த விகடன் (3.10.2018, பக்கம் 23-25) வெளிவந்துள்ளது.

முதுமையின் தள்ளாட்டம் ரொம்பவே தெரிகிறது. நல்ல வாலிபத்தில் இருந்தபோது மட்டும் என்ன வாழ்கிறது என்று கேட்டு விடாதீர்கள்.

20.1.2016 நாளிட்ட துக்ளக் இதழிலும் திரா விடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்களுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதி இருந்தார்.

அதற்குரிய முறையில் விடுதலையில் பதிலும் எழுதப்பட்டது (விடுதலை, 13.1.2016, 14.1.2016).

அதோடு பேச்சு மூச்சு இல்லாமல் திரா விடர் கழகத்தின் பக்கமோ, அதன் தலைவர் வீரமணி அவர்களின் பக்கமோ தலை வைத்துப் படுப்பதை மறந்துவிட்டார்.

இப்பொழுது ஆனந்த விகடனில் பேட்டி கொடுக்க முன் வந்திருப்பது வரவேற்கத் தக்கதே.

அப்பொழுதுதானே இந்துத்துவாவின் முகலட்சணம் என்னவென்று வெளிச்சத் துக்கு வரும். தங்கள் வசம் தரமான கருத்துகள், விவாதிக்க வேண்டிய விடயங்கள் எந்தளவு இருக்கின்றன என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவும் முடியும்.

மத மாற்றத்துக்குக் காரணம் துட்டுதான் என்று இப்பொழுது சொல்லும் திருவாளர் இராம.கோபாலர் - 1982இல் என்ன சொன்னார்?

அந்தப் பேட்டியை படித்த எவருக்கும் ஒன்று மட்டும் தெளிவாகவே புரிந்துவிட்டது.

கேட்ட கேள்வியைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு மனிதன் தள்ளாடிப் போய்விட்டார் என்பதை அறிய முடிகிறது.

எடுத்துக்காட்டாக ஒன்றிரண்டினை எடுத்துக் காட்டினாலே போதுமானது.

கேள்வி: செங்கோட்டையில் நடை பெற்ற கலவரத்துக்குத் திராவிடக் கட்சி கள்தான் காரணம் என்று சொல்கிறீர் களா?

இராம.கோபாலன் பதில்: கண்டிப் பாக. இந்தத் திராவிடக் கட்சியினர் தாம் முஸ்லிம்களைத் தூண்டி விடு கிறார்கள். திராவிடர் கழகத்தினரும், முஸ்லிம்களும் எங்கு அதிகமாக இருக் கிறார்களோ அங்குதான் கலவரம் நடக்கிறது...

கேள்வி: இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கு ஏதேனும் ஆதாரம் வைத்திருக்கிறீர் களா?

இராம.கோபலன் பதில்: எல்லா வற்றுக்கும் ஆதாரம் கேட்டுக் கொண் டிருந்தால் நான் என்ன செய்வது? என்னிடம் அப்படி எதுவும் இல்லை. நான் ஏற்கெனவே சுற்றுப்பயணம் சென்று கொண்டிருந்த வகையில் என் னுடைய அனுபவத்தைச் சொல்கி றேன்... அவ்வளவுதான்.

இராம.கோபாலன் அவர்களின் இந்தப் பதிலைப் படிப்பவர்கள் என்ன நினைப் பார்கள்? எந்தவித ஆதாரமும் இல்லாமல் அவிழ்த்துக் கொட்டுவதுதான் இவாளின் வேலையா? ஓர் அமைப்புக்குத் தலைவ ராக இருக்கக் கூடியவர் எதையும் ஆதாரத் துடன் பேச வேண்டாமா?

இவர் கையாளும் வழி முறையைப் பார்த்தால், யாரும் யார் மீதும் எந்தத் தவறையும், அக்கப்போரையும் வண்டி வண்டியாக அள்ளிக் கொட்டலாமே.

இவரைச் சொல்லிக் குற்றமென்ன? இவர்களின் மகா பெரியவாளான ஜெகத் குரு சங்கராச்சாரியார் சென்னை தியாக ராயர் நகரில் இரவோடு இரவாக (8.9.1970) திருட்டுத்தனமாகக் கொண்டு போய் வைத்த பிள்ளையாருக்கு வக்காலத்து வாங்கவில்லையா? சுயம்பு தானாக பூமியி லிருந்து வெடித்துக் கிளம்பும் என்று பேட்டிக் கொடுக்கவில்லையா? (26.9.1970)

அது திருட்டுத்தனம்தான் - மோசடிதான் என்று அந்தப் பிள்ளையாரைப் பூமியில் புதைத்த செல்வராஜ் என்ற போலீஸ்காரர் ஒப்புக் கொண்டாரே, அந்த மகா பெரி யவாள் ஜெகத் குரு முகத்தை எங்கே கொண்டு போய் வைத்துக் கொண்டார்?

உண்மையைச் சொல்லப்போனால் மதக் கலவரத்தை உண்டாக்கத்தானே இந்தப் பிள்ளையார் ஊர்வலம் திட்டமிட்டு உரு வாக்கப்பட்டது. 1893இல் திலகர் என்ற மராட்டிய பார்ப்பனரின் சித்து வேலை தானே இது.

இந்த ஊர்வலத்தில் என்னென்ன கோஷங்கள், பாடல்கள் ஒலிக்கப்படுகின் றன என்பதைத் தெரிந்து கொண்டாலே போதுமே.

இப்பாடல்களில் பக்தி மட்டுமின்றி இந்துக்களையும், இசுலாமியர்களையும் பிளவுபடுத்தும் மதவாதக் கருத்துகளும் இடம் பெற்றன. இதற்குச் சான்றாகப் பின் வரும் பாடலைக் குறிப்பிடலாம்.

இம்மதம் நம் மதம் இந்து மதம்

ஏன் இன்று இதனை மறுதலிக்கிறாய்?

கணங்களின் நாயகன் கணபதியையும்

சிவனையும் வாயுபுத்திரனையும் எங்ஙனம் மறந்தாய்?

வெற்றுச் சின்னங்களை வணங்கி எப்பேறு பெற்றாய்?

என்ன வரம் அல்லா அளித்தார் உனக்கு?

இன்று நீ முகமதியன் ஆகிவிட்டாய்

அந்நிய மதம் தனை அந்நியப்படுத்து

உன் மதத்தை மறந்திடில் நின் வீழ்ச்சி நிச்சயம்

சின்னங்களை மதியாதே!

நம் அன்னை கோமாதாவை மறந் திடாதே!

அழைத்திடுவீர் அனைவரையும்!

அருமையாகக் காத்திடுவீர் நம் மதத்தை!

தூக்கி எறிவீர் பஞ்சாசையும் நூல் களையும்!

(சாவித்திரி கண்ணன் 1996, மேயர் தேர்தலில் துக்ளக், - 21.1.1996)

(பஞ்சாஸ்-அய்ந்து விரல்களுடன் கூடிய உலோகக் கை)

சென்னையை எடுத்துக் கொண்டால் கூட பிள்ளையார் ஊர்வலம் காவல்துறை அனுமதித்த பாதையிலிருந்து விலகி - குறிப்பாக திருவல்லிக்கேணி முஸ்லிம்கள் பகுதியில் நுழைவதும் - அதற்கு இதே இராம.கோபாலன் தலைமை தாங்குவதும் - கைதாகி மாலையில் விடுதலை பெறுவதும் வழமையான ஒன்றுதானே.

இப்படிக் கலவரத்துக்குத் தலைமை தாங்குபவரே உண்மையைத் தலைகீழாகப் புரட்டிச் சொல்லுவது என்பது அவர்களின் அகராதியில் தனி அழகும், அத்தியாயமும் தான்.

பத்து பைசா முறுக்கு - பள்ளிவாசலை நொறுக்கு! என்று பாடும் கூட்டமா கட்டுப் பாட்டுக்கு இலக்கணம் வகுத்த திராவிடர் கழகத்தின் மீது பழி தூற்றுவது!

கேள்வி: மனுதர்மம் சொல்லும் சாதிப் பிரிவினையை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வில்லையா?

இராமகோபாலன் பதில்: மனுதர்மத் தில் சாதிப்பிரிவினை இருப்பதாக யார் சொன்னார்கள்? அப்படி இருப்பதாகச் சொல்லும் ஒரு புத்தகத்தை வாங்கித் தாருங்களேன்.

- இந்தப் பதிலைப் படிக்கும்பொழுது இந்து மதத்தின் பால பாடம் கூட படிக்காத பாலகனாக இந்த முதியவர் இருக்கிறாரே என்று பரிதாபப்படத்தான் வேண்டும் (தெரிந் திருக்கும் - ஏதோ ஒரு சமாளிப்புத்தான் - ஒரு தப்பித்தல் தான்!)

அப்படி ஒரு நூலை வாங்கிக் கொடுங்கள் என்று செய்தி வந்ததுதான் தாமதம் - திரா விடர் கழகத் தலைவர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்கள் ஒரு கடிதத்தோடு அசல் மனுதர்ம நூலை அவருக்கு அனுப்பியும் வைத்தார் (28.9.2018). படித்தாரா தெரியவில்லை - படித்திருந்தால் தன்னுடைய அறியாமையை எண்ணி நொந்து போயிருப்பாரே?

மனுதர்மம் என்றாலே ஒரு குலத்துக் கொரு நீதி என்பது பாமரனுக்கும் தெரியும் - ஆனால் இந்தப் பார்ப்பனருக்குத் தெரிய வில்லை என்று நம்மை நம்பச் சொல்கிறார். இதுதான் பாப்பனர்களுக்கே உரித்தான குசும்பு!

அந்தப் பிர்மாவானவர் இந்த உலகத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக தன் முகம், தோள், தொடை, பாதம் இவைகளினின்று உண்டான பிராமண, க்ஷத்திரிய, வைசிய, சூத்திர வருணத்தார்க்கு இம்மைக்கும், மறுமைக்கும் உரிய உபயோகரமான கருமாக்களைத் தனித் தனியாகப் பகுத்தார் (மனுதர்மம் அத்தி யாயம் 1, சுலோகம் 87).

ஒவ்வொரு வருணத்திலும் ஏராள ஜாதிக் குவியல்கள் உண்டு.

