மின்சாரம்

நான்தான் சேலம் முத்துக்கிருஷ்ணன். ஆதி திராவிடர்ப் பெருங்குடியில் பிறந்தவன்.

இந்தியாவின் தலைநகரமான புதுடில்லியில் அதுவும் ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக் கழகத்தில் படிக்க ஆசைப்பட்டேன்.

நான் ஆசைப்பட்டது தப்பா? ‘மாடு தின்னும் புலையா - உனக்கு மார்கழி திருநாளா?’ என்று அன்று அய்யமார் கேட்டார்கள் நந்தனைப் பார்த்து.

இந்த நந்தனை அந்தப் பச்சை வார்த்தையால் அடிக்கவில்லைதான்.

ஆனாலும், நான் எடுத்து வைக்க ஆசைப்பட்ட அடியை அடி தெரியாமல் அடித்து நொறுக்கி விட்டார்களே!

என்ன சொல்லுகிறார்கள் அந்த அக்ரகாரவாசிகள்?

‘பெரியார் பாடுபட்டு, அம்பேத்கர் முயற்சித்து இட ஒதுக்கீடு உங்களுக்குக் கிடைத்துவிட்டால்...

நாங்கள் சும்மா இருப்போமா? எங்கள் கை பூப்பறித்துக் கொண்டா கிடக்கும்?

நீங்கள் எப்படித் தேர்வு எழுதுவீர்கள் பார்ப்போம்? அப்படியே தேர்வு எழுதினாலும் மார்க் போடுவது  அக்னி குடிகொண்டிருக்கும் எங்கள் கைதானே - சுட்டு எரித்துவிட மாட்டோமா?

பட்டம் பெற அய்ந்தாண்டுகள் தேவைதான் - அவ்வளவு சுலபமாக உங்களைக் கரை ஏறிட விடுவோமா?

அய்ந்து வருடம் உங்களைப் படிக்க விட்டால்தானே! - அன்றாடம் அணுஅணுவாக நாங்கள் கொடுக்கும் சித்ரவதையையும் தாண்டித் தாக்குப் பிடிக்க முடியுமா உங்களால்?

நாங்கள் உங்களைத் தீண்டமாட்டோம்; நீங்களே ஒரு தூக்குக் கயிற்றைத் தீண்டுவதற்கு என்னென்ன செய்யவேண்டும் என்று எங்களுக்குத் தெரியாதா?

எத்தனை சாம்ராஜ்ஜியங்களை கவிழ்த்தவர்கள் நாங்கள். சோழவேந்தனின் வாரிசு ஆதித்த கரிகால னையே தீர்த்துக் கட்டிய தீட்சதர்க் கூட்டமாயிற்றே நாங்கள்.

சூத்திரனையும், பஞ்சமனையும் படிக்கவிட்டு, நாங்கள் சலாம் போட்டுக் கொண்டு இருப்போம் என்று எண்ணாதீர்கள்!

இஸ்லாமியர்கள்மீது படையெடுப்பை நிகழ்த்தி நாட்டை உருவாக்கினான் சூத்திர சிவாஜி - அவனை ஆளவிட்டோமா?

என்ன இருந்தாலும் அவன் சூத்திரன்தானே!

ஒருவனை அரியாசனத்தில் உட்கார வைக்கும் சூத்திரக் கயிறு எங்கள் கையில்தானே இருக்கிறது.

அவனை என்ன செய்தோம் என்ற வரலாறு தெரியுமா உங்களவாளுக்கு?

அய்தராபாத் பல்கலைக் கழகத்தில் ரோகித் வெமுலாவுக்கு என்ன நடந்தது? அவனும் பஞ்சமன் தானே!

டில்லி எய்ம்ஸ் மருத்துவமனையில் திருப்பூர் சரவணனுக்கு என்ன நடந்தது?

தெரிந்துகொண்டுமா டிகிரி வாங்க டில்லிப் பட்டணம் வந்தாய்?

அவனை சாகடித்து அந்த ஒரு இடத்தைப் பிடித்தது எங்களாத்துப் பெண்ணுதானே!

கான்பூர் அய்.அய்.டி.யில் - 20

கோரக்பூரில் - 13

மெட்ராசில் - 13

பாம்பே - 11

டில்லி - 6

ரூர்கி - 5

கவுகாத்தி (அகமதாபாத்) - 4

அய்தராபாத் - 4

இவையெல்லாம் அய்.அய்.டி.,களில் தற்கொலைக் குத் தள்ளப்பட்ட கீழ்ஜாதிக்காரன் பட்டியல்.

டில்லி எய்ம்ஸில் ஒருவர்.

இவ்வளவு நடந்த பிறகும் ஏன் உங்களவாளுக்கு மேல்படிப்பு?

என்ன நாலு நாளைக்குக் கத்துவேள் - போராட்டம், கீராட்டம் நடத்துவேள் - உங்க கட்சிக்காரன் வந்து கொடி பிடிப்பான் - ஏதோ இரண்டு பத்திரிகையில் ரெண்டு நாளைக்கு எழுதுவான்?

அதுக்குமேல் என்ன செய்ய முடியும்?

பல்கலைக் கழகத்தின் துணைவேந்தர்கள் எல்லாம் எங்களவாள்... அதுவும் ஆர்.எஸ்.எஸ். பயிற்சி பெற்ற ‘பொறுக்கி’ எடுக்கப்பட்டவாள்!

ஒவ்வொரு துறையிலும் ‘ஹெட்’ எங்களவாள். ரிஜிஸ்ட்ரார் எங்களவாள்!

மத்தியில் ஆட்சி அதிகாரம் எங்கள் கையில்? நீதிமன்றம் மட்டும் என்ன வாழுது?

ஏதோ தமிழ்நாட்டுல உங்கப் பருப்பு வேகுது; நாயக்கர் ஆட்கள் இருக்காள் - ஆட்சி அதிகாரமுன்னு கொழிக்க றேள்.

மற்ற ஸ்டேட்டு எல்லாம் எங்கள் ரியல் எஸ்டேட்டுதானே!

தமிழ், கிமிழ்னு சத்தம் போட்டுக் கிடக்கவேண்டியதுதான். வெள்ளைக் காரன் காலத்திலேயிருந்து இங்கிலீ ஷைப் படிக்க ஆரம்பிச்சோம். என்ன தான் குட்டிக்கரணம் நீங்கள் போட்டா லும் எங்களைப் போல் நுனி நாக்கு இங்கிலீஷ் உங்களால் பேச முடியுமா?

இந்த இங்கிலீசு எங்களிடம் இருக்கும்வரை உங்களால் எங்களை ஆட்ட முடியாது - அசைக்க முடியாது!

சோஷலிசம், தேசிய மயமுன்னு கத்தினேள் - இப்ப என்னாச்சு? எல்லாம் பிரைவேட்டைசேஷன். அங்கெல்லாம் டாப்பில் எங்களவாள்தானே!

ரிசர்வேஷன் எல்லாம் கவர்ன்மென் டுக்குள்ளேதான்.

இங்கே நாங்க வைச்சதுதான் சட்டம். கருவிலே இருக்கிற அக்ரகார சிசுவுக் குக்கூட நாங்கள் எங்களுக்குள்ளே ரிசர்வ் செய்து வைத்துவிட்டோமே!