ஜாதியை மட்டுமல்ல - தீண்டாமை யையே க்ஷேமகரமானது என்று சொன்ன வர்தான் இவாளின் ஜெகத் குருவான மறைந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் சந்திர சேகரேந்திர சரஸ்வதி யாவார்.

இவர்களின் ஆர்.எஸ்.எஸ். குருநாத ரான எம்.எஸ்.கோல்வாக்கர் என்ன சொல் கிறார்?

சிலர் நீண்ட காலமாக ஜாதி அமைப்பு முறையை எதிர்த்துக் கொண்டே வரு கிறார்கள். பழங்காலத்தில் ஜாதி அமைப்பு முறை இருந்தது. நாம் அதன் உச்சியிலே இருந்தோம். ஆனால் இந்த ஜாதி அமைப்பு முறை நமது முன்னேற்றத்திற்கு முட்டுக் கட்டையாக இருந்தது என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் கிடையாது. உண்மையிலே இந்த ஜாதி அமைப்பு சமூகத்தில் ஒற்று மையைக் காப்பதற்கே உதவி செய்திருக் கிறது.

இராம.கோபாலர்களின் குருநாதர் ஜாதியைப் பற்றி இப்படி சொன்னது தெரியாதா?

கேள்வி: சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகள் தானே மத மாற்றத்திற்குப் முக்கிய காரணமாக இருக்கிறது?

இராம.கோபாலன் பதில்: மக்கள் மதம் மாறுவதற்கு அது காரணமல்ல, துட்டுக் கொடுப்பதால்தான் மதம் மாறுகிறார்கள்.

கிறிஸ்தவ மத மாற்றத்துக்காகவே அமெரிக்காவிலிருந்து இருபத்து மூன் றாயிரம் கோடி ரூபாய் பாரத நாட்டுக் குள் வந்திருக்கிறது. வெளிப் பார் வைக்கு இது தெரியாது - என்கிறார் இராம.கோபாலய்யர்.

மதம் மாறுவதற்குப் பணம்தான் கார ணமா? இதே இராம.கோபாலன் மதமாற்றத் திற்கான உண்மையான காரணத்தைச் சொல்லியிருக்கிறாரே - ஒருக்கால் மறதி (AMNESIA)யால் தாக்கப்பட்டுள்ளாரோ!

இதோ இராம.கோபாலர்:

நம்முடைய கடந்த கால செயல் களின் மூலம் இப்பொழுது நடை பெறும் மத மாற்றங்களுக்கு வழி வகுத்துவிட்டோம் மதத்துக்குள்ளேயே ஜாதி பாகுபாடுகளை ஏற்படுத்தி, நம்மை விட்டுச் செல்லும் அளவுக்குத் தூண்டி விட்டோம்.

இதைச் சொன்னவர் இதே சாட்சாத் இராம.கோபாலய்யர் தான். ஆதாரம் வேண்டுமா? அவாளின் தினமலர் ஏடுதான் (2.2.1982, பக்கம் 6).

கேள்வி: அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம், தமிழில் வழிபாட்டு உரிமை, சாதி மறுப்புத் திருமணம் ஆகியவற்றை வரவேற்கிறீர்களா?

இராமகோபாலன் பதில்: கண்டிப் பாக வரவேற்கிறேன் - என்று பதில் கூறியிருக்கிறார்.

அப்படியா? இதுவரை இவற்றுக்காக ஒரு துரும்பையாவது கிள்ளிப் போட்ட துண்டா? உண்மையைச் சொல்லப் போனால் இவற்றை எதிர்க்கிறவர்களின் பக்கத்தில் நின்று ஜால்ரா அடித்தவர் கள்தான் இவர்கள்.

அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகர் சட்டத்தை திமுக ஆட்சியில் மானமிகு கலைஞர் அவர்கள் முதல் அமைச்சராக இருந்த நிலையில் தமிழ்நாடு சட்டப் பேர வையில் ஒருமனதாக சட்டத்தை நிறை வேற்றிக் கொடுத்த போது, அதனை எதிர்த்து 13 பார்ப்பனர்கள் உச்ச நீதிமன்றத் தில் நின்றார்களே - அப்பொழுது இந்த இராம.கோபாலய்யர்கள் என்ன செய்தார்களாம்?

கேள்வி என்ற வரும்போது, சமாளிக்க வேண்டுமே, அதற்காக எதையாவது சொல்லித் தொலைக்க வேண்டுமா? எதிலும் அறிவு நாணயம் கிடையவே கிடையாது!

உண்மையைச் சொன்னால் - எப் பொழுது கேட்டாலும் அந்த உண்மையின் தடம் மாறாது, நிறமும் மாறாது, பொய்யைச் சொல்ல ஆரம்பித்தால் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் முரண்பாடுகள் தான் முந்திக் கொண்டுதான் பல்லிளிக்கும்.

ஆனந்த விகடன் பேட்டியின்போது வேறு சில கேள்வி பதில்களும் உண்டு. எந்தக் கேள்விக்கும் உருப்படியாக பதில் சொல்ல கோபாலய்யரிடம் சரக்கு இல்லை.

இன்னும் சொல்லப்போனால் சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாமல் பிதற்றுவதைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

உதாரணத்திற்கு இதோ:

கேள்வி: திருமயம் அருகே தடையை மீறி ஊர்வலம் நடத்தியதோடு, நீதிமன் றத்தையும் அவமரியாதையாகப் பேசிய எச்.ராஜாவின் செய்கையை எப்படி நியாயப்படுத்துவீர்கள்?

இராம.கோபாலன் பதில்: எச்.ராஜா என்ன சொன்னார் என்று எனக்குத் தெரியாது. அதனால் நான் எப்படி இந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியும்?

இது ஒரு பதிலா? உண்மையிலேயே எச்.ராஜா என்ன சொன்னார் என்பது இவருக்குத் தெரியவே தெரியாதா?

பார்ப்பனர்களின் பம்மாத்துகளைப் பார்த்தேளா? கண்டிக்கவில்லை என்பதை விட காப்பாற்ற வேண்டும் என்னும் பதைப்புதான் இதில் கவனிக்கத் தக்கதாகும்.

பார்ப்பனப் பாசம் என்பது இதுதான்.

தினமலர் எனும் பார்ப்பன ஏடு கடந்த ஒரு வாரத்தில் திராவிடர் கழகத்தையும், அதன் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்களையும் பற்றி மூன்று கடிதங்களை வெளியிட்டுள்ளது.

அரைத்த மாவையே அரைப்பது என்ப தற்கு அட்சரம் பிறழாமல் எடுத்துக்காட்டாக இந்தக் கடிதங்கள் நூற்றுக்கு நூறு துல்லிய மாகப் பொருந்தும். ஏற்கெனவே பதில் சொல்லப்பட்டது என்றாலும் மூடனும் முதலையும் கொண்டது விடான் என்பது தெரிந்திருந்தாலும் வாசகர்கள் தெளிவு பெறவே மீண்டும் நாம் எழுத நேர்கிறது.

(1.) தினமலர் கேள்வி

கடவுள் நம்பிக்கைகளே இல்லாத திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி.வீரமணி, சபரிமலை கோயிலுக்குள் பெண்கள் போவது  என்ற பிரச்சினையில் தலையிடுவானேன்?

நமது பதில்

கடவுள் இல்லை என்பது திராவிடர் கழகத்தின் கொள்கை. அனைவருக்கும் அர்ச்சகர் உரிமை வேண்டும் என்பது மனித உரிமை; கொள்கைக்கும், உரிமைக்கும் உள்ள வேறுபாட்டினை அறிவு என்ற ஒன்று இருந்தால் சிந்தித்துப் பார்க்கலாம்.

தாழ்த்தப்பட்டவர்களும் நாடார்களும் கோயிலுக்குள் நுழைய வேண்டும் என்ற கூட திராவிடர் கழகம் பாடுபட்டு வெற்றி பெற்றுள்ளதே.

கோயிலில் தமிழில் வழிபாட்டு உரிமை வேண்டும் என்பதற்காகவும், திராவிடர் கழகம் குரல் கொடுத்து வந்துள்ளதே, தமிழ்வழி பாட்டு உரிமை கூடாது என்பதற்குக் கூறப்படும் காரணம் என்ன? சமஸ்கிருதம் தேவபாஷை, தமிழ் நீஷப்பாஷை என்று கூறப்படும் காரணம்தானே.

தமிழைக் கேவலப்படுத்தும்போது, கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத திராவிடர் கழகம் வழிபாட்டு உரிமை பற்றிப் பேசக்கூடாதா? மாநாடு நடத்தக்கூடாதா?

கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத திராவிடர் கழகம் இவற்றில் தலையிடக்கூடாது என்றால் கடவுள் நம்பிக்கையுள்ள தினமலர் கூட்டம் இதற்காக போராடாதது ஏன்?

கடவுள் படைப்பில் எல்லோரும் சமம் என்று கூறி விட்டு, குறிப்பிட்ட கோயிலுக்குள் பெண்கள் போகக் கூடாது என்பது கடவுளையே அவமதிக்கும் காரியம் இல்லையா?

கண்ணனூர் பகவதியம்மனின்  மாத விடாயை முன்னிறுத்தி விழா எடுக்கும் நிலையில் மாத விடாயை காரணம் காட்டி, அய்யப்பன் கோயிலுக்குள் வழிபடப் போகக்கூடாது என்பது இந்துமதத்திற்குள் நெளியும் முரண் பாடல்லவா!

அனைத்து ஜாதியினருக்கும் அர்ச்சகர் உரிமை என்பதற்காகக்கூட தந்தை பெரியார் அவர்கள் மறைவிற்குப் பிறகு அன்னை மணியம்மையாரும், கி.வீரமணி அவர்களும் போராடிக்கொண்டு வந்த நிலையில், இப்பொழுது அதில் வெற்றியும் கிடைத் துள்ளதே! அர்ச்சகர் பயிற்சி பெற்ற பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த ஒருவர் மதுரை தல்லாக்குளம் அய்யப்பன் கோயிலில் அர்ச்சகராக்கப்பட்டுள்ளாரே! - இதுபற்றி தினமலர் கூறுவது என்ன?

தாழ்த்தப்பட்டோர் அர்ச்சகரானால் கோயிலும், கடவுளும் தீட்டுப்பட்டு விடும், சாமி செத்து விடும் என்று உச்சநீதிமன்றம் வரை சென்று வைகனாச ஆகமங்களை எடுத்துக் காட்டி வாதாடியவர்கள் யார்? 13 பேர் வழக்கு தொடுத்தார்களே அவர்கள் அத்தனைப் பேரும் பார்ப்பனர்கள் தானே.

தாழ்த்தப்பட்டவர்களை இந்து என்று ஒரு பக்கத்தில் கூறிக்  கொண்டு, தேவைப் படும் பொழுது இந்துக்களே ஒன்று சேர்வீர் என்று அழைப்புக் கொடுத்துக் கொண்டே, கோயிலுக்குள் அந்த இந்துக்களான தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் அர்ச்சகராக அரு கதையற்றவர்கள் - அது இந்துக்களின் ஆகமத்துக்கு விரோதமானது என்றே தினமலர் கூட்டம் இன்றும் நியாயப் படுத்தும் போது பார்ப்பனர்கள் பற்றி விடுதலை எழுதினால், திராவிடர் கழகத் தலைவர் பேசினால், அது குற்றம் என்று கூறுவதிலிருந்து இன்று வரை பார்ப்பனர்கள் திருந்தவில்லை என்பது தெரியவில்லையா?

கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத தி.க.வினர் இதற்காகக் குரல் கொடுக்கக் கூடாது என்பது தினமலர்களின் கருத்தானால், தாழ்த்தப் பட்டவர்களை இந்துக்கள் என்று கூறும் தினமலர் அவர்களுக்காகக் குரல் கொடுக் காதது ஏன்? நாங்களும் தாழ்த்தப்பட்ட வர்களை அனுமதிக்க மாட்டோம் - நீங்களும் அதற்காகக் குரல் கொடுக்கக் கூடாது என்று தினமலர் எழுதுவது பார்ப்பனர்களின் ஜாதித் திமிர் இன்னும் தறிகெட்டு நிற்கிறது என்று தானே பொருள்!

தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கும்,  பிற்படுத்தப் பட்டவர்களுக்கும், திராவிடர் கழக இடஒதுக்கீட்டு கோரினால்  பகுத்தறிவாளர் களுக்கும் மட்டும்தான் அது தேவை என்றா குரல் கொடுக்க முடியுமா?

(2) தினமலர் கேள்வி

பார்ப்பனர்கள் என்று சொல்லித் திட்டுகிறார்கள் தி.க.வினர்.

நமது பதில்:

பார்ப்பனர்களைப் பார்ப்பனர்கள் என்று சொல்லாமல் வேறு எப்படிதான் சொல்ல முடியும்? இப்படிஅவர்கள் சொல்லுவதன் நோக்கம் என்ன தெரியுமா? பிராமணன் என்று சொல்ல வேண்டும் என்று எதிர்ப்பார்க்கின்றனர் என்று பொருள்.

பார்ப்பனன் பிராமணர் என்றால் பார்ப்பனர் அல்லாதார் தங்களை சூத்திரன் என்று ஒப்புக் கொண்டதாகத் தானே பொருள். பிராமணன் என்றால் பிர்மாவின் நெற்றியில் பிறந்தவன் -வைதிகமாக இருந்தாலும், லௌகீகமாக இருந்தாலும் மூடனாயிருந்தாலும் பிராமணனே மேலான தெய்வம் (மனுதர்மம் அத்தியாயம் 9, சுலோகம் 317) என்பதை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும்.  சூத்திரன் என்றால் விபசாரி மகன் (மனுதர்மம் அத்தியாயம் 8, சுலோகம் 415), என்று நாங்கள் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும் என்று தினமலர் கூறுகிறது என்றால் -தினமலரின் பூணூல் ஆணவம் இன்னும் கொக்கரிக்கிறது என்றுதானே பொருள்.

பார்ப்பான் என்பதுதானே தமிழ்ச்சொல்- 'பார்ப்பன மாந்தர்காள்' பகர்வது கேண் மின் என்று கபிலர் கூறவில்லையா? பார்ப்பான் பிறப்பொழுக்கம் என்று திருவள்ளுவர் சொல்லவில்லையா? 'சூத்திரனுக்கொரு நீதி, தண்டச் சோறுண் ணும் பார்ப்பானுக்கொரு நீதி, சாத்திரம் சொல்லிடு மாயின் சாத்திர மன்று சதி என்று கண்டோம்' என்று பார்ப்பன பாரதி கூறிட வில்லையா?

(3) தினமலர் கேள்வி

பிராமணர் -அறிவு ஜீவிகளாம்.

நமது பதில்: பார்ப்பனர் அறிவு ஜீவிகள் என்று தினமலர் இன்றைக்கும் எழுதுகிறது என்றால் இவர்கள் சுலபத்தில் அடங்கமாட்டார்கள் - அடக்கப்பட வேண்டும். பார்ப்பன எதிர்ப்பு இதுபோதாது என்ற உணர்ச்சியைத் தானே இது ஏற்படுத்தும்? மறைந்த காஞ்சி சங்க ராச்சாரியார் ஜெயேந்திர சரஸ்வதிகூட பார்ப்பனர்தாம் - அவரின் அறிவு ஜீவிதம் எதற்குப் பயன்பட்டது என்று உலகிற்கே தெரியுமே! காஞ்சிபுரம் மச்சேந்திரநாதர் கோயில் அர்ச்சகர் தேவநாதனை எந்தப்பட்டியலில் சேர்ப்பதாக உத்தேசம்?

(4) தினமலர் கேள்வி

பூணூலைப் பிராமணர்கள் மட்டும்தானா போடுகிறார்கள்?

நமது பதில்:

மனுதர்ம சாஸ்திரப்படி சூத்திரர்களுக்கு பூணூல் அணியும் உரிமை கிடையாது. அப்படி பூணூலை சூத்திரன் அணிந்தால் சூத்திரனின் அங்கங்களை வெட்டி விட வேண்டும். (மனுதர்மம், அத்தியாயம் -9, சுலோகம் 224)

இதற்கெல்லாம் தினமலர் என்ன பதில் சொல்லப்போகிறது? மனுதர்மம் எப்பொழுதோ எழுதியது என்பதுதான் அவாளின் சமாதானம் என்றால், அந்த மனுதர்மத்தை தந்தை பெரியாரும், அண்ணல் அம்பேத்கரும் எரித்தது போல தினமலர் கூட்டம் நாள் குறித்து தீ வைத்துச் சாம்பலாக்கத் தயார்தானா?

திருப்பதி ஏழுமலையானுக்கும் திருப்பரங் குன்றம் முருகனுக்கும் காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் ஜெயேந்திரர் தங்கப் பூணூல் அணிவித்தது, சிரீங்கம் ரெங்கநாதனுக்கும் ஜீயர் தங்கப் பூணூலும் அணிவித்ததும் - எந்த அடிப்படை? கடவளும் பார்ப்பானும் ஒரே ஜாதியா? உள்நோக்கம் புரிகிறதா?

(5) தினமலர் கேள்வி

ஜாதிக்கலவரம் பிராமணர்களாலா உண்டாகிறது?

நமது பதில்:

ஜாதியின் மூல ஊற்று இந்துமதம் - வேதம்- இதிகாசங்கள் - சாஸ்திரங்கள் இந்து மதத்தில் ஜாதி அமைப்பு என்பது ஏணிப்படி முறை (GRADED IN EQUALITY) என்றார் அண்ணல் அம்பேத்கர்.

நோயை ஒழிக்க அதன் மூலக்கிருமியை ஒழித்தாக வேண்டும் -இதற்கு காரணமான பார்ப்பனர்கள் ஒத்துழைப்புக் கொடுக்க வேண்டாமா? சங்கரமடத்தில் ஒரு தாழ்த்தப் பட்டவர் சங்கராச்சாரியாக வரட்டும்; கோயில் களில் அர்ச்சகர்களாக அதிகமான வகையில் தாழ்த்தப் பட்டவர்கள் அர்ச்சகர்களாக வரட்டும் - இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தில் தீண்டாமை ஒழிக்கப்படுகிறது என்பதற்கு பதிலாக ஜாதி ஒழிக்கப்படுகிறது என்ற திருத்தம் வரட்டும் - சங்கராச்சாரியார் ஜாதி ஒழிக என்று ஒரே ஒரு முறை உதிர்க்கட்டும். ஜாதிவேர் அறுகிறதா இல்லையா? என்று அப்புறம் சொல் லுங்கள்.

யார் யார் அருகில் பழகுகிறார்களோ, குடியிருக் கிறார்களோ, வேலை செய்கிறார் களோ அவர்களிடை யேதான் சச்சரவு களும் வரும்.  சேரிகளுக்கும் - அக்ர காரத்துக்கும் இடையே உள்ள தூரத்தைக் கணக்கிட்டால் இதற்கான காரணமும் எளிதில் விளங்கும். சுடுகாட்டில் கூட ஜாதி அடிப்படையில் தான் இருக்க வேண்டும் (மதுரை பேட்டி, 1982) என்று கூறும் சங்கராச்சாரி பற்றி தினமலர் என்ன கூறுகிறது.

(6) தினமலர் கேள்வி

பார்ப்பன எதிர்ப்பு இனி செல்லாது!

நமது பதில்: இப்படி சொல்லுவதன் அர்த்தம் என்ன? நாங்கள் ஜாதி ஆணவத்துடன்தான் இருப்போம் - உங்களால் என்ன செய்ய முடியும் என்று சவால் விடுவதாகத்தானே அர்த்தம். நாடு ஆஸ்திகர்கள் வாழத்தகுதி இழந்து விட்டது. மகா புருஷர்கள் எல்லாம் வெளிநாடு செல்லத் திட்ட மிட்டுள்ளனர் என்று ராஜாஜி அவர்களை எழுத வைத்த பெரியார் பூமி இது-இந்த சவால்கள் எல்லாம் இங்கு வேண்டாம்!

234 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவையில் பார்ப்பனர் ஒரே ஒருவர்தானே- இதுதான் பெரியார் பூமி நினைவிருக்கட்டும்!

(7) தினமலர் கேள்வி

தி.க.தலைவர் வீரமணிக்காக தினமலர் பக்கங்களை வீணடிக்க வேண்டாம்.....

நமது பதில்:

அடேயப்பா, எவ்வளவு பெரிய மனசு! தினமலர் களையும், சங்கரமடங்களையும், விஜயபாரதங்களையும், துக்ளக்குகளை யும் நோக்கி விடுதலையும், அதன் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களும் ஏவும் கணைகளின் தாக்குதலுக்கு தாக்குப் பிடிக்க முடியாத நிலையில் ஒரு பாதுகாப்பு எண்ணத்துடன் இப்படி சரண் அடைந் திருக்கிறது தினமலர்.