உங்களால் என்ன செய்ய முடியும்?

இதுதான் பார்ப்பனர்களின் இன் றைய நிலைப்பாடு.

வறட்டுத் தத்துவம் பேசிக்கிட்டு, பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை வளரவிட்டு வேடிக்கை பார்ப்பதுதான் இங்குள்ள இடதுசாரித்தனத்தின் போக்கா?

ஒரு பாசிசம் - ஒரு மத வாதம் - மதம் பிடித்துத் திரிகிறதே அதனை அடக்குவதற்கு எந்த ‘ஆயுதம்’ கிடைத் தாலும் பயன்படுத்திக் கொள்வோம் என்ற யுக்தி கிடையாது.

விளைவு....

பாசிசத்திற்குத் தண்ணீர்ப் பாய்ச்சல்!

மதவாதத்திற்கு வேலி கட்டல்!

பார்ப்பனீயத்துக்கு பாதை அமைத் தல்!

ராமராஜ்ஜியத்துக்கு முடிசூட்டல்!

இன்னும் எத்தனை எத்தனை  முத் துக்கிருஷ்ணன்களும், ரோகித் வெமு லாக்களும் தற்கொலை செய்துகொண் டால் யதார்த்த நிலைக்கு இவர்கள் வருவார்கள்?

காங்கிரசும், யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டு இறங்கி வரவேண்டாமா?

தேசியம் மட்டும் பேசினால் வெறும் தேங்காய் மூடிதான். மாநிலக் கட்சிகளின் தோள்களில் கைபோட்டும் பேசுங்கள் - கவனம்! கவனம்!!

- மின்சாரம்

நடைவாசிகளே, வீதிவாசிகளே உங்களுக்குத்தான், உங்களுக்குத்தான்!

எங்கள் கருஞ்சட்டை வாலிபர்கள் இரு சக்கர வாகனங்களில் புறப்படுகிறார்கள்; நாளை புறப்படுகிறார்கள். 5 மய்யங்களிலிருந்து புறப்படுகிறார்கள்.

சென்னை, கோவை, தென்காசி, தருமபுரி, கடலூர் ஆகிய மய்யங்களிலிருந்து தலா 10 இரு சக்கர வாகனங்களில் பயணிக்கிறார்கள்.

அனேகமாக தமிழ்நாட்டை ஒரு வலம் வருகிறார்கள்.

எதற்காக இந்தக் கருஞ்சட்டை இளைஞர்கள் வருகிறார்கள்? நீங்கள் தெரிந்துகொள்ளவேண்டிய அவசியமான தகவல் இது!

கல்வி என்பது நம் பஞ்சம, சூத்திர மக்களுக்கு எட்டாக் கனி - ஆம் அதைப் பார்த்துக் கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டுதானே இருந்தோம்!

ஆண்டுக்கு ஒருமுறை சரசுவதி பூஜையைக் கொண்டாடித்தான் பழக்கம். அதற்குக் காரணமும் சொல்லப்பட்டது. சரசுவதி தான் நமது கல்வி தெய்வம் - அதனால்தான் அந்தப் பூஜையாம்.

அது சரி, அந்த சரசுவதி அக்ரகார தெருவில் மட்டும்தானே நடனம் புரிந்தாள் - சேரிப் பக்கம் தன் சிறகை விரிக்கவில்லையே!

ஏன் என்று என்றைக்காவது எண்ணியதுண்டா?

ஒரே ஒரு தலைவர் தந்தை பெரியார் - ஒரே ஒரு இயக்கம் திராவிடர் கழகம். இவர்கள்தானே சிந்தித்தார்கள் - கேள்விகளை எழுப்பினார்கள்.

படிப்பு என்றாலே என்ன சொல்வார்கள்? ‘பிராமணன் மாதிரி படிக்க முடியுமா?’ என்று சொலவடையே நாட்டில் புழக்கத்தில் உண்டே!

அந்த மய்யத்தை நோக்கி உரிமை வெடிகுண்டுகள் வீசப்பட்டன.

நமக்குக் கிட்டாதது என்று நினைத்து  இருட்டில் கிடந்த குடிசைகளின் மத்தியில் வெளிச்ச ரேகைகள் ஏற்றப்பட்டன.

எத்தனை எத்தனைப் பிரச்சாரம்! எத்தனை எத்தனைப் போராட்டங்கள் - இவை வீண் போயிற்றா? இல்லை, இல்லை, விளைச்சல்கள் அமோகமாகவே!

மருத்துவக் கல்லூரிவரை நமக்கு வசப்பட்டது. அதில் நுழையக்கூடாது என்று குறுக்கே எழுப்பப்பட்டிருந்த தடைச் சுவர்கள் இடிக்கப்பட்டன.

‘உனக்கு சமஸ்கிருதம் தெரியுமா? தெரிந்தால்தான் நீ மருத்துவக் கல்லூரியில் நுழைய முடியும் - தெரியாவிட்டால் வெளியே போ!’ என்கிற அளவுக்குக்கூட ஆரியம் ‘சீனப் பெருஞ்சுவரை’ எழுப்பியிருந்தது - எத்தனைப் பேருக்குத் தெரியும்? (பறையர்களும், நாய்களும், குஷ்டரோகிகளும் உள்ளே நுழையக்கூடாது என்று அன்றைய சென்னை மவுண்ட் ரோட்டிலும், ஜார்ஜ் டவுனிலும் உள்ள ஓட்டல்களில் போர்டு இருந்தது என்பதைக்கூட நாங்கள் எழுதினால்தான், ‘அப்படியா?’ என்று ஆச்சரியப் பனிக்கட்டியில் உறைந்து போவீர்கள்).

இந்தத் தடைகளைத் தகர்த்தவர்கள் யார்? நமக்கு எதிரான சாஸ்திரக் குப்பைகளை எரித்தவர்களின்  கொள்கை வாரிசுகள்தான் அய்ந்து மண்டலங்களிலிருந்து இரு சக்கர வாகனங்களில் புறப்பட்டு வருகிறார்கள்.

அவர்கள் கைகளில் இரண்டு வெளியீடுகள். ஒன்று சிறிய நூல் (48 பக்கங்கள், நன்கொடை ரூ.10).

இன்னொன்று ஒரு துண்டறிக்கை.

அவை என்ன சொல்லுகின்றன? போராடிப் போராடி நமது மக்கள் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் நுழைந்தோம் அல்லவா!

கடந்த ஆண்டு மருத்துவக் கல்லூரி சேர்க்கையில் திறந்த போட்டி 884 இடங்களில் பிற்படுத்தப்பட்டோர் 599, மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் 159, இஸ்லாமியர் (பிற்படுத்தப்பட்டோர்) 32, தாழ்த்தப்பட்டோர் 23, அருந்ததியர் 2, மலைவாழ் மக்கள் 1, முன்னேறிய வகுப்பினர் (பார்ப்பனர், பார்ப்பனர் அல்லாதாரில் உயர்ஜாதியினர்) 68.

இந்தப் பட்டியலை ஒருமுறைக்கு இருமுறை படியுங்கள் - படியுங்கள்! நம் மக்கள் எல்லாம் மகிழ்ச்சியால் பூரிக்கின்றனர். வயிற்றில் பால் வார்த்த தந்தை பெரியாரே வாழ்க என்று வாழ்த்துகின்றனர்.

ஆனால், இன்னொரு கூட்டம் இருக்கவே இருக்கிறது, அது ஆண்டாண்டு காலமாக அத்தனை இடங்களையும் ஒரே சுருட்டாக சுருட்டி லபக்கென்று முழுச் சுளையாக விழுங்கிய ‘சுறா’க்கூட்டம்.

இப்பொழுது தங்கள் கையில் அதிகாரம் மத்தியில் வந்துவிட்டது என்ற திமிரில்  ஒரு சூழ்ச்சி வலையைப் பின்னியிருக்கிறது!

மருத்துவக் கல்லூரி நிர்வாகம் மாநிலத்தில் இருப்பதால்தானே துள்ளுகிறார்கள். அதையும்தான் பார்ப்போமே என்று பூணூல் மீசையை முறுக்கி அந்த சேர்க்கையை அகில இந்தியா என்னும் அதிகார வட்டத்திற்குக் கொண்டு சென்று, ‘நீட்’ என்கிற இந்திய நுழைவுத் தேர்வு என்னும் சுருக்கை தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட, கிராமப்புற இருபால் மாணவர்களின் கழுத்து களில் மாட்டிவிட்டனர்.

இதனை எதிர்த்துதான் தந்தை பெரியார் பிறந்த தமிழ்மண் இந்தியாவிலேயே எரிமலையாக அனல் குழம்பைக் கக்குகிறது.

தமிழக அரசும் “வேண்டாம் நீட்’’ என்னும் சட்டத்தையே கொண்டு வந்துவிட்டது. கட்சித் தலைவர்கள் எல்லாம் ஒரே குரலில் வேண்டாம் ‘நீட்’ என்று நீட்டி முழங்கிக் கொண்டுள்ளனர்.

அழுத்தங்கள் பல திசைகளில் இருந்து எழுந்தாலும், வீதியி லிருந்து அது கிளம்பவேண்டாமா? பாதசாரிகள் பகுதியிலிருந்து பாய்ந்து எழவேண்டாமா?

ஆம்! அதற்குத்தான் - அதற்குத்தான் - திராவிடர் கழக கருஞ்சட்டை இளைஞர் அணியினர், மாணவரணியினர் இரு சக்கர வாகனங்களில் சமூகநீதி சிப்பாய்களாகப் புறப்படுகின்றனர்; புறப்படுகின்றனர் - நாளை புறப்படுகின்றனர். ஆங்காங்கே ஆரத் தழுவுங்கள் - அன்பு உபசரிப்பைத் தாருங்கள்!

எங்களுக்காக அல்ல - உங்கள் பிள்ளைகளுக்காக - உங்கள் வீட்டிலிருந்தும் டாக்டர்கள் வரவேண்டாமா? டாக்டர்  படிப்பு பார்ப்பனர்களின் அப்பன் வீட்டுச் சொத்தா?

ஆதரவு தாரீர்! ஆதரவு தாரீர்!

உங்களுக்காகத்தான் - ஆம், உங்களுக்காகத்தான் இந்த ஆதரவுக் கோரிக்கை!

வெல்லட்டும் சமூகநீதி!  வீழட்டும் சமூக அநீதி!!

 

எங்கள் அன்னையே - மணி
யம்மையே!
பெரு வெளிச்சம்
பெரியாரைச் சுற்றி!
மெழுகு வர்த்தியான - நீ
எப்படி
பெரியாரின் நம்பிக்கை
வளையத்தில்?

தன்னை யழித்து
ஒளியூட்டும்
தியாகம் தங்களிடம்
ஒளிந்திருந்ததை - ஓ
அந்த ஈரோட்டுக்
கண்ணாடிதான்
கண்டு கொண்டதோ!

எல்லாமே விந்தைதான் - அந்த
ஈரோட்டுக்காரரிடம்
புரியாத புதிர்தான் - அந்தப்
பூகம்பப் பூச்செண்டு!

அவர் ஒரு
சாந்த நிகேதம்!
ஆனாலும் அழிவு சக்தி
ஆனது எப்படி?
அதுவா?
அவர்தம் எதிரிகளின்
முகவரி
மானமற்ற வீதி - அறிவு
நாணயமற்ற பேரூர்!

அதனாலே அவர்
ஓர் அழிவு சக்தி!
ஓ, அப்படியா சேதி?
அந்த அழிவு சக்தியின்
அக்னி சுனாமியருகே
எப்படியம்மா இருந்தாய்?

அந்த அழிவாயுதத்தில் -
ஆக்கப் பூக்கள் சிரித்ததாலா?
அதுவே உங்களுக்குச்
சுகவாசம் ஆனதாலா?

பெரியாரெனும்
அந்த மின்னணு உலையில்
மனிதநேய கம்பிகள்
சூட்டின் தகனத்தைக்
குறைத்தனவோ!

தொன்னூற்றைந்து வரை
அவரை வாழ வைத்து
அறுபதுக்கு முன்னாலே
நடை கட்டியது ஏனம்மா?

பெருங்கிழவர்
இல்லாத உலகில்
வேலை என்ன
என்ற
விரக்தியா?

அல்லது
அந்த மராத்தானை
வெற்றி முகட்டில்
நகர்த்திட
‘‘வீரன்’’ உண்டு என்ற
நம்பிக்கையாலா?

உங்கள் பெயரிலும் மணி
உங்கள் மகன்
எங்கள் தலைவன்
பெயரிலும் மணி!

மணிநேரம் பாராமல்
மணி மணியாக
பணிகள் எல்லாம்
கணீர் கணீரென்று
ஒலிக்குதம்மா!

கோவில் மணி ஒன்று
நிலுவையில்!
எங்கள் அமாவாசையும்
அய்யாக் கண்ணும்
அதோ அந்தக் கோவில்
கருவறை அக்ரகாரத்துக்குள்
அதிகார நடைபோட்டுச்
சென்று
அந்தச் சின்னமணியைக்
கையில் எடுக்கும்வரை
எங்கள் பணி ஓயாதம்மா!

சின்னமணி
பெரிய மணி
பிரச்சினையல்ல;
பல்லாயிரம் ஆண்டின்
பழங்கணக்கை
முடித்து வைக்கும்
கால வோசை!
இன இழிவுக் கிடங்கின்
இடுப்பை முறிக்கும்
இடி யோசை!

ராம ராஜ்ஜிய
சத்தமும் கேட்குது
ஒருபுறத்தில்!
இருக்கட்டும், இருக்கட்டும்!
அந்த உச்சக்கட்ட
புரையும்
ஏறட்டும், ஏறட்டும்!

அப்பொழுதுதான்
இருக்கவே இருக்கிறது
தாங்கள் தந்து சென்ற
‘‘இராவண லீலா’’ எனும்
செயல்முறை
வெடிமருந்துக் கிடங்கு!
வேளை வரும் - அப்பொழுது
அதற்கும்
வேலை வரும்.

வீர வணக்கம் அம்மா!

- கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன்

பொசுங்கட்டும் மனுதர்மம்!

மனுதர்மத்தை - அண்ணல் அம்பேத்கர் எரித்தது ஏன்?