கடைசி பூணூல் உள்ள வரை, சங்கரமடங்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர் அமரும் வரை, கல்வியிலும், வேலை வாய்ப்பிலும், சமத்துவ நிலை உருவாகும் வரை வேதங்களும், மனுசாஸ்திரங்களும், மகாபாரதங்களும், இராமயணங்களும், ஆட்டம் போடும் வரை, பார்ப்பன எதிர்ப்பு என்பது தவிர்க்கப்பட முடியாது -  ஆமாம் தவிர்க்கப்படவே முடியாது!

எங்கள் கைகளில் இருக்க  வேண்டிய ஆயுதங்களை முடிவு செய்வது நமது எதிரிகள்தானே!

குறிப்பு: பார்ப்பனர்களுக்கு சர் சிபி ராமசாமி அய்யர் கூறிய (1946) அறிவுரை வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அதனை ஒரு முறை தினமலர் மட்டுமல்ல - பார்ப்ப னர்கள் அனைவரும் படிக்கட்டும்!

இன்னொன்று பார்ப்பனர்கள் பற்றி எழுதும்போது தினமலரின் ரத்தம் கொதிப்பது -ஏன்? 'அந்த உணர்வு' தானே காரணம்!

மனுதர்மம் பற்றிய ஆய்வுச் சொற்பொழிவில் பல்வேறு நிகழ்வுகளைச் சுட்டிக்காட்டினார் திராவிடர் கழகத்தலைவர்.

அவற்றுள் ஒன்று சென்னை தியாகராயர் நகரில் திடீர் பிள்ளையார் விவகாரம்-எவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒன்றும் கூட!

8.9.1970 விடியற்காலை சென்னை தியாகராயர் நகரில் திடீர் பிள்ளையார் தோன்றியது என்று ஒரு பரபரப்பான செய்தி உலா வந்தது.

அவ்வளவுதான், மக்கள் திரள் - வழக்கமாக உடனே உண்டியலும் வந்தது. ஒரு பார்ப்பன காவல்துறை அதிகாரியே “ஆமாம், ஆமாம் நான் நேரில் பார்த்தேன்- நடந்தது உண்மைதான்” என்று சம்மன் இல்லாமல் ஆஜரானார்.

காஞ்சிபுரம் மூத்த சங்கராச்சாரியார் சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி “ஆமாம், ஆமாம்“ என்று ஆமோதித்தார். காஞ்சியில் செய்தியாளர்களிடம் (26.9.1970) என்ன சொன்னார் என்பது முக்கியம்.

லோக குரு என்று தூக்கி நிறுத்தப்படுபவர்கள் கடவுள் சமாச்சாரம் என்கிற போது மோசடிகளுக்கெல்லாம் முட்டுக் கொடுக்க ஓடோடி வருகிறார்கள் என்பதை நம் மக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். (கடவுள்களே பூணூல் தரித்துள்ளனவே!)

“இந்தியாவில் அநேகக் கோயில்களில் ‘ஸ்வயம்பு’ மூர்த்திகள் உள்ளன. எனவே தி.நகர் (தியாகராயர் நகர் என்று அவாள் வாயில் வரவே வராது) விநாயகரை ‘ஸ்வயம்பு’ என்று இந்து மதத்தில் நம்பிக்கையுள்ளவர்கள் மட்டுமின்றி மற்றவர்களும் சொல்வதை ஆட்சேபிக்க வேண்டியதில்லை. தி.நகரில் தோன்றியது ‘ஸ்வயம்பு’ விநாயகர்தான் என்று பலர் என்னிடமும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். எனவே இந்து மதத்திலும், ‘ஸ்வயம்பு’ விக்கிரகங்களிலும் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் தி.நகர் விநாயகர் எப்படி வந்தார் என்பது பற்றிய அனாவசிய சர்ச்சைகளை நிறுத்தி விட்டு பக்தி சிரத்தையுடன் அவரை வழிபடுவார்களாக!”

சங்கராச்சாரியாரின் இந்த செய்தியைப் பாராட்டி ஏடுகள் முதல் பக்கத்தில் வெளியிட்டு கூத்தாடின.

புலனாய்வுத்துறை வேகவேகமாக செயல்பட்டு, உண்மை விடயத்தை முகத்திரையைக் கிழித்து வெளியில் கொண்டு வந்து விட்டது. செல்வராஜ் என்ற தலைமை கான்ஸ்டபிள் என்பவர் தான் இந்தப் பிள்ளையார் பொம்மையை சைக்கிளில் கொண்டு வந்து சிறுகுழி தோண்டிப் புதைத்துள்ளார். கொஞ்சம் தண்ணீர் ஊற்றி பருத்திக் கொட்டையும் வைக்கப்பட்டது. தண்ணீரில் பருத்திக் கொட்டை ஊறினால் அது ஊதிப் பெருத்து மேலே கிளம்பும் அல்லவா! ஆகா எவ்வளவுப் பெரிய யுக்தி- தந்திரம்! (இதன் பின்னணியில் அந்தப் பகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினரான பார்ப்பனர் கே.எம்.சுப்பிரமணியன் என்பதும் முக்கியம்)

தியாகராயர் நகர் கல்தொட்டிப் பகுதியில் சிலைகள் செய்யும் கடை வைத்திருந்த மருதப்பிள்ளை என்பவரிடம் ரூ.71க்கு கான்ஸ்டபிள் செல்வராஜ் வாங்கியதும் அம்பலமாகி விட்டது.

இந்த நிலையில் 10.10.1970 என்று காவல்துறை இந்தத் திட்டமிட்ட திடீர் பிள்ளையார் சிலையை அப்புறப்படுத்தி, உண்டியலையும் பறிமுதல் செய்து விட்டது. (சர்வ சக்தி பிள்ளையாரால் காவல்துறையைத் தடுக்க முடியவில்லை)

இதற்கிடையில் சென்னை தியாகராயர் நகரில் 12.10.1970, திங்கள் மாலை 7 மணிக்கு தந்தை பெரியார் “சமுதாய சிந்த னைகள்”என்னும் தலைப்பில் உரையாற்றுவதாக அறிவிக்கப் பட்டதால் பிள்ளையார் சிலை பறிமுதல் காவல்துறையால் முடுக்கிவிடப்பட்டது.

19.10.1970 வரை அந்தப் பகுதியில் தடை உத்தரவுப் போடப்பட்டது. பார்ப்பனர்கள் சும்மா இருப்பார்களா? அவர்களின் வயிற்றுப் பிழைப்பு தந்திரம் பாழானதே!”வீரசக்தி விநாயகர் சங்கம்“ என்ற அமைப்பு ஒன்றை உருவாக்கி தடையுத்தரவை 18ஆம் தேதியன்று மீறப்போவதாக அறிவித்தனர். பார்ப்பன ஏடுகள் அவர்களின் அம்பறாத் துணியில் எப்பொழுதும் தயாராக வைத்திருக்கும் “ஆசிரியர் கடிதங்கள்” என்ற அஸ்திரங்களை வீச ஆரம்பித்துவிட்டன.

ஆனால் மானமிகு சுயமரியாதைக்காரரான கலைஞர் முதல் அமைச்சர் ஆயிற்றே - அதுவும் தந்தை பெரியார் அவர்களே சம்பந்தப்பட்ட பகுதியில் பங்கேற்கும் பொதுக்கூட்டத்தின் அறிவிப்பும் ‘விடுதலை’யில் வெளிவந்து விட்டதே!

சட்டம் தன் கடமையைச் செய்ய வேண்டும் என்ற நிர்வாக  கண்ணோட்டத்திலும் காவல்துறை மிகத்துல்லியமாக செயல்பட்டது.

முதலமைச்சர் கலைஞர் மீது சேற்றை வாரி இறைத்தனர். இந்த சலசலப்புக்கெல்லாம் அஞ்சக்கூடியவரா அந்தப் பெரியாரின் தன்மானச் சீடர்?

அறிஞர் அண்ணா பிறந்தநாள் விழாவில் பேசிய முதலமைச்சர் கலைஞர் அவர்கள் (13.10.1970) சில உண்மைகளை வெளியிட்டார்.

சம்பந்தப்பட்ட இடத்தில் மசூதிக் கட்ட முசுலிம்கள் பணம் கொடுத்து வாங்கப்பட்ட இடமாகும். அதைக் குறி வைத்து தான் இந்த திடீர் பிள்ளையார் சூழ்ச்சி அரங்கேற்றப்பட்டதை வெளிப் படுத்தினார்.

நீதி விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்றெல்லாம் கூறப்பட்டதால் அந்தக் கூட்டத்தில் அவருக்கே உரித்தான நையாண்டியுடன் முதலமைச்சர் கலைஞர் கூறியதாவது:

“நீதி விசாரணை நடந்தால் பிள்ளையாரே வந்து சாட்சி சொன்னால் ‘என் பெயரால் இப்படி ஏமாற்றுபவர்களை நம்பா தீர்கள்!’ என்று சொல்லி எங்கள் பக்கம் தான் பேசுவாரே தவிர உங்கள் பக்கம் சேர மாட்டார்!” என்று சொன்னாரே பார்க்கலாம்.

பார்ப்பனர்களுக்கென்று உள்ள புத்தியை ஒரு வரியில் சொல்ல வேண்டுமானால் ‘மனுதர்மப் புத்தி’ என்று சொல்லி விடலாம்.

அவர்கள் பித்தலாட்டத்திற்கும், மோசடிக்கும், சூழ்ச்சிக்கும், தில்லு முல்லு தனங்களுக்கும் ‘ஜெகத்குரு’ என்றும், ‘பெரியவாள்’ என்றும் தூக்கிப் பிடிக்கும் சங்கராச்சாரியாரே வக்காலத்துப் போட்டு முன் வரிசைக்கு வருகிறார் என்றால் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமே!

அதுவும் எப்படி? ‘ஸ்வயம்பு’ எப்படி வந்தது என்று அனாவசிய பிரச்சினை பண்ணக்கூடாதாம், எப்படி? மோசடி செய்வார்களாம் - அவற்றையெல்லாம் கண்டுக் கொள்ளக் கூடாதாம் - ‘பக்தி சிரத்தையுடன் வழிபடுவார்களாக’ என்று சொல்பவர்தான் ஜெகத்குரு. வடிகட்டிய படு வெட்கக்கேடு! காஷாய வேடத்தில் கடும் விஷம்!

மனுதர்மம் என்றால் மகத்தான தர்மத்தைப் போதிக்கும் பொக்கிஷம் என்ற ஒரு மாயையை உருவாக்கி வைத்திருந்தனர். அந்த மாயையை உடைத்து அதன் மண்டைக்குள் புழுத்து நெளியும் புழுக்களாம் கொடூரத்தை அறுவை சிகிச்சை செய்து வெளியில் கொண்டு வந்து தோரணமாக தொங்கவிட்டது வடக்கே அண்ணல் அம்பேத்கர், தெற்கே தந்தை பெரியார்.

மனுதர்ம ஆய்வுச் சொற்பொழிவை நடத்திய தமிழர் தலைவர் ஒரு தகவலை சொன்ன போது எல்லோரும் அதிர்ச்சி அடைந்தனர்.

“பயிரிடுதலை மேலான தொழில்என்று சிலர் கருதுகின்றனர். ஆயினும் பெரியோர் அதைப் பாராட்டவில்லை. ஏனெனில், இரும்புக்கொழு நுதியுடைய கலப்பை, மண்வெட்டி, இவற்றைக் கொண்டு பூமியையும், பூமியில் வாழும் சிறிய உயிரினங்களையும் வெட்ட நேரிடுகிறதன்றோ?” (மனுதர்மம் அத்தியாயம் 10, சுலோகம் 84)

எப்படி இருக்கிறது? ஏர்பின்னது உலகம் என்ற தமிழர் பண்பாடு எங்கே? பயிர்த்தொழில் பாவம் என்னும் மனுவாதிகள் எங்கே?

பயிர்த்தொழில் பாவத்தொழில் என்றால் பார்ப்பனர் வயிற்றில் பச்சரிசி சோறு அறுத்து வைப்பது எப்படி? பச்சைக் காய்கறிகள் பரிமாறுவது எப்படி? அக்கார அடிசல் வடித்துக் கொட்டுவது எப்படி?

1921ஆம்ஆண்டு தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் வடுவூரில் இரு பார்ப்பனர்கள் உழவுத் தொழிலை மேற்கொண்டார்கள். பார்ப்பனர்கள் அவர்களை விலக்கி வைத்தார்கள். அந்தச் சமயம் கும்பகோணம் சங்கராச்சாரியார் அந்தப் பகுதிக்கு வந்தார். அந்த இரு பார்ப்பனர்களும் சங்கராச்சாரியாருக்குக் காணிக்கை  செலுத்த முன் வந்தார்கள். ஆனால் சங்கராச்சாரியாரோ அதனை ஏற்றுக் கொள்வில்லை. பிழைப்புக் காக உடலால் உழைப்பது என்ற பாவத்தைச் செய்த பிராமணர்களிடமிருந்து தாம் காணிக்கை எதையும் பெற்றுக் கொள்ளமுடியாது என்று கூறிவிட்டார்.

அந்த இரு பார்ப்பனர்களும் காந்தியாருக்குக் கடிதம் எழுதி விளக்கம் கேட்டார்கள்.

“கொடுமையான ஒரு சமூகத்திலிருந்து விலக்கி வைக்கப் பெறுவதே ஒரு சிறப்புத்தான். அதை வரவேற்க வேண்டும்” என்று சரியான  பதிலடி கொடுத்தார் காந்தியார்.

(ஆதாரம்: ‘தமிழ்நாட்டில் காந்தியார்’ - பக்கம் 378)

பிழைப்புக்காக உடலை வருத்தக்கூடாது என்று சங்கராச் சாரியார் சொல்லுவதை கவனிக்கத் தவறக்கூடாது. இதன் பொருள் என்ன? தலை வாழை இலை போட்டு, நெய் மணக்க மணக்க, உருண்டை உருண்டையாக உள்ளே தள்ளி, வயிறு நிறைய சந்தனம் தடவிக் கொண்டு மல்லாக்கப் படுத்து புரளும் பார்ப்பனர்களுக்கு அந்த உணவு எங்கிருந்து வந்தது என்பது தெரியாதா? பஞ்சம, சூத்திரர்களின் உடலுழைப்பாலே கிடைத்த தல்லவா? பிறன் உழைக்கலாம், தான் மட்டும் பிறன் உழைப்பில் கொழிக்கலாம் என்பதுதான் பார்ப்பனத் தர்மம் - புரிந்து கொள்க!

பார்ப்பனர்களுக்குக் குறைந்த அளவு தண்டனை கொள்வதற்கு - நியாயம் கற்பித்து காஞ்சி சங்காராச்சாரியார் கூறும் விசித்திர வித்தாரக் காரணத்தை கொஞ்சம் கேளுங்கள், கேளுங்கள்!

“இங்கே ஒரு விஷயம் சொல்ல வேண்டும். ராஜாவுக்கு பிராமணனை தண்டிக்க மட்டும் அதிக ‘ஜூரிஸ்டிக்ஷன்’ (ஆணையெல்லை) கொடுக்கப்படவில்லை. பிராமணனுக்குத் தரும் தண்டனை கடுமைக் குறைவாகவே இருக்கும். இதைப் பார்க்கிற போது ‘மீஹீuணீறீவீtஹ் தீமீயீஷீக்ஷீமீ றீணீஷ்’ - சட்டத்துக்கு முன் ஸமத்வம் - இல்லாமல், சலுகையே தரக்கூடாத ஒரு விஷயத்தில் சலுகை தந்து நியாயம் செய்திருப்பதாகத் தோன்றலாம். அப்படி தோன்றினால் அது  நியாயந்தான். ஆனாலும் இதன் காரணத் தைப் புரிந்து கொண்டால் இதிலே அநியாய பக்ஷபாதமில்லை என்று தெரியும். இப்போது ‘பிராயச்சித்தம்‘ என்று சொன்னேனே, அது தான் காரணம்.

குற்றவாளிக்கு ராஜதண்டனையே பிராயச்சித்த கர்மா ஆகிறது என்றேன். பிராமணன் வேத மந்திர ரக்ஷணையையே  வாழ்க்கையாகக் கொண்டவன். ஒரு நாள் கூட அவனை விட்டு இந்த வாழ்க்கை ஆசாரம் போகப்படாது. அப்படிப் போனால் அது தேச க்ஷேமத்துக்கே கெடுதல். ஜெயிலில் போட்டால் அவன் எப்படித் தன் ஆசாரங்களுக்கு பங்கமில்லாமல் மந்திர ரக்ஷணை பண்ண முடியும்? அல்லது கண்ணை வாங்கி, காலை வாங்கி, அவனை தண்டித்தால் அப்போதும் அவனால் ஆகிய வேதரக்ஷணம் அல்லவா கெட்டுப் போகும்? வேத தர்மம் இருக்க வேண்டும் என்பதற்குத்தான் ராஜாங்கம் இருப்பதே. அதுவே தன் லட்சியத்துக்கு ஹானி செய்யலாமா? அதனால்தான் ராஜசிக்ஷையை பிராமணனுக்கு ரொம்பவும் குறைத்துச் சொல்லியிருப்பது. ஆனால் அதற்காக அவனை வெறுமே விட்டு வைத்து விடவில்லை. மந்த்ர ரக்ஷணைக்காக ஏற்பட்ட அவனுக்கு ஒவ்வொரு குற்றத்துக்கும் தண்டனையாக மந்திரப் பூர்வமாக ரொம்பவும் கடுமையான பிராயச் சித்த கர்மாக்களை சாஸ்திரமே கொடுத்திருக்கிறது. ராஜ தண்டனை இல்லா விட்டாலும் அவனுடைய ஸமூஹகத்துக்கான சபை அவனை விசாரித்து இப்படிப்பட்ட பிராயச்சித்தங்களை ரொம்பவும் ஸ்ட்ரிக்கட்டாக விதித்து, பலவித குற்றங்களுக்கு ஜாதி ப்ரஷ்டமே பண்ணிவிடுவதென்பது அவனை அப்படிப்பட்ட குற்றங்களை மனசாலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாமல் தடுத்தது. ராஜ தண்டனையிலிருந்து பெருமளவுக்கு பிராமணர்கள் விலக்கு பெற்றிருந்ததால் அவர்கள் ஒழுங்கு தப்பிக் குடிகாரர்களாகவும், காமுகர்களாகவும், கொள்ளை லாபக் கூட்டமாகவும் போய் விடாமல் சமீபகாலம் வரை மற்ற எல்லா சமூகங்களாலும் ரொம்பவும் மரியாதைக் குரியவர்களாகவும், உதாரணமாகப் பிறர்க்கு வழிகாட்டுபவர்களாகவுந்தானே கருதப்பட்டிருந் திருக்கிறர்கள். இதிலிருந்தே அவர்களை அர்த்த சாஸ்திரம் நடத்திய விதம் ஜஸ்டிஃபை ஆகி விடுகிறதல்லவா?”

(தெய்வத்தின் குரல், 3ஆம் பாகம், 870-872)

அடேயப்பா - எவ்வளவு வளைத்து வளைத்து வக்கணை வக்காலத்து. பிராமணன் வேத மந்திர ரக்ஷணையையே வாழ்க்கையாகக் கொண்டவனாம். ஒரு நாள் கூட அவனை விட்டு இந்த வாழ்க்கை ஆசாரம் போகப்படதாம். அப்படிப் போனால், அது தேச க்ஷேமத்துக்குக் கேடாம். அதனால் அவனுக்கு-  எந்த குற்றம் செய்தாலும் கடுமையான தண்டனை கொடுக்கக் கூடதாம்.

ஜெகத் குருவான ஒருவருக்கு  பிராமணர்கள் மீது மட்டுமே எத்தனை அக்கறை - எண்ணிப் பார்க்க வேண்டாமா?

மனுதர்ம சாரத்தின் பிழிவைத்தான் சங்கராச்சாரியார் தன் பாஷையில் இதோபதேசம் செய்கிறார்.