மநுஸ்மிருதியிலும் இவை போன்ற நூல்களிலும் கூறப்பட்டுள்ள விசயங்கள் நாகரிகமற்றவையாகவும் இழிவினும் இழிவானவையாகவும் உள்ளன. இதைக் கணக்கிலெடுத்துக் கொண்டு  அவற்றை மிக வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றோம். இந்தக் கண்டனத்துக்கு அறி குறியாக அவற்றைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தத் தீர்மானிக்கிறோம் என்று முழக்கமிட்டு மகாராஷ்டிரா மாநிலம் மகத் நகரில் கூடிய சத்யா கிரகிகளின் மாநாடு அம்பேத்கர் தலை மையில் மநுஸ்மிருதியை எரித்த நாள் 1927 டிசம்பர் 25.

மகத் நகரின் சவுதார் குளம் ஜாதி இந்துக்களும் எல்லா ஜாதியினரின் விலங் குகளும் புழங்குவதற்குரியது. தலித்து களுக்கோ புழங்குரிமை இல்லை. இத்தடையை நீக்குவதென 1924இல் நகரசபை எடுத்த முடிவை நிறைவேற்ற ஜாதி இந்துக்கள் விடவில்லை. 1927 மார்ச் 19,20இல் மகத்தில் கூடிய மாநாட்டில் பங்கேற்ற தலித்துகளும் தலித் அல்லாதார் சிலரும் இரண்டாம்நாள் காலை அம் பேத்கர் தலைமையில் அந்தக் குளத்தில் நீரருந்தி, நூற்றாண்டுக்காலத் தடையை உடைத்தனர். ஆத்திரமடைந்த ஜாதி இந்துக்கள், தலித்துகள் அடுத்ததாக வீரேஸ்வர் கோயிலுக்குள்ளும் நுழையப் போவதாக வதந்தியைக் கிளப்பி வன் முறையை ஏவினர். எமக்குள்ள இயல்பான உரிமைகளை நிலைநாட்டவே இந்தக் குளத்தில் இறங்கினோம். மற்றபடி இந்தத் தண்ணீர் அசாதாரண சிறப்பினை உடையதென நாங்கள் கருதவில்லை என்றார் அம்பேத்கர். ஜாதி இந்துக்களோ 108 கலயங்களில் பால், தயிர், மாட்டு மூத்திரம், சாணக்கழிசலை குளத்தில் ஊற்றி பரிகாரித்துத் தீட்டு கழித்தனர்.

இதனிடையே மகத் நகரசபை, தலித் துகளை குளத்தில் புழங்கவிடும் முந்தைய தீர்மானத்தை 1927 ஆகஸ்ட் 4 இல் ரத்து செய்தது. நிலைமையை உன்னிப்பாகக் கவனித்து வந்த தலித்துகள் அங்கொரு சத்தியாகிரகத்தை 1927 டிசம்பர் 25, 26 தேதிகளில் நடத்துவதென தீர்மானித்தனர். மகத் சத்தியாக்கிரகம் வெறும் தண்ணீருக் கானது அல்ல என்பதை உணர்ந்த ஜாதி இந்துக்கள், நீதிமன்றத் தடையாணை பெற்றனர். இடம், தண்ணீர், மளிகைப் பொருட்களை வழங்க மறுத்தனர். ஆனால் ஃபதேகான் என்பவரது இடத்தில் திட்டமிட்டபடி மாநாடு தொடங்கியது! “இருண்டகாலத்தில் இயற்றப்பட்ட சாஸ்திரங்களுக்கும், ஸ்மிருதிகளுக்கும் நாம் கட்டுப்பட்டிருக்க வேண்டியதில்லை!” என்கிற அம்பேத்கரின் பதிலுரையால் மக்கள் ஆவேசமுற்றனர். சகஸ்திரபுத்தே என்கிற பிராமணர், சூத்திரர்களுக்கான நியதிகள் குறித்து மநுஸ்மிருதியில் கூறப் பட்டுள்ளதை படித்துக் காட்டி அம்பேத் கர்தான் கருத்துக்கு வலு சேர்த்தார். இந்தப் பின்னணியிலேயே மநுஸ்மிருதி எரிக் கப்பட்டது. இதற்கான ஏற்பாடுகளில் முன்னின்ற தோழர் ராம்சந்திர பாபாஜி மோரே பின்னாளில் தீரமிக்க மார்க் சிஸ்ட்டாக வாழ்ந்தவர். இறுதி வரையிலும் அம்பேத்கருடன் மாறாத்தோழமை கொண் டிருந்தவர். மநுஸ்மிருதியை கொளுத்தி சாம்பலை கடலில் கரைத்துவிட வேண்டும் என்கிற முதல் கலகக்குரல் 17.10.1927இல் காட்பாடியில் நடந்த ஆதிதிராவிடர் மாநாட்டில் எம்.சி. ராஜாவிடமிருந்து வெடித்தது. மகத்துக்கும் முன்னதாகவே 4.12.1927இல் குடியாத்தத்தில் கூடிய சுயமரியாதைக்காரர் மாநாட்டில் ஜே.எஸ்.கண்ணப்பர் மநுஸ்மிருதியைக் கொளுத்தினார். மகத்தில் மநுஸ்மிருதி எரிக்கப்பட்டதால் நாடே அதிர்ந்தது. காலவழிக்கொழிந்து போன மநுஸ் மிருதியை எரித்திருக்க வேண்டுமா என்ற தந்திரமான கேள்விக்கு, இந்த அங்க லாய்ப்பே அதன் இருப்பை உணர்த்துகிறது என்றார் அம்பேத்கர். இந்த எரிப்பினால் என்ன கிடைத்தது என்ற கேள்விக்கு அந்நியத்துணி எரிப்பினால் காந்திக்கு எது கிடைத்ததோ அதுவே என்றார். நிம்மதியிழந்த பார்ப்பன பத்திரிகைகளால் பீமாசுரன் என்று இகழப்பட்ட அம்பேத்கர் சொன்னார்: மநுஸ்மிருதி எரிப்பு முற்றிலும் திட்டமிடப்பட்ட நிகழ்வே. நூற் றாண்டுகளாக எங்களுக்கு இழைக் கப்பட்டு வரும் அநீதியின் சின்னமாக மநுஸ்மிரு தியைக் கருதியதாலேயே எரித்தோம். அதன் போதனையின் காரணமாகவே நாங்கள் கொத்தி யெடுக்கும் கோரக் கொடுமைக்கு, வன்னெஞ்ச வறுமைக்கு உள்ளா கியுள்ளோம்.

எனவே அதற்கு எதிராக வரிந்து கட்டினோம். உயிர்களைப் பணயம் வைத்துப் போராட்டத்தில் இறங்கினோம், நினைத்ததைச் செய்து முடித்தோம்... விலங்குகளை பலியிடும் யாகங்களை நடத்தி, தட்சணையாகப் பொருள் ஈட்டு வதே வேதமதம்; அதை எதிர்த்தெழுந்த பவுத்தம். அசோகரால் மகதத்தின் அரச மதமாக்கப்பட்டதால் உயிர்ப்பலி தடுக் கப்பட்டது. அரசு ரீதியான ஆதரவுகளை இழந்த பார்ப்பனர்கள் 140 ஆண்டுகள் புரோகிதத்தையும், வருமானத்தையும், அந்தஸ்தையும் இழந்தனர்.  உயிர்ப் பலியிலும், சோம யாகத்திலும் நம் பிக்கையுள்ள சாமவேதி பார்ப்பனனாகிய புஷ்யமித்திர சுங்கன், அசோகரது வழிவந்த பிருகத்ரதனைக் கொன்று கி.மு.185இல் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான்.

ஒவ்வொரு பிக்குவின் தலைக்கும் 100 பொற்காசுகள் விலைவைத்து கொல்லுவ தாயிருந்தது - அவனது பவுத்த வெறுப்பு. பார்ப்பனீயத்தின் வெற்றியாக அம்பேத் கரால் சுட்டப்படும் இவனது ஆட்சிக் காலத்தில் சுமதி பார்கவா என்பவரால் கி.மு. 170- கி.மு.150-க்குள் எழுதப்பட்டதே மநுஸ்மிருதி.

பூமியின் கடவுள்களாக பிராமணர் களை விதந்துரைத்த மநுஸ்மிருதி மற்றவர்களை கீழ்நிலைப்படுத்தியது. யாகங்களால் ஆயுளை நீட்டிக்கவும் ஆட்சியை விரிவாக்கவும் முடியும் என்கிற கட்டுக்கதைகளுக்கு இரையான சத்திரிய மன்னர்களால் அது நாடெங்கும் பரவியது. இத்தனைக்கும் அது, பரசுராமனால் கொல் லப்பட்ட சத்திரியர்களின் விதவைகள் -  பார்ப்பனர்களுடன் கூடியதால் முறையற்று பிறந்தவர்களென இழிவுபடுத்தியது. பட்டத்து மகிஷியைக் கன்னி கழிப்ப தையும் பார்ப்பனர்களின் உரிமையாக்கியது அது. பெண்கள் அனைவரையும் சூத்திரர் களையும் உயிர் வாழ்தலுக்கும் சுதந் திரத்துக்கும் மகிழ்ச்சியை நாடும் வாழ் விற்கும் உரிமையற்றவர்களாக மநுஸ்மிருதி மாற்றியதை அம்பலப்படுத்திய அம்பேத் கர், அதை கொளுத்துவதற்குத் தலைமை யேற்றது பொருத்தமானதுதான். ஒரு குறியீட்டுரீதியான எதிர்ப்பாக மநுஸ் மிருதியை எரித்த போராட்டத்தை, “குடிமக்கள் யாவரும் சமம்” என்கிற ஓர் அரசியல் சட்டத்தை உருவாக்கித் தருவது வரை அம்பேத்கர் முன்னெடுத்தார்.

அதேவேளையில் மநுஸ்மிருதிக்கு எதிராகக் கனன்றெரியும் நெருப்பின் உக்கிரத்தில்தான் இந்தச் சமத்துவத்தை எட்டமுடியும் என்று எச்சரித்தும் வந்தார். ஆர்.எஸ்.எஸ் மநுஸ்மிருதியை, பகவான் மநு அருளிய சட்டமெனப் போற்றுகிறது. அதேவேளையில் அரவணைத்து நெரிக் கும் தந்திரத்தோடு அது மநுஸ்மிருதியை கொளுத்திய அம்பேத்கரை வணங்கு வதாகவும் பசப்புகிறது.

பட்டியல் ஜாதிகளின் பெயருக்கு முன்னே இந்து என்கிற சொல்லைச் சேர்க்கும் அது, தலித்துகள் இந்துக்களல்ல என நிறுவிய அம்பேத்கரை அவமதிக் கிறது. இந்த மோசடியை ஜோடிப்பதற்கான நூல்களைப் புளுகியுள்ள பிஜய் சங்கர் சாஸ்திரி, முற்காலத்தில் பிராமண சத்திரிய உயர் ஜாதியினரான இவர்கள் இஸ்லா மியராக மாற மறுத்ததால் வந்தேறிகளால் மலமள்ளும் இழிநிலைக்குத் தாழ்த்தப் பட்டனர் என்று திரிக்கிறார்.

அது மட்டுமல்லாது, மநுஸ்மிருதியை உயர்ஜாதியினரின் புனிதநூலென அம் பேத்கரே சொல்லியிருப்பதால் முன்னாள் உயர்ஜாதியினரான தலித்துகளும் மநுஸ் மிருதியை ஏற்கவேண்டும் என்றும் வாதிடுகிறார் - எப்படி தந்திரம்.

- மின்சாரம்

ஊன்றிப் படித்து உண்மையை உணர்க!

நிகழ்கால நடப்புகளும் - நமது நிலைப்பாடும்!

 

கலி.பூங்குன்றன்,

துணைத் தலைவர்,
திராவிடர் கழகம்

 

தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராகவிருந்த செல்வி ஜெ.ஜெயலலிதா மறைவுக்குப் பின் (5.12.2016) தமிழ் நாட்டின் அரசியல் அரங்கிலும், ஆட்சி மன்றத்திலும் பல்வேறு வகைகளிலும் வேக வேகமாகக் காய்கள் நகர்த்தப்படுகின்றன.

குறிப்பாக ஜெயலலிதா என்ற பார்ப்பன அம்மையார் மறைந்த நிலையில், மறுபடியும் முதலமைச்சர் என்ற ஆட்சி அதிகார பீடத்தில் அமர்வதற்கு இன் னொரு பார்ப்பனர் அமைய வாய்ப்பற்றுப் போன நிலையில், பார்ப்பன சக்திகள், பார்ப்பன ஊடகங்கள் அ.இ.அ.தி.மு.க.வில் சிண்டு முடியும் வேலையில் ஈடுபட்டன. ஒரு பார்ப்பனப் பெண்ணுக்கு விளம்பரத் தோள்களைக் கொடுத்துத் தூக்கி நிறுத்துகின்றன. பாரதீய ஜனதா என்ற பார்ப்பனக் கட்சியோ, திராவிட இயக்கங்களுக்குத் தாங்கள்தான் மாற்று என்று கரிசனம் காட்டத் தொடங்கிற்று. அ.இ.அ.தி.மு.க. - பி.ஜே.பி. ஆகிய இரண்டு கட்சிகளின் லட்சியங்களும் ஒன்று என்று மத்திய அமைச்சர் திரு.வெங்கையா நாயுடு கசிந்துருகிக் கருத்தும் தெரிவித்தார்.

இவற்றையெல்லாம் சுட்டிக்காட்டி தாய்க்கழகத்தின் தலைவர் என்ற முறையில் திராவிடர் கழகத் தலைவர் அறிக்கை வாயிலாக (‘விடுதலை’, 8.12.2016) அ.இ.அ.தி.மு.க.வினருக்கு முக்கிய வேண்டுகோள் ஒன்றினை விடுவித்தார்.

‘‘அ.தி.மு.க. சகோதரர்களே, எச்சரிக்கை! சிண்டு முடிந்திடுவோரை, உங்கள்மீது திடீர் அனுதாபம் - அளவற்ற ஆதரவு தருவதுபோல் நாடகம் போடுவோரை விழிப்போடு புரிந்துகொள்ளுங்கள். அக்கட்சியின் கட்டுக்கோப்பை - கட்டுப்பாட்டை மற வாதீர்!’’ என்று திராவிடர் இயக்க உணர்வோடு எச்சரித்தார்.