இந்தியாவில் இரயில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போது நான்கு பெட்டிகளில் ஒவ்வொரு வருணம் தீட்டப்பட்டு பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர்களுக்கென்று அப்பெட்டிகள் ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்று பார்ப்பனர்கள் வெள்ளைக்கார அதிகாரிகளிடம் மனு கொடுத்த போது நகைத்து நிராகரித்தனர் - பார்ப்பனத் திரிநூலார் திருந்தி விட்டனர் என்பதற்கு இதுதான் அடையாளமா?

தமிழர் தலைவரின் மூன்று நாள் ஆய்வுரை ஆரியத்தின்  அக்கிரம ஒரு குலத்துக்கு ஒரு நீதி சொல்லும் மனுதர்மத்தின் கொடூரத்தை இந்தத் தலைமுறைக்குச் சொல்லியிருக்கிறது என்பதுமட்டும் காலத்தின் கல்வெட்டு!

கடைசிச் செய்தி: ராஜஸ்தான் - ஜெய்ப்பூர் உயர்நீதி மன்றத்தில் உள்ள மநுவின் சிலைக்கு கருப்பு வண்ணம் பூசிய இரு பெண்கள் கைது.                                         (முற்றும்)

 

*மின்சாரம்

நம் நாட்டுத் தமிழ் அரசர்கள் மனுவாதி சிந்தனை களோடுதான் நடந்து கொண்டனர். நிலங்களைப் பார்ப்பனர்களுக்குத் தானமாக வழங்கியது குறித்தும், கல்விக் கூடங்கள் கட்டியது  எல்லாம் பார்ப்பனர்கள் சமஸ்கிருதம் படிப்பதற்கே தவிர தமிழர்கள் படிப்பதற்கான தமிழ்ப்பற்றிய கல்வி கிடையாது என்பது குறித்தும் சென்னை ஆய்வுக் கூட்டத்தில் எடுத்துக் கூறினார் திராவிடர் கழகத் தலைவர். மங்கலம் மங்கலம் என்று முடியும் ஊர்கள் எல்லாம் நமது வேந்தர்களால் பார்ப்பனர் களுக்குத் தானமாகத் தூக்கிக் கொடுக்கப்பட்டவை தான்.

அரசுக்குச் சொந்தமில்லாத நிலங்களாக இல்லாதிருந்தால் அந்த நில உடைமையாளர்களிடம் பணம் கொடுத்து வாங்கி, அந்நிலங்களை பார்ப்பனர்களுக்குத் தானமாக வழங்கியிருக்கிறார்கள் நமது 'மாண்புமிகு'  மானங்கெட்ட அரசர்கள்.

எடுத்துக்காட்டாக, ஒன்றைக் குறிப்பிடலாம். சுங்கம் தவிர்க்க சோழநல்லூர் 108 பிரிவுகளாக்கப்பட்டு 106 பிரிவுகள் பிராமணர்களுக்குத் தானமாகத் தரப்பட்டது. இந்தத் தானம் சமந்த நாராயண சதுர்வேதிமங்கலம் என்ற கிராமத்தில் உள்ள பிராமணர்களுக்கு தரப்பட்டது. மற்ற இரு பாகங்கள் மேற்படி கிராமக் கோயிலுக்குத் தரப்பட்டது.

இந்தத் தானத்தைச் செய்வதற்காக மன்னன் தமது உயர்தரமான அதிகாரியை அனுப்பி மேற்படி கிராமத்தை அதன் பூர்விக வாரிசுதாரரிடமிருந்து விலைக்கு வாங்கிச் செய்தார்.

இந்தச் சொத்து பிராமணர்களுக்குச் சர்வமான்யமாக்கப் பட்டது. அதாவது விற்க, ஈடுகட்ட, அவர்களுக்குப் பாத்தியதை செய்யப்பட்ட என்ற தகவல் தரும் சாசனம் காணக் கிடைக்கிறது. இது போல் இன்னும் ஏராளம் உண்டு.

நான்கு  வேதங்கள் படித்திருந்தால் சதுர்வேதிமங்கலம். மூன்று வேதங்கள் படித்திருந்தால் அவர்களுக்குத் தானமாக அளிக்கப்படும் நிலங்கள் அடங்கிய ஊர் திரிவேதி மங்கலம், இரு வேதங்கள் படித்தவர்களுக்குத் துவிவேதி மங்கலம், ஒரு வேதமும் தெரியாத பிராமணர்களுக்கு அளிக்கப்படு வதுதான் கிராமம். அக்கிராமங்கள் எல்லாம் பிராமணர்களின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டவை - சூத்திரர்கள் வேலை செய்து கிடப்பதே வருண தர்மம்!

திருமுக்கூடல் என்னும் ஊரில் இருந்த வெங்கடேசப் பெருமாள் கோவிலில் - நான்கு வேதங்களைக் கற்பிக்க என்றே ஒரு வேதக் கல்லூரி நிறுவப் பெற்றிருந்தது. இந்தக் கல்லூரியில் பயில்கின்ற பார்ப்பன மாணவர்கள் தங்கியிருக்க மாணவர் விடுதிகள் 2 கட்டப்பெற்றிருந்தன.

இந்தக் கல்லூரியில் நான்கு வேதங்கள், சாத்திரங்கள், சமஸ்கிருத வியாக்ரணங்கள் எனப்பட்ட வடமொழி இலக்கணங்கள் முதலியவை கற்றுத் தரப்பட்டன.

மாணவர் விடுதியில் தங்கிப் பயின்ற பார்ப்பனச் சிறுவர்களுக்கு சுவையான உணவு வழங்கப்பட்டது.

சனிக்கிழமை தோறும் எண்ணெய் நீராட நல்லெண் ணெய் தரப்பட்டது.

இத்தகவல்களை திருமுக்கூடல் கல்வெட்டுகள் தெரி விக்கின்றன.

எண்ணாயிரம் கோவிலில்...

எண்ணாயிரம் கோவில் என்றதும் எட்டாயிரம் கோவில் களின் எண்ணிக்கை என்று எண்ணிவிட வேண்டாம். 'எண்ணாயிரம்' என்னும் ஊரில் இருந்த கோவில் இந்தப் பார்ப்பனர் கூட்டம் அனுபவித்த கல்விச் சுகத்தினையும் தின்று கொழுத்த செய்திகளையும் அறிய இருக்கிறோம்.

கி.பி. 1023-இல் முதலாம் இராசேந்திரசோழன் காலத்தில் எண்ணாயிரம் என்ற இந்த ஊரில் இருந்த கோவிலில் 'கங்கை கொண்ட சோழ மண்டபம்' என்ற பெயரில் பெரிய மண்டபம் ஒன்று இருந்தது.

இந்த மண்டபத்தில், இருக் வேதம் படிக்கும் பார்ப்பன மாணவர்கள் 75 பேர்; யசுர் வேதம் படிக்கும் பார்ப்பன மாணவர்கள் 75 பேர்; சாம வேதம் படிக்கும் பார்ப்பன மாணவர்கள் 50 பேர். அதர்வண வேதம் படிக்கும் பார்ப்பன மாணவர்கள் 10 பேர்; மற்ற சாத்திர பாடம் படிக்கும் பார்ப்பனர்கள் 20 பேர்; தெய்வக் கலையின் பழம் பிறப்பைப் பயின்றவர்கள் 40 பேர்; ஆக மொத்தம் 270 பார்ப்பன மாணவர்கள் படித்து வந்தனர்.

ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு பார்ப்பன மாணவ ருக்கும் 6 நாழி நெல் தானமாகக் கொடுக்கப்பட்டு வந்தது.

இந்த மண்டபத்தில், வடமொழி வியாக்ரணம் கற்றோர் 25 பேர்; பிரபாகரம் என்னும் மீமாம்சை கற்றோர் 25 பேர்; வேதாந்தம் பயின்றோர் 10 பேர்; இவர்களும் அந்த மண்ட பத்தில் தங்கிப் படித்தனர். ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ் வொருவருக்கும் 1 குறுணி 2 நாழி நெல் அளிக்கப்பட்டு வந்தது.

வியாக்ரணம் கற்பித்த பார்ப்பன ஆசிரியர்களுக்கு

1 கலம் நெல், பிரபாகரம் கற்பித்த பார்ப்பன ஆசிரியர்களுக்கு 1 கலம் நெல், வேதாந்தம் கற்பித்த ஆச்சாரியார்களுக்கு

1 கலம் நெல் கொடுக்கப்பட்டது.

வேதப் பேராசிரியர் எனப்பெற்ற பார்ப்பனர்கள் 10 பேருக்கு நாள் ஒன்றுக்கு 30 கலம் நெல்வீதம் ஆண்டுக்கு 10,506 கலம் நெல்லும் அவர்கள் பயன்படுத்த பொன்னும் தரப்பட்டது.

இதுமட்டுமா? இந்த அநியாயத்தையும் பாருங்கள்! வியாக்ரணத்தை (சமஸ்கிருத இலக்கண நூல்) விளக்கிய பேராசிரியர்களுக்கு, ஒவ்வொரு அத்தியாயத்துக்கு 1 கழஞ்சு பொன்வீதம் 8 கழஞ்சு பொன் வழங்கப்பட்டு வந்தது.

பிரபாகரம் விளக்கியவர்களுக்கு, அத்தியாயம் 1-க்கு

1 கழஞ்சு பொன் வீதம் 12 கழஞ்சு வீதம் விளக்கியவர்களுக்கு - வேதப் பேராசிரியர்கள் 13 பேருக்கு, அரை கழஞ்சு வீதம் ஆறரை கழஞ்சுப் பொன் கொடுக்கப்பட்டது.

கலைப் பேராசிரியப் பார்ப்பனர்களுக்கு ஆளுக்கு அரை கழஞ்சுப் பொன்; வியாக்ரணம், மீமாம்சை பயின்ற மாணவர்கள் 70 பேர். 1 ஆளுக்கு அரை கழஞ்சு வீதம் 35 கழஞ்சுப் பொன் குறைவின்றிக் கொடுக்கப்பட்டு வந்தது.

இந்தப் பார்ப்பன மாணவர்கள், பேராசிரியர்களுக்குச் செலவழிக்க நிரந்தரமான ஓர் ஏற்பாடும் செய்யப்பட்டிருந்தது.

மாம்பாக்கச் சேரி என்னும் பவித்திர மாணிக்க நல்லூர் என்னும் ஊரைச் சுற்றியிருந்த 45 வேலி நிலம் கோவிலுக்குத் தானமாக உரிமைப்படுத்தப்பட்டது. இவையாவும் 'எண்ணா யிரம் கோவில்' கல்வெட்டுகள் தெரிவிக்கின்றன.