தமிழ்நாட்டைப் பொருத்தவரை ஆட்சி என்பது தி.மு.க., அ.இ.அ.தி.மு.க. இயக்கக் கட்சிகளிடம்தான் கடந்த 1967 முதல் தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது. இதில் ஒன்றை பலகீனப்படுத்தி, அந்த இடத்தில் தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்று பி.ஜே.பி. கருதித்தான் தன் சித்து வேலையையும் நடத்தியது. பி.ஜே.பி.க்கு அதற்கான சக்தி தமிழ்நாட்டில் இல்லை என்றாலும், அ.இ.அ.தி.மு.க.வுக்குள் ஒரு பிளவை ஏற் படுத்தி, ஒன்றைத் தன் கைக்குள் போட்டுக் கொண்டு மறைமுக ஆட்சியை நடத்தலாம் என்பதுதான் பி.ஜே.பி.யின் திட்டம். இந்த நிலையை கழகத் தலைவர் வெளிப்படுத்தினார்.

அதன்பிறகு 27.12.2016 அன்று மற்றொரு அறிக்கையினையும் கழகத் தலைவர் வெளியிட்டார்.

‘‘தமிழ்நாட்டில் ஏதோ ‘சூன்யம்‘ ஏற்பட்டு விட்ட தாகவும், அதை நிரப்பத் தங்களால்தான் முடியும்; அதற் காகவே புது ‘அவதாரம்‘ எடுத்துள்ளவர்கள் போலும் நித்தம் நித்தம் சிலர் உளறுவதும், அதை ஏதோ பிர கடனம் போல ஆசைக் கனவுகளை பகலிலே கண்டு அறிவித்து மகிழுவதுமாக உள்ளனர்’’ என்று கூறியதுடன்,

தந்தை பெரியார் சொல்லும் ஒரு கருத்தினையும் நினைவூட்டினார். ‘‘இந்நாட்டில் என்றுமே அரசியல் போராட்டங்கள் நடைபெற்றதே இல்லை. அரசியல் பெயரில், போர்வைக்குள் நடைபெற்றவை அத் தனையும் ஆரிய - திராவிட இனப்போராட்டமே!’’ என்று தந்தை பெரியார் அவர்களின் கணிப்பு பொருத்தமாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டிருந்தது அவ்வறிக்கையில்.

‘‘(அந்தக் கனவுகளை) அப்பட்டமாக ஆரிய ஏடுகளும், மக்கள் ஆதரவைப் பெற்று இந்தப் பெரியார் மண்ணான தமிழ்நாட்டில் காலூன்ற முடியாத நிலையில் குறுக்கு வழி அரசியலில், லாட்டரியில் பரிசு விழாதா என்று கனவு காணும் ஆர்.எஸ்.எஸ். - பா.ஜ.க. கட்சிகளும் தலையிடுகின்றன - பிரச்சினையாக்க முயலுகின்றன’’ என்றும் இரண்டாவது அறிக்கையிலும் முக்கியமாக வலியுறுத்தியுள்ளார்.

தொடக்கம் முதல் இன்றுவரை பி.ஜே.பி. - ஆர்.எஸ்.எஸ். மத்திய அரசுகளின் திரைமறைவு நடவடிக்கையை அடையாளப்படுத்தி, எச்சரிக்கை எச்சரிக்கை என்று வலியுறுத்தி வந்துள்ளார் ஆசிரியர்.

தொடக்கத்தில் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் தெரிவித்த கருத்துகளை மேலோட்டமாகப் பார்த்தவர் கள்கூட, பிறகு அதனை வழிமொழிகிற வகையில் கருத்துகளை வெளியிட ஆரம்பித்தனர் என்பதுதான் உண்மை. போகப் போகப் புரியும் என்று அறிக்கையில் குறிப்பிட்டிருந்தார் கழகத் தலைவர். அதுதான் இப்பொழுது நடந்தும் வருகிறது!

இந்தப் பிரச்சினையில் தி.மு.க.மீது எந்தவித உரசலோ, விமர்சனமோ வைக்கவில்லை - திரா விடர் கழகத் தலைவர். இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்தக் காலகட்டத்தில் தி.மு.க. நடந்துகொண்டுவரும் - மேற்கொள்ளும் அணுகுமுறையை மிகவும் உயர்வாகப் பாராட்டி தன் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். டிசம்பர் 27 ஆம் தேதி அறிக்கையில் அவர் தெரிவித்த கருத்து கவனிக்கத்தக்கது.

‘‘தமிழ்நாட்டின் எதிர்க்கட்சியான தி.மு.க. மிகுந்த முதிர்ச்சியுடன் - குறுக்கு வழிகளில் எதற்கும் ஆசைப்படாமல் கண்ணியத்துடன் அரசி யல் நடத்துவது - பாராட்டுக்குரியது. எதிர்க்கட்சி என்ற முறையில் உரிய அளவு - தன் கருத்துகளை வெளியிட்டு வருகிறது.

கடமா தொலைச்சிய கானுறை வேங்கை

இடம் வீழ்ந்த துண்ணா திறக்கும்

வானகம் கையுறினும் வேண்டாம் விழுமியோர்

மானம் மழுங்கா வரின் (நாலடியார்)

என்ற பழைய பாட்டு நியதிப்படி -

இடப்பக்கம் வேட்டையில் வீழ்ந்தால் புலி அதனை உண்ணாதாம்; வலப்பக்கம் வீழ்ந்தால்தான் உண்ணும் என்பது எப்படியோ - வேட்டையில் கூட ஒரு நியதி உண்டு.

குறுக்கு வழியில் எந்த முயற்சியும் தேவை என்று எண்ணாத திண்மைதான் உண்மையான ஜனநாயகவாதிகள் என்பதை உலகுக்கு அவர் களை அடையாளம் காட்டும்.

ஆக்கபூர்வ எதிர்க்கட்சி பணியை அந்த இயக் கம் - தனது கடமை வழுவாது - அதன் பண்பட்ட எதிர்க்கட்சித் தலைவராக உள்ள தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் தலைமையில் இயங்குகிறது.’’ (‘விடுதலை’, 27.12.2016)

உண்மை நிலை இவ்வாறு இருக்க - தி.மு.க.வுக்கு இதில் என்ன பிரச்சினை? என்ன சங்கடம்?

பெரியார் மண்ணில் திராவிட இயக்கம் தவிர்த்த மூன்றாவது சக்தியாக காவிகள் காலூன்றக் கூடாது என்பதில் தி.மு.க.வுக்கு மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாதே - இருக்கவும் கூடாதே!

இன்னும் சொல்லப்போனால் தி.மு.க.வே கூட இந்தக் கருத்தை வெளிப்படையாக தெரிவித்திருந்தால், அதன் திராவிட இயக்க உணர்வுக்காக  பொதுத் தளத்தில் அது சிறப்பாகவே உயர்ந்திருக்கும்.

இந்தப் பிரச்சினையில் மத்திய அரசு, ஆளுநர் எப்படியெல்லாம் நடந்து வருகின்றனர் - அதைப்பற்றிய கருத்துகளைக் கூற தி.மு.க. ஏன் தயங்கவேண்டும்?

அப்படியொரு கருத்தை முன்வைக்க முன்வரா விட்டாலும், தாய்க்கழகமான திராவிடர் கழகத் தலைவர் அந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தியது கண்டு மகிழ்ந்திருக்க வேண்டும்.

ஆனால், நடந்தது என்ன? திராவிடர் கழகத்தைச் சங்கடப்படுத்தவேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டு கழகத்தால் விலக்கப்பட்ட சிலரை அழைத்துக் கூட்டம் நடத்தியதை நினைக்கும்பொழுது இப்பொழுதுகூட ‘‘சிரிப்புதான்’’ வருகிறது!

இது என்ன சிறு குழந்தை விளையாட்டு!

எவ்வளவோ நிலைக்கு உயர வேண்டியவர்கள் இப்படி ஒரு சிந்தனைக்கும், செயலுக்கும் ஆளாகி விட்டார்களே என்ற வருத்தம் - அவர்மீது கொண்ட அக்கறையின் காரணமாகவே திராவிடர் கழகத் தலைவருக்கு ஏற்பட்டது என்பதுதான் உண்மை.

கடந்த 18 ஆம் தேதி சட்டப்பேரவையில் நடை பெற்ற அமளி - துமளிகள் குறித்து திராவிடர் கழகத் தலைவர் சட்டம் அறிந்தவர் என்ற முறையில் தம் கருத்தினைத் தெரிவித்தார்.

சட்டப்பேரவைக்குள் சபாநாயகரின் முடிவுதான் இறுதியானது என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த ஒன்றே! எந்த முறையில் வாக்கெடுப்பு என்பது எல்லாம் அவரின் அதிகார எல்லைக்கு உட்பட்டது என்பது பலமுறை சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்களாக இருந்தவர்களுக்கு, அமைச்சர்களாக இருந்தவர்களுக்குத் தெரியாததா?

குறுக்கு வழியில் ஆட்சியைப் பிடிப்பதில்லை - தேர்தல்மூலம்தான் அதனை ஈடேற்ற விருப்பம் என்பதில் தி.மு.க.வுக்கு தெளிவு இருக்கும்பொழுது தேவையில்லாமல் தி.முக.. இதில் அதீதமாக ஏன் நடந்துகொள்ளவேண்டும்? அதனால் தி.மு.க.வுக்கு என்ன லாபம்? லாபமில்லாததோடு மட்டுமல்லாமல், வீணான கெட்ட பெயரை சம்பாதித்துக் கொண்டது தானே மிச்சம்.

வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டல்லவா - சம்பந்தப் பட்டவர்கள் (பாதிக்கப்பட்டவர்கள்) இருந்தனர்!

பொதுவானவர்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டுள்ள அதிருப்தியை அலட்சியப்படுத்திவிட முடியாதே! நாமாகத் தேடிக்கொண்ட வீண் பழி இது!

வடநாட்டு தொலைக்காட்சிகளும், ஊடகங்களும் தி.மு.க.வைப்பற்றித் தூற்றித் தூற்றி செய்திகளையும், கருத்துகளையும் வெளியிடும் நிலைக்கு நாம் ஏன் ஆளாகவேண்டும்?

இதற்குமுன் சட்டமன்றத்தில் பலமுறை அமளிகள் நடந்ததுண்டு. குறிப்பாக 1988 இல் இந்த முறை அதற்கு நேர்மாறானது என்ற அடிப்படையில் தான் முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்களின் வழிகாட்டும் தலைமைப் பண்பைப்பற்றியும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார் (‘விடுதலை’, 18.2.2017).

1988 ஆம் ஆண்டு சட்டப்பேரவையில் ஜானகி அணிக்கும், ஜெயலலிதா அணிக்கும் பலப்பரீட்சை நடந்தபோது கலைஞர் தலைமையிலான தி.மு.க. உறுப்பினர்கள் எப்படி நடந்துகொண்டார்கள்? அந்தப் பொருளில்தான் திராவிடர் கழகத் தலைவர் தம் அறிக்கையில் இப்பொழுது சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்.

இப்பொழுது தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை நடவடிக்கைகள் குறித்து கழகத் தலைவர் எப்படி அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளாரோ - அதே முறையில்தான் அன்றைக்கும் அறிக்கை வெளியிட்டு இருந்தார். சபாநாயகருக்குரிய உரிமை குறித்தும் தெளிவுபடுத்தி இருந்தார் (‘விடுதலை’, 8.1.1988).

செய்தியாளர்கள் தி.மு.க. செயல் தலைவர் தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களிடம் கேட்ட கேள்விக்கு, அவர் அளித்த பதில் பாராட்டத்தகுந்ததுதானா?

செய்தியாளர்: நீங்கள் வருத்தம் தெரிவித்திருந்தாலும், திராவிட கட்சிகளுக்கு தாய் கட்சியாக உள்ள தி.க.வின் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் தலைவர் கலைஞர் வழி நடத்தாததே சட்டசபையில் இதுபோன்ற நிகழ்வுகளுக்குக் காரணம் என்று தெரிவித்து இருக்கிறாரே?

மு.க.ஸ்டாலின்: திராவிடர் கழகத்தின் தலைவர் அய்யா வீரமணி அவர்கள் ஒரு மூத்த தலைவர். அவரை தலைவர் கலைஞர் மட்டுமல்ல, தலைவரைப் பின்பற்றி நடக்கும் நாங்களும் மிகவும் மதிக்கிறோம். ஆகவே, நாங்கள் மிகவும் மதிக்கும் ஒருவர் வைத்துள்ள குற்றச்சாட்டுபற்றி நான் விமர்சித்து அவருக்குரிய மதிப்பை குறைக்க விரும்பவில்லை (‘முரசொலி’, 21.2.2017, பக்கம் 4).

திராவிடர் கழகத் தலைவர் வைத்த குற்றச்சாட்டு சரியானதல்ல என்ற சொல்லி, அதற்கான காரணத்தையும் விளக்குவதுதான் சரியான விமர்சன முறை. அப்படி செய்திருந்தால், அதன்மூலம் திராவிடர் கழகத் தலைவரின் மதிப்பு எப்படி குறைந்து போகும்?

நாங்கள் மதிக்கும் தலைவர் அய்யா வீரமணி அவர்கள் -  நாங்கள் மதிக்கும் ஒரு மூத்த தலைவர் - நான் விமர்சித்து அவருக்குரிய மதிப்பை குறைக்க விரும்பவில்லை என்றால் என்ன பொருள்?

பதில் கருத்தைச் சொல்லியிருந்தால் கண்டிப்பாக திராவிடர் கழகத் தலைவரின் மதிப்புக் குறையப் போவதில்லை. மாறாக மதிப்புக் குறையும் என்றால், மதிப்பில்லா முறையில் வார்த்தைகளை கருத்துகளைக் கையாள நேரிடும் என்பதுதானே அதன் பொருள்.

மாறுபட்ட கருத்தைச் சொன்னால், அதனை ஏற்கும் பக்குவம் உள்ளவர்தான் - தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் சொன்னதுபோன்ற மூத்த தலைவர் அய்யா வீரமணி.

ஆனால், அவர் சொன்ன பதிலில்தான் சுற்றி வளைத்து, திராவிடர் கழகத் தலைவரை அவமதிக்கும் பொருள் பொதிந்திருக்கிறது என்பது வருத்தமான ஒன்றாகும்.