ஒரத்தநாடு சத்திரத்தில்...

எண்ணாயிரம் கோவில் கல்விதானத்தை அடி ஒற்றி 1821-இல் தஞ்சை மராட்டிய ஆட்சியில் ஒரத்தநாடு முத்தம்மாள்புரம் சத்திரக் கல்வெட்டுகள் அமைந்துள்ளன.

1.11.1869-இல் ஆங்கில ஆட்சியின் ஆணைப்படி சத்திரத்தில் 1 பள்ளி; 1 விடுதி இருந்தன. 120 மாணவர்கள் தங்கிப் படித்தனர். அனைவரும் யார் என்று கேட்க வேண்டாம்! எல்லாம் 'அவாள்'களே!

நாள்தோறும் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் அளிக்கப்பட்ட உணவுப் பொருள்களுக்கு ஆனப்பட்டியலைப் பாருங்கள்!

அரிசி 1 படி; பருப்பு 1/32 படி; மிளகாய் 1/64 சேர்; புளி 3/64 சேர்; உளுந்து 1/130 படி; கொத்துமல்லி 1/64 சேர்; மிளகு 1/60 சேர்; கடுகு 1/160 சேர்; வெந்தயம் 1/800 சேர்; உப்பு 1/640  சேர்; நெய் 1/64; ந.எண்ணெய் 1/64 சேர்; மஞ்சள் 3/6400 சேர்; சுக்கு 1/3200 சேர்; மோர் 1/8 படி; விறகு 2 1/2 சேர்.

வாரம் 2 தடவை நல்லெண்ணெய் தேய்த்துக் குளிக்க, 1 குளியலுக்கு 3/16 சேர் நல்லெண்ணெய், அரப்புத் தூளுக்கு 1/2 காசு வழங்கப்பட்டு வந்தது.

தமிழர் கட்டிய கோவிலில் பள்ளியும் கல்வியும், விடுதியும் பார்ப்பனக் கும்பலுக்கே தாரை வார்க்கப்பட்ட கொடுமைகளைப் பார்க்கும்போது நம் உள்ளம் குமுறாதா!

(ஆதாரம் : நூல் : "கல்வெட்டில் வாழ்வியல்" ஆசிரியர்: டாக்டர் அ. கிருஷ்ணன்).

ஆய்வுக் கூட்டத்தில் கேரள மாநிலத்தில் நம்பூதிரிப் பார்ப்பனர்களுக்கு இருந்த ஆதிக்க, எல்லைமீறும் அநாகரிக உரிமைகளை விவரித்தார் கழகத் தலைவர்.

கேரளாவில் நம்பூதிரிப் பார்ப்பனர்கள் வைத்ததுதான் சட்டம். அவர்கள் பொலி காளைகளாகத் திரிந்தனர். இது குறித்து ஒரு முக்கிய தகவலைத் தன் ஆய்வுச் சொற் பொழிவில் குறிப்பிட்டார்.

"நம் பூதிரியின் - உடல் பவித்ரமானதாகும். சலனம் தெய்வீகக் காட்சியாகும். அவர் உண்டு மீந்த உணவு அமிர்தமாகும். மனித உயிர்களில் ஏற்றவும், உயர்ந்த நிலையில் பூஜிக்கப்பட வேண்டியவர்களாவர்; பூமியில் தெய்வத்தின் பிரதிநிதிகளாவர். இக்காரணங்களால் அவர்களுடன் எந்தப் பெண்ணிற்கு உறவு கொள்வதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கப் பெறுகின்றதோ அவள் பாக்கியம் பெற்றவள்" என்று அக்காலத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்க ளிடையே நம்பிக்கை ஊட்டப்பட்டிருந்தது.

"நம்பூதிரியை மகிழ்ச்சியடைய வைப்பது தெய்வத்தைத் திருப்திபடுத்துவதற்குச் சமமானதாகும். நாயர் பெண் களுடன் சயனிப்பதற்கான உரிமை கடவுள் அவர்களுக்கு வழங்கியதாகும். அதனை நிராகரிப்பவர்கள் - எதிர்ப்ப வர்கள்  - தெய்வக் குற்றத்திற்கு ஆளாவர்". இது போன்ற மூடநம்பிக்கைகள் சமூகத்தில் மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் பரவியிருந்தக் காரணத்தால், அழகான பெண் குழந்தை களைப் பெற்றிருந்த நாயர் குடும்பங்கள் தங்கள் பெண்களை ஏதாவது ஒரு நம்பூதிரியுடன் சயனிக்க வைக்க மனப் பூர்வமாக விரும்பியிருந்தனர்.

"சூத்திரப் பெண்கள் பத்தினித்தன்மையைப் பேண வேண்டிய அவசியம் இல்லை எனவும், நம்பூதிரிகளின் ஆசாபாசங்களை நிறைவேற்றி வைக்க சுயம் சமர்ப் பிக்கப்பட்டவர்கள் என்றும் இது கேரளத்திற்கு ஆச்சாரங் களைப் பரிசளித்தப் பரசுராமன் போட்டக் கட்டளையாகும் என ஆச்சாரங்களைக் கற்பித்துப் போற்றும் பிராமணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்". (சி. அச்சுத மேனன் - கொச்சின் மாநில கையேடு - 1910. பக்கம் 193. நீ. ணீநீலீநீலீutலீணீ னீமீஸீஷீஸீ - சிஷீநீலீவீஸீ ஷிtணீtமீ விணீஸீuணீறீ - 1910. றிணீரீமீ ழிஷீ: 193)

நம்பூதிரி ஆண்களுக்கு உடன்படாத சூத்திரப் பெண் களை வழிகெட்டவர்களாக நினைத்து மக்கள் அவர்களை ஒதுக்கினர். அவ்வாறான வழிகெட்டப் பெண்களைக் கொன்றுவிடும் அளவிற்கு அன்று நம்பூதிரிமார்களுக்கு அதிகாரம் இருந்தது. கார்த்திகப்பள்ளியிலுள்ள தெருக்களில் காணப்பட்ட விளம்பரங்கள் இவற்றைச் சரியென எடுத்தியம்புகின்றன.

அங்கு காணப்பட்ட ஒரு விளம்பரம் இவ்வாறு கூறுகின்றது: "நம்முடைய நாட்டில் சொந்த ஜாதியில் உள்ள ஆண்களுக்கோ, உயர் ஜாதியில் உள்ள ஆண்களுக்கோ வழங்கி வராத வழிகெட்டப் பெண்கள் உண்டு எனில் அவர்களை உடனடியாக கொன்று விட வேண்டும்" (கேரள வரலாற்றின் இருண்ட பக்கங்கள், இளம்குளம் குஞ்ஞன் பிள்ளை - பக்கம் 147).

சூத்திரப் பெண்டிர் மீது உயர்சாதியினரால் நிகழ்த்தப் பட்ட உச்சக்கட்ட அடக்கு முறையாகும் இது.  "நம்பூதிரி வீட்டில் மூத்த மகனுக்கு மட்டுமே திருமணம் செய்வதற்கு அனுமதி உண்டு. "மூத்த சகோதரன் மட்டும் சொந்த ஜாதியில் திருமணம் செய்வதும் மற்ற சகோதரர்கள் நாயர் பெண்களுடன் தொடர்பு வைத்துக் கொள்வதன் மூலம் திருமண வயதைக் கடந்த மிக அதிகமான கன்னிகள் நம்பூதிரி சமுதாயத்தில் இருப்பர். இதே நேரம் வீட்டில் மூத்த சகோதரன் பல மனைவிமார்களுடனும் இருப்பார்" (19 ஆம் நூற்றாண்டில் கேரளம், பி. பாஸ்கரன் உண்ணி - பக்கம் 120).  நம்பூதிரி கன்னிப் பெண்கள் தனிமையில் அடைக்கப் பட்டிருப்பர். அப்பெண்கள் மிகக் கடுமையான பாதுகாவல் களுடன் கண்காணிக்கப்படுவர். பலர் திருமணம் செய்ய முடியாமல் (வரன் கிடைக்காமல்) வாழ்ந்துக் கன்னிகளாகவே இறக்கவும் செய்வர்" (கொச்சி நாடின் வரலாறு, கெ.பி. பத்மநாப மேனன் - பக்கம் 896)

சம்பந்தம் என்னும் மோசமான பழக்கம் 7 ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு வந்தது.

இதுகுறித்த தகவல்கள் சுசீந்தரம் கல்வெட்டில் உள்ளன,  வேதமொழி பேசுபவர்கள் மேலானோர்கள் அவர்கள் கடவுளின் அவதாரம் என்ற ஒரு குறிப்பின் மூலம் அறியலாம், 7 ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முன்புவரை தமிழகம் முழுவதும் தமிழே பேசப்பட்டு வந்தது. சேர நாட்டில் வேத மொழி பேசும் பார்ப்பனர்கள் 6 ஆம் நூற்றாண்டில் குடியேறினர் என்பதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. ளிஸீ tலீமீ ஷிஷீutலீமீக்ஷீஸீ ஸிமீநீமீஸீsவீஷீஸீ ஷீயீ tலீமீ விணீலீāதீலீāக்ஷீணீtணீ, ஙிக்ஷீணீலீனீணீஸீ விவீரீக்ஷீணீtவீஷீஸீs, ணீஸீபீ ஙிக்ஷீāலீனீī றிணீறீமீஷீரீக்ஷீணீஜீலீஹ்". ணிறீமீநீtக்ஷீஷீஸீவீநீ யிஷீuக்ஷீஸீணீறீ ஷீயீ க்ஷிமீபீவீநீ ஷிtuபீவீமீs. 15 (2): 17–18.

மனுவைப்பற்றிய ஆய்வுரை என்றாலும் இடை இடையே ஆசிரியர் அவர்கள் தெரிவித்த அரிய தகவல்கள் ஏராளம்! ஏராளம்!!

(நாளையும் சந்திக்கலாம்)

தமிழர் தலைவர் நெகிழ்ச்சி

மின்சாரம்

தஞ்சை கழகப் பொதுக் குழுவில் உரையாற்றிய கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி. வீரமணி அவர்கள் அனைவரையும் நெகிழ்ச்சியுறச் செய்தார்.

அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு விழா நடத்துவது குறித்து அவர் உரையாற்றுகையில், என்னைப் பெறாது பெற்றவர் அன்னை மணியம்மையார் என்று தழுதழுத்த குரலில் அவர் குறிப்பிட்டபோது பொதுக் குழுக் கூட்டத்தில் கூடியிருந்த அனைவரின் கண்களும் கலங்கின.

அன்னை மணியம்மையார் சாதாரண ஒரு குடும்பத்தில்  - கழகத் தொண்டர் குடும்பத்தில் வேலூரில் பிறந்தவர். தந்தை பெரியார் அருகில் இருந்து தொண்டாற்ற வேண்டும் என்று அவரின் தந்தையார் கனகசபை அவர்களால் தந்தை பெரியாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்.

தந்தைபெரியாருக்குத் தொண்டாற்றுவதே தனது ஒரே பணி என்பதற்காக திருமணமே வேண்டாம் என்று இளமையை - தனி வாழ்வைத் துறந்தவர்!

இந்நினைவைப்பற்றி கழகத் தலைவர் குறிப்பிடும் போது, தனிப்பட்ட முறையில் ஒரு பெண் ஏச்சுப் பேச்சுகள், ஏகடி யங்கள், தூற்றல்கள், வசைமொழிகள் இவற்றை அன்னை மணியம்மையார் சந்தித்த அளவுக்கு வேறு எந்த ஒரு பெண்மணியும் சந்தித்து  இருக்க முடியாது என்று மிகத் துல்லியமாகவே குறிப்பிட்டார்.

யாரும் எதையும் தியாகம் செய்யலாம். இளமையை ஒருவர் தியாகம் செய்வது என்பது சாதாரணமானதல்ல என்றும் குறிப்பிட்டார்.

அன்னையாரை துற்றியவர்களே பிற்காலத்தில் அன்னை மணியம்மையாரின் தொண்டறத்தைப் பற்றியும், தந்தை பெரியார் அவர்களைப் பேணி காத்து, சமுதாயத்துக்கு அய்யாவின் தொண்டு தொடருவதற்கான அவரின் பங்களிப்புக் குறித்தும் ஒப்புக் கொண்டு பாராட்டியதையும் கழகத் தலைவர் எடுத்துரைத்தார். இது அன்னையாருக்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய வெற்றி என்றும் கழகத் தலைவர் குறிப்பிட்ட போது மீண்டும் மண்டபம் அதிர கரவொலி!

அய்யா அவர்களிடம் அம்மா எப்படி தயாரானார் என்பதற்கு ஒரு முக்கிய நிகழ்வை நிரல்படுத்தினார் ஆசிரியர்.

தந்தை பெரியார் அவர்கள் தம் சொந்த சொத்துக்கள் அனைத்தையும் இயக்கத்திற்கே ஒப்படைத்தார் - ஓர் அறக்கட்டளையாக நிறுவி தக்கவர்களை  அதில் நியமித்தார். அன்னையார் தலைமை ஏற்று அய்யாவின் நோக்கங்கள் நிறைவேறும் வகையில் அறக்கட்டளையையும், இயக் கத்தையும் கண்டோர் வியக்க, எதிரிகள் அதிர்ச்சியுற நடத்திக் காட்டினார்.

தந்தை பெரியார் அவர்கள்  இன்னொரு ஏற்பாட்டையும் செய்திருந்தார். குறிப்பிட்ட சொத்துகளை அன்னை மணியம் மையார் பெயரில் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அந்தத் தகவல் அம்மா அவர்களுக்கே கூடத் தெரியாது. (தெரிந் திருந்தால், அதனை அவர் ஏற்றுக் கொண்டிருக்க மாட்டார் என்பதை அன்னையாரை அறிந்தவர்கள் அறிவார்களே!)

நமது ஆசிரியர் அவர்களுக்கு அந்த ஏற்பாடு தெரியும் என்றாலும், அய்யா நினைவுக்கு - நிலைக்கு மாறாக அதனை வெளிப்படுத்தக் கூடாதல்லவா - இதுதான் கழகத்திற்கே உரித்தான தனித் தன்மையான அறிவு நாணயத்தின் தலை சிறந்த ஒழுகலாறாகும். அந்தப் பண்பாட்டின் நுட்பமாக ஆசிரியர் அவர்கள் அன்னையாரிடமும்  கூறவில்லை. பின்னர் அது தெரிந்தபோது அம்மா அவர்கள் ஆசிரியர் அவர்களை .உரிமையாகக் கடிந்து கொண்டதும் உண்டு (கழகத் தோழர்கள் கற்க வேண்டிய - கடைப்பிடிக்க வேண்டிய கண்ணியமான கருவூலமான உயர் பண்பாடு இது!

அய்யா அவர்கள் தன் பெயரில் ஏற்பாடு செய்து வைத் திருந்த அந்த சொத்துகளை என்ன செய்தார் அன்னையார்? உற்றார், உறவினர்களுக்கு அதிலிருந்து கடுகளவுப் பொருளையும்  கொடுத்தாரா? அங்கே தான் நெருப்பில் அழுக்குச் சேராது என்ற இலக்கணத்தின் காவியமாக ஒளி வீசினார் - வீசுகிறார்  - வீசுவார்.

அன்னையார் அவர்கள் சென்னைப் பொது மருத்துவ மனையில் இருந்தபோது ஒரு முடிவுக்கு வந்தார். தன் உடல் நிலைபற்றி அவர் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்க வேண்டும். தான் கண் மூடுவதற்கு முன் தனக்கு அய்யா ஏற்பாடு செய்து வைத்திருந்த அந்தச் சொத்துக்களை ஓர் அறக்கட்டளையாக்கி, தந்தை பெரியார் அறக்கட்டளை போலவே கல்வி மற்றும் சமூகப் பணிகளுக்குப் பயன்பட வேண்டும் என்று சீரிய நோக்கில் ஒரு ஏற்பாடு செய்தார். அதற்கான  ஆவணங்களை யும் மருத்துவமனையில் இருந்து கொண்டே தக்கார் மூலம் ஏற்பாடு செய்து  விட்ட நிலையில், நமது ஆசிரியர் மானமிகு கி. வீரமணி அவர்களை  அழைத்து நடந்தவற்றைச் சொன் னார் அன்னையார்.

"உன்மீது நம்பிக்கையை வைத்து, நீ அதைச் சரியாகவே செய்வாய் என்ற உறுதியான எண்ணத்தின் பேரில் உன்னை முக்கிய பொறுப்பாக்கி இந்த அறக்கட்டளையை உருவாக் கியுள்ளேன் - உறுப்பினர்களையும் போட்டுள்ளேன்" என்று அன்னையார் சொன்ன பொழுது நமது ஆசிரியர் அவர்கள் அதிர்ந்தே போனார் - அதைவிட நெகிழ்ந்தே போனார் என்றே சொல்ல வேண்டும் அதற்கு இரண்டு காரணம். ஒன்று அன்னை மணியம்மையார் அவர்களிடத்திலே குடிகொண்டிருந்த அந்த உன்னதத் தொண்டற உள்ளம். இரண்டாவது தன்மீது அம்மா அவர்கள் வைத்திருந்த அந்த மிகப் பெரிய நம்பிக்கை.

அன்னையார் அவர்கள் உருவாக்கிய அந்த அறக்கட்டளைக்குச் சாட்சியாக கையொப்பமிட்ட பெருமக்கள் யார் யார் தெரியுமா? அதனையும் நேற்றைய பொதுக்குழுக் கூட்டத்தில் வெளிப்படுத் தினார் நமது கழகத் தலைவர். ஒருவர், கல்வி நெறிக்காவலர் நெ.து.சுந்தரவடிவேலு, இரண்டாம வர், தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை செயலாளரும், பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் முதல் மாநிலத் தலைவருமான சி.டி.நடராசன், மூன்றா வது, தந்தை பெரியார் அவர்களின் தனி மருத்துவராக இருந்த சென்னைப் பொது மருத்துவமனையின் கண்காணிப்பாளர் டாக்டர் கே.இராமச்சந்திரா!

எத்தகைய ஏற்பாடு - எத்தகையோரின் சாட்சியங்கள் - எத்த கைய ஒருவரைத் தேர்வு செய்து தன் எண்ணத்தை நிறைவேற்று வதற்கான முடிவு - இவை அன்னை மணியம்மையார் அவர்களின் தலைமைத்துவத் தகைமையின் தகத்தகாய ஒளியல்லவா!

அன்னை மணியம்மையாரின் இத்தகு ஏற்பாடுகளையும், அவர்தம் தொண்டுள்ளத்தின் சீலத்தையும் நிரல்பட எடுத்துரைத்தார் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்கள்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் அன்னை மணியம்மையார் கண்களுக்குத் தெரியாத ஒரு கட்டடத்தின் அஸ்திவாரம் என்று மிகச் சரியாகவே கணித்துச் சொன்னார் ஆசிரியர்.

தந்தை பெரியார் அவர்களின் நூற்றாண்டு விழாவை பொறுப் பேற்று நடத்தும் வாய்ப்பைப் பெற்ற நான் அன்னை மணியம்மையார் அவர்களின் நூற்றாண்டு விழாவையும் நடத்தக்கூடிய வாய்ப்பும் எனக்குக் கிடைத்திருக்கிறது என்று சொன்னபொழுது கலகலப்பான வரவேற்பு!

(ஆசிரியர் நூற்றாண்டு விழாவையும் நாம் நடத்துவோம் - அவர் முன்னிலையிலேயே என்று பலத்த கரவொலிக்கிடையே கழகப் பொதுச் செயலாளர் வீ.அன்புராஜ் குறிப்பிட்டது ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியின் தகவலாகும்).

சுருக்கமாகச் சொன்னால் 'இயற்கைக் கலவரங்களுக்கிடையே' தஞ்சையில் நேற்று நடைபெற்ற திராவிடர் கழகப் பொதுக் குழு செறிவாகவும், சிறப்பான தீர்மானங்களை உள்ளடக்கியதாகவும், பல புதிய தகவல்களைத் தோழர்கள் தெரிந்து கொள்ளும் வகுப்பு அறையாகவும், எதிர்காலத்திற்கு வழிகாட்டும் ஒளி விளக்காகவும், கழகத் தோழர்கள் மத்தியிலே புத்தெழுச்சி ஊட்டுவதாகவும் அமைந்திருந்தது என்று சொன்னால் கடுகளவும்கூட மிகையாகாது!

Banner
Banner