திராவிடர் கழகம் ஒரு சமுதாய புரட்சி இயக்கம் - தி.மு.க. தேர்தலில் போட்டியிடும் அரசியல் அமைப்பு. இந்த நிலையில், ஒரு சில நேரங்களில் கருத்து மாறுபாடு ஏற்படுவது தவிர்க்கப்பட முடியாததுதான்!

இதற்கு முன்பும் பல நேரங்களில் நிகழ்ந்ததுண்டு. விமர்சனங்கள் கடுமையாகக்கூட இருந்திருக்கின்றன. அதேநேரத்தில், மதிப்பைக் குறைக்கும் பேச்சுக்கே, வார்த்தைக்கே இடமில்லை.

அண்ணா அவர்கள் முதலமைச்சராக இருந்தபோதுகூட தொழிற்கல்லூரிகளுக்கு மனு போடும் தகுதி மார்க்கை 50 சதவிகிதத்திலிருந்து 55 சதவிகிதமாக உயர்த்தியபோது, அதனைக் கண்டித்து ‘விடுதலை’யில் தலையங்கம் தீட்டினார் ஆசிரியர் கி.வீரமணி.

அதனை ஏற்றுக்கொண்டு, ஏற்கெனவே விண்ணப்பங்கள் அச்சடிக்கப்பட்டு இருந்தும், அவற்றையெல்லாம் அழித்து விட்டு, புது விண்ணப்பங்கள் அச்சிடப்பட்டன என்பது எதைக் காட்டுகிறது?

தவறு என்று சுட்டிக்காட்டுவது தாய்க்கழகத்தின் கடமையல்லவா! அண்ணாவை ஏற்போர் இதனையும் ஏற்க வேண்டாமா?

‘‘வீரமணி எங்கு இருந்தாலும் பெரியார் கொள்கையை விட்டுக் கொடுக்கமாட்டார்.’’ (‘குமுதம்‘ இதழ் பேட்டி, 3.12.1998).

‘‘பா.ஜ.க.வை ஆதரித்தால்கூட வீரமணி எங்களை மன்னித்து விடுவார். ஏனெனில், ஏற்கெனவே அவர் அ.தி.மு.க.வை மன்னித்திருக்கிறார்.’’ (‘முரசொலி’, 14.4.1998, முதற்பக்கம்).

இப்படிப் பேட்டி கொடுத்தவர் முத்தமிழ் அறிஞர் மானமிகு கலைஞர் அவர்கள்தான்.

தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள்மீது பற்றும், அவர்தம் எதிர்காலத்தைப்பற்றிய நல் விருப்பமும் கொண்டவர் திராவிடர் கழகத் தலைவர் என்பது தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களுக்கு மிக நன்றாகவே தெரியும்.

தி.மு.க. தலைமைப் பொறுப்புக்கு மு.க.ஸ்டாலினை நான் முன்மொழிவேன் என்று தி.மு.க. தலைவர் அவர்களின் அறிவிப்பினை ஏற்று, ‘‘கலைஞர் அறிவிப்பு - காலச் சிலாசாசனம்!’’ என்று அறிக்கை கொடுத்து உச்சி மோந்தவர் திராவிடர் கழகத் தலைவர் (‘விடுதலை’, 8.1.2013).

இப்படி தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களுக்கு ஆதரவுக் கரம் நீட்டியதற்காக - அவரின் சகோதரரால்  ‘‘அரசியல் விபச்சாரம் செய்கிறார் வீரமணி’’ என்ற அசிங்கமான கூடா விமர்சனத்துக்கு ஆளானவர்தான் அய்யா வீரமணி. அதற்கு எதிர்வினையாக எந்த ஒரு சொல்லையும் சொல்லவில்லை தமிழர் தலைவர் - அது அவருடைய பெருந்தன்மை.

அதெல்லாம் தெரிந்திருந்துமா ஆசிரியர் அவர்களின்மீது ஆத்திரமும், அவமதிக்கும் மறைமுக சொல்லாடல்களும்?

முகநூலிலும், வாட்ஸ் அப்-களிலும் அசிங்க அசிங்கமாக மலத்தைத் தோய்த்து பதிவு செய்பவர்கள் யார்? யார்? அவர்கள் ‘‘உறவு முறையில்’’  - யார் யாருக்குச் சொந்தம் - எத்தகையவர்கள் என்பதெல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியாதா?

தி.மு.க. என்று சொல்லிக் கொண்டு தந்தை பெரியார் ஆசிரியர் வீரமணி, பகுத்தறிவுக் கொள்கைகளைப்பற்றி எல்லாம் நாராசமான நடையில் எழுதப்படுவதெல்லாம் தி.மு.க. தலைமைக்குத் தெரியாதா?

இழிவுகளையும், வசவுகளையும் சந்தித்து சந்தித்து, அவற்றை எருவாக்கி வளர்ந்ததுதான் திராவிடர் இயக்கம்!  தந்தை பெரியாருக்கும், அவர்தம் தொண்டர்களுக்கும் அவை எல்லாம் சந்தனமாலைகளே! தோழர்கள் கோபத்தோடு தலைவரிடம் இவற்றைக் கூறும்போதுகூட, ‘‘பந்தை அடியுங்கள் - காலை அடிக்கவேண்டாம்‘’ என்ற அறவுரை அறிவுரையைத்தான் கூறுகிறார் தமிழர் தலைவர்.

இப்பொழுதுகூட எங்கள் நிலை என்ன தெரியுமா? அ.தி.மு.க.வா - பி.ஜே.பி.யா? என்று கேட்டால், அ.தி.மு.க.தான்; தி.மு.க.வா - அ.தி.மு.க.வா? என்று கேட்டால், எங்கள் ஆதரவும், அரவணைப்பும் தி.மு.க.வுக்குத்தான்!  திராவிடர் கழகம் - கிளைக் கழகமல்ல: தாய்க்கழகம்!

தமிழ்நாட்டு உரிமைகளுக்காகக் குரல் கொடுக்கும் வலிமை வாய்ந்த தி.மு.க. தவறான அணுகுமுறைத் தடத்தில் கால் வைத்து தேவையில்லாத கெட்ட பெயரை விலைக்கு வாங்குகிறதே - இதுவரை சம்பாதித்து வைத்துள்ள மக்களின் நல்லபிப்பிராயத்தை இழக்கிறதே என்ற வலியின் அடிப்படையில்தான் தாய்க்கழகம் ‘தவிப்பு’ உணர்வோடு ‘கடிந்து’ கொள்கிறது. இதனைப் புரிந்துகொள்ளும் பக்குவம் வேண்டாமா?

இன்னொன்றும் முக்கியம் - திராவிர் கழகம் தனித்தன்மையான சமூகப் புரட்சி இயக்கம்! தனது கருத்தைத் தனித்தன்மையோடு கூறும் தகைமை கொண்டது.

‘குடிஅரசு’ முதல் இதழ் தலையங்கத்தில் (2.5.1925) தந்தை பெரியார் குறிப்பிட்டார்களே,

‘‘நகுதற் பொருட்டன்று நட்டல், மிகுதிக்கண் மேற் சென்றிடித்தற் பொருட்டு’’ என்ற கருத்துதான் எங்களின் என்றென்றுமான நிலைப்பாடு! ஆறுவது சினம்!

Banner
Banner